Μαΐου 2019



  Αυτός ήταν ο καημός μου από παιδί. Μου το ’λεγε ο μακαρίτης ο μπαμπάς, γκρίνιαζε κι η δόλια η μάνα μου.
  -Εσύ, παιδί μου, δε θα βάλεις μυαλό ποτέ. Εσύ δε θα γίνεις άνθρωπος. Εσύ θα γίνεις γαϊδούρι.
  Και να δεις που τα ’χα όλα τα γνωρίσματα του γαϊδουριού. Φωνακλάς ήμουνα, ασήμαντος ήμουνα, αναίσθητος ήμουνα και το χειρότερο, πεισματάρης ήμουνα. Άλλου είδους πεισματάρης. Τίποτα δεν παραδεχόμουνα.
Τράβαγε τα μαλλιά της η γριά.
-Ντύσου να πας στην εκκλησία.
-Δε θέλω.
-Τι θα πει, δε θέλεις, βρε γαϊδούρι; Τι θα πει; Δεν είσαι χριστιανός εσύ; Δεν είσαι ορθόδοξος;
Πήγαινα να της δώσω να καταλάβει:
-Έστω. Είμαι χριστιανός. Ποιος μ’ έκανε όμως;
-Ο νουνός σου.
-Γιατί να με κάνει; Με ρώτησε;
-Τι θα πει, σε ρώτησε; Έτσι γίνεται μ’ όλα τα παιδιά.
-Ποιος το λέει; Εγώ ήθελα να ’μαι βουδιστής. Εγώ διάβασα τον Βούδα και μ’ αρέσει ο Βούδας. Κι αντί η ταυτότητά μου να γράφει Χου-0 ήθελα να γράφει Που-Βου.
-Τι θα πει Που-Βου;
-Πούρος Βουδιστής!
-Τον κακό σου τον καιρό.
‘Ύστερα μου λέγανε για την καλή ανατροφή:
-Να μη λες ψέματα.
Εγώ έλεγα. Με βάζανε μπροστά:
-Γιατί λες, μωρέ;
-Όλοι λένε!
-Ο πατέρας σου λέει;
-Πώς δε λέει. Αφού έχει μαγαζί. Αφού αγοράζει τον -πήχη εκατό δραχμές, τον πουλάει χίλιες και λέει, «λόγω τιμής», ότι του κοστίζει εννιακόσιες.
-Αυτό δεν είναι ψέμα. Είναι εμπόριο.
Δεν το καταλάβαινα. Ύστερα όμως τα ξεχώρισα. Άμα λες ψέμα για τα να κερδίσεις, λέγεται «εμπόριο», «συμφέρον». Άμα λες ψέμα. γιατί σου κάνει κέφι, είσαι ψεύτης και πρέπει να σε περιχύνουνε με ζεματιστό νερό.
Έχει κι άλλα η ανατροφή. Ερχότανε στο σπίτι ένας κύριος, φίλος του πατέρα μου. Ήτανε σμιχτοφρύδης κι είχε και μια κρεατοελιά. Δεν τον χώνευα. Ήθελα να τον μουντζώσω. Λέγανε:


