Τα θαύματα του Ιησού Χριστού

ΤΑ ΘΑΥΜΑΤΑ ΤΟΥ ΙΗΣΟΥ ΧΡΙΣΤΟΥ
Κατά την βραχυχρόνια παιδαγωγική του αποστολή  στην γη ο Ιησούς Χριστός, όχι μόνο με την ένθεη διδασκαλία του, αλλά και με τα παράδοξα θαύματά του και προπαντός με την ένδοξη Ανάστασή Του αποκάλυψε στους ανθρώπους, ότι το μεγαλείο της Βασιλείας του Θεού στοιχειοθετείται με την συναδέλφωση των ανθρώπων σε  κοινωνία αγάπης με τον Θεό. Όπως φαίνεται από τον παρακάτω πίνακα, πολλά και ποικίλα είναι τα θαύματα του Ιησού που καταγράφονται στο Τετραβάγγελο, από τα οποία επιλέγουμε μερικά, με παράθεση αντίστοιχων αγιογραφιών και ευαγγελικών περικοπών:
• Το πρώτο θαύμα στο γάμο της Κανά
Κατά Ιωάννην Β΄ 1-11
• Ο χορτασμός πεντακισχιλίων με πέντε άρτους
Κατά Ματθαίον ΙΔ΄ 13-21
Κατά Μάρκον ΣΤ΄ 30-44
Κατά Λουκάν Θ΄ 10-17
Κατά Ιωάννην ΣΤ΄ 1-14
• Ο χορτασμός τετρακισχιλίων με επτά άρτους
Κατά Ματθαίον ΙΕ΄ 32-39
Κατά Μάρκον Η΄ 1-10
• Ανάσταση του Λαζάρου
Κατά Ιωάννην ΙΑ΄ 1-44
• Ανάσταση της κόρης του Ιαείρου
Κατά Ματθαίον Θ΄ 18-26
Κατά Μάρκον Ε΄ 21-43
Κατά Λουκάν Η΄ 40-56
• Ανάσταση του υιού της χήρας στη Ναΐν
Κατά Λουκάν Ζ΄ 11-17
• Θεραπεία του λεπρού λεπρού
Κατά Ματθαίον Η΄ 1-4
Κατά Μάρκον Α΄ 40-45
Κατά Λουκάν Ε΄ 12-16
• Θεραπεία των δέκα λεπρών
Κατά Λουκάν ΙΖ΄ 11-19
• Θεραπεία δαιμονιζομένου στη χώρα  των Γαδαρηνών
Κατά Ματθαίον Η΄ 28-34
Κατά Μάρκον Ε΄ 1-20
Κατά Λουκάν Η΄ 26-39
• Θεραπεία ενός δαιμονιζομένου νέου
Κατά Ματθαίον ΙΖ΄ 14-21
Κατά Μάρκον Θ΄ 14-29
Κατά Λουκάν Θ΄ 37-43
• Θεραπεία της δαιμονιζομένης κόρης της Χαναναίας
Κατά Ματθαίον ΙΕ΄ 21-28
Κατά Μάρκον Ζ΄ 24-30
• Θεραπεία δαιμονισμένου στην Καπερναούμ
Κατά Μάρκον Α΄ 21-37
Κατά Λουκάν Δ΄ 31-37
• Θεραπεία αρρώστων και δαιμονιζομένων
Κατά Ματθαίον Η΄ 16-17
Κατά Μάρκον Γ΄ 7-12
Κατά Μάρκον Α’ 32-34
Κατά Λουκάν ΣΤ΄ 17-19
Κατά Λουκάν Δ΄ 40-41
• Θεραπεία κωφάλαλου δαιμονιζομένου
Κατά Ματθαίον Θ΄ 32-34
• Θεραπεία τυφλού δαιμονιζομένου
Κατά Ματθαίον ΙΒ΄ 22-30
Κατά Λουκάν ΙΑ΄ 14-23
• Θεραπεία των δύο τυφλών
Κατά Ματθαίον Θ΄ 27-31
• Θεραπεία δύο τυφλών στην Ιεριχώ
Κατά Ματθαίον Κ΄ 29-34
• Θεραπεία τυφλού στη Βηθσαΐδα
Κατά Μάρκον Η΄ 22-26
• Θεραπεία του τυφλού της Ιεριχούς
