Η κατάρα της ευλογημένης ενσυναίσθησης

  Εκείνοι οι άνθρωποι οι σπάνιοι, οι γεμάτοι ενσυναίσθηση, γεννήθηκαν μ’αυτό το “δώρο” που άλλοτε είναι η ευλογία κι άλλοτε η κατάρα τους. Δότες ζωής, δότες συναισθημάτων.

  Τους κλήρωσε να είναι εκείνοι που νιώθουν πιο πολύ,  πιο βαθιά, πιο ουσιαστικά και είναι εκείνοι που στηρίζουν, κρατάνε, ανοίγουν το δρόμο για να περπατήσουν οι πολλοί και γίνονται βράχοι ακλόνητοι για να σταθούν οι περαστικοί.

 Δεν είναι ρόλος για πολλούς, δεν είναι φορεσιά που ταιριάζει σε όλους. Είναι δύσκολο ρούχο η ενσυναίσθηση και σε διαλέγει, δεν το διαλέγεις. Σε φοράει, δεν το φοράς.

 Μοιάζουν μ’αερικά μα είναι άνθρωποι ανθρωπένιοι, από σάρκα κι αίμα, με δικά τους αισθήματα, δικά τους λάθη και δικές τους επιλογές.

 Μπορεί εσύ να τους βλέπεις πάντα ήρεμους ή με ένα χαμόγελο σχηματισμένο στα χείλη, μα τις περισσότερες φορές δεν είναι ούτε ανέμελοι, ούτε ξέγνοιαστοι. 

 Κουβαλάνε τον δικό τους πόνο, τα δικά τους προβλήματα κι έχουν κι εκείνοι έναν σταυρό και μια ανηφόρα για να περπατήσουν.

 Η διαφορά είναι, πως ακριβώς επειδή ξέρουν πώς είναι να περπατάς με το σταυρό στον ώμο, πώς είναι να διασχίζεις την ζωή ενώ ματώνεις, δεν περιμένουν να τους το ζητήσεις, δεν περιμένουν να ρίξεις κάτω το βλέμμα σου και να παρακαλέσεις, στέκονται πλάι σου και μοιράζονται και το δικό σου σταυρό.

 Ακριβώς, επειδή, μπορούν και συν-αισθάνονται.

 Τους φόβους σου, τα σκοτάδια σου, τις αποτυχίες σου, τις αδυναμίες σου, τις ανασφάλειές σου.

 Σε διαβάζουν με μια ματιά και δεν χρειάζονται πολλά λόγια κι επεξηγήσεις.

 Και στέκονται, εκεί, δίπλα σου για να περπατήσεις, να σταθείς, να στηριχτείς.

 Έχουν ένα ένστικτο αλάνθαστο, όχι επειδή είναι πιο έξυπνοι από τους άλλους αλλά ακριβώς επειδή διαβάζουν σαν ανοιχτό βιβλίο τους ανθρώπους.

 Κι αν κάποτε συναντήσεις έναν τέτοιο άνθρωπο, και πιστέψεις πως τον ξεγέλασες με τα τερτίπια σου, να θυμάσαι, τα ήξερε όλα από την αρχή.

 Μια ευκαιρία σου έδινε...

 Το αντίδοτο στην οδυνηρή ενσυναίσθηση παράλυσης είναι η καλλιέργεια της διαίσθησης.

  Η διαίσθηση μας δίνει τη δυνατότητα να αντιλαμβανόμαστε τα προβλήματα των γύρω μας, αλλά να μην τα υιοθετούμε και να μην τα βιώνουμε σε προσωπικό επίπεδο.

 Αυτό μας καθιστά εξάλλου ικανότερους να προσφέρουμε τη βοήθειά μας.

 Η επίτευξη αξιόπιστων επιπέδων διαίσθησης δεν είναι εύκολη υπόθεση, γιατί είναι αδύνατο να αναγνωρίσουμε και να αποδεχτούμε τα συναισθήματα των άλλων χωρίς να πληρείται το τρίπτυχο αγάπη-αποδοχή-ανοχή.

 Συμπερασματικά, από το ναδίρ η ενσυναίσθηση μπορεί να αναδυθεί στο ζενίθ, το οποίο δεν είναι το επιθυμητό, καθότι είναι αχρείαστα επώδυνο, για να κατασταλάξει στο ζεν - στο γνήσιο ενδιαφέρον μετ’ αποδοχής και ηρεμίας.

via

Μη μένεις μόνος

 Ο άνθρωπος ζει μέσα στα προβλήματα, φανερά ή κρυφά στους άλλους, μικρές και μεγάλες στεναχώριες. Θέλει κάποιον να τα μοιραστεί, όχι τόσο να συμβουλευτεί. Το μοίρασμα, η αναφορά τους, ξεκουράζει την ψυχή. Νιώθεις πως δεν είσαι μόνος, έχεις Κυρηναίο*, ο οποίος είναι έτοιμος να ακούσει, να παρηγορήσει και να ενισχύσει(που σύμφωνα με το Ευαγγέλιο βάσταξε τον σταυρό του Ιησού στον δρόμο προς τον Γολγοθά). Όμως, αυτόν τον «άνθρωπον ουκ έχω» είναι τραγική διαπίστωση.

 Είναι προνομιούχοι όσοι έχουν ένα πρόσωπο, είτε ως φίλο, είτε ως σύντροφο, είτε ως αδελφό, είτε ως γονιό, είτε ως πνευματικό πατέρα, που να μπορούν να πουν τη δυσκολία τους, το αδιέξοδό τους, τον πόνο τους. Γιατί δεν φορτώνονται όλο το βάρος. Κι έτσι μπορούν να βαδίσουν το δρόμο της ζωής πιο άνετα, πιο ανάλαφρα.

 Όμως υπάρχουν κι αυτοί που δεν έχουν ένα πρόσωπο, ένα συνοδοιπόρο. Η σημασία του φαίνεται στις οριακές καταστάσεις της ζωής, όπως και ο πόνος για την απουσία του πιο δυνατός. Ενδεχομένως να μην είναι άμοιρος ευθυνών γι’ αυτή την απουσία, αλλά δεν είναι η ώρα που θα πούμε ποιος φταίει, αλλά η ώρα της συμπαράστασης, της κατανόησης.

 Είναι «αποδεδειγμένο» πως δεν υπάρχει μόνο ό,τι γνωρίζουμε με τις αισθήσεις μας. Φαίνεται, μέσα από τις εμπειρίες πολλών, ότι ένας άλλος κόσμος υπάρχει, που υπερβαίνει τις αισθήσεις. Είναι ο κόσμος ο νοερός(της νόησης) των ασωμάτων, των πνευμάτων. Σ’ αυτόν ανήκει ο Θεός, η Παναγία, οι άγγελοι, οι άγιοι, κι όσοι έφυγαν απ’ αυτόν τον κόσμο.

 Ευρισκόμενος σ’ ένα κοιμητήριο, αφουγκράζεσαι τη σιωπή των κεκοιμημένων(ο καθένας μας γνωρίζει κάποιον με τον οποίον είχε ιδιαίτερη σχέση μαζί του, ζώντα ή κεκοιμημένο σιμά του ή απόντα). Υπάρχουν απ’ αυτούς κάποιοι που μεταβήκαν «από το θάνατο στη ζωή» τελειοποιούμενοι με το μαρτύριο της ασθένειας ή και του ωδυνηρού τρόπου τού θανάτου τους. Δεν μεταφέρουν πια το βάρος του παλαιού εαυτού τους. Ελεύθεροι απ’ ό,τι τους «κρατούσε στη γη» – με την πνευματική έννοια – βλέπουν πρόσωπο Θεού κι έτσι μπορούν να παρακαλέσουν να μεσιτεύσουν και να μεταφέρουν τα αιτήματα των αγαπημένων τους.  Δεν μπορεί π.χ. να προσευχηθεί στο Θεό μια μάνα για το παιδί της που περνά τη δυσκολία του; Ποιος μπορεί να ισχυριστεί ότι το εγκατέλειψε εγκαταλείποντας τον αισθητό κόσμο; Όπως και συμβαίνει με όλους τους κεκοιμημένους που, ένεκα του τρόπου θανάτου τους ή της δοκιμασίας που πέρασαν και τους καθάρισε, μπορούν να μεσιτεύουν για όσους τους παρακαλούν να το κάμουν.

 Οι άγιοι(ειδικά ο προστάτης άγιός σου), που ζήσαν για το Θεό, πιο πολύ μπορούν να μεσιτεύσουν για μας, ως αδελφοί μας, και να συμπορευτούν στις θλίψεις μας. Γι’ αυτό παρακαλώντας τους με ταπείνωση να το κάμουν, θα αισθανθούμε πως δεν είμαστε μόνοι.

 Έτσι, αν έχουμε άνθρωπο, ας χαρούμε. Αν δεν έχουμε, ας βρούμε κάποιο δικό μας που αισθανόμαστε ότι, περνώντας στη χώρα των ζώντων, βλέπει πρόσωπο Θεού. Κι αν δεν το καταλαβαίνουμε αυτό, ας βρούμε τον «άγιο μας» που θα παρακαλεί για μας, αφού «απλά και ταπεινά» θα του εκθέσουμε τον πειρασμό μας, τη δυσκολία, τα βάσανά μας και «εξ άπαντος θέλει παρηγορήσει και ανακουφήσει ημάς» ως άλλος Κυρηναίος**.