-Μη. Δεν κάνει. Είναι συνεταίρος με τον μπαμπά σου.
-Ε! Ο «μπαμπάς» ας τόνε φιλήσει, εγώ θα τόνε μουντζώσω. Δεν είναι δικός μου συνεταίρος.
Με δέρνανε. Πήγαινα κι εγώ πίσω από την πόρτα και τον μούτρωνα κρυφά! Αυτό μού το επιτρέπανε. Γελάγανε κιόλας. Αλλά μου το δηλώσανε:
-Άμα το ’χει και σε δει, θα σε σαπίσουμε στο ξύλο.
Τότε κατάλαβα ότι μπορείς να μουντζώνεις έναν κύριο, άμα κάνεις δουλειά μαζί του, αλλά να τον μουντζώνεις κρυφά.
Όταν τελείωσα το σχολείο, με ρωτήσανε τι δουλειά μ’ αρέσει. -Φαναρτζής! καμάρωσα.
Έφαγα ένα χαστούκι.
-Θα γίνεις δικηγόρος.
-Μα εγώ θέλω φαναρτζής.
-Στην οικογένειά μας, ποτέ.
-Και ο Κωστάκης, ο ξάδερφός μου, έγινε δικηγόρος και δεν έχει τσιγάρο να φουμάρει.
-Τίποτα. Θα μάθεις γράμματα.
Έμαθα. Αργότερα χτύπησα το κεφάλι μου που ήτανε γεμάτο γράμματα. Έβλεπα κείνους που είχανε φασόλια και φάβα με το τσουβάλι, είχανε τρελαθεί στα λεφτά. Καλύτερα να γέμιζα κι εγώ το κεφάλι μου ξυλοκέρατα. Θα ’μουνα κύριος. Τώρα έκανα τράκες, να πάω με το τραμ. Κι ήξερα απ’ όξω το «Κόρπους Γιούρις Τσιβίλις».Τοτε  κατάλαβα ότι τα όσπρια αξίζουνε πιο πολύ απ’ τα γράμματα, Θέλησα να παντρευτώ. Αγαπούσα μια κοπέλα.
Λέει η μάνα μου:
– Όχι. Θα πάρεις προίκα.
– Μα εγώ δεν αγαπάω την προίκα. Κορίτσι αγαπάω…
– Θα πάρεις προίκα!
~Πήρα την προίκα. Πήρα και μια γυναίκα. Ερχότανε με την προίκα -μαζί. Είπα να μου δώσουνε μόνο την προίκα και ν’ αφήσω τη γυναίκα. Όχι! Μου δώσανε και τη γυναίκα.
Βγήκε μια ιδιότροπη, μια γκρινιάρα. Άσπρο εγώ, μαύρο αυτή. Μέρα εγώ, νύχτα αυτή. Μου ’ρχότανε να πάρω τον μπαλντά. αλλά μου είπαν ότι δεν επιτρέπεται. Κι έλεγε κάθε στιγμή:
-Που με πήρες για την προίκα μου!
Τότε κατάλαβα. Άμα πάρεις γυναίκα, δεν παίρνεις προίκα. Άμα πάρεις προίκα, δεν παίρνεις γυναίκα. Αλλά εκτιμάνε μόνο  την προίκα. Πρέπει να γίνει ένας νόμος να παίρνουνε οι άνθρωποι-προίκες. Μόνο προίκες.
Στο τέλος μου είπανε:
-Να γίνεις βουλευτής.
-Δεν θέλω. Ποιος θα με ψηφίσει;
-Θα τα κανονίσουμε μεις.
Δεν ξέρω πώς τα κανονίσανε, αλλά μου πήρανε του κόσμου τα λεφτά, τυπώσανε φωτογραφίες και φυλλάδες. Φαίνεται ότι ήμουνα πολύ σπουδαίος και δεν το ’ξέρα. Βγήκα βουλευτής.
Τώρα με χαιρετούσανε όλοι. Ζητάγανε και ρουσφέτια. Εγώ ήμουνα γαϊδούρι κι έλεγα όχι. Θυμώνανε, αλλά μ’ εχτιμούσανε Λέγανε: «Είναι άτεγκτος». Κι έγινα υπουργός. Πάω να τα βάλω σε τάξη. Έρχονται κάτι λεφτάδες: «Θα κάνεις αυτόν τον νόμο · μου λένε. Μ’ έσκασε το γαϊδουρίσιο:
-Δεν τον κάνω.
Θυμώσανε.
-Θα σε ρίξουμε.
Τους πλακώνω στο ξύλο. Τους κάνω μπλε. Φωνάζουνε «αίσχος οι μισές εφημερίδες, φωνάζουνε «μπράβο» οι άλλες μισές, γίνεται σαματάς, γελάει ο κόσμος, κι εγώ κατάλαβα. Άμα θέλεις να γίνεις σπουδαίος, να τους πλακώνεις στο ξύλο κάτι τέτοιους, να σου λένε: «Θεός σχωρέσ’ τον πατέρα σου». Η μάνα μου το ’πε:
-Θεός σχωρέσ’ τον μακαρίτη! Έπρεπε να ζούσε, να σ’ έβλεπε Τώρα γίνηκες άνθρωπος.
Και λυπήθηκα μ’ όλη μου την ψυχή. Τι ωραία που ήτανε, όσο ήμουνα γαϊδούρι…

