Άξια Λόγου

[άξια λόγου][bleft]

Ψυχολογία

[ψυχολογία][threecolumns]

“Όταν προσεύχησαι μη έσο ώς οί ύποκριταί”—ματθ. 6:5




“Όταν προσεύχησαι μη έσο ώς οί ύποκριταί”—ματθ. 6:5

Οί Φαρισαίοι είχαν ορισμένες ώρες γιά προσευχή. Καί άν συνέβαινε τίς ώρες εκείνες νά βρίσκονται μακρυά απ’ τό σπίτι, όπως γίνονταν συχνά, σταματούσαν τότε όπουδήποτε κι’ άν τύχαινε νά βρίσκονται—άλλοτε καταμεσής τού δρόμου, άλλοτε στήν άγορά, μέσ’ τό συρφετό καί στήν οχλαγωγία—καί έκεϊ άρχιζαν νά άπαγγέλουν μεγαλόφωνα τίς τυποποιημένες προσευχές τους. Μιά τέτοια λατρεία πού προσφέρονταν μόνο καί μόνο γιά τόν αύτοδοξασμό, προκάλεσε τή δριμύτατη επίπληξη τού Χριστού. Χωρίς νά άπορρίπτει τή δημόσια προσευχή, άφού Αύτός ό Ίδιος προσεύχονταν μέ τούς μαθητές Του παρουσία τού πλήθους, διδάσκει μολαταύτα ότι ή ατομική προσευχή δέν πρέπει νά γίνεται δημοσία. Οί ευλαβείς, ενδόμυχες προσευχές μας δέν πρέπει νά φθάνουν στά αύτιά κανενός άλλου έκτός τού Θεού πού ένδιαφέρεται νά τίς άκούσει. Κανένα περίεργο αύτί δέν πρέπει νά συλλάβει τό φόρτο αύτού τού είδους τών παρακλήσεων.
“Σύ όμως όταν προσεύχησαι εϊσελθε εις τό ταμεϊον σου.” Έχε ένα ξέχωρο μέρος γιά τή μυστική προσευχή. Ο Ιησούς είχε διαλέξει ορισμένα μέρη όπου επικοινωνούσε μέ τόν Θεό, κι’ έτσι πρέπει νά κάνομε καί έμεϊς. Πρέπει συχνά νά άποσυρόμαστε σέ ένα ορισμένο σημείο, όσο καί ταπεινό, όπου νά μπορούμε νά βρεθούμε μόνοι μας μέ τόν Θεό.
“Προσευχήθητι εις τόν Πατέρα σου τόν έν τω κρύπτω.” Στό όνομα του Χριστού μπορούμε νά παρουσιασθοϋμε στόν Θεό μέ τήν εμπιστοσύνη ένός μικροϋ παιδιού. Δέν μάς χρειάζεται κανένας άνθρώπινος μεσάζοντας. Μέσο τού Ιησού μπορούμε νά άνοίξομε τήν καρδιά μας στόν Θεό όπως κάνομε σέ κάποιον πού μάς ξέρει καί μάς άγαπάει.
Μέσα στόν άπόμερο αύτόν τόπο τής προσευχής, εκεί όπου κανένα άλλο μάτι εκτός άπό τό μάτι τού Θεού μπορεΐ νά δει καί κανένα άλλο αύτί εκτός άπό τό δικό Του μπορεΐ νά άκούσει, μπορούμε ελεύθερα νά φανερώσομε τούς πιό άπόκρυφους πόθους μας καί τίς σφοδρότερες επιθυμίες μας στόν Πατέρα τής άπειρης εύσπλαχνίας. Καί μέσ’ τή σιγαλιά καί τή γαλήνη τής ψυχής, ή φωνή εκείνη πού ποτέ δέ λαθαίνει νά άπαντάει στήν κραυγή τής άνθρώπινης άνάγκης, θά μιλήσει στήν καρδιά μας.
