Όλοι ξέρουμε την αλήθεια! (υποσυνείδητα)

  Η αλήθεια μιλάει πάντα με ευθύτητα 

– Σοφοκλής

  Ο πατέρας αποφάσισε να μιλήσει με την οκτάχρονη κόρη του για να της πει ότι εκείνος και η μαμά της θα έπαιρναν διαζύγιο. Τραύλιζε και κόμπιαζε για λίγα λεπτά, μέχρι που το κοριτσάκι τού είπε τελικά: «Ελα βρε μπαμπά, τι είσαι, φοβιτσιάρης; Γιατί δεν το λες να τελειώνουμε;»

  Τα παιδιά συνήθως γνωρίζουν την αλήθεια πριν τους την πούμε. Όντας αθώα και ανοιχτά, έχουν συνεχώς τεντωμένες τις κεραίες τους, βλέπουν και ακούν πράγματα που εμείς πιστεύουμε πως μπορούμε να  κρατήσουμε κρυφά. Τα παιδιά μάς δείχνουν με το παράδειγμά τους μια ιδιότητα που τη διαθέτουμε  όλοι: 

 Όλοι είμαστε διαισθητικοί και γνωρίζουμε πάντα  τι συμβαίνει. Ο συνειδητός μας νους μπορεί να «κοιμάται», αλλά υποσυνείδητα ξέρουμε την αλήθεια.

 Πολλοί από μας είχαμε ισχυροί διαίσθηση ως παιδιά. Αν όμως μας μάλωναν ή μας κορόϊδευαν όταν μιλούσαμε για τα προαισθήματά μας ή για τους αόρατους φίλους μας, μας ανάγκασαν να κλειστούμε γρήγορα στον εαυτό μας και να σιωπήσουμε.


 Τα ψέματα διαιωνίζονται μόνον όταν και οι δύο πλευρές συμφωνήσουν στο ψέμα. Αν κάποιος σου λέει ψέματα, τότε κάποιο κομμάτι σου γνωρίζει ότι αυτό που άκουσες δεν είναι αλήθεια. Αν δεν ξεσκεπάζεις το ψέμα, αυτό γίνεται επειδή έχεις κάποιο όφελος να το διατηρείς. Αν οι περισσότεροι από μας αναγνωρίζαμε την ικανότητά μας να γνωρίζουμε την αλήθεια και να τη λέμε, τότε ο κόσμος πολύ σύντομα θα μεταμορφωνόταν.

  Ασκήσου στο να λες την αλήθεια και να ζητάς από τους άλλους να κάνουν το ίδιο. Αν βλέπεις κάτι που δεν είναι έντιμο, φώτισέ το με το φως της αλήθειας. Αν έχεις κάτι να πεις, φαντάσου ότι ο άνθρωπος στον οποίο θα απευθυνθείς σε κάποιο επίπεδο ήδη το γνωρίζει. Ετσι ερχόμαστε πιο κοντά στο βίωμα της αληθινής μας φύσης ως υπάρξεις που στην πραγματικότητα γνωρίζουμε ό,τι συμβαίνει.

  Δώσε μου το θάρρος να λέω την αλήθεια που γνωρίζω
Στήριξέ με καθώς διεκδικώ την ανώτερη γνώση μου

  Η αλήθεια είναι φίλη μου
Η ακεραιότητα μου δίνει δύναμη να πετύχω.


    Πώς να Γνωρίσετε την Αλήθεια




 Όλοι μιλάμε για την συνειδητοποίηση της «Αλήθειας». Αν θέλετε να συνειδητοποιήσετε την Αλήθεια, θα πρέπει να ξέρετε ποια είναι η Αλήθεια. Διαφορετικά, μπορεί να είναι μπροστά σας και να μην την αναγνωρίσετε καν.

 Ό,τι κι αν είναι αυτό που θέλετε να ζήσετε, θα πρέπει να έχετε μια ιδέα στο μυαλό σας τι να αναζητήσετε. Τότε λοιπόν, ποια είναι η Αλήθεια; 

 Τι θέλετε να συνειδητοποιήσετε; Και πού να το ψάξεις; Μπορεί κάποιος να σας πει ποια είναι η Αλήθεια; Δυστυχώς δεν γίνεται. 

 Κανείς δεν μπορεί να σου πει ποια είναι η Αλήθεια, και αν το πει κάποιος, δεν θα μπορείς να την καταλάβεις ούτως ή άλλως.

 Η Αλήθεια είναι κάτι που ούτε μπορεί να ειπωθεί, ούτε να εκφραστεί, πόσο μάλλον να κατανοηθεί:

  Όσοι την είδαν, δεν το είπαν ποτέ, γιατί δεν μπορούσαν. Όσοι μίλησαν γιά αυτήν, δεν την είδαν ποτέ.

 Εδώ φαίνεται να υπάρχει ένα παζλ. Το βλεπόμενο είναι διαφορετικό από το ρηθέν. «Το φαίνεσθαι» αναφέρεται στην εμπειρία σου μέσα σου. Το έχεις ζήσει. Αλλά τότε ποιος το μίλησε; Όχι ο πραγματικός Εσύ. Το βιώνετε, και το μυαλό σας φαίνεται να ήξερε ότι είχατε αυτή την εμπειρία, και μετά το μυαλό προσπαθεί να το πει στους άλλους. 

 Άρα ο βιωτής είναι διαφορετικός από τον επεξηγητή. Είναι το μυαλό που εκθέτει. Είναι το μυαλό που μιλάει. Είναι ο Εαυτός που βιώνει. Και ο Εαυτός δεν μπορεί ποτέ να βγει και να πει ότι είχε την εμπειρία γιατί δεν είναι δυνατό χωρίς τη χρήση του νου.

 Προς το παρόν, ξεχάστε την Αλήθεια. Υπάρχει κάτι πολύ απλό που φαίνεται να βιώνουμε καθημερινά: Φαίνεται ότι υπάρχουν δύο οντότητες: Το μυαλό και ο Εαυτός - αυτός που βιώνει αυτή τη χαρά, αυτή την ειρήνη και την ευτυχία που είναι πέρα ​​από κάθε έκφραση. Ο Εαυτός βιώνει τη δική του αληθινή φύση. Και αυτό θα το κάνει πάντα. Αλλά τότε αυτός που βγαίνει και τα λέει όλα είναι το μυαλό. Το μυαλό φαίνεται να έχει νιώσει λίγο από αυτή την εμπειρία και βγαίνει και λέει: «Γνώρισα την αλήθεια».

Οι αλλαγές συμβαίνουν πάντα στο μυαλό:  Δεν είναι καν το μυαλό που βιώνει την αλήθεια. Με άλλα λόγια, όταν το μυαλό απελευθερώνεται εντελώς από οποιαδήποτε σκέψη, όταν δεν σκέφτεται τίποτα, φαίνεται να υπολειτουργεί επειδή δεν κάνει τίποτα. Αλλά και πάλι, βιώνει κάτι. 

 Τι? Είναι η εμπειρία του Εαυτού. Όταν ο νους ησυχάσει τελείως και γίνει αλόγιστος, μόνο τότε μπορεί να αντανακλά την αληθινή φύση του Εαυτού σας. Αλλά όταν ο νους αρχίζει να λειτουργεί - είτε ονειρεύεται είτε βρίσκεται σε εγρήγορση, σε συνειδητό επίπεδο σκέψης και ομιλίας, ανησυχεί και πηδά από χαρά, είτε κατάθλιψη ή ενθουσιασμό - προκαλεί όλες τις αλλαγές στο μυαλό. Όταν το μυαλό πηδάει έτσι δημιουργεί πολλά κύματα. Εκείνη τη στιγμή δεν βιώνει τη μόνιμη γαλήνη και χαρά του Εαυτού.

 Μια καλή αναλογία είναι το νερό μιας λίμνης. Όταν το νερό είναι εντελώς ακυμάτιστο, γίνεται σαν καθρέφτης και βλέπετε την αντανάκλαση του ήλιου ή της σελήνης ή το πρόσωπό σας. Το βλέπετε πεντακάθαρο στην αρχική του κατάσταση. Αλλά, τη στιγμή που υπάρχει ένας μικρός κυματισμός ή κύμα στο νερό, το πρόσωπο, το φεγγάρι ή ο ήλιος φαίνονται παραμορφωμένα. Ομοίως, όταν το μυαλό είναι εντελώς απαλλαγμένο από κυματισμούς ή σκέψεις, βιώνει αμέσως την καθαρή αντανάκλαση του Εαυτού. Αλλά τη στιγμή που θέλει να σας το πει, δημιουργούνται πολλοί κυματισμοί. Που σημαίνει πως: Για να σας μιλήσει για την εμπειρία του, πρέπει να δημιουργήσει κυματισμούς και αυτό σημαίνει ότι χάνει την εμπειρία του. Το μυαλό πάντα θέλει να βρει τη γαλήνη για την οποία δεν μπορεί καν να μιλήσει. Αλλά για να γίνει αυτό πρέπει να επιστρέψει σε αυτήν την κατάσταση του να μην κάνεις και να μην σκέφτεσαι τίποτα. Πρέπει να είναι εντελώς ήσυχο, ήρεμο. 