***

Νίκου Τσιφόρου – Ο κόσμος κι ο κοσμάκης
 via



  Στη διάρκεια της απολογίας του, ο Σωκράτης αποδεικνύει την απόλυτη συνάφεια ανάμεσα στις πεποιθήσεις και τις πράξεις του, υποστηρίζοντας πως ούτε καν για την ελευθερία του θα απαρνιόταν την αποστολή που του ανέθεσε ο θεός και το υπέρτατο καλό για έναν άνθρωπο, δηλαδή τη διαρκή δοκιμασία της ορθότητας των δικών του πεποιθήσεων και των πεποιθήσεων των άλλων. Απόδειξη συνάφειας και ταυτόχρονα μια πράξη θάρρους, από τη στιγμή που ο Σωκράτης έχει επίγνωση πως δύσκολα «οι Αθηναίοι» στους οποίους απευθύνεται θα πιστέψουν ότι είναι ειλικρινής.
Αν, λοιπόν, παρ’ όλα αυτά, με αφήνατε ελεύθερο, μη πιστεύοντας τον Άνυτο, και μου λέγατε: «Σωκράτη, εμείς δεν θα πιστέψουμε τον Άνυτο και θα σε αφήσουμε ελεύθερο, με τον εξής όμως όρο, ότι δεν θα περνάς πια την ώρα σου εξετάζοντας έτσι τους ανθρώπους και φιλοσοφώντας. Και αν συλληφθείς να το κάνεις αυτό, θα πεθάνεις». Αν, λοιπόν, όπως είπα, με αυτόν τον όρο με αφήνατε ελεύθερο, θα σας απαντούσα όχι: «Εγώ, άντρες Αθηναίοι, σας εκτιμώ και σας αγαπώ, αλλά θα υπακούσω στον θεό και όχι σε εσάς, και όσο αναπνέω και μπορώ, δεν θα πάψω να φιλοσοφώ και να σας συμβουλεύω και να εκφράζω την άποψή μου σε όποιον από εσάς τυχαίνει κάθε φορά να συναντώ, λέγοντάς του αυτά ακριβώς που συνήθιζα να λέω, ότι: “Εσύ, καλύτερος απ’ όλους, όντας Αθηναίος πολίτης της πιο μεγάλης και της πιο φημισμένης για τη σοφία της και τη δύναμή της πόλης, δεν ντρέπεσαι να φροντίζεις για τα πλούτη, πώς θα αποκτήσεις περισσότερα, για τη δόξα και τις τιμές, ενώ δεν ενδιαφέρεσαι για την ευφυΐα σου και την αλήθεια και την ψυχή σου;” Και αν κάποιος από εσάς αμφισβητεί τα λόγια μου και πει ότι φροντίζει και γι’ αυτά, δεν θα τον αφήσω αμέσως να φύγει, ούτε θα φύγω κι εγώ, αλλά θα του κάνω ερωτήσεις και θα τον εξετάσω και θα τον ελέγξω, και αν μου φανεί ότι δεν κατέχει την αρετή, παρόλο που ισχυρίζεται το αντίθετο, θα τον επιπλήξω που νοιάζεται τόσο λίγο για τα πιο σημαντικά και τόσο πολύ για τα πιο ασήμαντα. Αυτό θα κάνω σε όποιον τύχει να συναντήσω, νέο ή γέρο, ξένο ή συμπολίτη μας, και κυρίως σε εσάς, τους συμπολίτες μας, που νιώθω πιο κοντά μου.
Γιατί αυτά με προστάζει ο θεός, το ξέρετε καλά, και πιστεύω ότι μέχρι τώρα δεν έχει υπάρξει μεγαλύτερο αγαθό για εσάς στην πόλη από αυτή την υπηρεσία μου προς τον θεό. Γιατί περιφέρομαι χωρίς να κάνω τίποτε άλλο από το να σας πείθω, νεότερους και πιο ηλικιωμένους, να μη φροντίζετε ούτε για τα σώματά σας ούτε για τα χρήματά σας με τόσο πάθος, παρά μόνο για την ψυχή σας, ώστε να γίνει καλύτερη, λέγοντας: “Στους ανθρώπους, η αρετή δεν πηγάζει από τα χρήματα, αλλά από την αρετή ο πλούτος, μαζί με όλα τα άλλα αγαθά, δημόσια και ιδιωτικά”. Αν τα λόγια μου αυτά διαφθείρουν τους νέους, τότε είναι βλαβερά, αλλά, αν κάποιος ισχυρίζεται ότι εγώ λέω άλλα, δεν λέει την αλήθεια. Ως προς αυτά, θα έλεγα, “άντρες Αθηναίοι, είτε ακούσετε τον Άνυτο είτε όχι, είτε με αφήσετε ελεύθερο είτε όχι, εγώ δεν πρόκειται να αλλάξω συμπεριφορά, ακόμα και αν έπρεπε να πεθάνω χίλιες φορές”».
Θα μπορούσε ίσως να μου πει κανείς «Μα δεν μπορείς. Σωκράτη, να φύγεις από εδώ και να ζήσεις ήσυχα σωπαίνοντας;». Αυτό ακριβώς είναι πολύ δύσκολο να τo εξηγήσω σε μερικούς από εσάς. Γιατί, αν σας πω ότι αυτό είναι σαν να παρακούω τον θεό και για τον λόγο αυτόν είναι αδύνατον να ζω ήσυχος, δεν θα με πιστέψετε νομίζοντας ότι σας ειρωνεύομαι.
Αν πάλι σας πω ότι είναι υπέρτατο αγαθό για τον άνθρωπο, να μιλά κάθε μέρα για την αρετή και για τα άλλα για τα οποία με ακούτε να συζητώ, εξετάζοντας τον εαυτό μου και τους άλλους, ενώ μια ζωή χωρίς να τα εξετάζει κανείς αυτά είναι ζωή που δεν αξίζει να τη ζει ο άνθρωπος, τότε θα με πιστέψετε ακόμα λιγότερο.

Η Απολογία του Σωκράτη, 
298-30γ, 37ε-38α Πλάτωνα,
 Apologia di Socrate, 
επιμ. ιταλ. μτφρ. 
Simonetta Nannini, 
Barbera. Siena – 2007
via


  Οι περιπέτειες της ζωής του μποξέρ Σάμσον-Κέρνερ



 Είχα από την αρχή μια προαίσθηση για το τι θ’ ακολουθούσε στη συνέχεια, αλλ’ αποδείχτηκε πολύ αδύνατη προαίσθηση. Γιατί αυτό που ακολούθησε δεν ήταν αγώνας πυγμαχίας, αλλά ο γιορτασμός μιας σφαγής. Απλώς με σάπισε στο ξύλο.

 Είναι αλήθεια πως είχα μπει μέσα φθηνά, αλλά με είχαν βάλει μ’ ένα σκοπό: να με κάνουν μαύρο. Ο άντρας δε μου άφησε κανένα περιθώριο παρεξήγησης σε σχέση μ’ αυτό. Άπλωσε μόνο τα χέρια πάνω στο πρόσωπό μου και του προκάλεσε τρομακτικές αλλαγές.