“Είναι πολυεύσπλαχνος ό Κύριος καί οικτίρμων.” (Ίακ. 5:11). Μέ άκατάβλητη άγάπη περιμένει νά άκούσει τήν εξομολόγηση τού παραστρατημένου καί νά δεχθεί τή μεταμέλειά του. Περιμένει κάποιο δείγμα εύγνωμοσύνης άπό μάς, δπως μιά μητέρα περιμένει ένα χαμόγελο εύγνωμοσύνης άπό τό άγαπημένο της παιδί. Θέλει νά μάς κάνει νά καταλάβομε μέ τί μεγάλη προθυμία καί τρυφερότητα ή καρδιά Του σκιρτάει γιά μάς. Μάς καλεΐ νά καταφεύγομε γιά τίς δοκιμασίες μας στή φιλόστοργη φροντίδα Του, γιά τίς λύπες μας στήν άγάπη Του, γιά τά χτυπήματά μας στή γιατρειά Του, γιά τίς άδυναμίες μας στή δύναμή Του, γιά τόν έκμηδενισμό μας στήν άρτιότητά Του. Ποτέ δέν άπογοήτευσε κανέναν πού κατέφυγε σ’ Αύτόν. “Άνάβλεψαν πρός Αύτόν καί έφωτίσθησαν, καί τά πρόσωπα αύτών δέν κατησχύνθησαν.” (Ψαλμ. 34:5).
Όσοι ενδόμυχα έκζητοϋν τόν Θεό καί άναφέρουν στόν Κύριο τίς άνάγκες τους παρακαλώντας γιά βοήθεια, δέν ικετεύουν μάταια. “Ό Πατήρ σου ό βλέπων εν τώ κρύπτω, Αύτός θέλει σοι άνταποδώσει εν τω φανερώ.” Όταν εμείς κάνομε τόν Χριστό σύντροφό μας καθημερινό, θά νοιώθομε νά μάς περιβάλλουν οί δυνάμεις ένός άόρατου κόσμου. Καί παρατηρώντας τόν Ιησού, θά γίνομε σύμμορφοι μέ τήν εικόνα Του. Μέ τήν παρατήρηση μεταβαλλόμαστε. Ό χαρακτήρας εξημερώνεται, ραφινάρεται καί εξευγενίζεται γιά τήν ούράνια βασιλεία. Τό βέβαιο αποτέλεσμα τής επαφής καί τής επικοινωνίας μας μέ τόν Κύριό μας θά είναι ή αύξηση τής εύσέβειας, τής άγνότητας καί του ζήλου. Διαρκώς θά αντιλαμβανόμαστε τή βαθύτερη έννοια τής προσευχής. Έτσι άποκτοϋμε μιά θεϊκή εκπαίδευση πού απεικονίζεται μέ μιά ζωή επιμέλειας καί ζήλου. Ή ψυχή πού στρέφεται στόν Θεό γιά βοήθεια, ύποστήριξη καί δύναμη μέ καθημερινή, ενθερμη προσευχή, θά εμφορείται άπό εύγενεϊς επιδιώξεις, άπό σαφή άντίληψη τής άλήθειας καί τού καθήκοντος, άπό άγνά κίνητρα πράξεων, καί άπό μιά συνεχή πείνα καί δίψα γιά τή δικαιοσύνη. Διατηρώντας τήν επαφή μέ τόν Θεό, θά μπορέσομε νά μεταδίδομε στούς άλλους μέ τούς όποιους συναναστρεφόμαστε, τό φώς, τήν ειρήνη καί τή ψυχική γαλήνη πού βασιλεύουν στήν καρδιά μας. Ή δύναμη πού άποκτάται μέ τήν προσευχή στόν Θεό, σέ συνδυασμό μέ τήν επίμονη προσπάθεια γιά τήν κατάρτισή τού νού γιά εύθυκρισία καί επιμέλεια, προετοιμάζει τόν άνθρωπο γιά τά καθημερινά του καθήκοντα καί διατηρεί τό πνεύμα νηφάλιο κάτω άπό κάθε περίσταση.
Όταν εμείς πλησιάζομε τόν Θεό, Εκείνος θά βάλει τά κατάλληλα λόγια στό στόμα μας, ώστε νά μιλούμε γι’ Αύτόν, μάλιστα νά δοξολογούμε τό όνομά Του. Θά μάς διδάξει τόν μελωδικό σκοπό τών άγγέλων γιά νά προσφέρομε τίς εύχαριστίες μας στόν ούράνιο Πατέρα μας. Ή κάθε πράξη τής ζωής θά φανερώνει τό φώς καί τήν άγάπη του ένοικοϋντος Λυτρωτή. Τά εξωτερικά προβλήματα δέν μπορούν νά επηρεάσουν τή ζωή όταν αυτή τή ζεϊ κανείς μέ πίστη στόν Υίό του Θεού.