 *Μέχρι τον δεύτερο αιώνα κυκλοφόρησαν διάφορες προτάσεις ότι κάποιος άλλος εκτός από τον Ιησού σταυρώθηκε στον Γολγοθά. Σύμφωνα με τον Ειρηναίο, ο γνωστικός Βασιλίδης υποστήριξε ότι ο Ιησούς δεν υπέφερε. «Μάλλον κάποιος Σίμων από την Κυρήνη αναγκάστηκε να σηκώσει τον σταυρό του για χάρη του… και από άγνοια και πλάνη ήταν αυτός που σταυρώθηκε». Αν αυτή η άποψη κυκλοφορούσε τον πρώτο αιώνα, μπορεί να ήταν ένας από τους λόγους για τους οποίους ο Ιωάννης αγνόησε την παράδοση του Σίμωνα [της Κυρήνης] και επέμεινε ότι ο Ιησούς κουβαλούσε μόνος του τον σταυρό.

–Mainstream NT scholar, Raymond Brown, στο The Death of the Messiah , σελ. 1093

 

**Ο Σίμωνας αναγκάστηκε από τους Ρωμαίους στρατιώτες να κουβαλήσει τον σταυρό του Ιησού γι' αυτόν. Αυτό είναι πιθανό να οφείλεται στο ότι εάν ένας εγκληματίας πέθαινε πριν λάβει την οφειλόμενη τιμωρία, οι υπεύθυνοι στρατιώτες μπορεί να υποστούν τιμωρία που δεν κατάφεραν να εκτελέσουν την αποστολή τους. Ο Ιησούς έχει μαστιγωθεί - πιθανότατα βάναυσα και αποτρόπαια. Οι Ρωμαίοι στρατιώτες δεν θέλουν να πεθάνει ο Ιησούς πριν φτάσει στον τόπο της εκτέλεσης και έτσι αναγκάζουν τον Σίμωνα να του μεταφέρει τον σταυρό του Ιησού.

 Τα Ευαγγέλια αναφέρουν μόνο μερικές λεπτομέρειες για αυτόν τον μυστηριώδη άνθρωπο.

 Ο Σίμων ο Κυρηναίος αναφέρεται ονομαστικά σε τρεις μόνο περικοπές της Γραφής: Ματθαίος 27:32 , Μάρκος 15:21 και Λουκάς 23:26 ).

 Στον Ματθαίο, διαβάζουμε,

 «βρήκαν έναν Κυρηναίο, Σίμωνα με το όνομα. Υποχρέωσαν αυτόν τον άνθρωπο να φέρει τον σταυρό».

 Το Ευαγγέλιο του Μάρκου αναφέρει,

 «ανάγκασαν έναν περαστικό, τον Σίμωνα τον Κυρηναίο, που ερχόταν από τη χώρα, τον πατέρα του Αλεξάνδρου και του Ρούφου, να φέρει τον σταυρό Του».

 Ο Λουκάς λέει:

 «Και καθώς τον οδήγησαν, έπιασαν έναν Σίμωνα τον Κυρηναίο, που ερχόταν από την ύπαιθρο, και έβαλαν πάνω του το σταυρό για να τον φέρει πίσω από τον Ιησού».

 Η χριστιανική παράδοση υποστηρίζει ότι ο Σίμον, στην αρχή ήταν απρόθυμος, αλλάζει στάση όμως κάτω από αυτό το βλέμμα του Ιησού και από αρνητής, αυτοβούλως γίνεται ένθερμος εθελοντής.

 Κάποια οραματίστρια του 19ου αιώνα μίλησε για τη μεταμορφωτική δύναμη της συνάντησης με το βλέμμα του Χριστού. Στα οράματά της για το πάθος του Χριστού, η Wanda Malczewska είδε τον Simon να επιστρέφει στην πόλη αφού είχε έρθει στην πόλη αναζητώντας ένα οικόπεδο προς ενοικίαση. Αναγκασμένος απρόθυμα να μεταφέρει το σταυρό του Χριστού, το βλέμμα του στο πρόσωπο του Χριστού τον άλλαξε.

 Στα γραπτά της αναφέρει:

 «Ο Χριστός τον κοίταξε και ο Σίμων κατάλαβε αυτό το βλέμμα - κατάλαβε αμέσως το μυστήριο του σταυρού και ερωτεύτηκε τον Κύριο Ιησού. … Τον άκουσα να λέει στον Κύριο Ιησού: «Συγχώρεσέ με, Κύριε, που δεν έσπευσα… με την πρώτη απαίτηση των Ιουδαίων, γιατί δεν σε γνώρισα. [Αλλά βλέποντάς σε να υποφέρεις] έχω καταλήξει στην πεποίθηση ότι είσαι ο Θεός κρυμμένος στην ανθρώπινη σάρκα. Το βλέμμα σου επιβεβαίωσε τις πεποιθήσεις μου, διαπερνώντας με ως τα βάθη της ύπαρξής μου. Μου φάνηκε ότι δεν μπορούσα να σηκώσω τον σταυρό σου, που μου έβαλαν, αλλά τώρα [τον] κουβαλάω εύκολα, γιατί εσύ, Κύριε, με συνοδεύεις. Μη με αφήσεις. …”

  Στην αυλή του αρχιερέα, ένας άλλος Πέτρος ήθελε οι άνθρωποι να τον θεωρήσουν απλώς έναν άλλο θεατή, κάποιον που απλώς έτυχε να σταματήσει δίπλα στη ζεστή φωτιά μια κρύα νύχτα. Και καλά δεν γωρίζει τίποτα - τίποτα. Αλλά ένας κόκορας λαλούσε, ο Ιησούς τον κοίταξε (Λουκάς 22:60-61) και το πέπλο του επίδοξου περαστικού σκίστηκε.

 Ο περαστικός που έρχεται αντιμέτωπος με αυτό το βλέμμα πρέπει να αποφασίσει: Φύγε ή πάρε θέση. Ο Πέτρος τράπηκε σε φυγή. Ο Σίμων πήρε θέση. Το βλέμμα δεν αφήνει κανένα ουδέτερο.

via

Γυναίκες φιλόσοφοι από την αρχαία Ελλάδα

 Αν εξαιρέσουμε την, σχετικά γνωστή, μεγάλη Ελληνίδα φιλόσοφο Υπατία, δύσκολα οι πιο πολλοί θα μπορούσαμε να ονοματίσουμε κάποια άλλη. Όμως υπήρχαν σημαντικές και πολυγραφότατες γυναίκες φιλόσοφοι, που συνέβαλαν τα μέγιστα στο θαύμα της αρχαίας Ελλάδας. Μερικές από αυτές ήταν οι εξής:

 Αρήτη της Κυρήνειας – 5ος αιώνας π.Χ.

 Η Αρήτη ήταν σύγχρονη του Σωκράτη. ∆ίδασκε φιλοσοφία στη σχολή της Αττικής. Ήτανε κόρη του Αριστίππου, του ιδρυτή της Κυρηναϊκής Σχολής της φιλοσοφίας. Ακόµη και την εποχή του Βοκάκιου (1313-1375 µ.Χ.) χίλια χρόνια αργότερα µνηµονευόταν ως πολύτιµη πηγή γνώσεων, συγγραφέας 40 βιβλίων, και δασκάλα περισσοτέρων από 110 φιλοσόφων. Ο γιος της Αρίστιππος επίσης φιλόσοφος, συνέχισε την οικογενειακή παράδοση ως διευθυντής της Κυρηναϊκής Σχολής. Ονοµάστηκε «Μητροδίδακτος», επειδή διδάχτηκε τη φιλοσοφία από τη µητέρα του, πράγµα σπάνιο για την εποχή εκείνη.

 Διοτίμα από τη Μαντινεία – φιλόσοφος

 Ο Πλάτωνας έγραψε ότι τιµήθηκε από τον Σωκράτη (469-399 π.Χ.) ως δασκάλα του. Ο Πλάτωνας δίδαξε δύο γυναίκες στο σχολείο του: τη Λασθένια και Αξιόθεα του Φύλου (350 π.Χ). Υπήρξε επίσης ιέρεια στην Μαντινεία της Αρκαδίας. Σήµερα, κέντρα µελετών και ιδρύµατα φέρουν το όνοµά της.

 Περικτιώνη – Φυσική φιλόσοφος

 Υπήρξε µαθήτρια του Πυθαγόρα (569 – 475 π.Χ.) και πιθανόν δίδασκε στη σχολή του. ∆ύο από τα έργα της που έχουν διασωθεί µέχρι σήµερα και αποδίδονται σ’ αυτήν είναι η «Σοφία» και «Αρµονία της Γυναίκας».

 Θυµίστα – φυσική φιλόσοφος

 Ήταν σύζυγος του Λέοντος, και επιστολογράφος του Επίκουρου (371 – 271 π.Χ.). Ονοµαζόταν “η θηλυκή Σόλων” και ήταν γνωστή ως φιλόσοφος. (Ο Σόλων ήταν ο µεγάλος νοµοθέτης της Αρχαίας Αθήνας).

 Υππαρχία του Κυνικών – 360 – 280 π.Χ.