 Χτύπαγε από αριστερά, από δεξιά, από πάνω κι από κάτω, δε φαινόταν καν να σημαδεύει – κι έβρισκε πάντα στόχο…Τα γάντια μου του μποξ μου χρησίμευσαν μόνο για να τα κρατώ μπροστά στο πρόσωπο μου. Οπότε κι αυτός με χτύπαγε ανάμεσα απ’ αυτά. Με κάποιο τρόπο κατάφερα, εκτός από κάποια διαλείμματα που βρισκόμουν ξαπλωμένος για να ξεκουραστώ πάνω στο πάτωμα, να μείνω στα πόδια μου ολόκληρο το γύρο.

 Δεν είχα καθόλου χρόνο για να παρατηρήσω οτιδήποτε, αλλιώς θα είχα σίγουρα πάρει είδηση αυτό που σκέφτομαι σήμερα: ότι δεν ήθελε με κανένα τρόπο να με ρίξει νοκ άουτ όσο γινόταν πιο γρήγορα, αλλά όσο γινόταν πιο αργά. 

Δεν μπορούσε να παραδοθεί απλώς στη δολοφονική του μανία, αλλά ήταν υποχρεωμένος να πάρει υπόψη το κοινό του που ήθελε να δει αγώνα. Μου ‘δινε πάντα, λοιπόν, αρκετό καιρό για να σηκωθώ με κάποιο τρόπο πάλι στα πόδια μου, ώστε να έχει ξανά τη δυνατότητα να επιδείξει την τέχνη του. 




Έκανε επίδειξη της τέχνης του δυο ολόκληρους γύρους. Κι ήταν μεγάλη τέχνη. Μετά απ’ αυτούς τους δυο γύρους αισθανόμουν τόσο κουρασμένος απ’ τη ζωή , όσο κι ένας εκατοντάχρονος. 

Ήμουνα ξαπλωμένος ανάσκελα σε μια γωνιά κι ευχόμουνα να ‘ρθει ο Χάρος να με πάρει.


  Έχετε αναρωτηθεί αν τα στριφτά τσιγάρα κάνουν καλό ή ποιες είναι οι αλήθειες για τους καπνιστές; Υπάρχουν 9+1 αλήθειες για όσους καπνίζουν στριφτά! 


Roscoe Arbuckle rolling a cigarette with one hand in The Round Up (1920)




1. Η διαφορά ανάμεσα σ’ αυτόν που στρίβει όρθιος με το ένα χέρι και σ’ αυτόν που χρησιμοποιεί μηχάνημα, είναι ανάλογη αυτής ανάμεσα σ’ έναν βασιλιά και το γελωτοποιό του. 

2. Η μειοψηφία που λόγω της οικονομικής στενότητας έγινε πλειοψηφία, είναι η κρεμ ντε λα κρεμ των καπνιστών. Ή τουλάχιστον έτσι νομίζει. 

3. Ο καπνιστής στριφτού θέλει να ξεχωρίζει από τους υπόλοιπους καπνιστές, ακόμα κι αν αυτό σημαίνει απλά ότι ανάβει το δικό του με σπίρτο, επειδή «δεν μπορείς να καταλάβεις εσύ…». 

4. Φέτα λεμόνι στη θήκη, διατήρηση στο ψυγείο για φρεκάδα, επανασφραγιζόμενα σακουλάκια, you name it. Ο στριφτοκαπνιστής είναι ρέκτης, όχι καμιά δευτεράτζα… 

5. Αυτός που μαεστρικά βγάζει κανονικό τσιγάρο από τα υπολείμματα του καπνού, ηδονίζεται 100 φορές περισσότερο απ’ αυτόν που ανακαλύπτει ένα τελευταίο τσιγάρο σε ξεχασμένο πακέτο. 

6. Κίτρινα δάκτυλα + καφέ δόντια = το απόλυτο γαλόνι. Το κάπνισμα στριφτού χωρίς φίλτρο είναι για αρχόντους, όχι για λινάτσες. 

7. Αν το στριφτό σβήσει την ώρα που το καπνίζεις χωρίς να το έχεις κάνει πολύ σφιχτό και χωρίς να είσαι γκόμενα social smoker, παράτα το. Δεν είναι για ‘σένα. 

8. Το στριφτό εκπέμπει μια εσάνς φοιτητίλας, καλλιτεχνίλας, ενίοτε και ψαγμενιάς, σε αντίθεση με το κανονικό τσιγάρο, που δείχνει πολύ τυπικό και «τεχνοκρατικό». 

9. Με τον καπνό στην κωλότσεπη δεν φοβάσαι να κάτσεις πουθενά. 

10. Ο ελληνικός καφές δημιουργήθηκε για να πίνεται παρέα με στριφτό τσιγάρο. Νόμος. 

Οι άνθρωποι που καπνίζουν άφιλτρα τσιγάρα, αντιμετωπίζουν 40% μεγαλύτερο κίνδυνο για καρκίνο των πνευμόνων, σχεδόν διπλάσιο κίνδυνο να πεθάνουν από τον καρκίνο των πνευμόνων, καθώς επίσης 30% μεγαλύτερο κίνδυνο πρόωρου θανάτου από οποιαδήποτε αιτία, σε σχέση με όσους καπνίζουν τσιγάρα με φίλτρο, σύμφωνα με μια νέα αμερικανική μελέτη. 