Κατά Μάρκον Ι΄ 46-52
Κατά Λουκάν ΙΗ΄ 35-43
• Θεραπεία του εκ γενετής τυφλού
Κατά Ιωάννην Θ΄ 1-34
• Θεραπεία της αιμορραγούσας γυναικός
Κατά Ματθαίον Θ΄ 20-22
Κατά Μάρκον Ε΄ 25-34
Κατά Λουκάν Η΄ 43-48
• Θεραπεία παραλυτικού της Καπερναούμ
Κατά Ματθαίον Θ΄ 2-8
Κατά Μάρκον Β΄ 1-12
Κατά Λουκάν Ε΄ 17-26
• Θεραπεία παράλυτου στη Βηθεσδά
Κατά Ιωάννην Ε΄ 1-16
• Θεραπεία του υιού του εκατόνταρχου
Κατά Ματθαίον Η΄ 5-13
Κατά Λουκάν Ζ΄ 1-10
Κατά Ιωάννην Δ΄ 46-54
• Θεραπεία της πεθεράς του Πέτρου
Κατά Ματθαίον Η΄ 14-15
Κατά Μάρκον Α΄ 29-31
Κατά Λουκάν Δ΄ 38-39
• Θεραπεία Μαρίας της Μαγδαληνής
Κατά Λουκάν Η΄ 2-3
• Θεραπεία παραλύτου την ημέρα Σαββάτου
Κατά Ματθαίον ΙΒ΄ 9-13
Κατά Μάρκον Γ΄ 1-6
Κατά Λουκάν ΣΤ΄ 6-11
• Θεραπεία κυρτωμένης γυναικός το Σάββατο
Κατά Λουκάν ΙΓ΄ 10-17
• Θεραπεία ενός υδρωπικού το Σάββατο
Κατά Λουκάν ΙΔ΄ 1-6
• Θεραπείες τυφλών, κωφαλάλων και άλλων
Κατά Ματθαίον ΙΕ΄ 29-31
Κατά Μάρκον Ζ΄ 32-37
• Θεραπεία ασθενών στη Γεννησαρέτ
Κατά Ματθαίον ΙΔ΄ 34-36
Κατά Μάρκον ΣΤ΄ 53-56
• Θεραπείες αρρώστων και παθήσεων
Κατά Ματθαίον Θ΄ 35
• Η κατάπαυση της τρικυμίας
Κατά Ματθαίον Η΄ 23-27
Κατά Μάρκον Δ΄ 35-41
Κατά Λουκάν Η΄ 22-25
•  Ο Ιησούς περιπατεί επί της θαλάσσης
Κατά Ματθαίον ΙΔ΄ 22-33
Κατά Μάρκον ΣΤ΄ 45-52
Κατά Ιωάννην ΣΤ΄ 16-21
• Ξήρανση της άκαρπης συκής
Κατά Ματθαίον ΚΑ΄  18-22
Κατά Μάρκον ΙΑ΄ 12-14,
 Ο Ιησούς θεραπεύει το αυτί του Μάλχο
Κατά Λουκάν ΚΒ΄ 51
 Το πρώτο θαύμα στον γάμο στην Κανά

Κα τ μρ τ τρτ γμος γνετο ν Καν τς Γαλιλαας, καν  μτηρ το ᾿Ιησο κε· κλθη δ κα  ᾿Ιησος κα ο μαθητα ατο ες τν γμον. κα στερσαντος ονου λγει  μτηρ το᾿Ιησο πρς ατν· ονον οκ χουσι. λγει ατ  ᾿Ιησος· τ μο κα σο, γναι; οπω κει  ρα μου. λγει  μτηρ ατο τος διακνοις· ,τι ν λγ μν, ποισατε. σαν δ κε δραι λθιναι ξ κεμεναι κατ τν καθαρισμν τν ᾿Ιουδαων, χωροσαι ν μετρητς δο  τρες. λγει ατος  ᾿Ιησος· γεμσατε τς δρας δατος. κα γμισαν ατς ως νω. κα λγει ατος· ντλσατε νν κα φρετε τ ρχιτρικλν. κα νεγκαν. ς δ γεσατο ρχιτρκλινος τ δωρ ονον γεγενημνον –κα οκ δει πθεν στν· ο δ δικονοι δεισαν ο ντληκτες τ δωρ– φωνε τν νυμφον  ρχιτρκλινος  κα λγει ατ· πς νθρωπος πρτον τν καλν ονον τθησι, κα ταν μεθυσθσι, ττε τν λσσω· σ τετρηκας τν καλν ονον ως ρτι. Τατην ποησε τν ρχν τν σημεων  ᾿Ιησος ν Καν τς Γαλιλαας κα φανρωσε τν δξαν ατο, κα πστευσαν ες ατν ο μαθητα ατο(Ιωάνν. β΄ 1-11)