 Υπήρξε µέλος της µη δηµοφιλούς σχολής των κυνικών. H Υππαρχία παντρεύτηκε έναν άλλο κυνικό φιλόσοφο που λεγόταν Κράτης και επέλεξαν τον τρόπο ζωής των κυνικών. Έτσι διάλεξε µια ζωή χωρίς ανέσεις, ιδιοκτησία και τεχνητούς συµβατικούς κανόνες, συµπεριλαµβανοµένου και του γάµου. Οι κυνικοί πίστευαν ότι για να γίνουν πολίτες του σύµπαντος πρέπει να απορρίψουν την ισχύουσα κοινωνική και πολιτική τάξη πραγµάτων.

 Λασθινία – Φυσική φιλόσοφος

 Ο Πλάτωνας αναφέρει αρκετές γυναίκες οι οποίες ήτανε αναγνωρισµένες φιλόσοφοι στην αρχαία Ελλάδα. Η Λασθινία ήτανε µία από αυτές.

 Θεανώ η Θουρία

 Ήταν αρχαία Ελληνίδα μαθηματικός και αστρονόμος. Καταγόταν από τους Θούριους της Κάτω Ιταλίας και άκμασε περί τον 6ο αιώνα π.Χ..

 Η Θεανώ ήταν κόρη του ιατρού Βροντίνου. Υπήρξε αρχικά μαθήτρια και στη συνέχεια σύζυγός του κατά 30 χρόνια μεγαλύτερού της Πυθαγόρα. Δίδαξε αστρονομία και μαθηματικά στις Σχολές του Πυθαγόρα στον Κρότωνα και μετά το θάνατο του συζύγου στη Σάμο. Επιμελήθηκε τη διάδοση της διδασκαλίας και του έργο του, τόσο στον κυρίως Ελλαδικό χώρο, όσο και στην Αίγυπτο, σε συνεργασία με τα παιδιά της την Δαμώ, την Μύια, την Αριγνώτη τον Μνήσαρχο και τον Τηλαύγη που ανέλαβαν με τη σειρά τους και τη διοίκηση των Πυθαγορείων σχολών.

Πηγές:  pi.ac.cy  (αρχείο pdf 

Έρευνα-επιλογή: Μ. ΛΟΟΣ,  astr.ua.edu.

Οι χειρότεροι πόνοι για τον άνθρωπο

 Ο πόνος είναι μία από τις μεγαλύτερες φοβίες του ανθρώπου. Δεν είναι όλοι οι πόνοι όμως το ίδιο. Ορισμένες ασθένειες μπορούν να προκαλέσουν πολύ πόνο που δύσκολα τον αντέχεις.

  Ασθένειες που προκαλούν τους πιο έντους πόνους

  Αθροιστική κεφαλαλγία

 Είναι ίσως το πιο επώδυνο είδος πονοκέφαλου. Το χαρακτηριστικό της είναι ότι παρουσιάζει έξαρση σε κάποιες χρονικές περιόδους (πχ. για κάποιες εβδομάδες). Από το γεγονός αυτό (ότι αθροίζεται χρονικά), παίρνει και το όνομά της.

 Δερματικό εξάνθημα

 Στην οξεία φάση του προκαλεί δυνατούς πόνους. Συχνά οι πόνοι γίνονται μακροχρόνιοι ή και μόνιμοι διατηρώντας ανάλογη ένταση (μεθερπητική νευραλγία).

 

 Πέτρα στα νεφρά

 Το πρώτο σύμπτωμα μιας πέτρας στα νεφρά είναι ο οξύς πόνος, που έχει περιγραφεί ως χειρότερος και από τους πόνους της γέννας. Ο πόνος αρχίζει ξαφνικά όταν μια πέτρα κινείται στο ουροποιητικό και εμποδίζει τη ροή των ούρων.

 Οδοντικό απόστημα

 Πρόκειται για επείγουσα κατάσταση που δημιουργείται ως αποτέλεσμα μόλυνσης των δοντιών ή των ούλων. Το οδοντικό απόστημα είναι μια πυώδης φλεγμονή που χαρακτηρίζεται από την συγκέντρωση πύου στην περιοχή γύρω από τη ρίζα του δοντιού ή στα ούλα.

 Νευραλγία τριδύμου

 Είναι μία από τις πιο κοινές αιτίες πόνου στο πρόσωπο. Το τρίδυμο νεύρο είναι το πέμπτο και μεγαλύτερο νεύρο από τις 12 εγκεφαλικές συζυγίες νεύρων.

 Εγκαύματα

 Τα σοβαρά εγκαύματα είναι επώδυνα όχι μόνο όταν συμβαίνουν αλλά και σε όλη τη διάρκεια της επούλωσής τους. Ένα σοβαρό έγκαυμα τρίτου βαθμού περιλαμβάνει όλες τις στοιβάδες του δέρματος, λίπος, μύες, και σε σοβαρές περιπτώσεις φθάνουν μέχρι τα οστά.

 Ινομυαλγία

 Είναι ένα σύνδρομο χρόνιου εκτεταμένου και βασανιστικού σωματικού πόνου, που προκαλεί σημαντική λειτουργική ανικανότητα και επηρεάζει σοβαρά την ποιότητα ζωής των πασχόντων

 Οσφυονωτιαία παρακέντηση

 Είναι μία εξέταση στην οποία γίνεται εισαγωγή μιας λεπτής βελόνας μέσα στη σπονδυλική στήλη, στην περιοχή της οσφύος (μέσης) όπου βρίσκεται το εγκεφαλονωτιαίο υγρό.

via

Τι κοινό έχουν η ωραία Ελένη και η Κλυταιμνήστρα;

  Γυναίκα: η φύση της από τ’ αρχαία χρόνια απασχόλησε και προκάλεσε τη φιλοσοφία, την τέχνη και τη δραματουργία. 

  Οι τραγικοί ποιητές πρώτοι διαπραγματεύτηκαν ποια είναι η θέση της στον οίκο και ποια στον δημόσιο βίο. Έτσι οι γυναίκες του «οίκου» συμμορφώνονται με το πλαίσιο αξιών και πεποιθήσεων, αλλά ταυτόχρονα το διαπερνούν με λογισμούς και πράξεις που εκπλήσσουν κι ανατρέπουν. Οι γυναίκες της «ανατροπής» φαίνονται κατασταλαγμένες, δογματικές, πεισμωμένες να πολεμήσουν την αντρική κυριαρχία, ακόμη κι αν πολεμήσουν με τον ίδιο τον εαυτό τους.

  Οι κόρες της Λήδας

 Η Λήδα εμφανίζεται στον μύθο «η Λήδα και ο Κύκνος» , που εξιστορήθηκε από τον Οβίδιο στη Μεταμόρφωσή του.

  Όπως συμβαίνει συχνά, ο Δίας βάζει στο μάτι μια όμορφη θνητή, την πριγκίπισσα Λήδα. Παρά το γεγονός ότι είναι η ημέρα του γάμου της, κάνει τα πάντα για να συνευρεθεί/συνουσιαστεί μαζί της και σε αυτή την περίπτωση μεταμορφώνεται σε κύκνο και έρχεται κοντά της. (Αν αυτό φαίνεται περίεργο, μεταμορφώθηκε σε πουλί για να προσελκύσει την Ήρα τη γυναίκα του και σε ένα άλλο μύθο μετέτρεψε την θνητή ερωμένη του σε αγελάδα για να την κρύψει από την Ήρα).

 Η Λήδα κυοφορεί δύο ωάρια. (Ο Απολλόδωρος αναφέρει σχετικά με το μύθο της Λήδας: «Ο Τυνδάρεως κοιμήθηκε με τη Λήδα την ίδια βραδιά που αυτή είχε κοιμηθεί με τον Δία· και γέννησε τα δίδυμα Ελένη και Κλυταιμνήστρα. Η μία η κόρη του Δία, η άλλη κόρη του θνητού συζύγου της.

  Γυναίκα-αράχνη, δηλητήριο εκδικητική, οργισμένη, μητέρα αμήτωρ είναι η Κλυταιμνήστρα της μυθολογίας και της λογοτεχνίας. Η βασίλισσα των Μυκηνών, που όσο ο άντρας της, Αγαμέμνονας, πολεμούσε 10 χρόνια στην Τροία, βρήκε για εραστή τον εχθρό του συζύγου της, Αίγισθο. Κι αντί να καλοδεχθεί τον μέγα νικητή της Τροίας, όταν γύρισε μαζί με τη σκλάβα ερωμένη του Κασσάνδρα στο παλάτι του, εκείνη ακολούθησε το τυπικό της υποδοχής αλλά όχι για να τον περιποιηθεί, αλλά για να τον σφάξει.

  Ο Αισχύλος αναδεικνύει ότι το κίνητρο του φόνου δε βρίσκεται σε ερωτικά πάθη που διέπουν μοιχούς αλλά το γεγονός ότι ο άντρας της αποφάσισε να θυσιάσει την κόρη τους Ιφιγένεια, για να φυσήξει ούριος άνεμος και να πλεύσουν τα καράβια στην Τροία. Ο Ευριπίδης στην Ιφιγένεια εν Αυλίδι δίνει κι άλλο άλλοθι στην Κλυταιμνήστρα, αφού εξιστορεί όσα συνέβησαν πριν φτάσει εκείνη στο παλάτι των Μυκηνών.