Η έρευνα, με επικεφαλής τον Ν.Τόμας του Πνευμονολογικού Τμήματος του Ιατρικού Πανεπιστημίου της Νότιας Καρολίνα, που παρουσιάστηκε στο συνέδριο της Αμερικανικής Θωρακικής Εταιρείας στο Ντάλας του Τέξας (ATS 2019), βρήκε ότι οι καπνιστές ελαφριών τσιγάρων με φίλτρο έχουν τις ίδιες πιθανότητες με τους καπνιστές κανονικών τσιγάρων να πεθάνουν από καρκίνο των πνευμόνων ή από άλλη αιτία, ενώ είναι λιγότερο πιθανό να κόψουν το κάπνισμα. 

Μια άλλη μελέτη, που παρουσιάστηκε στο ίδιο ιατρικό συνέδριο, κατέληξε στο συμπέρασμα ότι τα ηλεκτρονικά τσιγάρα μπορεί να μειώσουν την ικανότητα του σώματος του ατμιστή να καταπολεμά τους ιούς, ιδίως της γρίπης. Ακόμη η ίδια έρευνα βρήκε ότι τα κανονικά τσιγάρα φαίνονται επίσης να αυξάνουν τον κίνδυνο να αρρωστήσει ένας καπνιστής από γρίπη, όμως η αύξηση του κινδύνου προκαλείται από διαφορετικούς παράγοντες από εκείνους που σχετίζονται με τα ηλεκτρονικά τσιγάρα. 


  [Σκέψεις που κάνει μια στριπτιζέζ την ώρα που γδύνεται]


  Της μοίρας μου είναι γραφτό στο στραβό τον κόσμο αυτό
Την τέχνη να υπηρετώ σαν το στερνό της δουλικό
Και στους αφέντες να χαρίζω λίγη απόλαυση.
  Μα αν τύχει ποτέ κανείς να με ρωτήσει
Τι νιώθω όταν το κορμί μου τσιτσιδώνω
Κάτω απ’ τα φώτα, με κινήσεις ωραίες, πονηρές
Με το χρυσό προβολέα καταπόδι μου – σαν στριπτηζέζ
Τίποτα του απαντώ.
Κοντεύει δώδεκα. Θα χάσω το λεωφορείο.
Στ’ άλλο μπακάλικο πουλάνε καλύτερο τυρί.
Ο χοντρός λέει: Τώρα θ’ αρχίσει να κυλάει
Κρατάει πάνω του μαχαίρι.
Μισογεμάτο. Κ’ είναι Σάββατο! Πάλι θα ξημερωθώ.
Πιο χαμογελαστή. Η ατμόσφαιρα είναι πνιγερή.
Βούλωστο εκεί χάμω, θα σου τα δείξω. Λύκοι!
Το νοίκι πως θα το πλερώσω;…
Ξέχασα να πω του γαλατά να μη μου φέρει γάλα.
Όχι, σήμερα δε δείχνω πισινό.
Μοναχά θα τον κουνήσω μία στάλα.
Το φαί μου φέρνει αναγούλα στο “Κίτρινο Σκυλί”.
[Μετάφραση Πέτρου Μάρκαρη]
via



  Κορίτσι μου, άκου συμβουλή που κατηχεί:
στο δόσιμο πιο λάσκα να ’σαι. . . κι άλλο ακόμα.
Σωματικά αγαπώ με πάθος την ψυχή
και ψυχικώς λατρεύω ολόθερμα το σώμα.



 
  Η αγνότης τη λαγνεία δεν μειώνει, κι όλο
χορτάτη πείνα θα ’θελα να με κατέχει.
Κι η αρετή διαθέτει –να το ξέρεις– κώλο,
αλλά κι ο κώλος μι’ αρετή –όσο νά ’ν’– την έχει.



 
Αφόταν γίνηκε ο θεός ο Δίας κύκνος
στου ντροπαλού να πέσει κοριτσιού το χάσμα,
η γλύκα με τον πόνο ενώθηκαν κι επύκνωσ’
ο πόθος ’κείνο που είν’ το κύκνειό μας άσμα.

 
 


[Μετάφραση: Γιώργος Κεντρωτής]



Η μπαλάντα της υποταγής στο Sex
  1
 
  Είν’ ένας που του Σατανά έχει, ναι, τη φάτσα ολόιδια –
κι είν’ ο χασάπης τούτος κι όλοι οι άλλου απλώς τα βόιδια!
Κακό σκυλί – δεν έχει ψόφο! Μέγας μπουρδελιάρης!
Το μόνο που τον κάνει ζάφτι είναι του αιδοίου η χάρις!
Γουστάρει δεν γουστάρει, θέλοντας και μη, προστρέχει
εκεί όπου η υποταγή στο σεξ καλεί και τον κατέχει.
Τη Βίβλο και τα θεία χέζει· ομοίως και τους νόμους.
Περί παντός του επιστητού ομιλεί, ο δε εγωισμός του
δεν πιάνεται. Οι γυναίκες ξέρει πως είν’ ο χαμός του,
κι ωστόσο το αποδέχεται, σηκώνοντας τους ώμους.
Η μέρα του μετράει, μόνο αφού μετά το βράδυ
στην κλίνη την ερωτική θάν τού ’χει βγει το λάδι.
  