  Θυμηθείτε, η αντανάκλαση είναι πάντα εκεί. ο ήλιος είναι πάντα εκεί. Αλλά δεν το βλέπεις καθαρά όταν υπάρχουν κυματισμοί στο νερό και λες, Ω, ο ήλιος τρέμει. Ο ήλιος δεν κουνιέται. Είναι μόνο η αντανάκλαση που τρέμει. Φανταστείτε, αν το νερό είχε τη δική του επίγνωση, θα έλεγε, «Ω, φαίνεται να τρέμω πολύ». Και όταν θέλει να δει τον ακλόνητο ήλιο πρέπει να ηρεμήσει ξανά.

Αυτή είναι η Αλήθεια. Η Αλήθεια είσαι εσύ. Δεν χρειάζεται να το αναζητήσεις. Είσαι εκείνο το Θείο Πνεύμα. Είσαι αυτός ο καθαρός Εαυτός που δεν κάνει τίποτα. Έτσι, ακόμη και ο όρος «Αυτοπραγμάτωση» μπορεί να φαίνεται λίγο μπερδεμένος. Ξεχνάει ποτέ τον εαυτό του ο Εαυτός; Ο εαυτός είναι ο Θεός μέσα σου ή ο Θεός ως Εσύ. Λοιπόν, ως καθαρός Εαυτός μπορείς ποτέ να ξεχάσεις τον εαυτό σου; Όχι. Τότε γιατί θέλεις να συνειδητοποιήσεις τον Εαυτό σου; Λες και το είχες ξεχάσει. Ποιος συνειδητοποιεί τον Εαυτό; Ούτε καν ο Εαυτός. Ο Εαυτός δεν χρειάζεται να συνειδητοποιηθεί. Είναι ο νους που θέλει να συνειδητοποιήσει τον Εαυτό. Το μυαλό θέλει να βιώσει αυτή την παρθένα δόξα του καθαρού Εαυτού που αντανακλάται. Και ο μόνος τρόπος με τον οποίο μπορεί να βιώσει τον ανακλώμενο Εαυτό είναι να γίνει ένας καθαρός ανακλαστήρας που είναι απόλυτα ήρεμος.

 Μπορείτε να χρησιμοποιήσετε όλες τις πρακτικές ή τις τεχνικές σας όπως η πίστη, η παράδοση και η στάση ότι όλα συμβαίνουν για το καλό όλων. Χρησιμοποιήστε όποιο κόλπο θέλετε. Δεν υπάρχει σταθερή πρακτική. Αφήστε το μυαλό σας να κάνει ό,τι θέλει για να ησυχάσει. Το πρόβλημα είναι, πώς μπορείτε να επιτρέψετε στο μυαλό να κάνει ό,τι θέλει και να το κάνετε να ησυχάσει; Το μυαλό πρέπει να μάθει να μην κάνει τίποτα. Μόνο τότε μπορεί να συνειδητοποιήσει την αλήθεια μέσα του. Ονομάστε το Θεογνωσία, Αυτοπραγμάτωση ή συνειδητοποίηση της Αλήθειας. Όλα είναι απλά διαφορετικές ορολογίες. Το μυστικό εδώ, και ο μοναδικός τρόπος για να βιώσεις την Αλήθεια, είναι να κάνεις το μυαλό εντελώς ήσυχο, ακλόνητο και σταθερό: 


  Μείνετε ήσυχοι.



A deep breath of life
Alan Koen
Μια βαθιά ανάσα ζωής

Έρωτας είναι οι ομοιότητες - Αγάπη είναι οι διαφορές



   «Αν σου επισημαίνω διαρκώς τα λάθη σου, αν ζω για να σου υποδεικνύω πώς θα έπρεπε να είχες συμπεριφερθεί, αν ασχολούμαι συνεχώς με το να σου μάθω πώς πρέπει να γίνονται τα πράγματα, ίσως καταφέρω (ίσως) να σε κάνω να νιώσεις ηλίθιος, ή χειρότερα, να σε διώξω από το πλάι μου, ή ακόμα χειρότερα να σε κάνω να μείνεις για να με μισήσεις».

 
«Έρωτας είναι να αγαπάς τις ομοιότητες και αγάπη, να ερωτεύεσαι τις διαφορές».

  «Κάθε σχέση που δεν ευνοεί την επέκταση του Εγώ, που εμποδίζει την ανάπτυξη, ακόμα κι αν είναι σταθερή και φαινομενικά ικανοποιητική, εμπεριέχει το σπόρο της ίδιας της καταστροφής της.

 Η ικανότητα να δούμε αυτούς τους περιορισμούς την κατάλληλη στιγμή, έχει ανυπολόγιστη αξία.

  Η αληθινή σχέση με τον άλλον-που κάποια συγκεκριμένη στιγμή πιστέψαμε και χάρη στην παρουσία του καταφέραμε να ξεπεράσουμε το άγχος μας για τη μοναξιά και την αυτάρκεια-, είναι μια από τις ωραιότερες καταστάσεις, καθώς μας επιτρέπει να πλησιάσουμε τα ανθρώπινα πλάσματα με αγάπη».

  «Το δίνω είναι από μόνο του και παίρνω. Εγώ παίρνω χαρά επειδή εσύ παίρνεις κάτι καλό που έχω να σου δώσω. Παίρνω τη χαρά που με ακούς και που εκτιμάς αυτά που σου δίνω. Δεν έχει νόημα να δίνουμε περιμένοντας κάτι πέρα από την ίδια την πράξη της προσφοράς».

  «Όταν περνάει ο έρωτας, δεν υπάρχει άλλη λύση από το να αντιμετωπίσουμε την πραγματικότητα του άλλου».

  «Στενή σχέση με στρατηγικές δεν γίνεται. Με αυτές δεν μπορούμε να αισθανθούμε. Μπορούμε να φτάσουμε στους στόχους μας, να ζήσουμε τη χαρά της κατάκτησης και της εξουσίας πάνω στον άλλον, να τον κάνουμε να μας κοιτάξει. 

   Αλλά αυτό δεν έχει καμία σχέση με την πραγματική συνάντηση, με την οικειότητα, με την αγάπη. Στη σχέση μας θα έπρεπε να αφήνουμε χώρο για τον πόνο και τη σύγχυση που παρουσιάζονται όταν αφοπλίζουμε τις στρατηγικές μας. Αυτός είναι ο δρόμος για το σπίτι, ο δρόμος για την ένωση μ’ ένα άλλο ανθρώπινο πλάσμα. Ο δρόμος της αγάπης».

  «Αναζητούμε την ένταση της επαφής, αλλά μόλις έρθει τρομάζουμε. Χάνουμε την ισορροπία μας. Και, ωστόσο, είναι πολύ δύσκολο να μην την αποζητούμε, γιατί διαισθανόμαστε πως δεν υπάρχει τίποτα πιο υγιές από μια αυθεντική συνάντηση, χωρίς μάσκες, χωρίς απάτες, εδώ και τώρα, χωρίς προσδοκίες.

 Αλλά, επίσης, διαισθανόμαστε πως ρισκάρουμε να πονέσουμε πολύ-κάτι που κοστίζει ακριβά. Η αλήθεια είναι  ότι μας προκαλεί τόσο φόβο να παραδοθούμε, να ενωθούμε με τον άλλον, ενώ στην ουσία μπορούμε να το κάνουμε μόνο εν μέρει. Είναι μια προσπάθεια να προστατευτούμε απέναντι στα δύο μεγάλα τέρατα: την απόρριψη και την εγκατάλειψη».

  «Όταν κάποιος ερωτεύεται, στην πραγματικότητα δεν βλέπει τον άλλον στο σύνολό του. Αντιθέτως, αυτός ο άλλος λειτουργεί σαν μια οθόνη όπου ο ερωτευμένος προβάλλει τις εξιδανικευμένες πλευρές του».

  «Η ζήλια είναι ο φόβος να χάσεις κάποιον τον οποίον, αν χάσεις εξαιτίας του φόβου σου μη τυχόν και τον χάσεις, δεν θα άξιζε τον κόπο να τον κρατήσεις».

  «Η διατήρηση κάποιων χώρων ανεξαρτησίας ανάμεσα σε ένα ζευγάρι, τους κάνει απολύτως εξαρτημένους».

 «Για να είσαι πραγματικά ζωντανός πρέπει να αναγεννηθείς, και γι’ αυτό πρέπει πρώτα να πεθάνεις, και γι’ αυτό πρέπει πρώτα να ξυπνήσεις».

  «Όπως υπάρχει μια σχέση ζεύγους με ένα άλλο ανθρώπινο ον, έτσι υπάρχει και μια εσωτερική σχέση ζεύγους μεταξύ των θηλυκών κι των αρσενικών πλευρών του ίδιου του ατόμου».

