Άξια Λόγου

[άξια λόγου][bleft]

Ψυχολογία

[ψυχολογία][threecolumns]

“Έάν ή δεξιά σου χειρ σέ σκανδαλίζει έκκοψον αύτήν”—ματθ. 5:30




“Έάν ή δεξιά σου χειρ σέ σκανδαλίζει έκκοψον αύτήν”—ματθ. 5:30

Προκειμένου νά εμποδίσει τήν αρρώστια νά ξαπλωθεί στό ύπόλοιπο σώμα του καί νά φθείρει τή ζωή του, ό άνθρωπος θά συγκατατίθονταν νά άποχωρισθεί καί άπό τό δεξί του άκόμη χέρι. Πόσο προθυμότερα θά έπρεπε νά άποχωρισθεί άπ’ ό,τιδήποτε διακυβεύει τή ζωή τής ψυχής!
Σκοπός τού εύαγγελίου είναι νά οδηγήσει διεφθαρμένες καί παγιδευμένες άπό τό Σατανά ψυχές στήν άπολύτρωση καί στή δοξασμένη ελευθερία τών παιδιών τού Θεού. Ό Θεός δέν προτίθεται μόνο νά μάς άνακουφίσει άπό τή συμφορά πού είναι τό άναπόφευκτο άποτέλεσμα τής άμαρτίας, άλλά καί νά μάς λυτρώσει άπό τήν ίδια τήν άμαρτία. Ή διεφθαρμένη καί παραμορφωμένη ψυχή πρέπει πρώτα νά έξαγνισθεί, νά μεταπλασθεί πρίν νά τήν επενδύσει “ή λαμπρότης Κυρίου τού Θεού ημών,” ή όποία θά μάς καταστήσει “συμμόρφους τής είκόνος τού Υίού Αυτού.” “Εκείνα τά όποια οφθαλμός δέν είδε, καί ώτίον δέν ήκουσε, καί εις καρδίαν άνθρώπου δέν άνέβησαν, τά όποία ό Θεός ήτοίμασεν εις τούς άγαπώντας Αύτόν.” (Ψαλμ. 90:17, Ρωμ. 8:29, Α’ Κορ. 2:9). Μόνο ή αιωνιότητα μπορεί νά άποκαλύψει τό ένδοξο πεπρωμένο του άνθρώπου στόν όποίο ή εικόνα τού Θεού έχει άποκατασταθεί.
Γιά νά μπορέσομε νά επιτύχομε τά ύψηλά αύτά ιδανικά πρέπει νά θυσιάσομε κάθε τι πού παρεμβάλλεται σάν εμπόδιο στήν ψυχή. Προκειμένου νά μάς παρασύρει, ή άμαρτία στηρίζεται στό θέλημα του άνθρώπου. Έτσι ή άρνηση του συγκαταβατικού θελήματος συμβολίζεται μέ τό κόψιμο του χεριού ή μέ τό βγάλσιμο του ματιού. Πολλές φορές μάς φαίνεται ότι άν παραχωρήσομε τό θέλημά μας στόν Θεό είναι σάν νά συγκατανεύομε νά διέλθομε τή ζωή μας άκρωτηριασμένοι ή άνάπηροι. Άλλ’ ό Χριστός μάς λέγει ότι τό εγώ πρέπει νά άκρωτηριασθεί, νά πληγωθεί, νά άποκοπεί, άν μ’ αύτόν τόν τρόπο θά μπορέσομε νά είσέλθομε στή ζωή. Κάτι πού εμείς τό βλέπομε σάν συμφορά, στήν πραγματικότητα είναι ή πύλη πού οδηγεί σέ κέρδη άνυπολόγιστα.