Η θεραπεία του εκ γενετής τυφλού 
  


Κα παργων εδεν νθρωπον τυφλν κ γενετς. κα ρτησαν ατν ο μαθητα ατο λγοντες· ραββ, τς μαρτεν, οτος  ο γονες ατονα τυφλς γεννηθπεκρθη ᾿Ιησος· οτε οτος μαρτεν οτε ο γονες ατολλ’ να φανερωθ τ ργα το Θεο ν ατμ δε ργζεσθαι τ ργα το πμψαντς με ως μρα στν· ρχεται νξ τε οδες δναται ργζεσθαι. ταν ν τ κσμ , φς εμι το κσμου. τατα επν πτυσε χαμα καποησε πηλν κ το πτσματος, κα πχρισε τν πηλν π τος φθαλμος το τυφλο κα επεν ατ· παγε νψαι ες τν κολυμβθραν το Σιλωμ,  ρμηνεεται πεσταλμνος. πλθεν ον κα νψατο, κα λθε βλπων. Ο ον γετονες κα ο θεωροντες ατν τ πρτερον τι τυφλς ν, λεγον· οχ οτς στιν  καθμενος κα προσαιτν; λλοι λεγον τι οτς στιν· λλοι δ τι μοιος ατ στιν. κενος λεγεν τι γ εμι. λεγον ον ατ· πς νεχθησν σου ο φθαλμοπεκρθη κενος κα επεν· νθρωπος λεγμενος ᾿Ιησος πηλν ποησε κα πχρισ μου τος φθαλμος κα επ μοι· παγε ες τν κολυμβθραν το Σιλωμ κα νψαι· πελθν δ κα νιψμενος νβλεψα. (Ιωάνν. θ΄ 1-11)

Κα εσλθε πλιν ες Καπερναομ δι᾿ μερν κα κοσθη τι ες οκν στι. κα εθως συνχθησαν πολλοστε μηκτι χωρεν μηδ τ πρς τν θραν· κα λλει ατος τν λγον. καρχονται πρς ατν παραλυτικν φροντες, αρμενον π τεσσρων. κα μ δυνμενοι προσεγγσαι ατ δι τν χλον, πεστγασαν τν στγην που ν, κα ξορξαντες χαλσι τν κρβαττον, φ᾿   παραλυτικς κατκειτο. δν δ  ᾿Ιησος τν πστιν ατν λγει τ παραλυτικ· τκνον, φωντα σοι αμαρται σου. σαν δ τινες τν γραμματων κε καθμενοι κα διαλογιζμενοι ν τας καρδαις ατν· τ οτος οτω λαλε βλασφημας; τς δναται φιναι μαρτας ε μ ες  Θες; κα εθως πιγνος  ᾿Ιησος τ πνεματι ατο τι οτως ατο διαλογζονται ν αυτος, επεν ατος· τ τατα διαλογζεσθε ν τας καρδαις μν; τ στιν εκοπτερον, επεν τ παραλυτικφωντα σου α μαρται,  επεν, γειρε κα ρον τν κρβαττν σου κα περιπτει; να δ εδτε τι ξουσαν χει  υἱὸς το νθρπου φιναι π τς γς μαρτας — λγει τ παραλυτικ.  σο λγω, γειρε κα ρον τν κρβαττν σου καπαγε ες τν οκν σου. κα γρθη εθως, κα ρας τν κρβαττον ξλθεν ναντον πντων, στε ξστασθαι πντας κα δοξζειν τν Θεν λγοντας τι οδποτε οτως εδομεν.(Μάρκ. β΄ 1-12)