  «Το παιδί χρειάζεται την αγάπη των γονιών και χτίζει την προσωπικότητά του για να κερδίσει αυτήν την αγάπη. Αν βλέπω ότι με προσέχουν περισσότερο όταν είμαι αδύναμος, θα πλάσω μια προσωπικότητα γύρω από την αδυναμία.

  Αν δω πως αισθάνονται υπερήφανοι για την ανεξαρτησία μου, θα σχεδιάσω μια δυνατή προσωπικότητα, θα πω στον εαυτό μου πως εγώ μπορώ μόνος μου και πως δεν χρειάζομαι βοήθεια. Η προσωπικότητα που δημιουργούμε μας χρησιμεύει για να πετύχουμε την αγάπη των άλλων. Δημιουργούμε ένα προσωπείο κι ταυτιζόμαστε με αυτό. Σιγά σιγά ξεχνάμε ποιοι είμαστε και τι πραγματικά θέλουμε».

  «Δεν χρειάζεται να μεταμφιεστώ σε δυνατό για να με αγαπήσεις. Αν το κάνω, ποτέ δεν θα μάθω αν είσαι ικανός να με αγαπήσεις όπως πραγματικά είμαι: ευάλωτος, αδύναμος ή ο,τιδήποτε».

  «Να σ’ αγαπώ με τα μάτια κλειστά, σημαίνει να σε αγαπώ τυφλά. Να σε αγαπώ και να σε βλέπω κατά πρόσωπο… Δεν θα ήταν τρέλα;  Ε! Ναι λοιπόν, θα ήθελα να με αγαπούν με τρέλα!»
Jorge Bucay

Πόσο πρέπει να γυμνάζεσαι ανάλογα με την ηλικία σου



  Η τακτική άσκηση βοηθά, επίσης, στη διατήρηση ενός υγιούς βάρους και μειώνει δραστικά τον κίνδυνο εμφάνισης καρδιακών παθήσεων, διαβήτη, οστεοπόρωσης, υπέρτασης, διαφόρων μορφών καρκίνου και μιας σειράς άλλων επικίνδυνων και θανατηφόρων καταστάσεων.

  Αλλά πόση, ακριβώς, άσκηση χρειάζεστε λοιπόν για να αποκομίσετε όλα τα οφέλη; Η απάντηση σε αυτό το ερώτημα εξαρτάται από την ηλικία σας, σύμφωνα με τα Κέντρα Ελέγχου και Πρόληψης Νοσημάτων των ΗΠΑ, CDC (Centers for Disease Control and Prevention).


  Από 18 έως 64 ετών

  Η άσκηση που χρειάζεται ένας υγιής ενήλικας με φυσιολογικό βάρος χωρίζεται σε δύο κατηγορίες: ασκήσεις μέτριας έντασης και ασκήσεις έντονης έντασης.

  Κάθε εβδομάδα, οι ενήλικες χρειάζονται είτε πέντε ώρες (300 λεπτά) μέτριας έντασης άσκηση κάθε εβδομάδα, είτε δυόμισι ώρες (150 λεπτά) έντονης άσκησης, καθώς και δραστηριότητες μυϊκής ενδυνάμωσης τουλάχιστον δύο ημέρες της εβδομάδας.

  Τι θεωρείται άσκηση μέτριας έντασης; Για να ανεβάσετε τους καρδιακούς σας παλμούς και να ιδρώσετε, συνήθως χρειάζεται κάτι περισσότερο από ψώνια ή πλύσιμο ρούχων…

  Στις δραστηριότητες που θεωρούνται μέτριας έντασης περιλαμβάνονται το γρήγορο περπάτημα, η αερόμπικ στο νερό ή το ποδήλατο σε επίπεδο έδαφος.

  Η έντονη άσκηση πραγματοποιείται όταν αναπνέετε γρήγορα και οι καρδιακοί σας παλμοί είναι αυξημένοι. Ξέρετε ότι βρίσκεστε σε έντονο επίπεδο αν δεν μπορείτε να μιλήσετε χωρίς να κάνετε παύσεις για να αναπνεύσετε.

  Παραδείγματα περιλαμβάνουν το κολύμπι, το τζόκινγκ, το τρέξιμο, το τένις, το μπάσκετ ή την ποδηλασία σε ανηφόρα ή σε γρήγορο ρυθμό.

  Εκτός από την αερόβια άσκηση, οι ενήλικες πρέπει να προσθέτουν στο πρόγραμμά τους ασκήσεις μυϊκής ενδυνάμωσης τουλάχιστον δύο ημέρες την εβδομάδα.

  Οι ασκήσεις αυτές πρέπει να στοχεύουν σε όλες τις μυϊκές ομάδες (ώμους, χέρια, στήθος, κοιλιά, πλάτη, γοφούς και πόδια) και να περιλαμβάνουν δραστηριότητες όπως η άρση βαρών.


  Από 65 και άνω

  Οι ενήλικες άνω των 65 ετών με καλή φυσική κατάσταση θα πρέπει να στοχεύουν σε δυόμισι ώρες (150 λεπτά) μέτριας άσκησης ή μία ώρα και δεκαπέντε λεπτά (75 λεπτά) έντονης άσκησης.

  Είναι ζωτικής σημασίας για αυτή την ηλικιακή ομάδα να συνεχίσουν να ασκούνται με βάρη για να διατηρήσουν την απώλεια μυών στο ελάχιστο και να ενσωματώσουν ασκήσεις κινητικότητας, ευλυγισίας και ισορροπίας, όπως δυναμικές διατάσεις, γιόγκα και Pilates, για να βελτιώσουν την ποιότητα ζωής και να ελαχιστοποιήσουν τους τραυματισμούς.

  Είναι αλήθεια ότι όλοι μεγαλώνουμε με τον καιρό, αλλά δεν χρειάζεται να ενδώσουμε στην ιδέα ότι: Η ποιότητα ζωής μας πρέπει να μειωθεί.




  Η συνέπεια είναι το κλειδί. Μόλις ξεκινήσετε, μην σταματήσετε. Ο μελλοντικός σας εαυτός θα σας αγαπήσει γι’ αυτό.



Ένα κτίριο γιά 7,3 δισεκατομμύρια



  Μερικές φορές μιλάμε για το από πού ήρθαν οι άνθρωποι ή πού μπορεί να πάμε ή πώς είμαστε όλοι συγγενείς. άλλες φορές κοιτάμε πώς αλληλεπιδρούμε και επικοινωνούμε και σχηματίζουμε σχέσεις. Μιλήσαμε για πλούσιους και διάσημους ανθρώπους και μωρά και νεκρούς ανθρώπους και ανθρώπους από όλο τον κόσμο. Εξερευνήσαμε τι σημαίνει να είσαι άνθρωπος, τι σημαίνει να είσαι καλός άνθρωπος και αν είμαστε όλοι μόνοι το σύμπαν. Και ξοδέψαμε πολύ χρόνο προσπαθώντας να καταλάβουμε τι είναι πραγματικά πιο σημαντικό σε αυτή τη σύντομη ανθρώπινη ζωή .

 Αλλά με κάποιο τρόπο, περάσαμε σε όλη αυτή τη συζήτηση χωρίς να θέσουμε ποτέ την πιο σημαντική ερώτηση όλων για τους ανθρώπους-

  Πόσο μεγάλο κτίριο θα χρειαζόσουν για να τα χωρέσεις όλα σε αυτό;




  Είναι ένα ερώτημα που δεν έχει ταλαιπωρήσει σχεδόν κανέναν ανά τους αιώνες, και σήμερα θα το αντιμετωπίσουμε σκληρά.

  Αλλά προτού ζητήσουμε από τα 7,3 δισεκατομμύρια ανθρώπους να σταματήσουν αυτό που κάνουν, ώστε να μπορέσω να τα κανονίσω και να τα μαζέψω μαζί κατά το κέφι μου, ας συζητήσουμε τον αριθμό των 7,3 δισεκατομμυρίων.

 Το πρώτο πράγμα που πρέπει να σημειώσω είναι ότι όταν έκανα μια ανάρτηση για την πυκνότητα του πληθυσμού τον Αύγουστο του 2013, ο αριθμός στον οποίο συνέχιζα να αναφέρομαι ήταν 7,1 δισεκατομμύρια. Ο παγκόσμιος πληθυσμός έχει αυξηθεί κατά 194.000.000, ή σχεδόν 3%, από τότε.

 Δεύτερον, 7,3 δισεκατομμύρια άνθρωποι είναι πολλοί άνθρωποι. Εάν κάθε ζωντανός άνθρωπος αντιπροσωπευόταν από έναν ξηρό κόκκο ρυζιού, το ρύζι θα γέμιζε ένα κουτί σε σχήμα κύβου με πλευρά 6,1 μέτρων,(Υπάρχουν περίπου 7.000 κόκκοι ρυζιού σε ένα φλιτζάνι ή σε 240 mL, που μεταφράζεται σε 7,3 δισεκατομμύρια κόκκους που γεμίζουν 251 κυβικά μέτρα.) περίπου 20 πόδια — περίπου στο μέγεθος ενός διώροφου σπιτιού.




Είναι πολλοί κόκκοι ρυζιού.