Επί του Όρους Ομιλία

Στη βουνοπλαγιά

“Και άνοίξας τό στόμα αύτού έδίδασκεν αυτούς λέγων, μακάριοι οί πτωχοί τώ πνεύματι· διότι αύτών είναι ή βασιλεία τών ούρανών”—ματθ. 5:2-3

“Μακάριοι οί πενθούντες· διότι αυτοί θέλουσι παρηγορηθεί”—ματθ. 5:4

“Μακάριοι οί πραείς”—ματθ. 5:5

“Μακάριοι οί πεινώντες καί διψώντες τήν δικαιοσύνην διότι αυτοί θέλουσι χορτασθεί”—ματθ. 5:6

“Μακάριοι οί έλεήμονες· διότι αύτοί θέλουσιν έλεηθή”—ματθ. 5:7

“Μακάριοι οί καθαροί τήν καρδίαν· διότι αύτοί θέλουσιν ίδεί τόν θεόν”—ματθ. 5:8

“Μακάριοι οί είρηνοποιοί· διότι αύτοί θέλουσιν όνομασθή υιοί θεού”—ματθ. 5:9

“Μακάριοι οί δεδιωγμένοι ένεκεν δικαιοσύνης· διότι αυτών είναι ή βασιλεία των ουρανών”—ματθ. 5:10

“Μακάριοι είσθε όταν σάς όνειδίσωσι”—ματθ. 5:11

“Σείς είσθε το άλας της γης”—ματθ. 5:13

“Σείς είσθε τό φως του κόσμου”—ματθ. 5:14

“Δέν ήλθον νά καταλύσω, άλλά νά εκπληρώσω”—ματθ. 5:17

“Όστις λοιπόν αθέτηση μίαν τών εντολών τούτων τών ελάχιστων, καί διδάξη ούτω τούς άνθρώπσυς, ελάχιστος θέλει όνομασθή εν τη βασιλεία τών ουρανών”—ματθ. 5:19

“Έάν μή περισσεύσω ή δικαιοσύνη σας πλειότερον της τών γραμματέων καί φαρισαίων, δέν θέλετε εισέλθει εις τήν βασιλείαν τών ουρανών”—ματθ. 5:20

“Πας ό όργιζόμενος άναιτίως κατά του άδελφού αύτού, θέλει είσθαι ένοχος εις τήν κρίσιν”—ματθ. 5:22

“Φιλιώθητι μέ τόν αδελφόν σου”—ματθ. 5:24

“Πας ό βλέπων γυναίκα, διά νά επιθυμήσει αυτήν, ήδη έμοίχευσεν αυτήν εν τη καρδία αύτού”—ματθ. 5:28

“Έάν ή δεξιά σου χειρ σέ σκανδαλίζει έκκοψον αύτήν”—ματθ. 5:30

“Συγχωρείται εις τόν άνθρωπον νά χωρισθεί τήν γυναίκα αύτού”—ματθ. 19:3

“Μή όμόσητε μηδόλως”—ματθ. 5:34

“Μή άντισταθήτε πρός τόν πονηρόν άλλ’ όστις σέ ραπίση εις τήν δεξιάν σου σιαγόνα στρέψον εις αύτόν καί τήν άλλην”—ματθ. 5:39