 
2
 
Πόσοι άντρες τρελαμένοι ναυαγήσαν –ο έχων ώτα
ακούειν ακουέτω– στης πουτάνας την κυλότα!
Και πόσοι τρέχαν όρκοι απ’ των στομάτων τους τις βάνες,
πριν μες στου νου το σάλεμα τούς θάψουνε οι πουτάνες;
Γουστάρουν δεν γουστάρουν, θέλοντας και μη, προστρέχουν
εκεί όπου οι ιέρειες του σεξ ομήρους τους κατέχουν.
Τη Βίβλο και τα θεία υμνούν, και από κοντά τους νόμους.
Και είναι χριστιανοί. Και αναρχικοί, εν ανάγκη, γίνονται όλοι.
Το μεσημέρι λένε να τους κάψει βιτριόλι,
αν θα ξωκείλουν· μα το απόγευμα είναι σε άλλους δρόμους;.
Το βράδυ πάλι λένε πόση αξία έχει η εγκράτεια,
ενώ, σαν πέσει η νύχτα ορέγονται όλως την ακράτεια.
 
 
 
[μετάφραση: Γιώργος Κεντρωτής]
via



  Σε αυτό τον περίπλοκο, μα συνάμα όμορφο κόσμο, υπάρχει ένας λόγος που κάθε άνθρωπος εμφανίζεται στο δρόμο της ζωής σου. Είτε είναι μια ευλογία, είτε ένα μάθημα, όλοι εμφανίζονται στη ζωή μας για έναν μικρότερο ή μεγαλύτερο σκοπό.
Ορισμένες φορές συναντάμε ανθρώπους και η χημεία είναι τόσο δυνατή, που οι ζωές και των δύο πλευρών μεταμορφώνονται ή υπάρχουν και φορές που άνθρωποι έρχονται και κλονίζουν όσα έχουμε φτιάξει ή πιστεύουμε. Κάθε συνάντηση, είτε την αντιλαμβάνεστε ως καλή ή ως κακή, είναι εδώ για να εξυπηρετήσει ένα μεγαλύτερο, σπουδαιότερο καλό: την εξέλιξή σας.
Αυτά τα διαφορετικά είδη σχέσεων είναι που κάνουν τη ζωή ενδιαφέρουσα, γεμάτη προκλήσεις και εκπλήξεις. Κάποιες φορές, μπορεί να συναντήσουμε ανθρώπους και να νιώθουμε σαν να τους γνωρίζαμε όλη μας τη ζωή ή να βιώσουμε τη μαγεία της συγχρονικότητας. Η συγχρονικότητα προέρχεται κυρίως από τον Καρλ Γιουνγκ, ο οποίος προσπάθησε να εξηγήσει τις ουσιαστικές συμπτώσεις και την πεποίθηση ότι το σύμπαν μας στέλνει σημάδια και ανθρώπους για να μας βοηθήσουν στη διαδρομή μας προς την εκπλήρωση του προσωπικού μας σκοπού. Αυτά τα σημάδια είναι η συνάντηση με ίδιους ανθρώπους ή με ίδιους αριθμούς ξανά και ξανά.
Η κατανόηση αυτών των βαθύτερων νοημάτων μπορεί να μας χρησιμέψει ως εργαλείο για να προχωρήσουμε μπροστά και να μάθουμε περισσότερα για τον εαυτό μας κατά τη διάρκεια του ταξιδιού μας.
Αν νιώθατε χαμένοι και μπερδεμένοι στη ζωή σας, μπορεί να γνωρίσετε ανθρώπους που θα συνταράξουν εντελώς τα όσα γνωρίζατε μέχρι σήμερα, ίσως η συμπεριφορά τους να μη βγάζει νόημα και να σας προκαλεί πόνο, ή να συμπεριφέρεστε και οι δύο ασυνήθιστα, μετά οι δρόμοι σας να χωριστούν. Από αυτή την εμπειρία μαθαίνουμε, εξελισσόμαστε και επιστρέφουμε στο σωστό για εμάς μονοπάτι. Όταν ξέρετε τι θέλετε και έχετε δυνατό όραμα, θα είναι ευκολότερο για εσάς να ξεχωρίσετε τη φύση της κάθε σχέσης.

Για έναν λόγο




Οι άνθρωποι που έρχονται στη ζωή μας για ένα λόγο είναι συνήθως για να εκπληρώσουν μια ανάγκη που δεν έχουμε ακόμα εκφράσει. Αν περνάτε μια φάση ή μια δυσκολία στη ζωή σας, αυτό το είδος ψυχικής σύνδεσης μπορεί να εμφανιστεί και να φαίνεται σαν ευλογία που θα σας βοηθήσει να ξεπεράσετε αυτή την περίοδο. Ύστερα, χωρίς καμία λάθος κίνηση και από τις δύο πλευρές, η σχέση σας μπορεί να λήξει. Μόλις εκπληρωθεί η ανάγκη, οι δρόμοι μας χωρίζονται.

Για μία εποχή

Ορισμένοι άνθρωποι εμφανίζονται στο δρόμο μας για συγκεκριμένη περίοδο• μπορεί να είναι μια σχέση δίδυμων φλογών που σκοπός της είναι να σας αφυπνίσει. Μπορεί να δημιουργήσου ένα εμπόδιο, κάτι που θα εμποδίσει την πορεία μας. Συνήθως, η ενεργειακή σύνδεση είναι τόσο ισχυρή που το νιώθουμε εσωτερικά. Αυτό το είδος σύνδεσης εξυπηρετεί την εξέλιξη και τη μάθηση, μπορεί να διαταράξει τη ζωή μας μέχρι να μας κάνει να αντιληφθούμε ένα πάθος μας που έμενε θαμμένο βαθιά μέσα μας. Αυτή η σχέση είναι προσωρινή και ξεθωριάζει μόλις ο σκοπός του επιτευχθεί. Ωστόσο, μπορεί να επιστρέφει κάθε φορά που χρειάζεστε πάλι να εξελιχθείτε.

