Ετικέτες κατά Συχνότητα


Δες / Κρύψε

Feature (14439) Ψυχολογία (2567) Πνευματικά (2352) Άξια Λόγου (1828) Φιλοσοφία (1753) Υγεία (664) Video (524) Εκλεκτά (493) Απόψεις (487) Κοινωνικά (443) Αστεία (381)Ενδιαφέροντα (377) Μεταφυσικά (362) Έρωτας (341) Επιστήμη (309) Παράξενα (287) Καινή Διαθήκη (265) Φύση (253) Φιλοκαλία (251) Σεξ (239) Φωτογραφία (170) Διάφορα(153) Περίεργα (143) Ορθοδοξία (104) Porta Aurea (97) Ασκητικά (95) Κοινωνία-Οικονομία (88) Ποίημα (87) Βιβλία (86) Χρήσιμα (86) Αόρατος Πόλεμος (83) Γυναίκα (80)Αποφθέγματα (77) Πολιτικά (77) Ντοκιμαντέρ (57) Επί Του Όρους Ομιλία (53) Απορίες (52) Αυτογνωσία (49) Ψυχωφελή (49) Ευαγγελικές Περικοπές (48) Scribd (44)Τα Λόγια Του Ι.Χ. (44) Υπολογιστής (42) Ταινίες (40) Κλίμαξ (37) Μακάριος Ο Αιγύπτιος - 34 Μελετήματα (36) Καυκιός (30) Έρευνα (26) Ψυχική Υγεία (26) Σκεπτικιστής (25) Σύρος(24) Συνταγές (23) Μουσική (22) Ο Βίος Του Χριστού (22) Τεστ (22) Τεχνολογία (19) Συμβουλές (18) Music (16) Wallpapers (16) Μικρός Ευεργετινός (16) Βιογραφίες (16) Θεός(15) Η Επί Του Όρους Ομιλία (14) Συνταγές Με Βότανα (14) Πάντα Πώλησον... Μάρκον Αγόρασον (13) Φώτης Κόντογλου (13) Χόμπυ (13) Στάρετς (10) Μαλάκας (9) Android (7)Blog Tricks (6) Τα Λόγια Του Χριστού (6) Ντούντκο (5) Τιτ. (3) Καινή Διαθήκη - Ανά Κεφάλαιο (1) Η Καρδιά Του Ευαγγελίου (1) Παραμύθια Της Χαλιμάς (1)

Αγαπημένη μου! Με κατατρώνε οι τύψεις



H μεγάλη πλάνη: Τύψεις, ένοχες



Τύψεις είναι η έντονη συναισθηματική κατάσταση που βιώνει κάποιος, όταν αντιλαμβάνεται ότι κάτι που έχει κάνει ήταν λάθος. 

Αισθάνεται έντονες ενοχές που συνοδεύονται συνήθως από συναισθήματα θυμού, θλίψεις και φόβου.




Γράμμα πρώτο.

Αγαπημένη μου,
Σ...... σου γράφω αυτό το γράμμα γιατί θέλω να σου ζητήσω
συγγνώμη για το τρομερό μου λάθος. 

Σε αγαπώ και σε θέλω πίσω. 

Με κατατρώνε οι τύψεις, δεν μπορώ να ανεχτώ τον εαυτό μου, δεν έπρεπε να σου συμπεριφερθώ με τέτοιο τρόπο σε καμία περίπτωση. 

Η σκέψη και μόνο ότι σε πόνεσα με κάνει να θέλω να βάλω τέλος στην ζωή μου.

Ξέρω ότι είναι πολύ δύσκολο να με συγχωρέσεις, αλλά θα ήθελα αν μου επιτρέψεις να σου δικαιολογήσω τι συνέβηκε. 

Ξέρεις πολύ καλά ότι τον τελευταίο καιρό δεν είμαι καθόλου καλά και η κατάθλιψη έχει εισβάλει στην ζωή μου. 

Ένας λόγος είναι ότι έψαχνα να βρω μια διέξοδο, και εκεί έγινε το λάθος. 

Εσύ τον τελευταίο καιρό είσαι απόμακρη και δυσχεραίνεις ακόμα περισσότερο την κατάθλιψή μου. 

Έχω σκεφτεί να πάω σε έναν ψυχολόγο ή να πηγαίναμε μαζί σε έναν ψυχολόγο σχέσεων, μήπως και βρούμε κάτι να μας ενώσει.

Νιώθω ένα τίποτα χωρίς εσένα, δεν θέλω να σε χάσω, η ζωή μου είναι ανούσια χωρίς εσένα.





Γράμμα δεύτερο

Φ..... μου,
Το γράμμα σου με ακούμπησε βαθύτατα, μετά από αυτό σιγουρεύτηκα ότι δεν κατάλαβες τίποτα και συνεχίζεις να είσαι το ίδιο εγωιστικό άτομο που ήσουν.

Μου λες ότι μου γράφεις για να μου ζητήσεις συγγνώμη, ενώ στην πραγματικότητα αποκαλύπτεις ακριβώς μετά ότι στην πραγματικότητα μου γράφεις γιατί με θες πίσω και για να σταματήσουν να σε κατατρώνε οι τύψεις. 