  Ο πρώτος άντρας της ήταν ο Τάνταλος, Βασιλιάς της Πίσας. Μαζί του είχε ένα μωρό. Ο Αγαμέμνονας σκότωσε τον Τάνταλο μαζί με το μωρό της Κλυταιμνήστρας και σαν να μην έφτανε αυτό, τη βίασε και την εξανάγκασε να τον παντρευτεί. Πόση κακοποίηση λοιπόν ν’ αντέξει ανοίγοντας τις αγκάλες της πάλι σ΄ έναν εγκληματία πολέμου;

 Παραμένουμε στην οικογένεια και την αδελφή της Κλυταιμνήστρας, την Ελένη, για την οποία σφαγιάστηκαν χιλιάδες. Ο Όμηρος την παρουσιάζει ως ένα ανθρώπινο πλάσμα με θεϊκή καταγωγή. Ενώ προκάλεσε ένα τόσο καταστροφικό πόλεμο, ούτε κατακρίνεται, ούτε τιμωρείται αλλά συχνά η ίδια αυτομαστιγώνεται για όλα αυτά τα δεινά που η ομορφιά της έφερε στον κόσμο. Οι λυρικοί ποιητές Ίβυκος κι Αλκαίος δεν είναι και τόσο επιεικείς μαζί της· τη θεωρούν υπαίτια του πολέμου αλλά και συνώνυμη της απιστίας. Η Σαπφώ αναφέρεται στην Ελένη ως αναίτια πολέμου, αλλά θύμα του έρωτος που προκαλεί φοβερότατα δεινά.

 Ο Ευριπίδης απενοχοποιεί τον έρωτα και την ομορφιά στη δική του «Ελένη» και καταδικάζει τον πόλεμο που προκαλεί όλες τις συμφορές. Έτσι εστίασε στο παράλογο του τρωικού πολέμου εργαλειοποιώντας την Ελένη, αφού είναι τελείως τρελό να εξοντωθεί ένας λαός κι ένα κράτος και να σκοτωθούν χιλιάδες Ελλήνων για μια γυναίκα- έναν και μόνο άνθρωπο. Έτσι ο Ευριπίδης εμφανίζει το «είδωλο», δηλαδή την εκδοχή ότι η Ελένη δεν πήγε ποτέ στην Τροία, άλλα όλα έγιναν για ένα ολόγραμμά της την ώρα που εκείνη περίμενε στην Αίγυπτο να τη βρει ο Μενέλαος.

  Τα βάσανά της αρχίζουν όταν η θεά Αφροδίτη την τάζει ως ανταμοιβή στον Πάρη για να κερδίσει τον διαγωνισμό ομορφιάς των θεών. Η  Ήρα όμως, που τίποτε δεν άφηνε να πέσει κάτω -πόσω μάλλον να ηττηθεί- δημιουργεί από σύννεφο ένα ομοίωμα (είδωλον) το οποίο «έκλεψε» ο Πάρις. 

 Ο Δίας φυγαδεύει την αληθινή Ελένη μέ συνοδό τον Ερμή στην Αίγυπτο, στο παλάτι του Πρωτέα, περιμένοντας τον άνδρα της Μενέλαο να επιστρέψει από τον πόλεμο. Η Ελένη λοιπόν είναι ένα θύμα παραλογισμού θεών κι ανθρώπων που της ορίζουν τη μοίρα για να ορίσουν την τύχη του κόσμου.

  Πυρ, γυνή και θάλασσα, λοιπόν; Άραγε σήμερα πόσο έχει ξεφύγει η γυναίκα από τον «τραγικό» της ρόλο; Θύμα, θύτης ή εργαλείο;

Ίσως η κάθαρση να γίνει παρακαταθήκη για την κοινωνία του μέλλοντος. Γιατί και στο παρόν, πολλές Κλυταιμνήστρες υποφέρουν κι άλλες τόσες ωραίες Ελένες γίνονται εργαλείο στα χέρια εκείνων που ψάχνουν τον φταίχτη. Κι αναρωτιέμαι, τον βρίσκουν άραγε ποτέ;

via

Οι κατάρες της ευφυΐας

  «Μακάριοι οι πτωχοί τω πνεύματι» λέει το Ευαγγέλιο και ίσως να μην έχει και τόσο άδικο. Παρ’ ότι η ευφυΐα αντιμετωπίζεται από όλους μας ως ένα σημαντικό πλεονέκτημα όσων την διαθέτουν, υπάρχουν αρκετά χαρακτηριστικά που εμφανίζουν οι πολύ έξυπνοι άνθρωποι και που τους δυσκολεύουν τη ζωή.

 1) Ιδιοφυΐα και ευτυχία σπάνια πάνε μαζί

 Όπως είπε και ο Έρνεστ Χέμινγουεϊ «Η ευτυχία στους έξυπνους ανθρώπους είναι το πιο σπάνιο πράγμα που γνωρίζω». Πολλές έρευνες έχουν δείξει ότι οι άνθρωποι με υψηλό IQ είναι πιο επιρρεπείς στην κατάθλιψη, στην μελαγχολία και στην «αρνητική σκέψη». Ξέραμε λοιπόν μέχρι τώρα ότι «τα λεφτά δεν φέρνουν την ευτυχία», τώρα μπορούμε να προσθέσουμε πλέον και την εξυπνάδα σε αυτό το ρητό.

 2) Η εξυπνάδα είναι αγχωτική

 Υψηλά επίπεδα στρες έχουν παρατηρηθεί σε μελέτες στα άτομα με υψηλή διανοητική ικανότητα και μάλλον είναι κάτι το αυτονόητο, καθώς όσο πιο πολύ σκέφτεσαι, τόσο πιο πολύ προβληματίζεσαι. Έρευνα του Alexander Penney του Πανεπιστημίου του Καναδά έδειξε εντονότερες και συχνότερες αγχωτικές εμπειρίες για τους πιο έξυπνους ανθρώπους.

 3) Η ευφυΐα φέρνει μοναξιά

 Πολλοί από τους ανθρώπους που σκοράρουν υψηλή βαθμολογία στα τεστ IQ είναι εργένηδες ή δηλώνουν μοναχικοί ως άνθρωποι. Επομένως, μην ανησυχείς, μπορείς πια με εγκυρότητα να υποστηρίζεις ότι «Είσαι μόνος γιατί δεν σε καταλαβαίνουν».

 4) Οι υψηλές προσδοκίες του μυαλού, φέρνουν απογοήτευση

 Δεν είναι λίγοι οι άνθρωποι που ένιωσαν την ματαίωση των προσδοκιών, είτε των δικών τους είτε του περιβάλλοντος τους, που είχαν όταν χαρακτηρίστηκαν ως ιδιοφυΐες στην νεότερη ηλικία τους. Τα «child-ren prodigy» όπως είναι γνωστά (παιδιά θαύματα) πολλές φορές καταλήγουν «αποτυχημένοι» σε μεγαλύτερη ηλικία, σε σχέση με αυτό που οι περισσότεροι περίμεναν όταν ήταν μικρά.

 5) Η ευστροφία σου δεν σημαίνει και σοφές αποφάσεις

 O Keith Stanovich του Πανεπιστημίου του Τορόντο ανακάλυψε ότι οι αντικειμενικές και δίκαιες αποφάσεις δεν συνδέονται απαραίτητα με το υψηλό IQ. Επίσης, οι ευφυείς άνθρωποι δεν είναι πάντα τόσο σίγουροι για αυτές τους υις αποφάσεις, γιατί όπως είπε και ο Μπουκόφσκι «οι έξυπνοι άνθρωποι είναι γεμάτοι αμφιβολίες, ενώ οι ηλίθιοι είναι γεμάτοι βεβαιότητες». Πολλοί επιστήμονες πλέον υποστηρίζουν ότι πρέπει να διαχωρισθούν οι έννοιες της «εξυπνάδας» όπως καταγράφεται στα IQ tests από την «σοφία», καθώς δεν ταυτίζονται.

 6) Τα «τυφλά σημεία» ενός έξυπνου μυαλού

 Μελέτες έχουν δείξει ότι οι εξυπνότεροι άνθρωποι έχουν ένα «τυφλό σημείο» στην αντιληπτική τους ικανότητα και αυτό είναι το να βλέπουν τα δικά τους λάθη. Επίσης, συχνά διακατέχονται από αυτό που έχει γίνει γνωστό ως «gambler fallacy» και κατά το οποίο η αισιοδοξία για την επανάληψη ενός θετικού αποτελέσματος στερεύει γρηγορότερα σε έναν ευφυή άνθρωπο, οδηγώντας τον συχνά σε βιαστικές και λανθασμένες αποτιμήσεις.

 7) Η εξυπνάδα έχει έξοδα

 Έρευνα έχει δείξει ότι οι άνθρωποι που πετυχαίνουν βαθμολογία στα τεστ IQ από 140 και πάνω είναι δυο φορές πιο πιθανόν σε σχέση με τους υπόλοιπους να υπερ-χρεώσουν τις πιστωτικές τους κάρτες. Προφανώς θα μπορούσαμε να πούμε ότι όσο πιο πολύ σκέφτεσαι τόσο πιο πολύ ξοδεύεις.