“Αγαπάτε τούς εχθρούς σας”—ματθ. 5:44

“Έστε λοιπόν σεις τέλειοι, καθώς ό πατήρ σας ό εν τοϊς ούρανοΐς είναι τέλειος”—ματθ. 5:48

“Προσέχετε νά μή κάμνητε την ελεημοσύνην σας έμπροσθεν των άνθρώπων, διά νά βλέπησθε ύπ’ αυτών”—ματθ. 6:1

“Όταν προσεύχησαι μη έσο ώς οί ύποκριταί”—ματθ. 6:5

“Όταν προσεύχησθε μη βατολογήσητε ώς οί εθνικοί”—ματθ. 6:7

“Όταν νηστεύητε μή γίνεσθε ώς οί ύποκριταί”—ματθ. 6:16

“Μή θησαυρίζετε εις εαυτούς θησαυρούς επί της γης”—ματθ. 6:19

“Έάν ό οφθαλμός σου ήναι καθαρός, όλον τό σώμα σου θέλει είσθαι φωτεινόν”—ματθ. 6:22

Όύδείς δύναται δύο κυρίους νά δουλεύη”—ματθ. 6:24

“Μή μεριμνάτε”—ματθ. 6:25

“Ζητείτε πρώτον τήν βασιλείαν του θεού”—ματθ. 6:33

“Μή μεριμνήσητε λοιπόν περί τής αύριον... άρκετόν είναι εις τήν ήμεραν τό κακόν αυτής”—ματθ. 6:34

“Ούτω λοιπόν προσεύχεσθε σείς”—ματθ. 6:9

“Όταν προσεύχησθε λέγετε, πάτερ ημών”—λουκ. 11:2

“Άγιασθήτω τό όνομά σου”—ματθ. 6:9

“Έλθέτω ή βασιλεία σου”—ματθ. 6:10

“Γενηθήτω το θέλημά σου, ώς έν ούρανώ καί επί της γης”—ματθ. 6:10

“Τόν άρτον ήμών τόν έπιούσιον δός εις ήμάς σήμερον”—ματθ. 6:11

“Συγχώρησον εις ημάς τάς άμαρτίας ημών διότι καί ημείς συγχωρούμεν εις πάντα άμαρτάνοντα εις ημάς”—λουκ. 11:4

“Μή φέρης ήμάς εις πειρασμόν, άλλά έλευθέρωσον ήμάς άπό τού πονηρού”—ματθ. 6:13

“Σου είναι ή βασιλεία καί ή δύναμις καί ή δόξα”—ματθ. 6:13

“Μή κρίνετε, διά νά μή κριθήτε”—ματθ. 7:1

“Διατί βλέπεις τό ξυλάριον τό εν τω όφθαλμώ του άδελφοΰ σου”—ματθ. 7:3

“Μή δώσητε τό άγιον εις τούς κύνας”—ματθ. 7:6

“Αιτείτε καί θέλει σάς δοθή· ζητείτε καί θέλετε εύρεϊ· κρούετε καί θέλει σάς άνοιχθη”—ματθ. 7:7

“Λοιπόν πάντα όσα αν θέλητε νά κάμνωσιν εις εσάς οί άνθρωποι, ούτω καί σεις κάμνετε εις αύτούς”—ματθ. 7:12

“Στενή είναι ή πύλη καί τεθλιμμένη ή όδός ή φέρουσα εις τήν ζωήν”—ματθ. 7:14

“Άγωνίζεσθε νά είσέλθητε διά τής στενής πύλης”—λουκ. 13:24

“Δέν έπεσε· διότι ήτο τεθεμελιωμένη επί τήν πέτραν”—ματθ. 7:25
Post A Comment
  • Blogger Comment using Blogger
  • Facebook Comment using Facebook
  • Disqus Comment using Disqus

Δεν υπάρχουν σχόλια :


Φιλοσοφία

[φιλοσοφία][threecolumns]

Μεταφυσικά

[μεταφυσικά][list]

Εκλεκτά

[εκλεκτά][twocolumns]

Πνευματικά

[πνευματικά][grids]

Απόψεις

[απόψεις][bsummary]