Ό Θεός είναι ή πηγή τής ζωής καί τότε μόνο εμείς μπορούμε νά έχομε ζωή, δταν βρισκόμαστε σέ διαρκή επικοινωνία μαζί Του. Χωρισμένοι άπό τόν Θεό, μπορεί νά εξακολουθούμε τήν ύπαρξή μας γιά ενα ορισμένο διάστημα, άλλά δέν κατέχομε τή ζωή. Μιά τέτοια ύπαρξη “δεδομένη εις τάς ήδονάς, ενώ ζη είναι νεκρά.” (Α’ Τιμ. 5:6). Μόνο άν παραχωρήσομε τό θέλημά μας στόν Θεό, Τού προσφέρομε τή δυνατότητα νά μάς χορηγήσει τή ζωή. Μόνο άν μέ τήν αύτοπαραχώρηση γινόμαστε οί δέκτες τής ζωής Του, είπε ό Ιησούς, μόνο τότε είναι δυνατό νά υπερνικήσομε όλα αύτά τά κρύφια άμαρτήματα τά όποία άνέφερε. Μπορεί νά κατορθώσομε νά τά κρατήσομε θαμμένα στά μύχια τής καρδιάς μας, νά τά άποκρύψομε άπό τά μάτια τών άνθρώπων, πώς όμως θά μπορέσομε ποτέ νά σταθούμε στήν παρουσία τού Θεού;
Άν προσκολλάσθε στόν εαυτό σας σέ σημείο πού νά άρνείσθε νά παραχωρήσετε τή θέλησή σας στόν Θεό, διαλέγετε τό θάνατο. Γιά τήν άμαρτία, σ’ όποιαδήποτε μορφή καί άν άπαντάται, ό Θεός είναι “πύρ καταναλίσκον”. Άν προτιμάτε τήν άμαρτία καί άρνείσθε νά άποχωρισθήσθε άπ’ αύτήν, τότε ή παρουσία τού Θεού, καταναλίσκοντας τήν άμαρτία, θά καταναλώσει καί σάς μαζί.
Άπαιτείται θυσία προκειμένου νά παραδοθεί κανείς στόν Θεό. Άλλ’ αύτό πού θυσιάζεται είναι κάτι τό κατώτερο χάρη τού άνώτερου· κάτι τό γήϊνο χάρη του πνευματικού- κάτι τό πρόσκαιρο χάρη τού αιώνιου. Ό Θεός δέν άποβλέπει στό νά εξουδετερώσει τή θέλησή μας, άφοϋ μόνο μέ τήν εξάσκηση τής θέλησης γίνεται εφικτό αύτό πού μάς ζητάει νά κάνομε. Άλλ’ όφείλομε νά παραχωρήσομε τό θέλημά μας σ’ Αύτόν γιά νά τό παραλάβομε πίσω πάλι καθαρισμένο καί εξαγνισμένο καί τόσο στενά συνδεδεμένο μέ τή Θεότητα, ώστε νά μπορεί νά έξαποστέλλει ό Θεός μ’ εμάς τά ρεύματα τής άγάπης καί τής ισχύος Του. Όσο δύσκολη κι’ έπώδυνη άν φαίνεται στήν πεισματωμένη, παραστρατημένη καρδιά μιά τέτοια παραχώρηση, άς έχομε πάντοτε ύπόψη ότι αύτό είναι “πρός τό συμφέρον ημών.” (Έβρ. 12:10).
Μόνο όταν άνάπηρος κι’ άποκαμωμένος έπεσε ό ‘Ιακώβ στό στήθος του άγγέλου τής διαθήκης, γνώρισε τή νίκη τής θριαμβευτικής πίστης καί δέχθηκε τόν πριγκηπικό του τίτλο άπό τόν Θεό. Μόνο όταν άρχισε νά “χωλαίνει κατά τόν μηρόν αύτού.” (Γεν. 32:31), τά άρματωμένα τάγματα του Ήσαύ κατασίγασαν στήν παρουσία του, καί αργότερα ό Φαραώ, ό περήφανος κληρονόμος μέ βασιλική σειρά διαδοχής, ύποκλίθηκε ταπεινά γιά νά δεχθεί τήν ευλογία του πατριάρχη. Ό ίδιος ό Αρχηγός τής σωτηρίας μας έγινε τέλειος “διά τών παθημάτων” (Έβρ. 2:10), καί οί άνθρωποι τής πίστης “ένεδυναμώθησαν άπό άσθενείας” καί “έτρεψαν εις φυγήν στρατεύματα άλλοτρίων.” (Έβρ. 11:34). Έτσι “οί χωλοί θέλουσι διαρπάσει τήν λείαν” (Ήσ. 33:23), καί “ό άδύνατος... θέλει είσθαι ώς ό Δαβίδ, καί ό οίκος του Δαβίδ... ώς άγγελος Κυρίου.” (Ζαχ. 12:8).