Μετ τατα ν  ορτ τν ᾿Ιουδαων, κα νβη  ᾿Ιησος ες Ιεροσλυμα. στι δ ν τος Ιεροσολμοις π τ προβατικ κολυμβθρ πιλεγομνη βραϊστ Βηθεσδ, πντε στος χουσα. ν ταταις κατκειτο πλθος πολ τν σθενοντων, τυφλν, χωλν, ξηρν, κδεχομνων τν το δατος κνησιν. γγελος γρ κατ καιρν κατβαινεν ν τ κολυμβθρ, κα ταρσσετο τ δωρ·  ον πρτος μβς μετ τν ταραχν το δατος γις γνετο  δποτε κατεχετο νοσματι. ν δ τις νθρωπος κε τρικοντα κα κτ τη χων ν τ σθενείᾳ ατο. τοτον δν  ᾿Ιησος κατακεμενον, κα γνος τι πολν δη χρνον χει, λγει ατ· θλεις γις γενσθαι; πεκρθη ατ  σθενν· Κριε, νθρωπον οκ χω, να ταν ταραχθ τ δωρ, βλ με ες τν κολυμβθραν· ν  δ ρχομαι γλλος πρ μο καταβανει. λγει ατ  ᾿Ιησος· γειρε, ρον τν κρβαττν σου κα περιπτει. κα εθως γνετο γις  νθρωπος, καρε τν κρβαττον ατο κα περιεπτει. ν δ σββατον ν κεν τ μρλεγον ον ο ᾿Ιουδαοι τ τεθεραπευμν· σββατν στιν· οκ ξεστ σοι ραι τν κρβαττον. πεκρθη ατος·  ποισας με γικενς μοι επεν· ρον τν κρβαττν σου κα περιπτει. ρτησαν ον ατν· τς στιν νθρωπος  επν σοι, ρον τν κρβαττν σου κα περιπτει;  δ αθες οκ δει τς στιν·  γρ ᾿Ιησος ξνευσεν χλου ντος ν τ τπ. μετ τατα ερσκει ατν  ᾿Ιησος ν τ ερ κα επεν ατ· δε γις γγονας· μηκτι μρτανε, να μ χερν σο τι γνηται. πλθεν  νθρωπος κα νγγειλε τος ᾿Ιουδαοις τι ᾿Ιησος στιν  ποισας ατν γι(Ιωάνν. ε΄ 1-15)

 
Κα δο λθεν νρ  νομα Ἰάειρος, κα οτος ρχων τς συναγωγς πρχε· κα πεσν παρ τος πδας το ησο παρεκλει ατν εσελθεν ες τν οκον ατοτι θυγτηρ μονογενς ν ατ ς τν δδεκα κα ατη πθνσκεν. ν δ τ πγειν ατν ο χλοι συνπνιγον ατν. κα γυν οσα ν ῥύσει αματος π τν δδεκα, τις ατρος προσαναλσασα λον τν βον οκ σχυσεν π’ οδενς θεραπευθναι, προσελθοσα πισθεν ψατο το κρασπδου το ματου ατο, κα παραχρμα στη  ῥύσις το αματος ατς. κα επεν  ησος· Τς  ψμενς μου; ρνουμνων δ πντων επεν  Πτρος κα ο σν ατ· πισττα, ο χλοι συνχουσ σε κα ποθλβουσι κα λγεις τς  ψμενς μου;  δ ησος επεν· ψατ μο τις· γ γρ γνων δναμιν ξελθοσαν π’ μοδοσα δ  γυν τι οκ λαθε, τρμουσα λθε κα προσπεσοσα ατ δι’ ν αταν ψατο ατο πγγειλεν ατ νπιον παντς το λαο, κα ς ἰάθη παραχρμα.  