 8) Η πολλή εξυπνάδα ίσως σε ρίξει στο πιοτό και τα ναρκωτικά

 Φινλανδοί ερευνητές απέδειξαν με μελέτη τους σε δίδυμα αδέρφια, ότι οι ευφυείς άνθρωποι το «τσούζουν» λίγο παραπάνω, με πολλούς να δηλώνουν προβλήματα αλκοολισμού. Οι ερευνητές υπέθεσαν ότι η νοημοσύνη συσχετίζεται με την περιέργεια και την επιθυμία για νέες εμπειρίες. Επίσης εκτός από το αλκοόλ είναι επιρρεπείς και στα ναρκωτικά, αφού τα αγόρια με IQ άνω του 107 έχουν διπλάσιες πιθανότητες να κάνουν χρήση ναρκωτικών ως ενήλικες, ενώ οι για τα κορίτσια με IQ > 107 οι ίδιες πιθανότητες τριπλασιάζονται.

  9) Η  ευφυΐα σου μπορεί να σε στείλει στο «τρελάδικο»

 Μελέτη που δημοσιεύθηκε στο επιστημονικό περιοδικό «Neuron» έδειξε ότι μια πρωτεΐνη που παράγεται στον εγκέφαλο (neuronal calcium sensor-1 protein) συνδέεται τόσο με τη δημιουργικότητα και τη λειτουργική μνήμη όσο και με τη σχιζοφρένεια και τη μανιοκατάθλιψη. Περισσότερες από 30 ακαδημαϊκές μελέτες έχουν υποδείξει την άμεση σχέση της ευφυΐας με τη διπολική διαταραχή – και άλλες σχετικές διαταραχές.

 

 10) Η εξυπνάδα σου προκαλεί τον φθόνο τους

 Χωρίς να έχει διενεργηθεί κάποια επιστημονική έρευνα που να επιβεβαιώνει αυτό το τελευταίο συμπέρασμα μας, είναι σχεδόν σίγουρο ότι αν είστε πολύ εξυπνος άνθρωπος θα αντιμετωπίσετε την ζήλια των γύρω σας, με όλες τις δυσκολίες που αυτό συνεπάγεται. Για αυτό αν είστε ιδιαίτερα ευφυείς θα πρέπει να εξοπλιστείτε και με πολλή δύναμη για να αντιμετωπίσετε τον φθόνο τους.

 Όλα όσα μαθαίνουμε για το σύμπαν, όλα όσα επινοούμε ή ανακαλύπτουμε μέσα σε αυτό, είναι ένα κλειδί για τις πύλες του ουρανού. Αλλά το ίδιο κλειδί θα ανοίξει και τις πύλες της κόλασης.

via

Το να απαντάς στην κακία με ευγένεια θέλει μεγάλα @ρχίδι@

  Ξυπνάς στη μέση της νύχτας μούσκεμα από τον ιδρώτα. Όλα αυτά που δεν είπες πάλι σε έπνιξαν στον ύπνο σου. Θυμώνεις κάθε φορά με τον εαυτό σου και λες «Φτάνει τελευταία φορά. Την επόμενη φορά θα απαντήσω». Ξέρεις βαθιά μέσα σου πως αυτό δεν πρόκειται να γίνει. Ούτε την επόμενη φορά, ούτε τη μεθεπόμενη ούτε ποτέ.

  Προσπαθείς να συμβιβαστείς με αυτό και στο τέλος πάντα τους δικαιολογείς όλους.

  Δε φταις εσύ. Ίσως γεννήθηκες έτσι, ίσως έτσι έμαθες να ζεις. Είσαι το καλύτερο παράδειγμα για όλους εκεί έξω κι ας μην το καταλαβαίνεις ούτε εσύ αλλά ούτε κι αυτοί. Ο κόσμος σε θεωρεί τρελό, αδύναμο, άβουλο πλάσμα. Η καλοσύνη στις μέρες μας, βλέπεις, θεωρείται μειονέκτημα. Ας είναι. Δεν έχεις σκοπό να αλλάξεις, να γίνεις σαν όλους τους άλλους. Προτιμάς την ταπεινότητα.

  Βλέπεις τον κόσμο καθημερινά να μαλώνει για τη σειρά στην τράπεζα και το super market. Προχθές σε σχολίασαν αρνητικά κι αναστέναξαν επειδή έδωσες τη σειρά σου σε μια κυρία που περίμενε υπομονετικά με ένα μόνο γάλα στο χέρι. Δε σε πείραξε. Ένα λεπτό παραπάνω δεν έβλαψε ποτέ κανέναν.

  Βγήκες για ψώνια στο κέντρο κι έσπρωχναν ο ένας τον άλλο κι εσένα σαν τρελοί. Κανένας ποτέ δε ζητάει συγγνώμη. Τα ρομπότ ίσως είναι πιο ευγενικά. Πήγες να ψωνίσεις σ’ ένα πολυκατάστημα και η υπάλληλος ήταν αγενής και υπεροπτική. Από πότε η αγένεια έχει γίνει μόδα; Αναρωτιέσαι πού βαδίζει αυτός ο κόσμος. Αγχώνεσαι για το μέλλον της κοινωνίας και των παιδιών σου.

  Ζούμε, δυστυχώς, στην πιο αγενή και γεμάτη κακία εποχή κι αυτό γιατί ο χρόνος δε μας επιτρέπει αβρότητες και ήρεμες ψυχολογίες. Μας ενοχλεί ο διπλανός όταν ζει τη ζωή του και πάντα κάτι βρίσκουμε να σχολιάσουμε. Μας ενοχλούν αυτοί που εκτίθενται στα social media και την τηλεόραση. Μας ενοχλεί ακόμη κι ο αέρας που αναπνέουμε καμιά φορά.

  Αν δε σου αρέσει κάτι, αν κάτι σε ενοχλεί απλά προσπέρασέ το, μην του δώσεις σημασία. Ίσως αυτό να είναι πολύ πιο δύσκολο από το να γυρίσεις την αγένεια πίσω, δημιουργώντας έναν φαύλο κύκλο κακής συμπεριφοράς.

  Η πλειοψηφία πλέον λειτουργεί με το γνώμονα του πρέπει να απαντήσω. Το καλύτερο που έχουν να κάνουν μέσα στη μέρα τους είναι να κριτικάρουν να προσβάλλουν και να συμπεριφέρονται δόλια.

  Υπάρχουν όμως κι αυτοί οι λίγοι, αυτοί οι άνθρωποι που δε θα απαντήσουν ποτέ. Που θα αφήσουν ακόμα μια προσβολή να περάσει απαρατήρητη. Που μετά θα τα βάλουν με τον εαυτό τους που για ακόμα μια φορά δεν έβαλαν τον άλλο στη θέση του.

  Και την επόμενη φορά πάλι έτσι θα αντιδράσουν. Σπάνιο είδος αυτοί οι άνθρωποι, αλλά καθόλου χαζοί. Η ευγένειά τους μπορεί να σε τσακίσει. Γιατί ακόμα κι αν τους θεωρείς αδύναμους βαθιά μέσα σου ξέρεις πως δεν ισχύει κάτι τέτοιο. Έχουνε τέτοια δύναμη ψυχής που την κάθε κακία την μετατρέπουν σε καλοσύνη. Και την καλοσύνη τους την κάνουνε ασπίδα για να τους προστατεύει απ’ όλες τις κακές κριτικές κι όλη την αγένεια και την κακία που υπάρχει εκεί έξω.

  Είναι οι ίδιοι άνθρωποι που όταν τους ρωτάς «τι θέλεις να γίνουν τα παιδιά σου;» σου απαντάνε με βεβαιότητα «καλοί άνθρωποι.» Ας είναι λοιπόν αυτοί οι άνθρωποι παράδειγμα κι όχι μειονότητα μήπως και αλλάξει προς το καλύτερο αυτός ο κόσμος κάποια μέρα.

Χριστίνα Βακαλούμη

pillowfights.gr

Aristotle Vs Plato

   Οι σχέσεις μεταξύ του Πλάτωνα και του Αριστοτέλη ήταν ευθύς εξαρχής περίπλοκες. Κομψός όπως μόνο οι Αθηναίοι αριστοκράτες ήξεραν να είναι, ο Πλάτωνας θα πρέπει να έμεινε εμβρόντητος μπροστά στο θέαμα του νεαρού Μακεδόνα, με τα μαλλιά χτενισμένα προς τα εμπρός για να καλύπτουν μια αρχόμενη φαλάκρα, τα δάχτυλα φορτωμένα δαχτυλίδια και επιδεικτικό ντύσιμο.

 Πραγματικός επαρχιώτης, ίσως ούτε καν Έλληνας, και οπωσδήποτε παράξενος στη συμπεριφορά του, όπως όταν απαρνούνταν τις παρέες και τα μαθήματα για να μελετήσει μόνος.

 Ο Αριστοτέλης όμως ήταν ο καλύτερος απ’ όλους τους μαθητές: τον αποκαλούσαν ο «Νους», και ο Πλάτωνας άρχισε να δείχνει ενδιαφέρον γι’ αυτόν («λείπει ο Νους», φημολογείται ότι έλεγε με απροκάλυπτη απογοήτευση όταν δεν τον έβλεπε ανάμεσα στους μαθητές).

 Πολλές από τις σελίδες που έγραψε μοιάζει να απευθύνονται το δίχως άλλο σε αυτόν τον μοναχικό μαθητή, σε μια προσπάθεια ενός εξ αποστάσεως διαλόγου.