Και τι θα λέγατε για 7,3 δισεκατομμύρια κόκκους άμμου; Λοιπόν, σύμφωνα με αυτό το υπέροχο γράφημα, η "άμμος" μπορεί να σημαίνει πολλά πράγματα. 7,3 δισεκατομμύρια «πολύ χονδροειδείς» κόκκοι (περίπου 2 χιλιοστά σε διάμετρο) θα γέμιζαν ένα μεγάλο κυβικό δωμάτιο με ύψος 4 μέτρα (13 πόδια). 7,3 δισεκατομμύρια κόκκοι μεσαίου μεγέθους (0,25 mm σε διάμετρο) θα γέμιζαν ένα κουτί από χαρτόνι μεσαίου ύψους 46 cm (1,5 πόδια). Και 7,3 δισεκατομμύρια από τους λεπτότερους κόκκους άμμου 0,0625 mm (οποιοσδήποτε μικρότερος και δεν θα ήταν πια άμμος - θα ήταν λάσπη) θα καταλάμβαναν περίπου 1.700 κυβικά εκατοστά χώρου, σχεδόν αλλά όχι αρκετά γεμίζοντας ένα μπουκάλι σόδας 2 λίτρων.

 Επίσης, αν περπατήσετε 7,3 δισεκατομμύρια βήματα θα σας πήγαινε γύρω από τη Γη… 150 φορές. (Με δύο βήματα το δευτερόλεπτο, αυτό θα σας πάρει 115 χρόνια.) 

 7,3 δισεκατομμύρια άνθρωποι σε μονοδιάστατες διαμορφώσεις

 Η πρώτη δραστηριότητα σήμερα θα είναι η τοποθέτηση όλων των ανθρώπων σε μια ενιαία γραμμή αρχείου. Θα ξεκινήσουμε κοντά στο Κίτο του Ισημερινού, ακριβώς στον ισημερινό και η γραμμή θα ακολουθεί τον ισημερινό. Θα ξεκινήσουμε με τον Κάρλος. Στάσου εδώ, Κάρλος.





Δεύτερη στη σειρά θα είναι η Ντανιέλα. Τρίτος είσαι εσύ, Αντρέα. (Σύμφωνα με αυτήν την πιθανώς ακριβή λίστα των δημοφιλών ονομάτων του Ισημερινού, οι Carlos, Daniela και Andrea έχουν την θεαματική τους αυτή τη στιγμή.) Εφόσον προσπαθούμε να είμαστε αποτελεσματικοί, θέλω όλοι να στέκονται όσο το δυνατόν πιο κοντά στους ανθρώπους μπροστά και πίσω σας χωρίς να αγγίζονται πραγματικά. Μερικοί άνθρωποι θα απαιτούν περισσότερο ή λιγότερο χώρο από άλλους επειδή οι άνθρωποι έχουν διαφορετικά μεγέθη, αλλά ας υποθέσουμε ότι κάθε άτομο που προσθέτουμε στη γραμμή θα κάνει τη γραμμή κατά ένα πόδι (περίπου 30 cm) μεγαλύτερη κατά μέσο όρο. (Αυτό το μετρικό σύστημα / μη μετρικό σύστημα είναι απίστευτα ενοχλητικό. Σχεδόν οι μισοί αναγνώστες προέρχονται από χώρες του μετρικού συστήματος, επομένως δεν μπορώ να χρησιμοποιήσω μόνο αυτοκρατορικές μονάδες, αλλά λίγο περισσότεροι από τους μισούς αναγνώστες είναι από τις ΗΠΑ, επομένως δεν μπορώ να χρησιμοποιήσω απλώς το μετρικό σύστημα, επειδή τα πόδια και τα μίλια είναι λίγο πιο διαισθητικό σε όλους αυτούς τους ανθρώπους. Οπότε θα βάλω απλώς υπολογισμούς και στα δύο συστήματα, κάτι που είναι ενοχλητικό για όλους—επειδή οι ΗΠΑ αποφάσισαν να τηρήσουν ένα εντελώς παράλογο σύστημα μέτρησης.)





Έτσι το κάνουμε αυτό για λίγο και η γραμμή γίνεται όλο και μεγαλύτερη. Χτίζουμε γέφυρες πάνω από ωκεανούς και σήραγγες μέσα από βουνά για να κάνουμε μια καθαρή γραμμή κατά μήκος του ισημερινού. Τελικά, η γραμμή περιστρέφεται σε ολόκληρη τη Γη και επιστρέφει στον Κάρλος. Αλλά έχουμε ξεπετάξει μόνο 131 εκατομμύρια ανθρώπους - λιγότερο από το 2% των ανθρώπων - επομένως θα χρειαστεί να γυρίσουμε ξανά τη Γη. Και ξανά. Τελικά, στα μισά του 56ου κύκλου, στο νησί της Σουμάτρας της Ινδονησίας, φτάνουμε στον τελικό άνθρωπο και τελειώσαμε.

 Εντάξει αυτό με ενόχλησε γιατί κατέληξε σε σχήμα σπείρας ελατηρίου, όχι γραμμής. Ας δοκιμάσουμε άλλο τρόπο.

Κάρλος, στάσου ξανά στο Χ. Θα βάλουμε τη Ντανιέλα να σταθεί στους ώμους σου, και μετά η Άντρεα θα σταθεί στους ώμους της, και θα συνεχίσουμε να ανεβαίνουμε από εκεί.





 Ο μέσος άνθρωπος έχει ύψος 165 cm (5'5″), αλλά περίπου το ένα πόδι από αυτό είναι από τους ώμους μέχρι την κορυφή του κεφαλιού, οπότε όταν προσθέτουμε κάποιον στους ώμους του κορυφαίου ατόμου, το ύψος του πύργου αυξάνεται κατά μέσο όρο. Περίπου 134 cm (4'5″).

Στοιβάζουμε και στοιβάζουμε και τελικά, φτάνουμε στο φεγγάρι. Δυστυχώς, έχουμε χρησιμοποιήσει μόνο 286 εκατομμύρια ανθρώπους σε αυτό το σημείο και το 96% των ανθρώπων απομένει ακόμη. Μέχρι να τελειώσουμε τελικά, ο πύργος έχει ύψος 9,8 εκατομμύρια χλμ. προς τον ήλιο. (Στο πλησιέστερο που έρχονται ποτέ στη Γη, ο Άρης είναι 33,9 εκατομμύρια μίλια μακριά, η Αφροδίτη είναι 24 εκατομμύρια μίλια μακριά και ο ήλιος είναι 93 εκατομμύρια μίλια μακριά.)

 Τι θα λέγατε αν κρατιόμασταν όλοι χέρι-χέρι και σχηματίζαμε έναν τεράστιο κύκλο; Ας πούμε ότι θα σταθούμε δίπλα-δίπλα, πιασμένοι από τα χέρια, η οποία είναι αρκετή απόσταση μεταξύ τους για να καταλάβουμε περίπου τρία πόδια (91 cm) του κύκλου ο καθένας.




 Συνεχίζοντας έτσι, ο τελικός μας κύκλος έχει περιφέρεια 6,6 εκατομμύρια km (4,1 εκατομμύρια μίλια) και διάμετρο 2,1 εκατομμύρια km (1,3 εκατομμύρια μίλια).




 Ενώ είμαστε όλοι εκεί έξω πιασμένοι χέρι-χέρι και πεθαίνουμε ακαριαία επειδή βρισκόμαστε στο διάστημα χωρίς κοστούμια, η Γη θα μας φαίνεται περίπου στο ίδιο μέγεθος που συνήθως φαίνεται το φεγγάρι στον νυχτερινό μας ουρανό.

Εντάξει, τα μονοδιάστατα σχήματα είναι αρκετά άβολα για όλους—ας βάλουμε τα πράγματα και ας δοκιμάσουμε αυτό σε δύο διαστάσεις:

 7,3 δισεκατομμύρια άνθρωποι σε δισδιάστατες διαμορφώσεις

 Η προσθήκη μιας δεύτερης διάστασης στα ανθρώπινα σχήματα  κάνει το είδος μας να φαίνεται πολύ μικρότερο.

 Όταν τακτοποιούμε τους ανθρώπους σε δύο διαστάσεις, το πρώτο ερώτημα που πρέπει να κάνουμε είναι: «Πόση επιφάνεια χρειάζεται ο κάθε άνθρωπος όταν τους μαζεύουμε όλους όσο πιο κοντά μπορούμε χωρίς να τους σκοτώσουμε όλους;» Η απάντηση, για αυτήν την ανάρτηση, είναι 0,1 τετραγωνικά μέτρα, δίνοντάς μας ποσοστό 10 ατόμων ανά τετραγωνικό μέτρο.