δ επεν ατ· Θρσει, θγατερ,  πστις σου σσωκ σε· πορεου ες ερνην. τι ατο λαλοντος ρχετα τις παρ το ρχισυναγγου λγων ατ τι Τθνηκεν  θυγτηρ σου· μ σκλλε τν διδσκαλον.  δ ησος κοσας πεκρθη ατ λγων· Μ φοβο· μνον πστευε, κα σωθσεται. λθν δ ες τν οκαν οκ φκεν εσελθεν οδνα ε μ Πτρον κα ωννην κα Ἰάκωβον κα τν πατρα τς παιδς κα τν μητρα. κλαιον δ πντες κα κπτοντο ατν.  δ επε· Μ κλαετε· οκ πθανεν, λλ καθεδει. κα κατεγλων ατο, εδτες τι πθανεν. ατς δ κβαλν ξω πντας κα κρατσας τς χειρς ατς φνησε λγων·  πας, γερου. κα πστρεψε τ πνεμα ατς, κα νστη παραχρμα, κα διταξεν ατ δοθναι φαγεν. κα ξστησαν ο γονες ατς·  δ παργγειλεν ατος μηδεν επεν τ γεγονς. (Λουκ. η’ 41-56)   
 
Κα γνετο ν τ πορεεσθαι ατν ες Ιερουσαλμ κα ατς διρχετο δι μσου Σαμαρεας κα Γαλιλαας. κα εσερχομνου ατο ες τινα κμην πντησαν ατ δκα λεπρο νδρες, οστησαν πρρωθεν, κα ατο ραν φωνν λγοντες· ᾿Ιησοπισττα, λησον μς. κα δν επεν ατος· πορευθντες πιδεξατε αυτος τος ερεσι. κα γνετο ν τ πγειν ατος καθαρσθησαν. ες δ ξ ατν, δν τι ἰάθη, πστρεψε μετ φωνς μεγλης δοξζων τν Θεν, κα πεσεν π πρσωπον παρ τος πδας ατο εχαριστν ατ· κα ατς ν Σαμαρετης. ποκριθες δ  ᾿Ιησος επεν· οχ ο δκα καθαρσθησαν; ο δ ννα πο; οχ ερθησαν ποστρψαντες δοναι δξαν τ Θε ε μ  λλογενς οτος; κα επεν ατ· ναστς πορεου·  πστις σου σσωκ σε. (Λουκ. ιζ΄ 11-19)
Η θεραπεία του δαιμονισμένου των Γαδαρηνών 

Καὶ κατέπλευσεν εἰς τὴν χώραν τῶν Γαδαρηνῶν, ἥτις ἐστὶν ἀντίπερα τῆς Γαλιλαίας. ἐξελθόντι δὲ αὐτῷ ἐπὶ τὴν γῆν ὑπήντησεν αὐτῷ ἀνήρ τις ἐκ τῆς πόλεως, ὃς εἶχε δαιμόνια ἐκ χρόνων ἱκανῶν, καὶ ἱμάτιον οὐκ ἐνεδιδύσκετο καὶ ἐν οἰκίᾳ οὐκ ἔμενεν, ἀλλ᾿ ἐν τοῖς μνήμασιν. ἰδὼν δὲ τὸν ᾿Ιησοῦν καὶ ἀνακράξας προσέπεσεν αὐτῷ καὶ φωνῇ μεγάλῃ εἶπε· τί ἐμοὶ καὶ σοί, ᾿Ιησοῦ, υἱὲ τοῦ Θεοῦ τοῦ ὑψίστου; δέομαί σου, μή με βασανίσῃς. παρήγγειλε γὰρ τῷ πνεύματι τῷ ἀκαθάρτῳ ἐξελθεῖν ἀπὸ τοῦ ἀνθρώπου. πολλοῖς γὰρ χρόνοις συνηρπάκει αὐτόν, καὶ ἐδεσμεῖτο ἁλύσεσι καὶ πέδαις φυλασσόμενος, καὶ διαρρήσσων τὰ δεσμὰ ἠλαύνετο ὑπὸ τοῦ δαίμονος εἰς τὰς ἐρήμους. ἐπηρώτησε δὲ αὐτὸν ὁ ᾿Ιησοῦς λέγων· τί σοί ἐστιν ὄνομα; ὁ δὲ εἶπε· λεγεών· ὅτι δαιμόνια πολλὰ εἰσῆλθεν εἰς αὐτόν· καὶ παρεκάλει αὐτὸν ἵνα μὴ ἐπιτάξῃ αὐτοῖς εἰς τὴν ἄβυσσον ἀπελθεῖν. ἦν δὲ ἐκεῖ ἀγέλη χοίρων ἱκανῶν βοσκομένων ἐν τῷ ὄρει· καὶ παρεκάλουν αὐτὸν ἵνα ἐπιτρέψῃ αὐτοῖς εἰς ἐκείνους εἰσελθεῖν· καὶ ἐπέτρεψεν αὐτοῖς. ἐξελθόντα δὲ τὰ δαιμόνια ἀπὸ τοῦ ἀνθρώπου εἰσῆλθον εἰς τοὺς χοίρους, καὶ ὥρμησεν ἡ ἀγέλη κατὰ τοῦ κρημνοῦ εἰς τὴν λίμνην καὶ ἀπεπνίγη. ἰδόντες δὲ οἱ βόσκοντες τὸ γεγενημένον ἔφυγον, καὶ ἀπήγγειλαν εἰς τὴν πόλιν καὶ εἰς τοὺς ἀγρούς. ἐξῆλθον δὲ ἰδεῖν τὸ γεγονός, καὶ ἦλθον πρὸς τὸν ᾿Ιησοῦν καὶ εὗρον καθήμενον τὸν ἄνθρωπον, ἀφ᾿ οὗ τὰ δαιμόνια ἐξεληλύθει, ἱματισμένον καὶ σωφρονοῦντα παρὰ τοὺς πόδας τοῦ ᾿Ιησοῦ, καὶ ἐφοβήθησαν. ἀπήγγειλαν δὲ αὐτοῖς οἱ ἰδόντες πῶς ἐσώθη ὁ δαιμονισθείς. καὶ ἠρώτησαν αὐτὸν ἅπαν τὸ πλῆθος τῆς περιχώρου τῶν Γαδαρηνῶν ἀπελθεῖν ἀπ᾿ αὐτῶν, ὅτι φόβῳ μεγάλῳ συνείχοντο· αὐτὸς δὲ ἐμβὰς εἰς τὸ πλοῖον ὑπέστρεψεν. ἐδέετο δὲ αὐτοῦ ὁ ἀνήρ, ἀφ᾿ οὗ ἐξεληλύθει τὰ δαιμόνια, εἶναι σὺν αὐτῷ· ἀπέλυσε δὲ αὐτὸν ὁ ᾿Ιησοῦς λέγων· ὑπόστρεφε εἰς τὸν οἶκόν σου καὶ διηγοῦ ὅσα ἐποίησέ σοι ὁ Θεός. καὶ ἀπῆλθε καθ᾿ ὅλην τὴν πόλιν κηρύσσων ὅσα ἐποίησεν αὐτῷ ὁ ᾿Ιησοῦς. (Λουκ. η΄ 26-39)
Η θεραπεία του υιού του εκατόνταρχου  
 Εσελθντι δ ατ ες Καπερναομ προσλθεν ατκατνταρχος παρακαλν ατν κα λγων· Κριε,  πας μου ββληται ν τ οκίᾳ παραλυτικς, δεινς βασανιζμενος. κα λγει ατ  ᾿Ιησος· γ λθν θεραπεσω ατν. καποκριθες  κατνταρχος φη· Κριε, οκ εμ κανς να μου π τν στγην εσλθς· λλ μνον επ λγ, κα αθσεται  πας μου. κα γρ γ νθρωπς εμι π ξουσαν, χων π᾿μαυτν στρατιτας, κα λγω τοτ, πορεθητι, κα πορεεται, κα λλρχου, κα ρχεται, κα τ δολ μου, ποησον τοτο, κα ποιεκοσας δ  ᾿Ιησος θαμασε κα επε τος κολουθοσιν· μν λγω μν, οδ ν τ ᾿Ισραλ τοσατην πστιν ερον. λγω δ μν τι πολλο π νατολν κα δυσμν ξουσι κα νακλιθσονται μετ ᾿Αβραμ κα ᾿Ισακ κα ᾿Ιακβ ν τ βασιλείᾳ τν ορανν, ο δ υο τς βασιλεας κβληθσονται ες τ σκτος τ ξτερον· κε σται  κλαυθμς κα  βρυγμς τν δντων. κα επεν  ᾿Ιησος τ κατοντρχ· παγε, κα ς πστευσας γενηθτω σοι. κα ἰάθη  πας ατο ν τ ρ κεν(Ματθ. η’ 5-13)
Η ανάσταση του υιού της χήρας στη Ναΐν


Κα γνετο ν τ ξς πορεετο ες πλιν καλουμνην Ναν· κα συνεπορεοντο ατ ο μαθητα ατο κανο κα χλος πολς. ς δ γγισε τ πλ τς πλεως, κα δο ξεκομζετο τεθνηκς υἱὸς μονογενς τ μητρ ατο, κα ατη ν χρα, καχλος τς πλεως κανς ν σν ατ. κα δν ατν  Κριος σπλαγχνσθη π᾿ ατ κα επεν ατ· μ κλαε· κα προσελθν ψατο τς σορο, ο δ βαστζοντες στησαν, κα επε· νεανσκε, σο λγω, γρθητι. κα νεκθισεν  νεκρς κα ρξατο λαλεν, κα δωκεν ατν τ μητρ ατολαβε δ φβος πντας καδξαζον τν Θεν, λγοντες τι προφτης μγας γγερται ν μν, κα τι πεσκψατο  Θες τν λαν ατο. κα ξλθεν  λγος οτος ν λ τ ᾿Ιουδαίᾳ περ ατο κα ν πσ τ περιχρ(Λουκ. ζ΄ 11-77)

Ο πολλαπλασιασμός των πέντε άρτων 

 
Κα ποστρψαντες ο πστολοι διηγσαντο ατ σα ποησαν. κα παραλαβν ατος πεχρησε κατ᾿ δαν ες τπον ρημον πλεως καλουμνης Βηθσαϊδ. ο δ χλοι γνντες κολοθησαν ατ, κα δεξμενος ατος λλει ατος περ τς βασιλεας το Θεο, κα τος χρεαν χοντας θεραπεας ἰάσατο. Η δ μρα ρξατο κλνειν· προσελθντες δ ο δδεκα επον ατ· πλυσον τν χλον, να πορευθντες ες τς κκλ κμας κα τος γρος καταλσωσι κα ερωσιν πισιτισμν, τι δε ν ρμ τπ σμν. επε δ πρς ατος· δτε ατος μες φαγεν. ο δ επον· οκ εσν μν πλεον  πντε ρτοι κα χθες δο, ε μτι πορευθντες μες γορσωμεν ες πντα τν λαν τοτον βρματα· σαν γρ σε νδρες πεντακισχλιοι. επε δ πρς τος μαθητς ατο· κατακλνατε ατος κλισας ν πεντκοντα. κα ποησαν οτω κα νκλιναν παντας. λαβν δ τος πντε ρτους κα τος δο χθας, ναβλψας ες τν ορανν ελγησεν ατος κα κατκλασε, κα δδου τος μαθητας παραθεναι τ χλ. κα φαγον κα χορτσθησαν πντες, κα ρθη τ περισσεσαν ατος κλασμτων κφινοι δδεκα. (Λουκ. θ΄ 10-17)
Η κατάπαυση της τρικυμίας

  
Κα γνετο ν μι τν μερν κα ατς νβη ες πλοον κα ο μαθητα ατο, κα επε πρς ατος· διλθωμεν ες τ πραν τς λμνης· κα νχθησαν. πλεντων δ ατν φπνωσε. κα κατβη λαλαψ νμου ες τν λμνην, κα συνεπληροντο κακινδνευον.  προσελθντες δ διγειραν ατν λγοντες· πισττα πισττα, πολλμεθα!  δ γερθες πετμησε τνμ κα τ κλδωνι το δατος, κα πασαντο, κα γνετο γαλνη. επε δ ατος· πο στιν  πστις μν; φοβηθντες δθαμασαν λγοντες πρς λλλους· τς ρα οτς στιν, τι κα τος νμοις πιτσσει κα τ δατι, κα πακοουσιν ατ(Λουκ. η’ 22-25)
 
ν δ τις σθενν Λζαρος π Βηθανας, κ τς κμης Μαρας κα Μρθας τς δελφς ατς. ν δ Μαρα  λεψασα τν Κριον μρ κα κμξασα τος πδας ατο τας θριξν ατς, ς  δελφς Λζαρος σθνει. πστειλαν ον α δελφα πρς ατν λγουσαι· Κριε, δε ν φιλες σθενεκοσας δ ᾿Ιησος επεν· ατη  σθνεια οκ στι πρς θνατον, λλ’ πρ τς δξης το Θεονα δοξασθ  υἱὸς το Θεο δι’ ατς. γπα δ  ᾿Ιησος τν Μρθαν κα τν δελφν ατς κα τν Λζαρον. ς ον κουσεν τι σθενε, ττε μν μεινεν ν  ν τπ δο μρας· πειτα μετ τοτο λγει τος μαθητας· γωμεν ες τν ᾿Ιουδααν πλιν  φλος μν κεκομηται· λλ πορεομαι να ξυπνσω ατν ᾿Ελθὼν οὖν ὁ ᾿Ιησοῦς εὗρεν αὐτὸν τέσσαρας ἡμέρας ἤδη ἔχοντα ἐν τῷ μνημείῳ… ἡ οὖν Μάρθα ὡς ἤκουσεν ὅτι ὁ ᾿Ιησοῦς ἔρχεται, ὑπήντησεν αὐτῷ…  εἶπεν οὖν ἡ Μάρθα πρὸς τὸν ᾿Ιησοῦν· Κύριε, εἰ ἦς ὧδε, ὁ ἀδελφός μου οὐκ ἂν ἐτεθνήκει. ἀλλὰ καὶ νῦν οἶδα ὅτι ὅσα ἂν αἰτήσῃ τὸν Θεόν, δώσει σοι ὁ Θεός. λέγει αὐτῇ ὁ ᾿Ιησοῦς· ἀναστήσεται ὁ ἀδελφός σου. λέγει αὐτῷ Μάρθα· οἶδα ὅτι ἀναστήσεται ἐν τῇ ἀναστάσει ἐν τῇ ἐσχάτῃ ἡμέρᾳ. εἶπεν αὐτῇ ὁ ᾿Ιησοῦς· ἐγώ εἰμι ἡ ἀνάστασις καὶ ἡ ζωή. ὁ πιστεύων εἰς ἐμέ, κἂν ἀποθάνῃ, ζήσεται· καὶ πᾶς ὁ ζῶν καὶ πιστεύων εἰς ἐμὲ οὐ μὴ ἀποθάνῃ εἰς τὸν αἰῶνα ἡ οὖν Μαρία ὡς ἦλθεν ὅπου ἦν ὁ ᾿Ιησοῦς, ἰδοῦσα αὐτὸν ἔπεσεν αὐτοῦ εἰς τοὺς πόδας λέγουσα αὐτῷ· Κύριε, εἰ ἦς ὧδε, οὐκ ἂν ἀπέθανέ μου ὁ ἀδελφός. ᾿Ιησοῦς οὖν ὡς εἶδεν αὐτὴν κλαίουσαν καὶ τοὺς συνελθόντας αὐτῇ ᾿Ιουδαίους κλαίοντας, ἐνεβριμήσατο τῷ πνεύματι καὶ ἐτάραξεν ἑαυτόν, καὶ εἶπε· ποῦ τεθείκατε αὐτόν; λέγουσιν αὐτῷ· Κύριε, ἔρχου καὶ ἴδε ἦν δὲ σπήλαιον, καὶ λίθος ἐπέκειτο ἐπ’ αὐτῷ. λέγει ὁ ᾿Ιησοῦς· ἄρατε τὸν λίθον. λέγει αὐτῷ ἡ ἀδελφὴ τοῦ τεθνηκότος Μάρθα· Κύριε, ἤδη ὄζει· τεταρταῖος γάρ ἐστι. λέγει αὐτῇ ὁ ᾿Ιησοῦς· οὐκ εἶπόν σοι ὅτι ἐὰν πιστεύσῃς, ὄψει τὴν δόξαν τοῦ Θεοῦ; ἦραν οὖν τὸν λίθον οὗ ἦν ὁ τεθνηκὼς κείμενος. ὁ δὲ ᾿Ιησοῦς ἦρε τοὺς ὀφθαλμοὺς ἄνω καὶ εἶπε· πάτερ, εὐχαριστῶ σοι ὅτι ἤκουσάς μου. ἐγὼ δὲ ᾔδειν ὅτι πάντοτέ μου ἀκούεις· ἀλλὰ διὰ τὸν ὄχλον τὸν περιεστῶτα εἶπον, ἵνα πιστεύσωσιν ὅτι σύ με ἀπέστειλας. καὶ ταῦτα εἰπὼν φωνῇ μεγάλῃ ἐκραύγασε· Λάζαρε, δεῦρο ἔξω.  καὶ ἐξῆλθεν ὁ τεθνηκὼς δεδεμένος τοὺς πόδας καὶ τὰς χεῖρας κειρίαις, καὶ ἡ ὄψις αὐτοῦ σουδαρίῳ περιεδέδετο. λέγει αὐτοῖς ὁ ᾿Ιησοῦς· λύσατε αὐτὸν καὶ ἄφετε ὑπάγειν. (Ιωάνν. ια΄ 1-44) 
via
Post A Comment
  • Blogger Comment using Blogger
  • Facebook Comment using Facebook
  • Disqus Comment using Disqus

Δεν υπάρχουν σχόλια :