Επί του Όρους Ομιλία

Στη βουνοπλαγιά

“Και άνοίξας τό στόμα αύτού έδίδασκεν αυτούς λέγων, μακάριοι οί πτωχοί τώ πνεύματι· διότι αύτών είναι ή βασιλεία τών ούρανών”—ματθ. 5:2-3

“Μακάριοι οί πενθούντες· διότι αυτοί θέλουσι παρηγορηθεί”—ματθ. 5:4

“Μακάριοι οί πραείς”—ματθ. 5:5

“Μακάριοι οί πεινώντες καί διψώντες τήν δικαιοσύνην διότι αυτοί θέλουσι χορτασθεί”—ματθ. 5:6

“Μακάριοι οί έλεήμονες· διότι αύτοί θέλουσιν έλεηθή”—ματθ. 5:7

“Μακάριοι οί καθαροί τήν καρδίαν· διότι αύτοί θέλουσιν ίδεί τόν θεόν”—ματθ. 5:8

“Μακάριοι οί είρηνοποιοί· διότι αύτοί θέλουσιν όνομασθή υιοί θεού”—ματθ. 5:9

“Μακάριοι οί δεδιωγμένοι ένεκεν δικαιοσύνης· διότι αυτών είναι ή βασιλεία των ουρανών”—ματθ. 5:10

“Μακάριοι είσθε όταν σάς όνειδίσωσι”—ματθ. 5:11

“Σείς είσθε το άλας της γης”—ματθ. 5:13

“Σείς είσθε τό φως του κόσμου”—ματθ. 5:14

“Δέν ήλθον νά καταλύσω, άλλά νά εκπληρώσω”—ματθ. 5:17

“Όστις λοιπόν αθέτηση μίαν τών εντολών τούτων τών ελάχιστων, καί διδάξη ούτω τούς άνθρώπσυς, ελάχιστος θέλει όνομασθή εν τη βασιλεία τών ουρανών”—ματθ. 5:19

“Έάν μή περισσεύσω ή δικαιοσύνη σας πλειότερον της τών γραμματέων καί φαρισαίων, δέν θέλετε εισέλθει εις τήν βασιλείαν τών ουρανών”—ματθ. 5:20

“Πας ό όργιζόμενος άναιτίως κατά του άδελφού αύτού, θέλει είσθαι ένοχος εις τήν κρίσιν”—ματθ. 5:22

“Φιλιώθητι μέ τόν αδελφόν σου”—ματθ. 5:24

“Πας ό βλέπων γυναίκα, διά νά επιθυμήσει αυτήν, ήδη έμοίχευσεν αυτήν εν τη καρδία αύτού”—ματθ. 5:28

“Έάν ή δεξιά σου χειρ σέ σκανδαλίζει έκκοψον αύτήν”—ματθ. 5:30

“Συγχωρείται εις τόν άνθρωπον νά χωρισθεί τήν γυναίκα αύτού”—ματθ. 19:3

“Μή όμόσητε μηδόλως”—ματθ. 5:34

“Μή άντισταθήτε πρός τόν πονηρόν άλλ’ όστις σέ ραπίση εις τήν δεξιάν σου σιαγόνα στρέψον εις αύτόν καί τήν άλλην”—ματθ. 5:39