Επίσης προσπαθείς με ύπουλο και εκβιαστικό τρόπο να με απειλήσεις ότι θα βάλεις τέλος στη ζωή σου, ώστε να επηρεάσεις την απόφασή μου, δημιουργώντας τώρα σε μένα τύψεις και ενοχές.

Αυτό σε καμία περίπτωση δεν ονομάζεται αγάπη, αλλά φόβος, τον οποίο δεν φτάνει που τον νιώθεις τόσο έντονα εσύ, θέλεις να τον μεταφέρεις και σε μένα, γιατί έτσι θα καταφέρεις να με ελέγξεις.

Στη συνέχεια προσπαθείς για ακόμα μια φορά να αποφύγεις την αληθινή αιτία που έκανες ένα τόσο σημαντικό λάθος. 

Προσπαθείς εκλογικευτικά να τα ρίξεις στην κατάθλιψη και σε μένα λέγοντάς με απόμακρο. 

Μακάρι να πας σε έναν ψυχολόγο, θα σου κάνει καλό.

Και τελικά, στην τελευταία σου πρόταση αποκαλύπτεις όλη την αλήθεια.

«Νιώθω ένα τίποτα χωρίς εσένα, δεν θέλω να σε χάσω. Η ζωή μου είναι ανούσια χωρίς εσένα».

Όλα περιστρέφονται γύρω από σένα και το πώς εσύ νιώθεις και το τι εσύ χρειάζεσαι.

Αντίο

*******

Είναι καλό που νιώθουμε τύψεις; 

Οι τύψεις δηλώνουν ότι δεν είμαστε αναίσθητοι, αχάριστοι, αχρείοι και ανεγκέφαλοι ή δηλώνουν ότι είμαστε απίστευτα εγωιστές, αρνούμαστε να δούμε τα λάθη μας και να πάρουμε τις ευθύνες των πράξεών μας από δω και πέρα;

Η πλειοψηφία των συνανθρώπων μας υποστηρίζει την πρώτη άποψη και μάλιστα η δεύτερη άποψη φαντάζει ακατανόητη και ξένη.

Ποιος από τους δυο έχει δίκιο τελικά; 

Όντως ο συγγραφέας στο πρώτο γράμμα είναι εγωιστής ή ο δεύτερος είναι πολύ σκληρός ή μήπως και οι δυο έχουν κομμάτι δίκιου και αλήθειας;

Τα πράγματα είναι πολύ απλά, κι ας προσπαθούμε να τα περιπλέξουμε στο μυαλό μας. 

Δυο αλήθειες δεν υπάρχουν, γιατί αν δεχτούμε ότι υπάρχουν, τότε η μια αναιρεί την άλλη, οπότε μάλλον καμία δεν είναι αλήθεια.

Στη συγκεκριμένη περίπτωση, όσο κι αν στενοχωρηθούν κάποιοι, το δεύτερο γράμμα εκφράζει την αλήθεια και θα εξηγήσω γιατί.

Όντως οι τύψεις είναι μια καθαρά εγωιστική συμπεριφορά που βασίζεται στο φόβο να δούμε και να αποδεχτούμε το λάθος μας, όπως επίσης και να αποφασίσουμε, να πάρουμε την ευθύνη ότι δεν θα επαναλάβουμε το ίδιο λάθος.

Μια πράξη που την κρίνουμε ως λανθασμένη, είτε μας κόστισε ή όχι, είναι μια πράξη που επιλέξαμε να φέρουμε στη ζωή μας για να βιώσουμε μια εμπειρία. 

Αυτή την εμπειρία μπορούμε να τη χρησιμοποιήσουμε για να μάθουμε πράγματα, να ολοκληρωθούμε αυτογνωσιακά, για το παρελθόν, το παρόν και το μέλλον μας, ώστε να μας κάνει καλύτερους, αφού μάθαμε το μάθημά μας. 

Οπότε γιατί να νιώθουμε άσχημα για κάτι που μας έκανε καλύτερους;

Στην αντίθετη περίπτωση, που δεν θέλουμε να δούμε τα λάθη μας ώστε να αυτοβελτιωθούμε, ο εγωισμός κάνει κουμάντο, κι έτσι έρχονται οι τύψεις.

Αν νιώθετε τύψεις, τότε αρνείστε να δείτε την πραγματικότητα και αρνείστε να εξελιχτείτε, αλλά ακόμα και γι' αυτό δεν χρειάζεται να νιώθετε τύψεις.

Γράμμα τρίτο

Συγγνώμη για τον πόνο που σου προξένησα και για το ότι δεν είχα φροντίσει να έχω κάνει κάτι πριν φτάσω σ' αυτή την κατάσταση.

 Σ' ευχαριστώ για όσα μοιραστήκαμε και απολαύσαμε, για όλες τις χαρούμενες και ήρεμες στιγμές που ζήσαμε, αλλά ακόμα και γι' αυτά που έμαθα μέσα από το χωρισμό μας. 

Σ' αγαπώ γι' αυτό που είσαι!





Πνευματικά δικαιώματα
Copyright © Στυλιανού Μάρκος, 2012.
Με επιφύλαξη παντός δικαιώματος. All rights reserved.
psihologia.gr

Share this: