Γιατί όχι και σ’ εσάς; - Σενέκας

   Για τους Ρωμαίους Στωικούς, η ζωή είναι γεμάτη αντιξοότητες, και ένα από τα βασικά καθήκοντα της φιλοσοφίας είναι να βοηθήσει τους ανθρώπους να αντιμετωπίσουν τα πάνω και τα κάτω της ζωής.

    Κανείς δεν το ξέρει αυτό καλύτερα από τον Σενέκα, που η ζωή του απείχε πολύ από το ιδανικό της γαλήνης που υποστήριζε. Στη διάρκεια του ταραχώδους 1ου αιώνα μ.Χ., ο Σενέκας έπρεπε να αντιμετωπίσει τον θάνατο του γιου του, την εξορία του στην Κορσική για μια δεκαετία περίπου, τη διάσωσή του από την εξορία (αλλά μόνο με τον όρο να αναλάβει τον ρόλο του δασκάλου του νεαρού Νέρωνα), την καριέρα ως συμβούλου του Νέρωνα, την οποία δεν μπορούσε εύκολα να αφήσει, τον θάνατο ενός στενού φίλου και, πάνω απ’ όλα, τη δική του αναγκαστική αυτοκτονία.

   Όταν ο Σενέκας θεωρήθηκε ύποπτος συμμετοχής σε συνωμοσία εναντίον του αυτοκράτορα, ο Νέρωνας απαίτησε τον θάνατο του παλιού του δασκάλου. Η γυναίκα του Σενέκα επέμεινε να ακολουθήσει τη μοίρα του, κι έτσι και οι δύο έκοψαν τις φλέβες τους. Κανείς δεν πέθανε γρήγορα. Η γυναίκα του Παυλίνα επέζησε, ενώ στον Σενέκα έδωσαν τελικά κώνειο και τον αποτέλειωσαν με ένα ατμόλουτρο.

    Αυτό σίγουρα δεν ήταν μια ήσυχη «φιλοσοφική ζωή».

   Κανείς σώφρων άνθρωπος δεν επιζητεί τις αντιξοότητες, ακόμα κι αν μπορούν να μας δώσουν κάποια χρήσιμα μαθήματα. Η ανάπτυξη των δεξιοτήτων, όμως, για να τις αντιμετωπίσουμε όταν προκύψουν –γιατί θα προκύψουν-, μπορεί μόνο να μας ωφελήσει.

   Τα πράγματα είναι πιο δύσκολα, λέει ο Σενέκας σε μια επιστολή στη μητέρα του, για όσους δεν τις περιμένουν, αλλά οι αντιξοότητες αντιμετωπίζονται πολύ πιο εύκολα όταν είσαι προετοιμασμένος. Αυτή η ιδέα αναπτύσσεται και σε μια άλλη επιστολή, παρηγορητική αυτή τη φορά, προς τη Μαρκία, μια φίλη του που πάλευε με τη θλίψη. Είχε χάσει έναν από τους γιους της τρία χρόνια νωρίτερα, ωστόσο ο πόνος της δεν είχε υποχωρήσει. Η φυσική περίοδος του πένθους είχε τελειώσει και τώρα ο πόνος της είχε γίνει μια εξουθενωτική πνευματική κατάσταση. Είχε έρθει η ώρα να παρέμβει κάποιος.

   Το πιο ενδιαφέρον σημείο της απάντησης του Σενέκα για αυτή την κατάσταση είναι αυτό που συχνά ονομάζουμε πρόβλεψη των μελλοντικών κακών. Είναι κάτι που είχε αναφερθεί νωρίτερα από προγενέστερους Στωικούς, όπως ο Χρύσιππος. Η ιδέα ότι κάποιος πρέπει να σκέφτεται τα άσχημα πράγματα που θα μπορούσαν να συμβούν, ώστε να είναι καλύτερα προετοιμασμένος γι’ αυτά αν τελικά συμβούν. Μέρος του προβλήματος της Μαρκίας, σύμφωνα με τον Σενέκα, είναι ότι δεν αναλογίστηκε ποτέ την πιθανότητα θανάτου του γιου της. Κι όμως, όλοι ξέρουμε ότι από τη στιγμή που γεννιέται κάποιος είναι προορισμένος να πεθάνει. Αυτό δεν είναι κάτι που θα μπορούσε να συμβεί, είναι κάτι που θα συμβεί απαραιτήτως.

   Το πένθος χτυπά δυνατά τους ανθρώπους, λέει ο Σενέκας, γιατί δεν το περιμένουν από πριν. Βλέπουμε και ακούμε συνεχώς τον θάνατο και τις κακοτυχίες να χτυπούν τους άλλους, ειδικά στην εποχή της τόσο γρήγορης μετάδοσης των ειδήσεων, αλλά σπάνια αναλογιζόμαστε πώς θα αντιδρούσαμε εμείς σε ανάλογη περίσταση. Ο Σενέκας λέει στη Μαρκία -και σε εμάς μια σειρά από πράγματα που θα προτιμούσαμε να μην ακούσουμε: είμαστε όλοι ευάλωτοι. Οι αγαπημένοι μας θα πεθάνουν αναπόφευκτα, και αυτό θα μπορούσε να συμβεί ανά πάσα στιγμή. Όποια ευημερία και ασφάλεια κι αν απολαμβάνουμε μπορεί να χαθεί ανά πάσα στιγμή από δυνάμεις που δεν είναι υπό τον έλεγχό μας. Ακόμα κι όταν πιστεύουμε ότι τα πράγματα είναι πολύ δύσκολα, πάντα είναι πιθανόν να γίνουν ακόμα χειρότερα. 

   Πόσο προετοιμασμένοι είμαστε να αντιμετωπίσουμε τα πράγματα αν η τύχη στραφεί εναντίον μας; Θα αντιδράσουμε ήρεμα και αδιάφορα, όπως όταν ακούμε στις ειδήσεις να συμβαίνουν τέτοια πράγματα σε ξένους κάπου μακριά μας; Σε αυτές τις περιπτώσεις συνήθως βλέπουμε τον πόνο αυτό ως κομμάτι της ζωής, κάτι δυσάρεστο αλλά αναπόφευκτο. Είναι εύκολο να «φιλοσοφείς» όταν δεν συμβαίνει σ’ εσένα ή στους αγαπημένους σου, αλλά τι γίνεται όταν έρθει η δική σου σειρά;

   Είναι απλώς παράλογο, λέει ο Σενέκας, να σκέφτεται κάποιος ότι «δεν περίμενα να συμβεί σ’ εμένα» κάποια κακοτυχία, ειδικά όταν ξέρει ότι θα μπορούσε να του συμβεί και έχει δει να συμβαίνει σε πολλούς άλλους. Γιατί όχι και σ’ εσάς; Στην περίπτωση του πένθους, ακόμα περισσότερο, δεδομένης της αναπόφευκτης φύσης του θανάτου κάθε ζωντανού πλάσματος στη γη. Θα συμβεί κάποια στιγμή, οπότε γιατί όχι τώρα; Είναι παράλογο να περιμένει κάποιος ότι η τύχη του θα κρατήσει για πάντα.

    Ο Σενέκας πιστεύει ότι, αν σκεφτόμαστε τις αντιξοότητες που μπορεί να συμβούν μαζί με όσες πρέπει να συμβούν κάποια στιγμή, θα βοηθήσουμε να μειωθεί το χτύπημα όταν τελικά προκύψουν. Θα μειωθεί το σοκ και θα είμαστε καλύτερα προετοιμασμένοι να τις αντιμετωπίσουμε.

via

Overthinking - «Υπερβολική σκέψη»

 

  Τι γίνεται με τους ανθρώπους που έχουν την τάση να σκέφτονται σε υπερβολικό βαθμό τα πάντα που τους αφορούν; Πόσο κουραστικό είναι αυτό και που μπορεί να μας οδηγήσει.

  Η υπερβολική σκέψη (over-thinking) αφορά την τάση ορισμένων ανθρώπων να αναλύουν σε μεγάλο βαθμό στο μυαλό τους οτιδήποτε συμβαίνει. Ακόμη, και ασήμαντα πράγματα που κάποιος απλά θα τα προσπερνούσε ή θα τα άφηνε γρήγορα στην άκρη, το άτομο που λειτουργεί με αυτό τον τρόπο μπαίνει σε μια διαδικασία επεξεργασίας, με αποτέλεσμα όλα να παίρνουν τεράστιες διαστάσεις στο μυαλό του.

  Όσο πιο πολύ σκέφτομαι κάτι και όσο πιο πολύ το αναλύω τόσο πιο πολύ πείθω τον εαυτό μου ότι πρόκειται για ένα τεράστιο βουνό που δεν μπορώ να περάσω. Είναι μια ικανότητα να κάνω σημαντικό και υπερβολικό οτιδήποτε συμβαίνει, ενώ συχνά φτάνω σε αδιέξοδο, γιατί χάνομαι μέσα στις ίδιες μου τις σκέψεις.

  Όταν εντοπίσουμε ότι έχουμε την τάση να υπεραναλύουμε τα πάντα γύρω μας και κυρίως όλα όσα –άμεσα ή έμμεσα- μας αφορούν, θα πρέπει να παρατηρήσουμε τις συνέπειες που έχει αυτό σε εμάς τους ίδιους. Πόσο φορτώνουμε το μυαλό μας, πόσο ταλαιπωρούμε τον εαυτό μας και πόσο μεγεθύνουμε τις καταστάσεις; Πόσο εύκολα χάνουμε τη διάθεσή μας και γεμίζουμε το μυαλό μας με φόβους και ανασφάλειες;

  Αν το δούμε απ’ έξω, με βάση τη λογική, βάζουμε τον εαυτό μας σε μια δύσκολη κατάσταση δημιουργώντας προβλήματα από το πουθενά. Αν έχουμε περάσει χρόνια αναπτύσσοντας αυτόν τον τρόπο σκέψης δεν είναι και τόσο εύκολο να το ελέγξουμε. Ωστόσο, θα πρέπει να εκπαιδεύσουμε τον εαυτό μας σε ένα διαφορετικό τρόπο σκέψης ώστε να απαλλαγούμε από την υπερβολική σκέψη.

  Κάθε φορά που βλέπουμε πως μπαίνουμε σε μια διαδικασία υπερανάλυσης, ας σκεφτούμε:

  Με ωφελεί σε κάτι αυτό;

  Σε τι με βοηθάει να σκέφτομαι τώρα αυτό;

  Τι ζω αυτή τη στιγμή;

  Πόσο με αφορούν τώρα όλα αυτά που σκέφτομαι;

  Πόσο ισχύει αυτό που σκέφτομαι;

 

  Βασικοί στόχοι για να σταματήσω να υπερ-αναλύω τα πράγματα είναι:

   - Να μην χάνομαι σε άσκοπες σκέψεις, σε υποθετικές καταστάσεις και σε πιθανά σενάρια

   - Να μην οδηγούμε σε σενάρια καταστροφής ή σε αρνητικές σκέψεις

   - Να μένω σε όσα γνωρίζω και όσα βιώνω αυτή τη στιγμή

  - Να επιλέγω πράγματα που με χαλαρώνουν και μου αποσπούν την προσοχή από αυτό που με απασχολεί και με οδηγεί στην υπερανάλυση

  - Να σταματήσω να σκέφτομαι το χειρότερο- δεν με βοηθάει σε τίποτα

  - Να εστιάσω στα θετικά που υπάρχουν στη ζωή μου και στα θετικά που μπορώ να φέρω στη ζωή μου

  - Να κάνω διαλείμματα μέσα στην ημέρα αδειάζοντας το μυαλό μου, εστιάζοντας στις βαθιές αναπνοές και προσπαθώντας να μην σκέφτομαι τίποτα

  - Να ζω το τώρα

  Ας μην ξεχνάμε ότι η υπερβολική σκέψη αρέσκεται στη δημιουργία προβλημάτων, μας οδηγεί στις αρνητικές σκέψεις και αποτελεί τη βασικότερη πηγή δυστυχίας και κακής διάθεσης. Φορτώνουμε τον εαυτό μας με τόσες άχρηστες σκέψεις, που δεν αφήνουμε χώρο για θετικές σκέψεις, για δημιουργικότητα και εξέλιξη, ή τουλάχιστον λίγο χρόνο να ασχοληθούμε με τα όμορφα που συμβαίνουν στη ζωή μας.

  Είμαστε οι σκέψεις μας και η πραγματικότητα που ζούμε είναι αυτή που εμείς οι ίδιοι δημιουργούμε. Ζούμε αυτό που σκεφτόμαστε. Οι σκέψεις διαμορφώνουν τη ζωή μας και καθορίζουν τα βιώματά μας. Ίσως, έφτασε ο καιρός να αλλάξουμε αυτά που σκεφτόμαστε, εξασφαλίζοντας μια πιο ήρεμη και ισορροπημένη ζωή…

  Για να απαλλαγούμε από την υπερβολική σκέψη θα πρέπει πρώτα να απαλλαγούμε από κάποιες πεποιθήσεις ή πιστεύω μας: δεν μπορούμε να προβλέψουμε το μέλλον, δεν μπορούμε να ελέγξουμε όλα όσα μας αφορούν και δεν μπορούμε να είμαστε προετοιμασμένοι για ότι ακολουθεί…

  Η υπερβολική σκέψη δημιουργεί προβλήματα που δεν υπάρχουν, μεγεθύνει προβλήματα που δεν έχουν τόση σημασία και παράγει αρνητικές σκέψεις. Το πρώτο βήμα είναι να συνειδητοποιήσουμε ότι η υπερβολική σκέψη εξαρτάται από εμάς, όπως τη δημιουργούμε, έτσι μπορούμε σταδιακά να απαλλαγούμε από αυτή.

Παπαδοπούλου Ελένη, Ψυχολόγος- Ψυχοθεραπεύτρια, MSc

 via

Τα αίτια της αντικοινωνικής συμπεριφοράς

  Εάν εργάζεσαι με άλλους και κάποιος από αδυναμία ή μικροψυχία, όπως είναι φυσικό καμιά φορά να συμβαίνη, δεν σου μιλήση καλά, εσύ μη στενοχωρηθής. Βάσταξε τον πικρό και δριμύ λόγο μετά χαράς, διότι, εάν δεν προσέξης, θα δημιουργηθή μέσα σου λογισμός, ο οποίος θα επιφέρει ταραχή.

  Εάν μάλιστα τον κατηγορήσης, επειδή σου φέρθηκε άσχημα, θα διπλασιάσης την ταραχή σου, ενώ αυτός ο καημένος μια μικροψυχία έδειξε.

  Με το από “μικροψυχίας” ο αββάς Ησαίας προσπαθεί να εξηγήση και να δικαιολογήση γιατί δημιουργούνται οι κακές σχέσεις μεταξύ των οικίων και όλων των ανθρώπων.

  Όταν κάποιος μας φέρεται κακώς, εμείς αντιδρούμε απέναντί του σαν να μας υποτιμά και να μας ατιμάζη ή σαν να αποδίδη σε μας την ευθύνη, ενώ στην πραγματικότητα εκτίθεται αυτός, διότι δεν φέρεται καλά.

  Σου λέγω να πας κάπου, και εσύ με βρίζεις. Σου λέγω, ευλόγησον, και εσύ με καταράσαι. Σου ζητώ να μου φέρης κάτι, και εσύ με αποκαλείς τεμπέλη.

  Τότε αντιδρώ: Εμένα να πη τεμπέλη, που είμαι γέρος! Δεν σεβάσθηκε τα άσπρα μαλλιά μου!

  Όλα αυτά είναι δικαιολογίες, διότι ο άσχημος τρόπος του δεν έχει καμιά σχέσι με αυτό που του είπες ή του ζήτησες.

  Απλώς αποδεικνύει την δική του κατωτερότητα, τις άσχημες κληρονομικές καταβολές του, την ψυχή του που είναι αδύνατη, το μυαλό του που δεν είναι σωστό, τα πάθη που κυκλοφορούν μέσα του και τον κάνουν να μην ξέρη τι λέει, εν τέλει το απαίδευτο του χαρακτήρος του.

  Αυτό σημαίνει από μικροψυχίας. Κάτι από όλα αυτά τον κάνει να μη μιλήση καλά.

  Εσύ γιατί αντιδράς; Αντί να τον λυπηθής, αντιδράς;

  Το στόμα των ανθρώπων λαλεί πάντοτε από το περίσσευμα της καρδιάς.

  Και ο άνθρωπος που σου μίλησε έτσι αποκαλύπτει τον πόνο του, την πίκρα του.

  Όποιος δεν μιλάει ευγενικά, όποιος αντιμιλάει, όποιος διαμαρτύρεται, δεν είναι καλά.

  Πρέπει να τον καλύψωμε, να του δώσωμε να φάη και να ξεκουρασθή, και εσύ αντιδράς εναντίον του;

  Μην αντιδράς, για να μην κάνης την ταραχή σου διπλή.

  Είδαμε τέσσερις λόγους και, όπως βλέπετε, ο αββάς Ησαίας μέχρι στιγμής βρίσκει τον Θεόν μόνον στις σχέσεις μας με τους ανθρώπους.

  Τι ρεαλισμός υπάρχει στους οσίους Πατέρες!

  “Εάν τις ξένος αδελφός παραβάλη ημίν, και προηκούσατε περί αυτού, ότι φιλοσχισματικός έστι, μη εξερευνήσητε αυτόν εν λόγοις, έως ον φανερωθή ημίν το ελάττωμα αυτού· φυλάξατε δε εαυτούς μη ποιήσητέ τι, ο οίδατε ότι, εάν καταλάβη ο αδελφός υμών, θλίβεται”.

  Εάν σας επισκεφθή κάποιος αδελφός για τον οποίον ακούσατε ότι είναι φιλοσχισματικός, σπερμολόγος, δηλαδή όπου πάει δημιουργεί ακαταστασία και προβλήματα, μην του ερεθίσετε το ασθενικό του σημείο, μην του ρίξετε του σπόρο για να δήτε εάν πραγματικά είναι έτσι, μην τον εξερευνήσετε για να δήτε το ελάττωμά του.

  Προφυλάξτε τον εαυτό σας, διότι, αν ο συνάνθρωπός σας το καταλάβη ότι τον πειράξατε, θα θλιβή.

  Μπορεί να είναι σπερμολόγος, όμως και αυτόν τιμήσατέ τον.

 

 […] “Εάν, από μικροψυχίας, αποκριθή σοι ο αδελφός σου λόγον, βάσταξον αυτόν μετά χαράς, και, εάν εκζητήσης τον λογισμόν σου εν κρίματι Θεού, ευρήσεις σεαυτόν αμαρτήσαντα”.

 

«Λόγοι Ασκητικοί, Ερμηνεία στον Αββά Ησαΐα»

 Αιμιλιανού Σιμωνοπετρίτου

via

Κανείς δεν ξέρει τι χρειάζεσαι αν δεν το ζητήσεις

 

  Ας υποθέσωμε ότι έρχεται κάποιος  και χρειάζεται κάτι. Όλοι έχουν από όλα, μόνον αυτός δεν έχει, δεν λέγει όμως τίποτε. Περιμένει οι άλλοι να του δώσουν αυτό που του λείπει, το απαιτεί μέσα στην ψυχή του.

  Αυτό δεν είναι σωστό.

 Λέγει ο αββάς Ησαίας: Μην κρατάς φίδι μέσα στο μυαλό σου. Ό,τι σου χρειάζεται, πήγαινε και πες το στον επικεφαλής σου, ώστε να σου το τακτοποιήση ή να σου εξηγήση γιατί δεν σου το έχουν δώσει ακόμη.

  Μην έχης την απαίτησι, χωρίς να πης τίποτε, οι άλλοι να σου το δώσουν. Οι σχέσεις σου να αρχίζουν από εκείνο που είναι φανερό στα μάτια των άλλων.

  “Εάν λόγος της Γραφής έλθη αναμέσον υμών, ο γινώσκων τον λόγον και ειδώς αυτόν, κατά την δύναμιν αυτού, ενέγκη οπίσω του αδελφού το θέλημα αυτού, και αναπαύση τον αδελφόν αυτού εν χαρά· και ο λόγος ο ζητούμενος πεζός έστι, το ταπεινώσαι εαυτόν τω αδελφώ σου. Ο προσέχων τω κρίματι του βήματος, ου μέλλει παραστήναι, την δύναμιν αυτού ποιεί, ίνα μη φραγή αυτού το στόμα, μη ευρίσκων απολογίαν ειπείν εν τη φρικτή ώρα εκείνη”.

  Ενώ κουβεντιάζομε, εάν γίνη λόγος για ένα χωρίο της Αγίας Γραφής και δημιουργηθούν ερωτήματα σχετικά με την έννοιά του, μη νομίσης ότι το ζητούμενο είναι να ερμηνεύσης το χωρίο εσύ, διότι έτσι αποδεικνύεις ότι το ξέρεις και βάζεις τον εαυτό σου μπροστά από τους άλλους.

  Η καλύτερη ερμηνεία της Αγίας Γραφής είναι η ταπείνωσις.

  Αφού οι άλλοι δεν το ξέρουν ή δεν το θυμούνται ή δεν το καταλαβαίνουν, μη δείχνης ότι το ξέρεις εσύ, διότι οι άλλοι θα νοιώσουν κατώτεροι από σένα. Εσύ σιώπησε.

  Θέσε τον εαυτό σου πίσω από τους άλλους και μη λες αμέσως αυτό που σου έρχεται, με την ιδέα ότι θα αναπαύσης τους αδελφούς σου.

  Ρώτησέ τους: Μήπως σημαίνει αυτό; μήπως εκείνο; και μέσα από την συζήτησι θα βγη η σωστή απάντησις, οπότε θα χαρή ο αδελφός σου, χωρίς να πληγωθή με το να αποδειχθή η άγνοιά του.

  “Και ο λόγος ο ζητούμενος ούτος έστι, το ταπεινώσαι εαυτόν τω αδελφώ σου”.

  Η απόδειξις ότι ξέρεις την πραγματική ερμηνεία της Γραφής είναι, εάν εσύ ξέρης να ταπεινώνεσαι και να συντρίβεσαι μπροστά στον άλλον.

  Πρόσεξε και κάτι ακόμη: Όποιος μιλάει, αποδεικνύει ότι δεν έχει στον νου του το φρικτό βήμα της κρίσεως και, όταν παρουσιασθή εν τη φρικτή εκείνη ώρα, δεν θα μπορή να απολογηθή…

 

“Eάν θέλης, τι ποτε λαβείν και χρείαν αυτού έχης, μη γογγύσης κατά του αδελφού σου, ότι διατί ουκ ενόησε δούναι μοι αυτό αφ’ εαυτού, αλλ’ ειπέ εν παρρησία, μετά απλότητος, ποίησον αγάπην, δος μοι τόδε, ότι χρείαν έχω”.

  

«Λόγοι Ασκητικοί, Ερμηνεία στον Αββά Ησαΐα»

Αιμιλιανού Σιμωνοπετρίτου

via

Τιμωρούμαστε για τις αρνήσεις μας - Όσκαρ Ουάιλντ

  «Πιστεύω ότι αν ένας άνθρωπος ζούσε τη ζωή του με πληρότητα, αν την εξαντλούσε ως την τελευταία της σταγόνα, αν έδινε ζωή σε κάθε του συναίσθημα κι έκφραση σε κάθε του σκέψη, αν υλοποιούσε κάθε του όνειρο- πιστεύω ότι ο κόσμος θα κέρδιζε μια τόσο καινούρια και ορμητική χαρά, που θα ξεχνούσε όλες τις αρρώστιες του μεσαιωνισμού και θα επιστρέφαμε στο ελληνικό ιδεώδες- ίσως και σε κάτι λεπτότερο, πλουσιότερο κι από το ελληνικό ιδεώδες.

  Αλλά ακόμα και ο πιο γενναίος ανάμεσά μας φοβάται τον ίδιο του τον εαυτό. Ο αυτοακρωτηριασμός των αγρίων επιβιώνει τραγικά στην αυταπάρνηση που φθείρει τις ζωές μας.

  Τιμωρούμαστε για τις αρνήσεις μας. Κάθε παρόρμηση που πολεμάμε να καταπνίξουμε, μένει κρυμμένη και δουλεύει μέσα στο μυαλό και μας δηλητηριάζει. Το σώμα αμαρτάνει μια φορά και ξεμπερδεύει, γιατί η πράξη είναι ένας τρόπος εξαγνισμού. Δε μένει τιποτ’ άλλο παρά η ανάμνηση μιας απόλαυσης ή η πολυτέλεια της μεταμέλειας.

  Ο μόνος τρόπος να ξεφορτωθείς έναν πειρασμό είναι να ενδώσεις σε αυτόν. Αν του αντισταθείς, η ψυχή σου θ’ αρρωστήσει απ΄ τη λαχτάρα για τα πράγματα που η ίδια απαγόρευσε στον εαυτό της, απ’ την επιθυμία για όσα οι τερατώδεις νόμοι της έχουν κηρύξει τερατώδη και παράνομα.

  Κάποιος είπε ότι τα πιο σημαντικά γεγονότα του κόσμου συντελούνται μέσα στο μυαλό. Στο μυαλό, λοιπόν, και μόνο σ’ αυτό γίνονται και οι μεγαλύτερες αμαρτίες του κόσμου».

Όσκαρ Ουάιλντ

Το Πορτραίτο του Ντόριαν Γκρέι

via

«Είδατε; Το λέει και η Βίβλος. Δεν υπάρχει θεός»

  

Πάντα θα υπάρχουν αρκετοί βλάκες για να σχηματίσουν μια πλειοψηφία.

  «Ποιο είναι το μεγάλο μυστικό του βλάκα;» ρώτησαν κάποτε τον κ. Κόινερ «Αυτό που τον κάνει ακατανίκητο, ανυπέρβλητα κακό και πάντα νικητή;»

  «Το μεγάλο μυστικό του βλάκα, για να σκεφτώ λίγο. Ε, μάλλον ότι δεν του περνά καν από το μυαλό, δεν διανοείται ότι μπορεί για μια στιγμή να ‘χει άδικο. Κι αν του περάσει μια στάλα υποψίας από το μυαλό, γρήγορα τη διώχνει. Αυτός βλαξ; Ποτέ των ποτών. Οι άλλοι είναι πάντα. Έτσι γίνεται αδίσταχτα θρασύς, υπέροχα επικίνδυνος, ανυπέρβλητα αλαζονικός. Και πείθει. Γιατί πάντα υπάρχουν αρκετοί βλάκες για να σχηματίσουν μια πλειοψηφία. Αυτό είναι το μυστικό όπλο του βλάκα. Μα γι’ αυτό ακριβώς πρέπει να εξολοθρεύουμε τη βλακεία, γιατί κάνει βλάκες αυτούς που τη συναντούν».

  «Άραγε η βλακεία οδηγεί στην κακία ή η κακία οδηγεί στην βλακεία;»

  «Ούτε το ένα ούτε το άλλο» απάντησε ο κ Κόινερ.«Και τα δυο δεν είναι παρά συμπτώματα. Η βαθύτερη αιτία είναι η δυσανεξία απέναντι σε ένα Απύθμενο εσωτερικό κενό. Ο Βλάξ το Υποψιάζεται, αλλά καθώς αδυνατεί να το παραδεχτεί, το Απωθεί. Το παραγεμίζει είτε σωματικά -λαιμαργία- είτε στρεφόμενος προς τον εξωτερικό κόσμο: με κακία. Προσπαθώντας να επιβάλλει την εξουσία του ελπίζει να ξεχάσει την εσωτερική του κενότητα, αλλά εκείνη επιστρέφει τα βραδιά καθώς ετοιμάζεται να κοιμηθεί ή τα πρωινά λίγα δευτερόλεπτα πριν ανοίξει τα ματιά του. Φαύλος κύκλος».

  «Ποιες δραστηριότητες επιλέγει συνήθως ο Βλάκας;»

  «Επειδή είναι ανασφαλής επιλεγεί δραστηριότητες που του δίνουν μια Ψευδαίσθηση παντοδυναμίας. Καθώς είναι περιορισμένος στην Βλακεία του διαθέτει και ορισμένα πλεονεκτήματα: Οργανωτικότητα, επιμονή και υπομονή, Τα καταφέρνει συνήθως να οικειοποιείται δουλειές άλλων. Εξάλλου διαθέτει και ένα σπάνιο χάρισμα: δεν έχει καθόλου την αίσθηση της Ευγνωμοσύνης. Καθώς επίσης είναι και βλάκας δεν μπορεί να διανοηθεί ότι κάνει κάτι το κακό, όταν καρπώνεται τον πνευματικό ή μη μόχθο, άλλων.»

  «Ποια Ύπαρξη ενοχλεί περισσότερο τον Βλάκα;»

  «Η αλογόμυγα. Γιατί τον βάζει σε υποψίες αυτογνωσίας».

  «Ναι κύριε Κόινερ. Αλλά γιατί από την άλλη η αλογόμυγα πάει και κολλάει στα μούτρα του Βλάκα;»

  «Διότι δεν μπορεί να ανεχτεί την Βλακεία. Αυτή είναι η μοίρα της αλογόμυγας».

  «Και γιατί ο Βλάκας παρόλο που είναι πιο δυνατός δεν εξοντώνει την Αλογόμυγα;»

  «Γιατί είναι βλάκας και υπερβολικός. Προσπαθεί να την εξοντώσει με κανονιές. Μονό ένας βλάκας θα προσπαθούσε να εξοντώσει μια Αλογόμυγα με κανόνι».

  «Και ποια θα ήταν η λύση;»

  «Η λύση θα ήταν να έπαυε να είναι Βλάκας. Αλλά καθώς αυτό είναι αδύνατον δυστυχώς δεν υπάρχει λύση: Ούτε για τον βλάκα αλλά και ούτε για την Αλογόμυγα».

  «Και δεν είναι Τραγικό για τον Βλάκα να πρέπει να υποφέρει διαρκώς την ενοχλητική του Αλογόμυγα;»

  «Ε όχι και τόσο. Τι να πούνε και όσοι θα πρέπει να υποφέρουνε τον βλάκα;»

  «Πως είναι δυνατόν ο Βλάξ να μην έχει καθόλου την αίσθηση του χιούμορ;»

  «Στην ουσία η έκλειψη Χιούμορ προστατεύει τον βλάκα. Διότι αν είχε στοιχειώδη αίσθηση του Χιούμορ δεν θα έπαιρνε και τον εαυτό του τόσο σοβαρά, οπότε θα έπαυε να’ ναι και βλάκας».

  «Και ποια είναι τα πιο σημαντικά χαρακτηριστικά της Βλακείας;»

  «Ας τα πάρουμε ένα-ένα. Πρώτα απ όλα ο Βλάξ δεν έχει καμιά ικανότητα μεταφορικής σκέψης. Τα παίρνει όλα κυριολεκτικά. Έτσι αδυνατεί να καταλάβει πότε ο συνομιλητής του μεταφέρει μια άποψη άλλων από την άποψη του ιδίου του συνομιλητή του. Δεν μπορεί να αντιληφθεί την εντός εισαγωγικών φράση. Παράδειγμα, λέει η Βίβλος “Ο Άφρων είπε: Δεν υπάρχει Θεός” και λέει ο Άφρων (δηλαδή ο Βλάξ) «Είδατε; Το λέει και η Βίβλος. Δεν υπάρχει θεός».

  «Δηλαδή τι θέλετε να μας πείτε κ Κόινερ; Ότι υπάρχει Θεός;»

  «Αγαπητό μου παιδί. Δεν ξέρω αν υπάρχει ή δεν υπάρχει Θεός. Εκείνο για το οποίο είμαι Βέβαιος είναι ότι η Ανθρώπινη Βλακεία είναι Ακατανίκητη, κυριολεκτικά».

Ιστορίες του κ. Κοϊνερ του Μπέρτολτ Μπρέχτ

via

Προσωπική ευθύνη: Ανάληψη και σπουδαιότητα

  

  Η ανάληψη προσωπικής ευθύνης είναι μία από τις βασικότερες αρχές αυτο-ανάπτυξης. Τι σημαίνει όμως ανάληψη προσωπικής ευθύνης;

  Σημαίνει ότι αναλαμβάνετε την ευθύνη για τον τρόπο που:

• Σκέφτεστε
• Αντιμετωπίζετε και
• Αντιδράτε στα γεγονότα της ζωής σας

  Ασφαλώς και δεν φέρετε ευθύνη για όλα τα γεγονότα που σας συμβαίνουν. Δεν φέρετε προσωπική ευθύνη για τις οικονομικές συνέπειες που έφερε η πανδημία στη ζωή σας, ωστόσο μπορείτε να αναλάβετε την προσωπική ευθύνη για το πώς σκέφτεστε, πως αντιμετωπίζετε και τι κάνετε για να φροντίσετε τα οικονομικά σας καθώς και να προστατέψετε την υγεία σας.

  Η ανάληψη προσωπικής ευθύνης δεν είναι κάτι στατικό, είναι κάτι για το οποίο εργάζεστε συνεχώς. Αφορά δε, όλες τις πλευρές της ζωής.

  Γιατί είναι σημαντική η ανάληψη προσωπικής ευθύνης

  Είναι σημαντική διότι σας εξασφαλίζει περισσότερες επιλογές και τον έλεγχο της κατάστασης κυρίως όταν σας συμβεί ένα απροσδόκητο ή αρνητικό συμβάν για το οποίο μπορεί αρχικά να αισθανθείτε ότι χάσατε τον έλεγχο. Ωστόσο, όταν αναλάβετε την προσωπική ευθύνη για αυτό που σας συνέβη, δεν ανακτάται μόνο ο έλεγχος. 

  Αυξάνεται η αίσθηση της προσωπικής σας δύναμης και η αίσθηση ότι μπορείτε να επηρεάσετε ή να αλλάξετε την κατάσταση. Σας βοηθά επίσης να εστιάσετε σε αυτά που μπορείτε να κάνετε, παρά σε αυτά που δεν μπορείτε. Σας επιτρέπει να μεταβείτε από την κατάσταση του θύματος, σε αυτή του νικητή και να διερευνήσετε την αιτία που δημιούργησε την κατάσταση.

Αντιλαμβάνεστε ότι κάποια πράγματα συμβαίνουν για κάποιο λόγο. Ότι σήμερα, βρίσκεστε εδώ που βρίσκεστε, εξαιτίας των αποφάσεων και των ενεργειών που διαπράξατε στο παρελθόν σας.

  Είναι σημαντικό να αναλάβετε την ευθύνη για το πού βρίσκεστε τώρα, ακόμα κι αν δεν είναι εκεί που θα θέλατε να είστε. Η ανάληψη προσωπικής ευθύνης είναι η κατανόηση ότι οι αποφάσεις και ενέργειες που λάβατε σήμερα, μελλοντικά θα σας οδηγήσουν εκεί ακριβώς που θέλετε.

  Ακολουθούν ορισμένοι ενδεικτικοί τρόποι ανάληψης της ευθύνης του εαυτού σας.

  Καθορίστε στόχους

  Ο καθορισμός και η επίτευξη των στόχων σας είναι ένα σημαντικό στοιχείο για την ανάληψη προσωπικής ευθύνης. Εάν δεν ορίσετε εσείς τους στόχους σας ή δεν έχετε κάποιο σχέδιο, είναι εύκολο να σας καταπιούν οι στόχοι ή τα σχέδια των άλλων.  

 Θέσετε μεγάλους στόχους, εκπληρώστε τους μικρότερους, τους ημερήσιους και στην συνέχεια ασχοληθείτε με τις συνήθειες της καθημερινότητας. Αυτό θα σας βοηθήσει να καθορίσετε εσείς την κατεύθυνση που θέλετε να δώσετε στη ζωή σας.

  Τηρείτε τις αποφάσεις σας

  Όταν έχετε στόχους σημαίνει ότι εκ των προτέρων έχετε πάρει κάποιες αποφάσεις και ότι τις τηρείτε. Εάν για παράδειγμα θέσατε ως στόχο σας την απώλεια των περιττών κιλών και σας κάλεσαν σε δείπνο, τότε, είτε θα πρέπει να αρνηθείτε ευγενικά την πρόσκληση, είτε να πάτε και να αντισταθείτε στο ξεχείλισμα του πιάτου σας ή το επιδόρπιο.

  Όταν δεν βάζετε στόχους στη ζωή σας, τα χρόνια περνούν με μικρές ή καμία αλλαγή και σε βάθος χρόνου, ενδέχεται να μετανοήσετε για πράγματα που κάνατε ή θα έπρεπε να κάνετε όταν ήσασταν νεότεροι. 

  Ξεπεράστε τους φόβους σας

   Όταν ξεπερνάτε τους φόβους σας, αναλαμβάνετε την ευθύνη του εαυτού σας ευκολότερα. Ο φόβος είναι το μεγαλύτερο εμπόδιο της αυτο-εξέλιξης. Οδηγεί σε μια ζωή που την καθορίζουν οι συμβιβασμοί και η μετριότητα, παρά σε αυτή που πραγματικά ονειρευτήκατε και που σας αξίζει.

  Η υπέρβαση των φόβων είναι η πύλη που όταν την ανοίξετε θα σας οδηγήσει στην αυτο-εκπληρούμενη ζωή. Ποιοι είναι οι φόβοι που σας καθηλώνουν; Ο φόβος της επιτυχίας; Ο φόβος της αποτυχίας; Ο φόβος της απόρριψης; Ειδικά αν νιώθετε τον φόβο της απόρριψης αυτό σημαίνει ότι σας απασχολεί το τι σκέφτονται ή λένε οι άλλοι για εσάς. Σπάνια σας εμποδίζουν άλλοι άνθρωποι. Το μόνο εμπόδιο είστε εσείς. 

  Εξαιτίας του φόβου, φουσκώνουμε τα πράγματα στο μυαλό μας και τα κάνουμε πολύ μεγαλύτερα από ότι είναι ή πρέπει να είναι στην πραγματικότητα. Πιθανότατα έχετε βιώσει κατά το παρελθόν στιγμές όπου αναλάβατε δράση για να ξεπεράσετε έναν φόβο και στη συνέχεια αναρωτηθήκατε «γιατί μεγαλοποίησα τα πράγματα τόσο πολύ μέσα στο μυαλό μου».

Η ανάληψη δράσης είναι το κλειδί για την υπέρβαση των φόβων και την ανάληψη ευθύνης του εαυτού σας.

  Ανταποκριθείτε θετικά στις εκδηλώσεις της ζωής

 Είναι ευκολότερη η ανάληψη προσωπικής ευθύνης όταν αντιμετωπίζετε με θετικό πρόσημο τα γεγονότα της ζωής. Δεν μπορείτε πάντα να ελέγξετε ό,τι σας συμβαίνει, ωστόσο, μπορείτε να ελέγξετε την απόκρισή σας σε αυτό που σας συμβαίνει. Οι αποτυχημένοι άνθρωποι κατηγορούν τις καταστάσεις ή τα γεγονότα για απουσία αποτελεσμάτων ή για τα δυσμενή αποτελέσματα που λαμβάνουν. Δεν αντιλαμβάνονται πώς οι ενέργειές τους ή οι αντιδράσεις τους οδήγησαν σε αυτά.

  Οι επιτυχημένοι άνθρωποι αλλάζουν τις αντιδράσεις τους και τις ενέργειές τους έως ότου λάβουν τα αποτελέσματα που θέλουν.

  Αναρωτηθείτε ποιες από τις αντιδράσεις σας θα μπορούσατε να αλλάξετε; Ποιούς τρόπους για να έχετε καλύτερα αποτελέσματα; Πώς θα μπορούσατε να επηρεάσετε τους άλλους ανθρώπους περισσότερο; Οραματιστείτε τον ιδανικό σας εαυτό σε δράση. Θα σας βοηθήσει να διαφοροποιήσετε τα συναισθήματά σας και θα επηρεάσει προς το καλύτερο τις ενέργειές σας. Μπορείτε να έχετε τον πλήρη έλεγχο του πώς σκέφτεστε και πράττετε όταν οραματίζεστε τα πράγματα και να είστε σίγουροι ότι έτσι θα εκδηλώνονται και στην καθημερινή σας πραγματικότητα.

  Μερικές φορές χρειάζεται μια κρίση για να κινητοποιήσει την δημιουργικότητά μας και την εφαρμογή ικανοποιητικών λύσεων. Μια κρίση μας ωθεί να σκεφτόμαστε δημιουργικά και να κάνουμε πράγματα που ποτέ δεν θα πιστεύαμε ότι θα μπορούσαμε να κάνουμε.

  Φροντίστε οι αποφάσεις σας να είναι αυθεντικά δικές σας

  Αναλαμβάνετε την ευθύνη του εαυτού σας όταν παίρνετε τις δικές σας αποφάσεις για το τι θέλετε, αντί να βασίζετε τις αποφάσεις σας στις αποφάσεις άλλων. Ας υποθέσουμε ότι οι γονείς σας ήθελαν να γίνετε δικηγόρος ή γιατρός και εσείς θέλατε να γίνετε μουσικός ή επιχειρηματίας. Ήταν πολύ εύκολο να κάνετε αυτό που ήθελαν εκείνοι ειδικά όταν αυτές οι αποφάσεις ελήφθησαν στα εφηβικά σας χρόνια. Ωστόσο, ελπίζω τους αντισταθήκατε και αναλάβατε προσωπικά την ευθύνη να ακολουθήσετε την καρδιά και το πάθος σας. 

  Οι αποφάσεις αφορούν επίσης και τις μικρές αποφάσεις που λαμβάνετε κάθε ημέρα. Αποφάσεις σχετικά με το ποιες τροφές θα φάτε, αν θα ασκηθείτε ή αν θα ασχοληθείτε με την προσωπική σας ανάπτυξη, σωματική ή ψυχική υγεία. 

  Μην υποτιμάτε τη δύναμη των σωστών για εσάς αποφάσεων όταν τις υπηρετείτε κάθε ημέρα με συνέπεια. Θα προσθέσουν σημαντική αξία στη ζωή σας με την πάροδο του χρόνου.