“Αγαπάτε τούς εχθρούς σας”—ματθ. 5:44

“Έστε λοιπόν σεις τέλειοι, καθώς ό πατήρ σας ό εν τοϊς ούρανοΐς είναι τέλειος”—ματθ. 5:48

“Προσέχετε νά μή κάμνητε την ελεημοσύνην σας έμπροσθεν των άνθρώπων, διά νά βλέπησθε ύπ’ αυτών”—ματθ. 6:1

“Όταν προσεύχησαι μη έσο ώς οί ύποκριταί”—ματθ. 6:5

“Όταν προσεύχησθε μη βατολογήσητε ώς οί εθνικοί”—ματθ. 6:7

“Όταν νηστεύητε μή γίνεσθε ώς οί ύποκριταί”—ματθ. 6:16

“Μή θησαυρίζετε εις εαυτούς θησαυρούς επί της γης”—ματθ. 6:19

“Έάν ό οφθαλμός σου ήναι καθαρός, όλον τό σώμα σου θέλει είσθαι φωτεινόν”—ματθ. 6:22

Όύδείς δύναται δύο κυρίους νά δουλεύη”—ματθ. 6:24

“Μή μεριμνάτε”—ματθ. 6:25

“Ζητείτε πρώτον τήν βασιλείαν του θεού”—ματθ. 6:33

“Μή μεριμνήσητε λοιπόν περί τής αύριον... άρκετόν είναι εις τήν ήμεραν τό κακόν αυτής”—ματθ. 6:34

“Ούτω λοιπόν προσεύχεσθε σείς”—ματθ. 6:9

“Όταν προσεύχησθε λέγετε, πάτερ ημών”—λουκ. 11:2

“Άγιασθήτω τό όνομά σου”—ματθ. 6:9

“Έλθέτω ή βασιλεία σου”—ματθ. 6:10

“Γενηθήτω το θέλημά σου, ώς έν ούρανώ καί επί της γης”—ματθ. 6:10

“Τόν άρτον ήμών τόν έπιούσιον δός εις ήμάς σήμερον”—ματθ. 6:11

“Συγχώρησον εις ημάς τάς άμαρτίας ημών διότι καί ημείς συγχωρούμεν εις πάντα άμαρτάνοντα εις ημάς”—λουκ. 11:4

“Μή φέρης ήμάς εις πειρασμόν, άλλά έλευθέρωσον ήμάς άπό τού πονηρού”—ματθ. 6:13

“Σου είναι ή βασιλεία καί ή δύναμις καί ή δόξα”—ματθ. 6:13

“Μή κρίνετε, διά νά μή κριθήτε”—ματθ. 7:1

“Διατί βλέπεις τό ξυλάριον τό εν τω όφθαλμώ του άδελφοΰ σου”—ματθ. 7:3

“Μή δώσητε τό άγιον εις τούς κύνας”—ματθ. 7:6

“Αιτείτε καί θέλει σάς δοθή· ζητείτε καί θέλετε εύρεϊ· κρούετε καί θέλει σάς άνοιχθη”—ματθ. 7:7

“Λοιπόν πάντα όσα αν θέλητε νά κάμνωσιν εις εσάς οί άνθρωποι, ούτω καί σεις κάμνετε εις αύτούς”—ματθ. 7:12

“Στενή είναι ή πύλη καί τεθλιμμένη ή όδός ή φέρουσα εις τήν ζωήν”—ματθ. 7:14

“Άγωνίζεσθε νά είσέλθητε διά τής στενής πύλης”—λουκ. 13:24

“Δέν έπεσε· διότι ήτο τεθεμελιωμένη επί τήν πέτραν”—ματθ. 7:25
Post A Comment
  • Blogger Comment using Blogger
  • Facebook Comment using Facebook
  • Disqus Comment using Disqus

Δεν υπάρχουν σχόλια :


Φιλοσοφία

[φιλοσοφία][grids]

Εκλεκτά

[εκλεκτά][twocolumns]

Μεταφυσικά

[μεταφυσικά][list]

Πνευματικά

[πνευματικά][bsummary]