 Πόσα άτομα μπορούν να χωρέσουν άνετα σε ένα τετραγωνικό μέτρο;

 Η αναζήτηση αυτής της απάντησης με έφερε στις πιο σκοτεινές γωνιές του διαδικτύου, όπου συνάντησα δύο βασικές ομάδες ανθρώπων που βαριούνται. Η πρώτη δείχνει εννέα Καναδούς δημοσιογράφους που επιλέγουν να περάσουν χρόνο τοποθετώντας τους εαυτούς τους μαζί σε ένα τετραγωνικό μέτρο. Κάνοντας αυτό, καθένας από αυτούς δίνει κατά μέσο όρο ένα τετράγωνο 33 cm x 33 cm (13 x 13 ιντσών) για να σταθεί μέσα. Και ενώ είναι σίγουρα στριμωγμένοι, κανείς δεν αναγκάζεται να παρενοχλήσει κάποιον άλλο και όλοι μπορούν να αναπνεύσουν.

 Αλλά αυτό το τέχνασμα χρησιμοποιεί όλο ενήλικες. Η διάμεση ηλικία στον κόσμο είναι τα 29, και τα νεότερα δισεκατομμύρια άνθρωποι τείνουν να είναι πολύ λίγοι. Η δεύτερη περίπτωση μας φέρνει απ' όλο τον κόσμο σε ένα τυχαίο δημοτικό σχολείο της Νέας Ζηλανδίας, όπου μια δασκάλα αποφάσισε να πάρει και να στριμώξει όσα περισσότερα χαριτωμένα παιδιά μπορεί σε ένα τετραγωνικό μέτρο. Τα καταφέρνει συγκλονιστικά  με 22 παιδιά.

 Συνδυάζοντας αυτές τις δύο παραστάσεις, φαίνεται λογικό να πούμε ότι 10 άνθρωποι ανά τετραγωνικό μέτρο είναι μια ασφαλής εκτίμηση για το τι μπορούμε να χρησιμοποιήσουμε ως μετρική συγκέντρωσης ανθρώπων. 

 Εννέα ενήλικες στο τετράγωνο τα κατάφεραν καλά και η προσθήκη παιδιών στο μείγμα θα πρέπει να μπορεί να αυξήσει εύκολα αυτό το σύνολο κατά ένα άρα 10 σύνολο (ναι, μερικοί ενήλικες είναι πολύ μεγαλύτεροι από τον μέσο όρο, αλλά άλλοι είναι μικροσκοπικοί - ο μέσος ενήλικας στον κόσμο δεν είναι -αυτό το μεγάλο άτομο 62 κιλών (137 λίβρες).

 Με 10 άτομα ανά τετραγωνικό μέτρο, μπορούμε να χωρέσουμε 1.000 άτομα σε ένα τετράγωνο 10m x 10m. Ένα γήπεδο μπάσκετ είναι 28m x 15m, που σημαίνει ότι μπορούμε να χωρέσουμε 4.200 άτομα σε ένα, όλα εντός των ορίων.

 Μπορούμε να χωρέσουμε 54.000 άτομα σε ένα γήπεδο αμερικανικού ποδοσφαίρου, το οποίο είναι αρκετά μεγάλο για να χωρέσει ολόκληρο τον πληθυσμό του Λιχτενστάιν ή του Μονακό, και αν επεκτείνουμε το γήπεδο μας στο μέγεθος ενός γηπέδου ποδοσφαίρου -συγγνώμη, ενός ποδοσφαιρικού γηπέδου- μπορούμε να χωρέσουμε πάνω από 71.000 άνθρωποι, περισσότερο από αρκετό χώρο για να συγκρατήσει τον πληθυσμό της Γροιλανδίας.

Η πλατεία Τιενανμέν είναι αρκετά τεράστια—880μ x 500μ ή λίγο λιγότερο από μισό τετραγωνικό χιλιόμετρο.




 Αν ήταν άδειαο, θα μπορούσε να χωρέσει 4,4 εκατομμύρια ανθρώπους ή ολόκληρο τον πληθυσμό της Κροατίας, του Ομάν, του Λιβάνου, του Παναμά, της Μολδαβίας, της Ουρουγουάης, του Κουβέιτ, της Μογγολίας ή της Λιθουανίας.

 Ένα πλήρες τετραγωνικό χιλιόμετρο θα μπορούσε να χωρέσει 10 εκατομμύρια ανθρώπους - τον πληθυσμό μιας μεγαλούπολης ή και της Ελλάδας αν θέλετε - και θα μπορούσατε να πακετάρετε και τα 26 εκατομμύρια Σκανδιναβούς - όλους από τη Νορβηγία, τη Σουηδία, τη Φινλανδία και τη Δανία— σε ένα τετραγωνικό μίλι.





 Το Central Park, με έκταση 3,41 τετραγωνικά χιλιόμετρα (1,3 τετραγωνικά μίλια), θα μπορούσε εύκολα να φιλοξενήσει τον πληθυσμό της Αυστραλίας, του Μαρόκου, της Σαουδικής Αραβίας, του Περού, της Βενεζουέλας, της Μαλαισίας, του Νεπάλ, της Μοζαμβίκης ή της Συρίας. Θα μπορούσατε να χωρέσετε και τα 13,9 εκατομμύρια Εβραίους στο Central Park και να έχετε ακόμα χώρο για τον πληθυσμό της Ρουμανίας, της Χιλής ή της Ολλανδίας. 

 Ολόκληρο το ανθρώπινο γένος το 5.000 π.Χ., το οποίο οι ιστορικοί εκτιμούν ότι ήταν μεταξύ 5 και 20 εκατομμυρίων ανθρώπων, θα γέμιζε το πολύ λίγο περισσότερο από το μισό του Central Park.

 Μόλις ξεκινήσαμε, οπότε καθίστε αναπαυτικά.

 Θα μπορούσατε να στριμώξετε και τα 320 εκατομμύρια Αμερικανούς σε ένα τετράγωνο 5,7 χλμ x 5,7 χλμ (3,5 μίλια x 3,5 μίλια), το οποίο θα χρειαζόταν λιγότερο από πέντε ώρες για να το περπατήσετε.

 Και ένα τετράγωνο 10 χλμ x 10 χλμ (6,2 μίλια x 6,2 μίλια), ή ένα μικρό νησί περίπου διπλάσιο σε μέγεθος από τις Βερμούδες, θα μπορούσε να χωρέσει ένα δισεκατομμύριο ανθρώπους (το οποίο θα μπορούσατε να περπατήσετε περιμετρικά σε περίπου 8 ώρες). Ένα ελαφρώς μεγαλύτερο νησί, το Martha's Vineyard, έχει έκταση 226km 2 και θα μπορούσε να χωρέσει όλους τους Χριστιανούς του κόσμου σε αυτό [βάλτε το δικό σας καλαμπουράκι εδώ]. 

 Εναλλακτικά, το Martha's Vineyard θα μπορούσε να χωρέσει ολόκληρο τον πληθυσμό της Βόρειας Αμερικής και της Νότιας Αμερικής… και να έχει ακόμα χώρο για ολόκληρο τον πληθυσμό της Αφρικής. Όσο για τις γυναίκες του κόσμου, αν ποτέ ενοχλούνταν με τους άντρες και ήθελαν να ξεκινήσουν μια λέσχη, θα μπορούσαν να πραγματοποιήσουν τις συναντήσεις των μελών τους σε όλη την έκταση  της Λωρίδας της Γάζας μήκους 360km 2.

Εν πάση περιπτώσει, αυτό που πραγματικά θέλουμε να μάθουμε είναι πόσο μεγάλο κομμάτι γης θα χρειαζόμασταν για να χωρέσουμε όλους —και τα 7,3 δισεκατομμύρια από εμάς. Και η απάντηση είναι, ένα τετράγωνο 27km x 27km (16,8mi x 16,8mi).

 Αυτό το τετράγωνο είναι μικρότερο από το Μπαχρέιν. Και πάνω από την Αφρική, θα μοιάζει με αυτό:



 
Η πλατεία είναι επίσης μικρότερη από τη Νέα Υόρκη.

 Η Νέα Υόρκη έχει έκταση 786 τετραγωνικά χιλιόμετρα, ή 303 τετραγωνικά μίλια, και ολόκληρη η ανθρώπινη φυλή θα μπορούσε να χωρέσει μέσα της - με χώρο για άλλα μισό δισεκατομμύριο ανθρώπους. ΕΙΔΙΚΑ:

  Το Μανχάταν χωρούσε 590 εκατομμύρια ανθρώπους.

 Το Μπρούκλιν μπορεί να χωρέσει 1,38 δισεκατομμύρια ανθρώπους.

 Το Queens χωρούσαν 2,83 δισεκατομμύρια ανθρώπους.

 Το Μπρονξ μπορεί να χωρέσει 1,09 δισεκατομμύρια ανθρώπους.

 Το Staten Island μπορεί να χωρέσει 1,51 δισεκατομμύρια ανθρώπους.

 Ας το δοκιμάσουμε λοιπόν. Πρώτα ανά γεωγραφική περιοχή:





 Πώς τα πάνε όλοι εκεί κάτω;





 Εξαιρετικά. Τώρα, ας μετακινηθούμε και ας οργανωθούμε ανά θρησκεία:








 Αυτός είναι ο χώρος του εδάφους που καταλαμβάνει η ανθρώπινη φυλή—αλλά εδώ μιλάμε μόνο για τους ζωντανούς ανθρώπους.

 Οι εκτιμήσεις των επιστημόνων για τον συνολικό αριθμό των ανθρώπων που έζησαν ποτέ (χρησιμοποιώντας το 50.000 π.Χ. ως ημερομηνία έναρξης για τους ανθρώπους.) τείνουν να κυμαίνονται από 90 έως 110 δισεκατομμύρια άτομα. Οι πιο συνηθισμένες εκτιμήσεις είναι περίπου 108 δισεκατομμύρια συνολικά άνθρωποι. Χρησιμοποιώντας αυτή την υπόθεση, λίγο λιγότερο από το 7% όλων των ανθρώπων που έζησαν ποτέ είναι ζωντανοί αυτή τη στιγμή:

   Μόλις είχαμε μια συζήτηση για το Dinner Table σχετικά με το ποιον νεκρό θα θέλαμε να επαναφέρουμε στη ζωή — αλλά τι θα γινόταν αν επαναφέραμε όλους τους νεκρούς;   Πόσο χώρο θα χρειαζόμασταν για να τους κάνουμε χώρο;

  Θα χρειαζόμασταν 10.800 τετραγωνικά χιλιόμετρα - ένα τετράγωνο με πλευρά 103 χλμ (65 μίλια) - που θα χωρούσαν εύκολα μέσα στην Τζαμάικα, στο Κατάρ, στο Κουβέιτ, στη Γκάμπια ή στο Κονέκτικατ.

 Συνεχίζοντας στον υποθετικό κόσμο, θα μπορούσαμε να χωρέσουμε ένα τρισεκατομμύριο ανθρώπους στη Νότια Κορέα, την Ισλανδία, τη Γουατεμάλα ή την Κούβα, και αν καλύπταμε κάθε τετραγωνικό μέτρο της γης με ανθρώπους, θα χωρούσε 1,48 τετράκις δισεκατομμύρια άτομα—200.000 φορές τον σημερινό παγκόσμιο πληθυσμό. Για να ολοκληρώσουμε τη δουλειά, ας καλύψουμε ολόκληρη την επιφάνεια της Γης με ανθρώπους—συμπεριλαμβανομένων των ωκεανών—για να φέρουμε το σύνολο των ανθρώπων που θα μπορούσαν να χωρέσουν σε έναν πλανήτη στο μέγεθος της Γης σε λίγο περισσότερα από πέντε τετράκις δισεκατομμύρια άτομα.

 Και όλα αυτά είναι εντάξει, αλλά οι παππούδες μου δεν πολέμησαν στον Β' Παγκόσμιο Πόλεμο για να μπορώ να γράφω δημοσιεύσεις για δισδιάστατα πράγματα. Ώρα να μπούμε στο ρινγκ με τα μεγάλα αγόρια.

 7,3 δισεκατομμύρια άνθρωποι σε τρισδιάστατες διαμορφώσεις

 Επιμένοντας με τους 10 ανθρώπους μας ανά τετραγωνικό μέτρο μέτρησης δαπέδου, εισάγουμε το ύψος στην εξίσωση χρησιμοποιώντας το παγκόσμιο μέσο ανθρώπινο ύψος των 165 cm (65 ίντσες) (Πολύ άβολο να ξεκινήσεις αυτή την ενότητα με μια τόσο πεζή πρόταση αφού ξεσήκωσες τόσο πολύ τα πράγματα στο τέλος της τελευταίας ενότητας.) 

 Μπορούμε λοιπόν να φτιάξουμε μόνοι μας ένα θάλαμο με βάση τετραγωνικό μέτρο και ύψος 1,65 μέτρα που θα χωράει 10 μέσους ανθρώπους. Αυτό μας δίνει την τρισδιάστατη μέτρησή μας—. 165m στην 3η δύναμη/άτομο ή 6,06 άτομα ανά κυβικό μέτρο.

 Όταν βάζουμε πολλά άτομα σε τρισδιάστατα κτίρια, θα το κάνουμε χτίζοντας διαφορετικού ύψους «δάπεδα»—ορισμένοι όροφοι θα ήταν υψηλότεροι από 1,65 μέτρα για τα ψηλότερα άτομα, άλλοι θα ήταν πιο κοντοί από τον μέσο όρο για τους πιο κοντούς ανθρώπους, αλλά κάθε άτομο θα ήταν σε έναν όροφο όπου η οροφή ήταν μόλις λίγα χιλιοστά πάνω από το κεφάλι τους και τα δάπεδα θα ήταν κατά μέσο όρο 1,65 μέτρα ύψος το καθένα.

 Το Empire State Building έχει όγκο 1,05 εκατομμυρίων κυβικών μέτρων, ο οποίος όταν κουφωθεί και αντικατασταθεί με τα νέα μας «δάπεδα» θα φιλοξενούσε 6,3 εκατομμύρια πολύ δυστυχισμένους ανθρώπους.

 Το AT&T Stadium, το σπίτι των Dallas Cowboys, είναι μια τεράστια θολωτή κατασκευή με όγκο 2,94 εκατομμύρια κυβικά μέτρα. Με την προσθήκη ορόφων, θα μπορούσε να φιλοξενήσει 17,6 εκατομμύρια ανθρώπους. Αυτό είναι αρκετά μεγάλο για να χωρέσει ολόκληρο τον πληθυσμό του Ντάλας… συν τους πληθυσμούς της Νέας Υόρκης, του Λος Άντζελες, του Σικάγου, του Σαν Φρανσίσκο και της Βοστώνης.

 Το μεγαλύτερο κτίριο στον κόσμο, σε όγκο, είναι το εργοστάσιο Boeing Everett στην Πολιτεία της Ουάσιγκτον. 

  Με βάση 900m x 495m (που ταιριάζει σχεδόν ακριβώς με τις διαστάσεις της πλατείας Τιενανμέν) και οροφή πάνω από 33 μέτρα ύψος, ο όγκος του εργοστασίου είναι 13,3 εκατομμύρια κυβικά μέτρα—στο οποίο θα μπορούσαμε να χωρέσουμε όλους τους Γάλλους του κόσμου με χώρο που απομένει για όλους τους Βέλγους επίσης (78,7 εκατομμύρια άτομα χωρητικότητα).

 Αλλά αν θέλουμε να χωρέσουμε όλους εμάς σε ένα ενιαίο κτίριο, τίποτα επί του παρόντος στη Γη δεν πρόκειται να λειτουργήσει - πρέπει να το φτιάξουμε μόνοι μας.

 Στα 0,165 μέτρα ανά άτομο, θα χρειαστούμε λίγο περισσότερα από 1,2 δισεκατομμύρια κυβικά μέτρα ή λίγο περισσότερο από ένα κυβικό χιλιόμετρο (1,204 km 3 για την ακρίβεια). (Όσο ήμουν σε αυτό, κατάλαβα ότι για να χωρέσουμε και τα 108 δισεκατομμύρια ανθρώπων που έχουν ζήσει ποτέ, θα χρειαζόμασταν ένα κυβικό κτίριο με πλευρές 2,6 χλμ.) Αυτό το κυβικό κτίριο θα είχε πλευρά 1,07 km (περίπου 2/3 του μιλίου), δίνοντάς του μια βάση περίπου 1,1 km - λίγο περισσότερο από το διπλάσιο από το μέγεθος της βάσης του Boeing Factory - και ύψος 1.070 m (3.511 πόδια). ), που είναι 29% ψηλότερος από τον Μπουρτζ Χαλίφα, τον ψηλότερο ουρανοξύστη στον κόσμο. Αυτό είναι ένα μεγάλο κτίριο, αλλά ούτε η βάση ούτε το ύψος από μόνα τους είναι ακατανόητα για τα σύγχρονα αρχιτεκτονικά πρότυπα. Δείτε πώς θα ήταν αν το κατασκευάζαμε στο Μανχάταν (με άλλες δομές που προστέθηκαν για αναφορά):










 Κάπου σε αυτό το κτίριο είσαι εσύ. Κάπου αλλού είναι όλοι οι φίλοι σου. Κάπου εκεί είναι μια 16χρονη Καμποτζιανή κοπέλα και όλες οι φίλες της. Κάπου είναι ένας Σομαλός πειρατής, ο κουρέας του και όλοι οι φίλοι του κουρέα. Κάθε παίκτης του NBA είναι εκεί μέσα, μαζί με κάθε ροκ σταρ, αστέρα του κινηματογράφου, σούπερ μοντέλο και πολιτικό. Κάθε μπάρμαν και οικοδόμος και ιερέας και δικηγόρος και κρατούμενος και πριγκίπισσα και στρατιώτης και οδοντίατρος είναι κάπου σε αυτό το κτίριο, μαζί με όλα τα 1,4 δισεκατομμύρια Κινέζους, κάθε ξανθό αγόρι και κάθε μέλος του ISIS.

 Η ανθρώπινη φυλή, η οποία φαίνεται συντριπτικά μεγάλη σε μία διάσταση όταν τυλίγεται 55 φορές γύρω από τη Γη ή σχηματίζει έναν κύκλο που κάνει νάνο την τροχιά της σελήνης, φαίνεται πολύ πιο διαχειρίσιμος όταν μπορεί να χωρέσει στο Μπαχρέιν ή τη Νέα Υόρκη με περιθώριο και σχεδόν γραφικό όταν οργανωθεί σωστά σε έναν κύβο που θα σας έπαιρνε μόνο 20 λεπτά για να τον διασχίσετε κάνοντας τζόκινγκ.

 Και με αυτό, ο αρχικός μας στόχος επιτυγχάνεται. Τι θα γινόταν όμως αν, αντί να τελειώσουμε αυτήν την ανάρτηση εδώ, προχωρούσαμε μόνο ένα βήμα παραπέρα;

   Μετά από όλη αυτή τη δουλειά, ποιος θέλει να σταματήσει τώρα ενώ υπάρχει ακόμα τόσος κενός χώρος σε όλα τα άτομά μας;

 7,3 δισεκατομμύρια άνθρωποι συμπιέζονται στους ατομικούς τους πυρήνες

 Κάθε άτομο είναι διαφορετικό, αλλά ένας γενικός κανόνας είναι ότι η διάμετρος ενός ατόμου είναι περίπου 100.000 φορές μεγαλύτερη από τη διάμετρο του πυρήνα του, το πράγμα που μεταφέρει σχεδόν όλη τη μάζα του ατόμου. 

  Μεταφρασμένο σε τρεις διαστάσεις, αυτό σημαίνει ότι ο πυρήνας ενός ατόμου αποτελεί μόνο περίπου το ένα τετράκις εκατομμυριοστό του συνολικού όγκου ενός ατόμου.

 Ο τρόπος με τον οποίο το οραματίζομαι αυτό είναι με το να φαντάζομαι ένα άτομο να είναι ένα κυβικό χιλιόμετρο—ένας κοίλος κύβος ψηλότερος από τον ψηλότερο ουρανοξύστη (γύρω στο μέγεθος του κύβου της ανθρωπότητάς μας παραπάνω). Αυτό το κτίριο είναι τόσο μεγάλο που αν βρισκόσασταν μέσα του, κρεμασμένοι από την οροφή, και αφηνόσουν, θα σου έπαιρνε περίπου 15 δευτερόλεπτα ελεύθερης πτώσης προτού χτυπήσεις στο έδαφος. Εάν στέκεστε στη μία πλευρά της βάσης, θα σας πάρει περίπου 12 λεπτά για να περπατήσετε απέναντι στην άλλη.

 Αν αυτός ο τεράστιος κύβος είναι ένα άτομο, κάπου στη μέση είναι ένας κύβος ζάχαρης 1 cm στην 3η— και αυτός είναι ο πυρήνας. Και η μάζα του ατόμου θα ήταν ακριβώς περίπου η μάζα του κύβου ζάχαρης, που καταλαμβάνει το ένα τετράκις εκατομμυριοστό του συνολικού χώρου.

 Σχεδόν όλα τα άλλα 999.999.999.999.999 τετράκις εκατομμυριοστά του ατόμου είναι κενός χώρος χωρίς μάζα.

 Η μάζα του σώματός σας είναι οι συνδυασμένες μάζες των κύβων ζάχαρης στη μέση κάθε ατόμου του σώματός σας.

 Πόσο μεγάλη είναι, λοιπόν, η ανθρώπινη φυλή; Όταν απαλλαγούμε από τον κενό χώρο σε όλα τα άτομα και των 7,3 δισεκατομμυρίων ανθρώπων, τι μας μένει;

  Ένα M&M.



 Ούτε καν, στην πραγματικότητα. Ο όγκος ενός ανθρώπου είναι περίπου 0,0664 κυβικά μέτρα, ανεβάζοντας τον συνολικό όγκο όλων των ανθρώπων σε περίπου 485 εκατομμύρια κυβικά μέτρα. Όταν το μειώσουμε στο ένα τετράκις εκατομμυριοστό του μεγέθους του, παίρνουμε 0,485 κυβικά εκατοστά. Ένα M&M είναι 0,636 cm 3, περίπου 30% πολύ μεγάλο. Είναι πολύ δύσκολο να βρεις καθημερινά αντικείμενα τόσο μικρά όσο 0,485 cm 3 (μια δεκάρα ΗΠΑ λειτουργεί, αλλά στα 0,433 cm 3, δεν χωράει όλους μας σε αυτήν).

Και εκεί θα τελειώσουμε τα πράγματα σήμερα. Με ένα M&M βάρους 450 εκατομμυρίων τόνων - βαρύτερο από τις 75 Πυραμίδες της Γκίζας - στο οποίο θα μπορούσαμε να χωρέσουμε όλοι αν κάποιος μας έσφιγγε αρκετά.






Γιατί οι άνθρωποι πιστεύουν ό,τι νά 'ναι;



 Οι άνθρωποι καταλήγουν να πιστεύουν μπούρδες καθοδηγούμενοι σε μεγάλο βαθμό από τη σύγχρονη τάση που θέλει όλα να γίνονται για κάποιον λόγο. Tίποτα να μην είναι συμπτωματικό και να είμαστε διασυνδεμένοι με το υπόλοιπο σύμπαν με διάφορες διαστρικές ενέργειες, υπερδιαγαλαξιακές δυνάμεις και άλλους τέτοιους κενούς ψευδοεπιστημονικούς όρους χωρίς νόημα.

 Κλασσικό παράδειγμα η πιο «πιασάρικη» έκφραση που εξαπλώθηκε σαν πανδημία σε όλον τον κόσμο και έκανε πολλούς ανθρώπους να πιστέψουν σε αυτήν την τάση: «όταν κάτι το θέλεις πολύ, τότε το σύμπαν θα συνωμοτήσει για να σε βοηθήσει να το πετύχεις».
 Κάτι που δεν ισχύει φυσικά.

 Αν κάτι το θέλεις πολύ, θα αυξηθούν οι πιθανότητες να το πετύχεις γιατί θα επιμείνεις κατά πάσα πιθανότητα σε αυτό και δύσκολα θα σε σταματήσουν τα εμπόδια που θα αντιμετωπίσεις. Είναι εντελώς εγωκεντρική προσέγγιση να πιστεύει κανείς πως ολόκληρο το σύμπαν ασχολείται με τις επιθυμίες μας. Αν και θα βόλευε και εξυπηρετούσε.


 Η αστρολογία λοιπόν χρησιμοποιεί αυτή την υποτιθέμενη διασύνδεσή μας με το υπόλοιπο σύμπαν μειώνοντας την αίσθηση της κοσμικής μοναξιάς, αυξάνοντας ταυτόχρονα την επιρροή της.

 Ο βασικός όμως λόγος που θέλουμε να πιστέψουμε στην αστρολογία, είναι η ικανοποίηση της αποφυγής της άγνοιάς μας. Θέλουμε να γνωρίζουμε για κάποια μελλοντική κατάσταση ή τον χαρακτήρα ενός ανθρώπου εκ των προτέρων, καθώς η άγνοια μας σε τέτοια θέματα δημιουργεί μία κατάσταση ανασφάλειας. Και ο εγκέφαλος μας δεν αποδέχεται εύκολα κάτι τέτοιο. Όταν κάποιοι συμβουλεύονται έναν αστρολόγο ή διαβάζουν μία αστρολογική πρόβλεψη, δέχονται γνώσεις οι οποίες αυξάνουν το αίσθημα ελέγχου στη ζωή τους. Αποτρέποντας έτσι την έλλειψη ελέγχου την οποία βιώνουμε ως μία απειλητική κατάσταση. Γι’ αυτό και θα κάνουμε τα πάντα ώστε να αποκτήσουμε τον έλεγχο των καταστάσεων στη ζωή μας.

 Έτσι κάποιοι άνθρωποι νιώθουν τόσο μεγάλη ανάγκη να θέλουν να ξέρουν πότε είναι η κατάλληλη περίοδος να κάνουν μία νέα γνωριμία ή μία μεγάλη επαγγελματική κίνηση, λαμβάνοντας δεδομένα ακόμη και από τις κινήσεις των ουράνιων σωμάτων, που στην ουσία δεν έχουν καμία σχέση με τη ζωή τους. Οι άνθρωποι επίσης συμβουλεύονται αστρολόγους για να πάρουν μία απάντηση όταν πιέζονται από στρεσογόνες καταστάσεις. Υπό συνθήκες υψηλής πίεσης, το άτομο είναι διατεθειμένο να καταφύγει στην αστρολογία για να αντιμετωπίσει τα προβλήματά του ενώ υπό συνθήκες μικρής πίεσης είναι κάτι που δε θα έπραττε εύκολα. Συνεπώς προκύπτει πως η ανασφάλεια ενός ατόμου και η τάση του να πιστεύει στα ζώδια αποτελούν δύο αλληλεξαρτώμενες μεταβλητές.

 Οι άνθρωποι που προστρέχουν στους αστρολόγους έχουν την ανάγκη από μία στοργική παρουσία να τους πάρει από το χέρι και να τους καθοδηγήσει, να τους μάθει τι είναι ωφέλιμο και τι όχι και να τους προστατέψει από τους εξωτερικούς κινδύνους.

 Τέλος, ένας ακόμη λόγος που μας ωθεί στο να πιστέψουμε στην εγκυρότητα των ζωδίων είναι ότι αποτελούν τον αποδιοπομπαίο τράγο για κάποιες λάθος εκβάσεις γεγονότων στη ζωή μας και να αποποιηθούμε οποιαδήποτε ευθύνη των επιλογών μας.

 Παραδείγματα:

 «Έμεινα από βενζίνη με το αυτοκίνητο, αλλά ήταν φυσικό αφού ο Ερμής ήταν ανάδρομος»

 «Ο δικός μου είναι ισχυρογνώμων αλλά τι να περιμένει κανείς από έναν Σκορπιό»

 Και άλλα τέτοια επιστημονικά…
 Αυτοί ήταν οι βασικότεροι λόγοι που μας κάνουν να θέλουμε να πιστεύουμε στα ζώδια.

 Από εκεί και πέρα η υπερπροβολή τους στα διάφορα ΜΜΕ, οδηγεί στην κοινωνική συμμόρφωση: «αφού τόσος κόσμος πιστεύει στα ζώδια, κάποια βάση θα έχουν λογικά», κάτι το εντελώς αναληθές.

 Προκαταλήψεις, ανασφάλεια και η έλλειψη ορθολογικών μαθημάτων από το εκπαιδευτικό μας ενισχύουν ακόμα περισσότερο αυτή την τάση.


 Οι αστρολόγοι από την μεριά τους θα χρησιμοποιήσουν μία σειρά από έξυπνες τακτικές για να μας δημιουργήσουν την ψευδαίσθηση ότι γνωρίζουν πράγματα για εμάς και το μέλλον μας που θα ζήλευε ακόμα και ο Ντέιβιντ Κόπερφιλντ.


  Οι βασικότερες είναι οι εξής:


 Barnum Effect: Πρόκειται για ένα ψυχολογικό φαινόμενο, όπου οι άνθρωποι προσδίδουν μεγάλο ποσοστό επιτυχίας σε περιγραφές της προσωπικότητάς τους, οι οποίες υποτίθεται ότι περιγράφουν μόνο αυτούς αλλά στην πραγματικότητα είναι αρκετά ασαφείς και γενικευμένες και θα μπορούσαν να ισχύουν για ένα τεράστιο πλήθος ανθρώπων.

 Αυτός είναι ένας από τους σημαντικότερους λόγους που ο κόσμος αποδέχεται μεταφυσικά τεχνάσματα, όπως η χειρομαντεία και η αστρολογία. Επειδή οι δηλώσεις αυτές είναι τόσο ασαφείς ο κόσμος τις ερμηνεύει με τον δικό του τρόπο και οι δηλώσεις γίνονται αυτόματα πιο προσωπικές σε αυτούς.

 Ενδεικτικά δηλώσεις στις οποίες γίνεται εμφανές το συγκεκριμένο τέχνασμα:

 «Κάποιες φορές έχεις αμφιβολίες για το αν έπραξες το σωστό ή όχι»

  ή

 «Έχεις πολλές ικανότητες, τις οποίες δεν έχεις χρησιμοποιήσει ακόμα προς όφελός σου»


Rainbow Statements: Πρόκειται για δηλώσεις οι οποίες με έξυπνο τρόπο, καλύπτουν σχεδόν όλα τα ενδεχόμενα κάνοντας την πρόβλεψη να φαίνεται πάντα επιτυχημένη.  

 Παρόλο που οι δηλώσεις αυτές είναι ασαφείς και αντικρουόμενες, αυτός που θα τις ακούσει θα δώσει σημασία στο κομμάτι που τον επιβεβαιώνει και έτσι θα τις θεωρήσει σωστές.

 Παραδείγματα:

 «Είσαι ευγενικός και ήρεμος άνθρωπος, αλλά όταν κάποιος προδίδει την εμπιστοσύνη σου, νιώθεις έναν βαθύ εκνευρισμό»

  ή

 «Γενικά είσαι εσωστρεφής αλλά κάποιες φορές θέλεις να γίνεσαι και το επίκεντρο του περίγυρού σου»


 Shotgunning: η συγκεκριμένη τακτική είναι αρκετά διαδεδομένη και στα ελληνικά θα μπορούσε να της αποδοθεί ως: «η τακτική του ψαρέματος» ή «ρίχνω άδεια για να πιάσω γεμάτα».

  Ο αστρολόγος ή κάποιος ο οποίος ισχυρίζεται ότι «διαβάζει» ανθρώπους, δίνει πολύ γενικές πληροφορίες συνήθως σε ένα μεγάλο κοινό, και παρατηρεί τις αντιδράσεις του πλήθους και κυρίως του σώματός τους. Στη συνέχεια εξειδικεύει ακόμα περισσότερο τις πληροφορίες και ανάλογα με τις αντιδράσεις του υποκειμένου δίνει συγκεκριμένες συναισθηματικές αντιδράσεις, οι οποίες ανταποκρίνονται στην κατάσταση, κάνοντας το υποκείμενο να πειστεί ότι όντως ξέρει τα πάντα γι’ αυτό.

 Οι περισσότεροι άνθρωποι από το κοινό θα έχουν χάσει κάποιον συγγενή τους ή γνωστό τους τελευταία που η λέξη «τελευταία», είναι επίσης πολύ γενικευμένη και θα έχουν κάποιον στον κοντινό τους περίγυρο κάποιον Γιώργο ή Μαρία.

 «Βλέπω ένα καρδιακό πρόβλημα σε μία πατρική φιγούρα στην οικογένειά σου»

 Υπάρχει ένας μεγάλος αριθμός ιατρικών προβλημάτων που σχετίζονται με την καρδιά και επίσης οι καρδιακές ασθένειες είναι η συχνότερη αιτία των θανάτων παγκοσμίως. Η «πατρική φιγούρα» μπορεί να αναφέρεται σε οποιονδήποτε που να σχετίζεται με την οικογένεια του υποκειμένου και είναι πατέρας, όπως ένας παππούς, ένας θείος ή κάποιος ξάδερφος.


 The Vanishing Negative: Με αυτήν την τακτική διατυπώνονται οι ερωτήσεις με τέτοιον τρόπο ώστε όποια και αν είναι η απάντηση να φαίνεται ότι ο αστρολόγος την γνώριζε ήδη.

 Παράδειγμα:
 
 -Δεν είσαι αυτοαπασχολούμενος, είσαι;

 Περίπτωση 1
 -Ναι.
 -Το κατάλαβα. Βλέπω έναν επιχειρηματία και όχι έναν άνθρωπο του μεροκάματου.

 Περίπτωση 2.
-Όχι
-Το κατάλαβα, είσαι τύπος που τιμάει τη σταθερότητα και σέβεται το μεροκάματο.


 Γενικώς οι αστρολόγοι πάντα θα σε καλοπιάσουν με όμορφα λόγια, καθώς όλοι θέλουμε να πιστέψουμε στα θετικά σχόλια για εμάς και σπανιότερα στα αρνητικά. Υπάρχει ένα ρητό στη μελέτη της αστρολογίας που αναφέρει:

 «Οι σοφοί κυβερνούν τα άστρα και οι ανόητοι υποκύπτουν σε αυτά».

 Οι αστρολόγοι υποστηρίζουν ότι η αστρολογία είναι επιστήμη. «Οι εξαιρετικοί ισχυρισμοί απαιτούν εξαιρετικές αποδείξεις».

 Και οι αποδείξεις για την εγκυρότητα των αστρολογικών προβλέψεων όχι απλά δεν είναι εξαιρετικές αλλά είναι ανύπαρκτες.

 Όσοι έχετε επενδύσει χρόνο πιστεύοντας στα ζώδια, είναι εξαιρετικά δύσκολο να σκεφτείτε κάτι διαφορετικό, πράγμα κατανοητό. Ο εγκέφαλός σας θα κάνει τα πάντα για να σας πείσει ότι τα ζώδια ισχύουν και οποιαδήποτε αμφισβήτηση προέρχεται από άτομα που δεν γνωρίζουν γι’ αυτά. Ακόμη και αν κάποιος σας παραθέτει επιστημονικές έρευνες και πειραματικά στοιχεία. Αξίζει ωστόσο μία προσπάθεια να αλλάξετε άποψη.

 Το πραγματικό πρόβλημα ωστόσο υπάρχει με τη νέα γενιά. 

 Με τόση σαβούρα που δέχεται από την τηλεόραση, τα περιοδικά και από ένα εκπαιδευτικό σύστημα που υπονομεύει τη κριτική σκέψη, ας προσπαθήσουμε τουλάχιστον να μη τους βάζουμε και άλλες τρικλοποδιές με ζώδια, χειρομαντείες και άλλου είδους ψευδοεπιστήμες…


[full_width]




Scroll To Top