  Το πρόβλημα είναι ότι ο Αριστοτέλης, διαβάζοντας αυτά τα κείμενα, απεργάστηκε ένα περίεργο σχέδιο: να αποδομήσει το φιλοσοφικό σύστημα του δασκάλου κομμάτι κομμάτι, μέχρι να το αντικρούσει ολοκληρωτικά.

 Η περίφημη θεωρία των ιδεών; Δεν εξηγούσε τίποτα, αντίθετα, διπλασίαζε τα προβλήματα. Ο κομμουνισμός της ιδανικής πολιτείας (που περιλάμβανε επίσης την κατάργηση της οικογένειας και την από κοινού ανατροφή των παιδιών πολύ πριν από τον Μαρξ!); Εντελώς ανέφικτος, ούτε καν ευκταίος. Η ύπαρξη του υπέρτατου Αγαθού; Απολύτως άχρηστη, δεν θα είχαν τι να το κάνουν ούτε οι τεχνίτες. Και όλα αυτά στεφανωμένα με μια φράση υπέρμετρης απιστίας. 

  Επιτιθέμενος στον Όμηρο, τον κατεξοχήν δάσκαλο, ο Πλάτωνας είχε επισημάνει ότι καθήκον της φιλοσοφίας ήταν να υπηρετεί την αλήθεια, όχι τις Αρχές. Αμ᾿ έπος, αμ’ έργον: ο Αριστοτέλης έστρεψε την ιδέα εναντίον του δασκάλου του δηλώνοντας, πριν από τη γνωστή επίθεση, «ότι είναι καλύτερο – κάτι παραπάνω: είναι αναγκαίο – να είμαστε έτοιμοι ακόμη και τις πιο προσωπικές μας αντιλήψεις να αναιρέσουμε, αν είναι με τον τρόπο αυτό να σωθεί η αλήθεια». Amicus Plato sed magis amica veritas. Φίλος μεν Πλάτων, φιλτέρα δε η αλήθεια. Διόλου άσχημα για κάποιον που έμεινε στην Ακαδημία είκοσι χρόνια.

  Όλα αυτά εκφράζονται με τον πιο ξεκάθαρο τρόπο στα Ηθικά Νικομάχεια.

  Για τον Πλάτωνα χωρίς τη φιλοσοφία δεν θα υπήρχε τέλος στα δεινά της ανθρωπότητας.

 Ο Αριστοτέλης δείχνει ότι δεν ισχύει κάτι τέτοιο, διότι η ανθρώπινη πολιτική δεν έχει ανάγκη από αφηρημένες αρχές, αλλά από συγκεκριμένα επιχειρήματα, που μπορούν να μας βοηθήσουν να αντεπεξέλθουμε στην πολυπλοκότητα των προβλημάτων.

  Ο Θαλής, με το να κοιτάζει ψηλά στον ουρανό, έπεσε μέσα στο πηγάδι. Καλύτερα να ακολουθήσουμε τον Περικλή, τον οποίο ο Πλάτωνας είχε κατηγορήσει ότι ήταν η αιτία του ολέθρου της Αθήνας, ενώ, αντ’ αυτού, ήταν ένα υπόδειγμα πρακτικής νοημοσύνης, πάντοτε έτοιμος να αδράξει το νόημα των καταστάσεων και να δράσει αναλόγως.

 Σε αυτήν ακριβώς τη συμβολή χρωστά ο Αριστοτέλης τη σημερινή του επιτυχία, καθώς, μετά την τραγική εποχή των ολοκληρωτισμών, εμπνεόμενος από τον κόσμο της ανθρώπινης εμπειρίας, άρχισε να ανακατασκευάζει την πολιτική στη βάση μιας oρθολογικής συζήτησης, απορρίπτοντας την αξίωση ιδανικών θεμελίων.

 Στον πίνακα: «Η Σχολή των Αθηνών» του Ραφαήλ, ο Αριστοτέλης δείχνει τη γη και κρατά στα χέρια του τα Ηθικά Νικομάχεια, το κείμενο που σηματοδότησε με τον πλέον κατηγορηματικό τρόπο την απόκλιση του μαθητή από τον δάσκαλο.

  Αν τους έλειπε το συμπέρασμα, τα Ηθικά Νικομάχεια θα ήταν το βιβλίο της τέλειας προδοσίας.

 Την τελευταία στιγμή όμως όλα αλλάζουν, με τρόπο εντυπωσιακό.

 Το υπό συζήτηση θέμα ήταν η ευτυχία, το μεγάλο πρόβλημα των Αρχαίων Ελλήνων: πώς μπορούμε να ζήσουμε μια ζωή ευτυχισμένη;

   Ανάμεσα στους ανθρώπους και για τους ανθρώπους, ήταν το συμπέρασμα στο οποίο έμοιαζε να οδηγεί η ανάλυση του Αριστοτέλη – η ανθρώπινη κατάσταση (vita activa) για την οποία έκανε λόγο η Χάννα Άρεντ αναφερόμενη στον Σωκράτη.

  Μήπως προδίδοντας τον δάσκαλο(Πλάτωνα) ο μαθητής(Αριστοτέλης) δικαίωνε τον δάσκαλο(Σωκράτη) του δασκάλου(Πλάτωνα), ο οποίος είχε προδοθεί άδικα; Μια διδακτική ιστορία, που καταρρέει προς τα έσω όταν μπαίνει στην τελική ευθεία.

  Όταν ο Αριστοτέλης καταλήγει στο συμπέρασμά του, μας περιμένει μια έκπληξη: η πολιτική ζωή δεν είναι αρκετή· η ευτυχία πραγματώνεται αλλού, στη γνώση των υπέρτατων αληθειών, επειδή μπορεί εμείς να νομίζουμε ότι είμαστε απλοί θνητοί, αλλά στην πραγματικότητα είμαστε θεϊκές υπάρξεις· εξερευνώντας επομένως τα μυστήρια της γνώσης θα κατακτήσουμε μια πληρέστερη ευτυχία.

  Μα αυτά είναι λόγια του Πλάτωνα· πιο συγκεκριμένα, είναι ο Πλάτωνας του Τίμαιου, όπου μιλά για το σύμπαν και για τις ανώτατες αρχές.

 Ο Τίμαιος, διάλογος που βάζει ο Ραφαήλ στα χέρια του Πλάτωνα (ο οποίος δείχνει με το δάχτυλο τον ουρανό) για να τον αντιπαραβάλει με τον Αριστοτέλη. Μια αντιπαραβολή η οποία εντέλει δεν υφίσταται:(?) η Σχολή των Αθηνών είναι ένα εκθαμβωτικό έργο τέχνης, αλλά δεν καταφέρνει να αποδώσει την πολυπλοκότητα της σχέσης Πλάτωνα και Αριστοτέλη. Κανένας μέχρι τώρα δεν το έχει καταφέρει.

Aristotle Vs Plato

Με τα μάτια των Αρχαίων Ελλήνων

MAURO BONAZZI

via

Καταπίεση συναισθημάτων: Το κακό που σου κάνεις και τα σημάδια της καταπίεσης

  Πόσες φορές έφτασες στο αμήν και είπες «καλύτερα ας μη μιλήσω»; Κράτησες μέσα σου το θυμό, την οργή, την στενοχώρια; Είπες «έχω καταπιεί άλλα κι άλλα, ας καταπιώ κι αυτό».

 Είμαι σίγουρη πολλές. Όπως όλοι μας. Όλοι μας το έχουμε κάνει αυτό «για να μην χαλάσουμε τις καρδιές μας», «για να μην στενοχωρεθούμε», «για να μην στενοχωρέσουμε τον άλλον».

 Και που καταλήγουμε; να μην μπορούμε να κοιμηθούμε, να φάμε, να λειτουργήσουμε επειδή τελικά στενοχωρεθήκαμε εμείς για όλους. Φορτώνουμε τον εαυτό μας με καταπιεσμένα συναισθήματα και σκέψεις. Δεν τα αφήνουμε να βγούνε στην επιφάνεια. Τα στριμώχνουμε όλα μαζί, μπας και χωρέσουν.

 Αυτά όμως προσπαθούν να βγουν με κάθε τρόπο. Και να σου πω κάτι; βγαίνουν, δεν κάθονται εκεί πίσω που με τόση προσπάθεια προσπαθούμε να τα βάλουμε. Άλλες φορές βγαίνουν με φανερό τρόπο. Μπορούμε να το δούμε και να το καταλάβουμε. Άλλες φορές όμως βγαίνουν με ύπουλο, υποχθόνιο τρόπο, που ούτε μας πάει το μυαλό. Τι εννοώ;

 Τα συναισθήματά μας όταν δεν τα εκφράζουμε, σημαίνει ότι τα καταπιέζουμε. Προσποιούμαστε ότι όλα είναι μια χαρά αλλά στην πραγματικότητα δεν είναι. Μας ρωτάει κάποιος γιατί είμαστε στενοχωρημένοι (γιατί το προδίδει το σώμα μας, η φωνή μας, το πρόσωπο μας) και εμείς λέμε ότι δεν έχουμε κάτι και ότι θα περάσει. Δυστυχώς όμως δεν περνάει έτσι απλά από μόνο του. Απλώς πηγαίνει πίσω μαζί με όλα τα υπόλοιπα που έχουμε καταχωνιάσει. Και κάποια στιγμή βγαίνει.

