Άξια Λόγου

[άξια λόγου][bleft]

Ψυχολογία

[ψυχολογία][threecolumns]

“Έάν ό οφθαλμός σου ήναι καθαρός, όλον τό σώμα σου θέλει είσθαι φωτεινόν”—ματθ. 6:22




“Έάν ό οφθαλμός σου ήναι καθαρός, όλον τό σώμα σου θέλει είσθαι φωτεινόν”—ματθ. 6:22

Τά λόγια αύτά τού Σωτήρα σημαίνουν ότι ή ειλικρίνεια τών προθέσεων, καί ή ολόψυχη καθιέρωση στόν Θεό είναι αύτό πού έχει σημασία. Άποκτήστε τήν ειλικρινή καί άμεχάβλητη πρόθεση στό νά διακρίνετε καί νά έφαρμόζετε τήν άλήθεια, άσχετα τί μπορεΐ νά σάς στοιχίζει αύτό, καί τότε θά δεχθήτε τή θεϊκή διαφώτιση. Ή πραγματική εύλάβεια αρχίζει όταν κάθε συμβιβασμός μέ τήν άμαρτία έκλείψει. Τότε ή γλώσσα τής ψυχής θά είναι ή ίδια μέ τού άποστόλου Παύλου: “Έν πράττω, τά μέν όπίσω λησμονών, εις δέ τά έμπροσθεν έπεκτεινόμενος, τρέχω πρός τόν σκοπόν διά τό βραβεΐον τής άνω κλήσεως τού Θεού έν Χριστώ Ιησού.” “Μάλιστα δέ καί νομίζω ότι είναι ζημία, διά τό έξοχον τής γνώσεως τού Ιησού Χριστού τού Κυρίου μου διά τόν Όποίον έζημιώθην τά πάντα καί λογίζομαι ότι είναι σκύβαλα, διά νά κερδίσω τόν Χριστόν.” (Φιλ. 3:14,8).
Όταν όμως τό μάτι τυψλώνεται άπό τόν εγωκεντρισμό, τότε όλα είναι σκοτεινά. “Έάν ό οφθαλμός σου ήναι πονηρός, όλον τό σώμα σου θέλει είσθαι σκοτεινόν.” Ήταν ένα τέτοιο τρομερό σκοτάδι πού περιέβαλλε τούς Ιουδαίους μέ μιά τόσο πεισμονή απιστία ώστε τούς ήταν αδύνατο νά εκτιμήσουν τόν χαρακτήρα καί τήν αποστολή Εκείνου πού ήρθε νά τούς σώσει άπό τίς άμαρτίες τους.
Ύποκύπτομε στόν πειρασμό άπό τή στιγμή πού γινόμαστε αναποφάσιστοι καί άφίνομε νά κλονίζεται ή εμπιστοσύνη μας στόν Θεό. Όταν δέν άποφασίζομε νά παραχωρήσομε τόν εαυτό μας ολοκληρωτικά στόν Θεό, τότε είναι πού μένομε στό σκότος. Καί ή παραμικρή επιφύλαξη άπό μέρους μας άνοίγει μιά πόρτα άπ’ όπου ό Σατανάς μπορεΐ νά μπει καί μέ τούς πειρασμούς του νά μάς κάνει νά παραστρατήσομε. Ξέρει ότι αν κατορθώσει νά άμαυρώσει τήν όρασή μας, ώστε τά μάτια τής πίστης νά μή μπορούν νά διακρίνουν τόν Θεό, τότε όλοι οί φραγμοί κατά τής άμαρτίας γκρεμίζονται.
Όταν μιά αμαρτωλή επιθυμία επικρατεί, αύτό δείχνει τήν παραπλάνηση τής ψυχής. Κάθε φορά πού μιά τέτοια άμαρτία ύποθάλπεται, ή άποστροφή τής ψυχής γιά τόν Θεό γίνεται σφοδρότερη. Ακολουθώντας τό μονοπάτι τής εκλογής τού Διαβόλου, περιβαλλόμαστε άπό τίς σκιές τού κακού. Τό κάθε βήμα μάς οδηγεί σέ πυκνότερο σκοτάδι καί εντείνει τήν τύφλωση τής ψυχής.
Ό ίδιος νόμος διέπει τόν πνευματικό κόσμο όπως καί τόν φυσικό. “Οποιος εξακολουθεί νά παραμένει στό σκοτάδι θά καταντήσει νά χάσει τήν ένταση τής δράσής του. Κλείνεται μέσα σέ μιά μαυρίλα πού ξεπερνάει τά μαύρα μεσάνυχτα, καί αύτό άκόμη τό περίλαμπρο φώς τού μεσουρανήματος δέν είναι ίκανό νά τόν φωτίσει. “Έν τώ σκότει είναι καί έν τώ σκότει περιπατει καί δέν έξεύρει πού ύπάγει, διότι τό σκότος έτύφλωσε τούς οφθαλμούς αύτού.” (Α’ Ίωάν. 2:11). Έπιμένοντας νά ύποθάλπει τό κακό, προτιμώντας νά άπορρίπτει τίς επικλήσεις τής θεϊκής άγάπης, ό άμαρτωλός χάνει τήν άγάπη του γιά τό καλό, τήν επιθυμία του γιά τόν Θεό, άκόμη καί αύτή τήν ικανότητα νά άποδεχθεΐ τό ούράνιο φώς. Ή πρόσκληση τής εύσπλαχνίας είναι άκόμη γεμάτη άγάπη, τό φώς εξακολουθεί νά λάμπει τό ίδιο όπως όταν πρωτοέλαμψε μέσα στήν ψυχή του. Ή φωνή της όμως φθάνει σέ αύτιά κωφά καί τό φώς πέφτει σέ μάτια τυφλά.
Ό Θεός δέν άπαρνεΐται ποτέ καμιά ψυχή, δέν τήν εγκαταλείπει νά άκολουθήσει τό δρόμο της ένόσο υπάρχει άκόμη ελπίδα σωτηρίας. Ό άνθρωπος άποστρέφεται τόν Θεό, όχι ό Θεός τόν άνθρωπο. Ό ουράνιος Πατέρας μας μάς παρακολουθεί καλώντας μας καί προειδοποιώντας μας καί διαβεβαιώνοντάς μας γιά τή συμπόνοια Του, μέχρι τήν ώρα όπου κάθε περεταίρω ευκαιρία καί προνόμιο θεωρούνται όλότελα χαμένα. Τήν ευθύνη τή φέρνει ό άμαρτωλός. Μέ τό νά άντιστέκεται στό Πνεύμα τού Θεού σήμερα, προετοιμάζεται γιά τήν έπόμενη άντίσταση μπροστά στό εντονότερο άκόμη άποστελλόμενο φώς. Έτσι περνάει άπό τή μιά βαθμίδα τής άντίστασης στήν άλλη, ώσπου τελικά παύει νά διακρίνει τό φώς καί νά άνταποκρίνεται σ’ όποιαδήποτε έκκληση τού Πνεύματος τού Θεού. Τότε καί αύτό άκόμη “τό φώς τό έν σοί” γίνεται σκότος. Καί ή άλήθεια πού γνωρίζει κανείς διαστρέφεται σέ τέτοιο βαθμό, ώστε συντελεί στή μεγαλύτερη τύφλωση τής ψυχής.


Επί του Όρους Ομιλία

Στη βουνοπλαγιά

“Και άνοίξας τό στόμα αύτού έδίδασκεν αυτούς λέγων, μακάριοι οί πτωχοί τώ πνεύματι· διότι αύτών είναι ή βασιλεία τών ούρανών”—ματθ. 5:2-3

“Μακάριοι οί πενθούντες· διότι αυτοί θέλουσι παρηγορηθεί”—ματθ. 5:4

“Μακάριοι οί πραείς”—ματθ. 5:5

“Μακάριοι οί πεινώντες καί διψώντες τήν δικαιοσύνην διότι αυτοί θέλουσι χορτασθεί”—ματθ. 5:6

“Μακάριοι οί έλεήμονες· διότι αύτοί θέλουσιν έλεηθή”—ματθ. 5:7

“Μακάριοι οί καθαροί τήν καρδίαν· διότι αύτοί θέλουσιν ίδεί τόν θεόν”—ματθ. 5:8

“Μακάριοι οί είρηνοποιοί· διότι αύτοί θέλουσιν όνομασθή υιοί θεού”—ματθ. 5:9

“Μακάριοι οί δεδιωγμένοι ένεκεν δικαιοσύνης· διότι αυτών είναι ή βασιλεία των ουρανών”—ματθ. 5:10

“Μακάριοι είσθε όταν σάς όνειδίσωσι”—ματθ. 5:11

“Σείς είσθε το άλας της γης”—ματθ. 5:13

“Σείς είσθε τό φως του κόσμου”—ματθ. 5:14

“Δέν ήλθον νά καταλύσω, άλλά νά εκπληρώσω”—ματθ. 5:17

“Όστις λοιπόν αθέτηση μίαν τών εντολών τούτων τών ελάχιστων, καί διδάξη ούτω τούς άνθρώπσυς, ελάχιστος θέλει όνομασθή εν τη βασιλεία τών ουρανών”—ματθ. 5:19

“Έάν μή περισσεύσω ή δικαιοσύνη σας πλειότερον της τών γραμματέων καί φαρισαίων, δέν θέλετε εισέλθει εις τήν βασιλείαν τών ουρανών”—ματθ. 5:20

“Πας ό όργιζόμενος άναιτίως κατά του άδελφού αύτού, θέλει είσθαι ένοχος εις τήν κρίσιν”—ματθ. 5:22

“Φιλιώθητι μέ τόν αδελφόν σου”—ματθ. 5:24

“Πας ό βλέπων γυναίκα, διά νά επιθυμήσει αυτήν, ήδη έμοίχευσεν αυτήν εν τη καρδία αύτού”—ματθ. 5:28

“Έάν ή δεξιά σου χειρ σέ σκανδαλίζει έκκοψον αύτήν”—ματθ. 5:30

“Συγχωρείται εις τόν άνθρωπον νά χωρισθεί τήν γυναίκα αύτού”—ματθ. 19:3

“Μή όμόσητε μηδόλως”—ματθ. 5:34

“Μή άντισταθήτε πρός τόν πονηρόν άλλ’ όστις σέ ραπίση εις τήν δεξιάν σου σιαγόνα στρέψον εις αύτόν καί τήν άλλην”—ματθ. 5:39

“Αγαπάτε τούς εχθρούς σας”—ματθ. 5:44

“Έστε λοιπόν σεις τέλειοι, καθώς ό πατήρ σας ό εν τοϊς ούρανοΐς είναι τέλειος”—ματθ. 5:48

“Προσέχετε νά μή κάμνητε την ελεημοσύνην σας έμπροσθεν των άνθρώπων, διά νά βλέπησθε ύπ’ αυτών”—ματθ. 6:1

“Όταν προσεύχησαι μη έσο ώς οί ύποκριταί”—ματθ. 6:5

“Όταν προσεύχησθε μη βατολογήσητε ώς οί εθνικοί”—ματθ. 6:7

“Όταν νηστεύητε μή γίνεσθε ώς οί ύποκριταί”—ματθ. 6:16

“Μή θησαυρίζετε εις εαυτούς θησαυρούς επί της γης”—ματθ. 6:19

“Έάν ό οφθαλμός σου ήναι καθαρός, όλον τό σώμα σου θέλει είσθαι φωτεινόν”—ματθ. 6:22

Όύδείς δύναται δύο κυρίους νά δουλεύη”—ματθ. 6:24

“Μή μεριμνάτε”—ματθ. 6:25

“Ζητείτε πρώτον τήν βασιλείαν του θεού”—ματθ. 6:33

“Μή μεριμνήσητε λοιπόν περί τής αύριον... άρκετόν είναι εις τήν ήμεραν τό κακόν αυτής”—ματθ. 6:34

“Ούτω λοιπόν προσεύχεσθε σείς”—ματθ. 6:9

“Όταν προσεύχησθε λέγετε, πάτερ ημών”—λουκ. 11:2

“Άγιασθήτω τό όνομά σου”—ματθ. 6:9

“Έλθέτω ή βασιλεία σου”—ματθ. 6:10

“Γενηθήτω το θέλημά σου, ώς έν ούρανώ καί επί της γης”—ματθ. 6:10

“Τόν άρτον ήμών τόν έπιούσιον δός εις ήμάς σήμερον”—ματθ. 6:11

“Συγχώρησον εις ημάς τάς άμαρτίας ημών διότι καί ημείς συγχωρούμεν εις πάντα άμαρτάνοντα εις ημάς”—λουκ. 11:4

“Μή φέρης ήμάς εις πειρασμόν, άλλά έλευθέρωσον ήμάς άπό τού πονηρού”—ματθ. 6:13

“Σου είναι ή βασιλεία καί ή δύναμις καί ή δόξα”—ματθ. 6:13

“Μή κρίνετε, διά νά μή κριθήτε”—ματθ. 7:1

“Διατί βλέπεις τό ξυλάριον τό εν τω όφθαλμώ του άδελφοΰ σου”—ματθ. 7:3

“Μή δώσητε τό άγιον εις τούς κύνας”—ματθ. 7:6

“Αιτείτε καί θέλει σάς δοθή· ζητείτε καί θέλετε εύρεϊ· κρούετε καί θέλει σάς άνοιχθη”—ματθ. 7:7

“Λοιπόν πάντα όσα αν θέλητε νά κάμνωσιν εις εσάς οί άνθρωποι, ούτω καί σεις κάμνετε εις αύτούς”—ματθ. 7:12

“Στενή είναι ή πύλη καί τεθλιμμένη ή όδός ή φέρουσα εις τήν ζωήν”—ματθ. 7:14

“Άγωνίζεσθε νά είσέλθητε διά τής στενής πύλης”—λουκ. 13:24

“Δέν έπεσε· διότι ήτο τεθεμελιωμένη επί τήν πέτραν”—ματθ. 7:25
Post A Comment
  • Blogger Comment using Blogger
  • Facebook Comment using Facebook
  • Disqus Comment using Disqus

Δεν υπάρχουν σχόλια :


Πνευματικά

[πνευματικά][list]

Εκλεκτά

[εκλεκτά][twocolumns]

Φιλοσοφία

[φιλοσοφία][grids]

Απόψεις

[απόψεις][bsummary]