  Μην κατηγορείτε τους άλλους ανθρώπους

  Όταν κατηγορείτε την κυβέρνηση, τον σύζυγο, τους γονείς, τους φίλους, το αφεντικό ή οποιονδήποτε άλλο για αυτά που σας συμβαίνουν, δεν αναλαμβάνετε την ευθύνη του εαυτού σας. Αρνείστε τη δυνατότητά σας να αλλάξετε τα πράγματα και παραδίδετε την δύναμή σας σε αυτούς που κατηγορείτε.

  Χάνετε σημαντικές ευκαιρίες μάθησης και τι θα μπορούσατε να κάνετε διαφορετικά την επόμενη φορά. Εάν ο εργοδότης σας λέει ή κάνει κάτι που σας κάνει να νιώθετε θυμωμένος, τότε θα μπορούσατε να τον κατηγορήσετε για το θυμό σας ή θα μπορούσατε να εργαστείτε με τον εαυτό σας για να ανακαλύψετε τι προκάλεσε αυτόν τον θυμό. Κάντε ερωτήσεις όπως: Τι ακριβώς είπε ή έκανε ο εργοδότης μου που με έκανε να νιώθω θυμωμένος; Τι έκανα ή δεν έκανα που τον προκάλεσε να ενεργήσει με αυτόν τον τρόπο;

  Η ανάληψη ευθύνης μπορεί να οδηγήσει τη σκέψη και τη δράση σας σε θετικότερες εκβάσεις.

Δεν είναι οι άλλοι που σας κάνουν να αισθάνεστε με έναν συγκεκριμένο τρόπο. Μπορούν να σας πυροδοτήσουν, τα συναισθήματα όμως και οι αντιδράσεις σας προέρχεται από μέσα σας.

  Βάλτε τέλος στα παράπονα και τις γκρίνιες

  

  Όταν παραπονιέστε για το οτιδήποτε, σημαίνει πως πιστεύετε ότι μπορείτε να προτείνετε κάτι καλύτερο, διαφορετικά δεν έχετε κάτι για να συγκρίνετε. Το παράπονο αφορά την σύγκριση αυτού που συμβαίνει με αυτό που νομίζετε ότι πρέπει να συμβαίνει. Οι άνθρωποι παραπονιούνται γιατί προσωρινά αισθάνονται καλύτερα.

  Μπορεί να είναι και ένας τρόπος απελευθέρωσης του θυμού τους. Συνήθως είναι δικαιολογία για να αποφύγουν την ανάληψη δράσης και της προσωπικής ευθύνης. Το παράπονο είναι μια εναλλακτική λύση για την αντιμετώπιση του φόβου ή την αποφυγή ρίσκου. Αποσπά την προσοχή από τη λήψη μέτρων, δεν επιλύει τίποτα και σας κρατάει καθηλωμένους.

  Αναλάβετε τον έλεγχο των σκέψεων και των συναισθημάτων σας

  Ένας μέσος άνθρωπος κάνει 60.000 σκέψεις κάθε ημέρα. Μην ταυτίζεστε μαζί τους. Είναι σημαντικό να καταλάβετε ότι δεν είστε οι σκέψεις σας. Είστε ο παρατηρητής τους. Μπορείτε να αποφασίσετε σε ποιες σκέψεις θα αφιερώσετε την προσοχή σας και ποιες από αυτές θα αγνοήσετε ή θα προκαλέσετε.

  Ανάληψη προσωπική ευθύνης σημαίνει ότι αναλαμβάνω δράση ανεξάρτητα από το πώς αισθάνομαι εφόσον διερευνήσω την προέλευση των συναισθημάτων μου, ιδιαίτερα των αρνητικών. 

  Εγκαταλείψτε τις δικαιολογίες

  Οι δικαιολογίες είναι σαν το φταίξιμο. Οι άνθρωποι προβάλουν δικαιολογίες διότι τους δίνουν τη δυνατότητα να παραιτηθούν από τη δύναμη τους, τον έλεγχο – ευθύνη για τη ζωή τους. 

  Τους κάνουν να νιώθουν προσωρινά καλύτερα. Δεν χρειάζεται να εμπλακούν στα δύσκολα ή τα προκλητικά. Τους παρέχουν την εναλλακτική λύση για την αντιμετώπιση του φόβου τους. Είναι πολύ πιο εύκολο να προβάλετε μια δικαιολογία από το να κοιτάξετε κατάματα τον φόβο σας και να τον αντιμετωπίσετε. Μπορεί να είναι φόβος απόρριψης, αποτυχίας ή ακόμα και επιτυχίας.

  Το πρόβλημα με τις δικαιολογίες είναι ότι γνωρίζετε πως δεν σας βοηθούν σε κάτι.

  Τουναντίον, όταν συνεχίζετε να τις χρησιμοποιείτε τις αντιμετωπίζετε σαν αληθινές και στη συνέχεια ενεργείτε σαν να είναι η μοναδική αλήθεια σας. Έτσι, η δικαιολογία σας στερεί από την δυνατότητα να αλλάξετε την κατάσταση, να αναλάβετε την ευθύνη του εαυτού σας και φυσικά να δράσετε.  

  Συνειδητοποιείστε την αξία σας, φροντίστε και τους άλλους

  Αναλαμβάνετε την ευθύνη του εαυτού σας ευκολότερα όταν ο εαυτός σας αποτελεί το κύριό σας μέλημα. Ωστόσο, να βοηθάτε και τους άλλους. Κανέναν δεν μπορείτε να βοηθήσετε αποτελεσματικά όταν δεν αισθάνεστε καλά ή όταν δεν διαθέτετε χρόνο για τον εαυτό σας, την προσωπική σας ανάπτυξη, την υγεία και την φυσική σας κατάσταση.

  Η αυτο-φροντίδα, σας εξοπλίζει με τη γνώση, τις δεξιότητες, την υγεία, την ενέργεια και τη ζωτικότητα για να βοηθήσετε τους άλλους πιο αποτελεσματικά.

  Όταν βοηθάτε άλλους, κάντε το νιώθοντας ευγνωμοσύνη και όχι σαν αγγαρεία. Θα νιώσετε πολύ καλύτερα καθώς και τα άτομα που βοηθάτε.

Μαρία Πέππα - Ψυχοθεραπευτής

via [full_width]