 Αν βγει φανερά θα το καταλάβεις. Μπορεί να βγει με κλάμα σε άσχετες στιγμές. Μπορεί να βγει με έντονο θυμό εκεί που δεν το περιμένεις. Αν βγει κάπως έτσι θα το καταλάβεις και θα πεις «όπα γιατί συμβαίνει αυτό;». Μπορεί να το καταλάβουν και οι γύρω σου και να σου το πουν ώστε να κάνεις κάτι γι αυτό.

 Το μεγάλο θέμα, όμως, είναι όταν δεν βγαίνουν με τόσο ξεκάθαρο τρόπο αλλά με ύπουλο. Με τρόπο που ούτε σου πάει το μυαλό ότι μπορεί να είναι εξαιτίας της καταπίεσης των συναισθημάτων σου.

 Και θα σου δώσω ευθύς αμέσως παραδείγματα:

 Μπορεί ξαφνικά να νιώθεις πολύ έντονη κόπωση. Να μην έχεις την ίδια όρεξη να κάνεις πράγματα και να νιώθεις κουρασμένος και εξουθενωμένος.

 Μπορεί να εμφανίζονται ξαφνικοί πόνοι στο σώμα σου που δεν προέρχονται από κάποιο χτύπημα και δεν έχουν οργανική βάση.

 Μπορεί να μην μπορείς να συγκεντρωθείς και να αποσπάται η προσοχή σου πολύ εύκολα.

 Μπορεί να αρρωσταίνεις συχνά εκεί που αρρώσταινες σπάνια.

 Μπορεί να κάνεις για αρκετό καιρό ανήσυχο ύπνο.

 Μπορεί να ξεχνάς πιο εύκολα.

 Μπορεί να έχεις πολύ περισσότερες εντάσεις με το/η σύντροφό σου.

 Μπορεί ξαφνικά να μη σου αρέσει τίποτα σε εσένα, στο σώμα σου, στην εικόνα σου.

 Μπορεί να βιώνεις έντονες ενοχές και να κατηγορείς τον εαυτό σου για ό,τι συμβαίνει.

 Μπορεί να μην μπορείς να χάσεις κιλά παρόλο που κάνεις προσπάθεια (πας σε διατροφολόγο και σε γυμναστήριο).

 Μπορεί να αναπτύσσεις ξαφνικά φοβίες (π.χ. να οδηγήσεις, το σκοτάδι, να μένεις μόνος/η στο σπίτι κ.α.).

  Όλα αυτά όσο παράξενο και αν σου φαίνεται είναι αποτέλεσμα καταπιεσμένων συναισθημάτων.

 Τα συναισθήματα που καταπιέζεις προσπαθούν να βρουν κάθε είδους τρόπο να βγουν προς τα έξω. Όσο τα καταπιέζεις τόσο πιο βίαια θα εξωτερικευθούν αργότερα και πολλές φορές με μη αναστρέψιμα αποτελέσματα όπως απειλητικές για τη ζωή ασθένειες σαν τον καρκίνο, αυτοάνοσα κ.α.

 Τι μπορώ να κάνω προκειμένου να μην καταπιέζω τόσο τα συναισθήματά μου;

 Θα σου προτείνω δυο τρόπους με τους οποίους μπορείς να εξωτερικεύεις τα συναισθήματά σου:

    α) Συναισθηματική αποκάλυψη

    β) Εκφραστική γραφή

  1.  Συναισθηματική αποκάλυψη

 Η συναισθηματική αποκάλυψη αποτελεί μια πολύ αποτελεσματική μέθοδο που συνήθως χρησιμοποιείται για την αντιμετώπιση του στρες, το οποίο συχνά είναι αποτέλεσμα καταπιεσμένων συναισθημάτων. Ορίζεται ως:

  «Πράξη ελεύθερης έκφρασης ή 

εκμυστήρευσης συναισθηματικών εμπειριών σε άλλους»

  Η συναισθηματική αποκάλυψη επιτυγχάνεται με το να επικοινωνείς αυτά που νιώθεις σε κάποιο πρόσωπο που του έχεις εμπιστοσύνη. Μπορεί αυτό το πρόσωπο να είναι ο σύντροφός σου, οι φίλοι σου, άτομα της οικογένειάς σου κ.α.

  Αν, ωστόσο, νιώθεις πως κανένας από το περιβάλλον σου δεν μπορεί να σε καταλάβει και νιώθεις πως ανοίγοντας την καρδιά σου και τα συναισθήματά σου σε αυτούς, αυτοί με τη σειρά τους θα σε κρίνουν και δεν θα σε καταλάβουν τότε μπορείς να απευθυνθείς σε κάποιον ειδικό ψυχικής υγείας. 

  Είναι πολύ σημαντικό να ξέρεις ότι το πρόσωπο στο οποίο θα απευθυνθείς, είτε είναι επαγγελματίας είτε όχι, βρίσκεται εκεί όχι για να σε κρίνει ή να σου πει αν νιώθεις σωστά ή λάθος αλλά απλώς για να σε ακούσει και να σε αφήσει να βγάλεις οτιδήποτε σε στενοχωρεθεί και επιβαρύνει.

  Τι οφέλη μπορεί να μου προσφέρει η συναισθηματική αποκάλυψη;

 Τα οφέλη της συναισθηματικής αποκάλυψης είτε αυτή είναι προφορική είτε γραπτή (βλ. εκφραστική γραφή παρακάτω) είναι πολλά τόσο σε σωματικό όσο και σε ψυχολογικό επίπεδο.

  Πιο συγκεκριμένα, οι έρευνες δείχνουν ότι οι άνθρωποι που επικοινωνούν τα συναισθήματα, τις σκέψεις και τις εμπειρίες τους:

  - Μπορούν πιο εύκολα να ξεπεράσουν ένα τραυματικό γεγονός (θάνατος, βιασμός, κακοποίηση κ.α.)

 - Επιτυγχάνουν συναισθηματική αποδέσμευση και συνεχίζουν αποτελεσματικότερα τη ζωή τους

 - Παρουσιάζουν χαμηλότερη αρτηριακή πίεση

 - Χαμηλότερα επίπεδα αγωγιμότητας στο δέρμα τους

 - Παραπονιούνται σε μικρότερο βαθμό για σωματικά συμπτώματα

  - Μειώνονται οι ιατρικές επισκέψεις

  - Μειώνεται ο αριθμός απουσιών από την εργασία

  - Έχουν καλύτερο ανοσοποιητικό σύστημα

  2. Εκφραστική γραφή

 Σε κάποιους ανθρώπους φαντάζει αρκετά δύσκολο η προφορική έκφραση συναισθημάτων. Δυσκολεύονται να μιλήσουν σε κάποιον άλλον άνθρωπο για το πώς νιώθουν και τι ακριβώς βιώνουν. Εκτός από την προφορική συναισθηματική αποκάλυψη, λοιπόν, υπάρχει και η γραπτή η οποία ονομάζεται «εκφραστική γραφή».

 Η εκφραστική γραφή εκλαμβάνεται ως μια διεργασία απόδοσης νοήματος, καθώς η καταγραφή των συναισθημάτων μπορεί να επιφέρει διάφορες γνωστικές αλλαγές. Έτσι λοιπόν, μπορείς να πάρεις ένα μικρό τετραδιάκι και να ξεκινήσεις να γράφεις εκεί ότιδήποτε αισθάνεσαι, σκέφτεσαι, σε προβληματίζει. Και μόνο που θα τα γράψεις και θα τα βγάλεις από μέσα σου θα δεις ότι θα σε βοηθήσει.

 Μπορεί στην αρχή να νιώθεις περίεργα, να μην ξέρεις πώς να ξεκινήσεις. Από πού ακριβώς; μπορεί να αναρωτιέσαι τι ακριβώς πρέπει να γράψεις; Αν πρέπει να ξεκινήσεις από το τώρα ή αν πρέπει να γράψεις και για παλιά; Είναι πολύ σύνηθες οι άνθρωποι που αποφασίζουν ότι θέλουν να γράψουν στην αρχή να μπερδεύονται και να μην ξέρουν πώς να ξεκινήσουν.

  Αν αντιμετωπίζεις και εσύ τέτοιες δυσκολίες καλό είναι να απευθυνθείς σε κάποιον/α ειδικό ψυχικής υγείας για να σου δώσει κάποιες κατευθυντήριες ανάλογα με τα ζητήματα που σε απασχολούν αλλά και να σου κάνει και κάποιες ερωτήσεις που θα διευκολύνουν τις σκέψεις και τα συναισθήματά σου να βγουν προς τα έξω.

  

  Τι οφέλη μπορεί να μου προσφέρει η εκφραστική γραφή;

  Η εκφραστική γραφή παρότι είναι εξαιτερικά υποτιμημένη, επιφέρει θεαματικά αποτελέσματα και σε αρκετά σύντομο χρονικά διάστημα.

 Πιο συγκεκριμένα, φαίνεται πως οι άνθρωποι που πιάνουν το μολυβάκι τους με το τετραδιάκι τους και ξεκινάν το γράψιμο:

  - Μειώνουν σημαντικά την επίδραση του στρες

  - Έχουν ενισχυμένη ανθεκτικότητα

  - Έχουν καλύτερη σωματική υγεία

  - Έχουν καλύτερη συναισθηματική λειτουργία

  - Έχουν βελτιωμένη ποιότητα ύπνου

  - Έχουν καλύτερη λειτουργική μνήμη

  - Έχουν μειωμένες έντονες σκέψεις

  - Έχουν καλύτερη σχέση με τους/ις συντρόφους τους

  - Είναι πιο πιθανό να τα ξαναβρούν με τους/ις συντρόφους τους μετά από έναν έντονο καυγά

  - Ξεπερνούν πιο εύκολα την απιστία

  - Βιώνουν χαμηλότερα επίπεδα κατάθλιψης και θυμού

  - Έχουν μειωμένα επίπεδα πόνου

  - Καταναλώνουν λιγότερα φάρμακα

  - Έχουν καλύτερη εικόνα εαυτού

  Νομίζω τα οφέλη που μπορείς να αποκομίσεις είτε από την προφορική είτε από την γραπτή συναισθηματική αποκάλυψη δεν είναι λίγα. Μπορεί να σου πάρει λίγο χρόνο μέχρι να προσαρμοστείς αλλά πίστεψέ με θα χαρίσεις υγεία στον εαυτό σου.

 Η καταπίεση των όσων αισθάνεσαι μόνο κακό μπορεί να σου κάνει και τίποτα άλλο. Μην περιμένεις μέχρι να γίνει κάτι σοβαρό για να κάνεις την κίνηση να βοηθήσεις τον εαυτό σου. Αξίζεις το καλύτερο και μην το καθυστερείς.

Σημάδια που δηλώνουν ότι

καταπιέζεις τα συναισθήματα σου

  Η καταπίεση των συναισθημάτων μας περιλαμβάνει κυρίως δύο πτυχές. Από τη μία, την εσωτερική απώθηση από το άτομο, δηλαδή την άρνηση να αποδεχτεί αυτό που νιώθει και από την άλλη, την απόκρυψη αυτών των συναισθημάτων από τους γύρω του.

 Επομένως, πρόκειται για μια κατάσταση δύσκολη στο να εντοπιστεί. Πώς μπορούμε λοιπόν να αντιληφθούμε αν κάποιος δυσκολεύεται στη διαχείριση των συναισθημάτων του;

 Εντοπίστε τα σημάδια που μαρτυρούν

 ανθρώπους με καταπίεση συναισθημάτων:

   1. Έχουν δύστροπη, ψυχρή στάση

  Η δυστροπία αποτελεί μια προσωρινή απελευθέρωση της έντασης που επικρατεί μέσα τους. Είναι το αποτέλεσμα από κάτι που τους κατατρώει, επειδή έχουν συνδυάσει την ευτυχία και τη θετική διάθεση μόνο με ένα συγκεκριμένο αποτέλεσμα, το οποίο όμως δεν πήραν.

  Ίσως το άτομο που συμπαθούσαν τους πρόδωσε ή τους ταπείνωσε και ο πόνος βράζει μέσα τους. Ή ίσως κάποιος άλλος στην εργασία τους πήρε τα εύσημα για μια δουλειά που εκείνοι έκαναν. Δεν είναι τίποτε περισσότερο από ένας ψυχολογικός αμυντικός μηχανισμός που χρησιμοποιούν για ν’ αποφύγουν την έντονη έκρηξη.

  2. Νιώθουν μόνοι

  Τα σαββατόβραδά τους, όπως και τα περισσότερα βράδια τους, τα περνούν σπίτι τους, παρακολουθώντας άπειρες σειρές/ταινίες/εκπομπές για να ξεχνιούνται, καθώς νιώθουν ότι κανείς δεν μπορεί να τους καταλάβει. Απομονώνονται και δεν απαντούν ούτε στις κλήσεις των κοντινών τους φίλων.

 Αν πιστεύετε ότι πρόκειται για τέτοια περίπτωση, χτυπήστε τους κατευθείαν την πόρτα. Ίσως εσείς τους βοηθήσετε να εξωτερικεύσουν αυτό που κρύβουν και αυτό από το οποίο κρύβονται.

  3. Μένουν σιωπηλοί

  Λένε ότι η σιωπή μπορεί να είναι εκκωφαντική. Από κάποιον που καταπιέζει τα συναισθήματά του, είναι μια κραυγή για βοήθεια, όσο και αν είναι σιωπηλή! Πρόκειται για έναν ακόμη αμυντικό μηχανισμό, ώστε να κρατήσουν αυτό που τους πνίγει μέσα τους και για να μη χάσουν τον έλεγχο. Μπορεί επίσης να αποτελεί έναν τρόπο να δείξουν σε κάποιον τη δυσαρέσκεια τους μαζί του.

  4. Περισπασμοί

  Μπορεί να τους δημιουργούν υπό διάφορες μορφές, όπως σε δουλειά, παιχνίδια, ανθρώπους, εξόδους, σεξ και η λίστα συνεχίζεται. Οι περισπασμοί χρησιμοποιούνται για να αποτρέψουν την πιθανότητα έκρηξης των καταπιεσμένων συναισθημάτων τους και για να αποφύγουν τη διαχείριση και επεξεργασία τους.

  Εξάλλου, με αυτό τον τρόπο, στρέφουν και την προσοχή των γύρω τους σε άλλα ζητήματα πέραν των δικών τους. Ωστόσο, αυτοί οι περισπασμοί μπορούν να είναι μόνο προσωρινοί σε ένα πρόβλημα που επιμένει.

  5. Αποφυγή

  Αυτό δηλώνει την αποφυγή της αιτίας που φέρνει μαζί της και τα αρνητικά συναισθήματα. Ερεθίσματα που περιλαμβάνουν ανθρώπους, αντικείμενα, μέρη, γεγονότα που είχαν άσχημη κατάληξη και άλλα. Αυτό, όπως θα δείτε και το τελευταίο σημάδι, είναι ένας τρόπος αποφυγής του ατόμου να αντιμετωπίσει τους δαίμονές του.

  6. Εξάρτηση από ουσίες

  Η κατάχρηση ουσιών και αλκοόλ πρόκειται για ακόμη έναν αμυντικό μηχανισμό, που είναι δυστυχώς πολύ συχνός. Το φάσμα των ουσιών ποικίλλει από αλκοόλ μέχρι ηρωίνη και σκληρά διεγερτικά.

 Αυτό, όπως προφανώς θα γνωρίζετε, μπορεί να οδηγήσει σε εξάρτηση, πιθανές παθήσεις και θάνατο. Και για άλλη μια φορά, αυτές ότι υποτιθέμενες «λύσεις» αποτελούν ένα πρόχειρο, προσωρινό μέτρο.

  7. Κακή μνήμη

  Καθώς αυτά τα άτομα συγκεντρώνονται περισσότερο στο να βρουν τρόπους καταπίεσης των συναισθημάτων τους, τείνουν να ξεχνούν συχνά και να μην βρίσκονται σε θέση να αναγνωρίζουν τις αντίστοιχες κοινωνικές συνθήκες που διέπουν κάθε συγκεκριμένο κοινωνικό περιβάλλον.

  Αυτό προφανώς οδηγεί σε έλλειψη επικοινωνίας και μια εμφανής πτώση του επιπέδου ικανοποίησης από τις σχέσεις με τους άλλους, ιδιαίτερα από τις ερωτικές τους σχέσεις.

  8. Αύξηση βάρους

  Η κορτιζόλη, «η ορμόνη του στρες», απελευθερώνεται στον οργανισμό, για να σταματήσει τη λειτουργία δύο άλλων ορμονών, της αδρεναλίνης και της κορτικοτροπίνης, οι οποίες είναι υπεύθυνες για την προσωρινή μείωση της όρεξης. Αφού αυτές οι δύο ορμόνες εξαφανιστούν, η κορτιζόλη μένει και η όρεξη επιστρέφει και μας κάνει να τρώμε περισσότερο.

 Μπορεί επίσης να αποθηκευτεί ως «σπλαχνικό λίπος», όπως και ως κοιλιακό λίπος. Όταν η καταπίεση των συναισθημάτων συνεχίζεται για καιρό μετατρέπεται σε στρες, το οποίο πυροδοτεί την αύξηση του βάρους.

  9. Επιδείνωση της υγείας του γαστρεντερικού συστήματος

  Καθώς ο εγκέφαλος και το γαστρεντερικό μας σύστημα είναι αλληλένδετα, αφού μάλιστα το δεύτερο προσδιορίζεται ως «δεύτερος εγκέφαλος», η επίδραση σε εκείνο μπορεί να είναι έντονη, με πολλά δυσάρεστα συμπτώματα. Αυτά μπορεί να περιλαμβάνουν: ενοχλήσεις στο στομάχι, κακή πέψη, πρήξιμο, διάρροια και ναυτία.

  Και η αλήθεια είναι ότι ό,τι κι αν νιώθουμε, θα φανεί αργά ή γρήγορα. Οπότε αν δεν το κάνετε εσείς, με τη θέλησή σας και σε ένα επιλεγμένο και ασφαλές πλαίσιο, θα το κάνουν τα ισχυρά συναισθήματά σας για εσάς. Δεν ήρθε η ώρα λοιπόν να το επεξεργαστείτε και εσείς;

Ψυχο-σωματικά: Τι περιμένεις;

 Ήρθε η ώρα να απαλλαγείς απο αυτά... 

(video+υπότιτλοι)

Pinelopi Melidou