Για μια ζωή

Η σχέση μιας ζωής είναι τόσο ιδιαίτερη• ρέει, φέρνει γαλήνη και χαρά. Δεν έχει ισχυρές ενέργειες, ούτε έντονες εξάρσεις. Αυτές οι σχέσεις βγάζουν τον καλύτερό μας εαυτό και ο ένας βοηθά τον άλλο στον σκοπό της ζωής του. Διαρκεί μια ολόκληρη ζωή, γι’ αυτό και είναι τόσο σπάνια και πολύτιμη.
Ποτέ μην εξαναγκάζετε και πιέζετε σχέσεις, αφήστε τες να ρέουν φυσικά. Τίποτα από αυτά που προορίζεται για εσάς, δεν πρόκειται να σας προσπεράσει. Τίποτα δεν συμβαίνει τυχαία, κάθε κατάσταση, πρόσωπο και εμπειρία μας οδηγεί εκεί που χρειαζόμαστε ακριβώς να είμαστε.
via

  Χρησιμοποιούμε μεταφορική, συμβολική γλώσσα συνέχεια στην καθημερινότητά μας. Ο κάθε πολιτισμός έχει τη δική του συλλογή γνωμικών και τους δικούς της συμβολισμούς. Τα διαφορετικά όνειρα κρύβουν διαφορετικά νοήματα, αλλά όλα λατρεύουν τη συμβολική γλώσσα της εικόνας και την προτιμούν για να επικοινωνήσουν μαζί μας (συγκεκριμένα το ασυνείδητο).
Για να καταλάβουμε τα όνειρά μας, χρειάζεται να μιλήσουμε στη δική τους συμπυκνωμένη συμβολική γλώσσα. Πώς ξέρουμε πώς ερμηνεύονται συγκεκριμένα όνειρα; Εδώ χρειάζεται εξάσκηση και… φαντασία.

5 είδη ονείρων

Τα όνειρα, θα μπορούσαμε, να τα χωρίσουμε σε πέντε κατηγορίες: σωματικά, συναισθηματικά, αρχετυπικά, συνειδητά και πνευματικά. Πολλά όνειρα περιέχουν στοιχεία από περισσότερες από αυτές τις κατηγορίες.

1. Σωματικά όνειρα

Σχετίζονται με το σώμα μας: μήπως κρυώνετε, ζεσταίνεστε ή νιώθετε κουρασμένοι; Μήπως χρειάζεται να πάτε τουαλέτα; Μήπως είστε άρρωστοι ή πονάτε; Οι σωματικές αισθήσεις, ο πόνος και οι ασθένειες που βιώνουμε στο σώμα μας μπορεί να πλέξουν μια «ταινία» με τη μορφή ενός δυσάρεστου φαντασιακού, αλλά αν μπορέσουμε να αλλάξουμε κάθε αρνητική φαντασία ενώ ονειρευόμαστε, θα βοηθήσουμε στην ανακούφιση του πόνου.
Μία φίλη πήγε για ύπνο με πονοκέφαλο δύο ημερών. Ονειρεύτηκε ότι φορούσε μία μεταλλική, στενή μάσκα στο κεφάλι της. Στο όνειρο, κατάφερε να τη βγάλει και όταν ξύπνησε, ο πονοκέφαλος είχε φύγει.

2. Συναισθηματικά όνειρα

Το ασυνείδητό μας είναι προορισμένο να ονειρεύεται ό,τι μας ανησυχεί, μας τρομάζει ή μας κάνει χαρούμενους. Είναι ανάμεσα στους πολύ σημαντικούς λόγους που η μελέτη και ερμηνεία των ονείρων είναι τόσο χρήσιμη. Τα συναισθηματικά όνειρα τείνουν να έχουν ψυχολογική και προσωπική εστίαση.
Περιλαμβάνουν ξεκάθαρα αναγνωρίσιμα συναισθήματα, όπως θλίψη, ευτυχία, απώλεια, δυσπιστία, έκπληξη, φόβο και τρόμο. Για παράδειγμα, μία φίλη ονειρεύτηκε ότι έσπαζε πιάτα στην κουζίνα ενώ ο σύζυγός της την παρακολουθούσε αβοήθητος. Σε τέτοια όνειρα, τα σκηνικά και η δράση εξυπηρετούν στο να αναδείξουν το καλά κρυμμένο συναίσθημα. Το όνειρο μας δείχνει πώς νιώθουμε πραγματικά. Όταν τα συναισθήματα στο όνειρο είναι πολύ έντονα, το ασυνείδητο μας καλεί να τα δουλέψουμε.

3. Αρχετυπικά όνειρα

Τα όνειρα μπορεί να περιέχουν αρχετυπικά σύμβολα – οικουμενικές εικόνες, χαρακτήρες και θέματα που εμφανίζονται σε όλες τις κουλτούρες σε κάθε περίοδο της ιστορίας, σε μύθους, θρύλους μέχρι καρτούν και κόμικς. Τα αρχέτυπα βρίσκονται στον ψυχικό κόσμο όλων των ανθρώπων. Ο «ψυχισμός» αποτελείται από την ψυχή, το νου ή το πνεύμα. Ο Carl Jung πίστευε ότι τα αρχέτυπα ενσωματώνουν βασικές ανθρώπινες εμπειρίες και καθολικά νοήματα.
Είναι η καρδιά και η ψυχή τόσων πολλών αγαπημένων μας ιστοριών, από παραμύθια μέχρι ταινίες blockbuster: όλοι αναγνωρίζουμε το αρχέτυπο του Μέντορα (για παράδειγμα, τον Obi-Wan Kenobi στο Star Wars) που εκπαιδεύει τον Ήρωα για μια αποστολή. Τα αρχέτυπα μπορεί να είναι τόσο θετικά, όσο και αρνητικά, και ενσαρκώνουν ενέργειες βαθιά οικείες σε εμάς. Στα όνειρα, συχνά ξεπερνούν το πεζό επίπεδο της κανονικής ζωής για να αποκαλύψουν κάτι βαθύτερο.

4. Συνειδητά όνειρα

Είναι από τα πιο δημοφιλή είδη ονείρων. Αυτά τα όνειρα μπορούν να συνδυαστούν με όλες τις άλλες κατηγορίες εδώ, αλλά η διαφορά είναι πως όσοι τα έχουν γνωρίζουν συνειδητά ότι ονειρεύονται ενώ ονειρεύονται. Τα συνειδητά όνειρα είναι ιδιαίτερα ζωντανά και αξέχαστα. Το άτομο μπορεί να καθοδηγήσει το όνειρο και επιλέξει να ανταποκριθεί στο σενάριο με συγκεκριμένο τρόπο: να αντιμετωπίσει ένα φόβο, για παράδειγμα, ή να πραγματοποιήσει το αδύνατο, όπως να πετάξει προς τα αστέρια.

5. Πνευματικά όνειρα

Πρόκειται για όνειρα ανώτερου επιπέδου. Συχνά περιλαμβάνουν όμορφη φύση, έντονο φως και έχουν μια ιδιαίτερη πνευματική ποιότητα. Μία γυναίκα ονειρευόταν έναν λαμπερό, γυναικείο Βούδα που αιωρούταν πάνω από το κρεβάτι της. Τέτοια όνειρα μας συνδέουν με μία βαθύτερη πηγή φωτός και γνώσης που όλοι έχουμε μέσα μας. Το πιθανότερο είναι πως μας αποκαλύπτουν ότι έχουμε καταφέρει να φτάσουμε σε ένα βαθύτερο, ανώτερο επίπεδο αυτογνωσίας και πνευματικής φώτισης.



  Αν ορίσουμε το τίποτα και το μηδέν εννοούμε το ίδιο; 
Αν σκεφτούμε τον κενό χώρο θα σκεφτούμε το μηδέν;

  Αρχικά θα πρέπει να σκεφτούμε το ''Κάτι''. Το κάτι είναι αυτό που έχει σχήμα. Το τίποτα είναι αυτό που δεν έχει σχήμα. Αλλά είναι ''κάτι'' ενώ το μηδέν ταυτίζεται με το ουδέν.
Το μηδέν είναι ένας αριθμός του οποίου η ποσότητα είναι απόλυτα ανύπαρκτου μεγέθους. Φανταστείτε ότι υπάρχει το ανύπαρκτο. Κανένας άνθρωπος καμία ζωή καμία γη ούτε πλανήτες ούτε ήλιος ούτε αστέρια ούτε γαλαξίες.. Είναι αδύνατον σωστά; Επειδή γνωρίζουμε ότι υπάρχει πάντα κάτι. Ακόμα και σε μέρη όπου δεν υπάρχει τίποτα- όπως στο κενό- υπάρχει η ενέργεια. Το τίποτα έχει σχήμα έναντι «έλλειψης σχήματος». Το σχήμα είναι μιά καθολική ιδιότητα που έχουν όλα τα αντικείμενα. Μπορείτε να σκεφτείτε ένα αντικείμενο που δεν έχει σχήμα;
Μερικοί ισχυρίζονται πως το ''τίποτα" σημαίνει το αντίθετο από οτιδήποτε υπάρχει. Εφόσον το "τίποτα" είναι το αντίθετο από οτιδήποτε υπάρχει είναι συνεπώς και το αντίθετο από οποιαδήποτε ιδέα - εφόσον οι ιδέες υπάρχουν. Συνεπώς θα είναι και αντίθετο από την ίδια την έννοια-ιδέα του "τίποτα". Όταν χρησιμοποιούμε μια αφηρημένη έννοια ως αντικείμενο μιας φράσης την σκεφτόμαστε σιωπηρά ως ένα «πράγμα» για το οποίο πρέπει να μιλήσουμε. Αλλά στην κοινή ομιλία μας οι λέξεις «πράγμα» και «έννοια» δεν έχουν καθοριστεί ποτέ με απόλυτη ακρίβεια επιστημονικά.
Μέχρι σήμερα δεν βρίσκουμε λογικούς ορισμούς αυτών των δύο λέξεων σε κανένα λεξικό ή εγκυκλοπαίδεια. Μια λέξη ορίζεται επιστημονικά -δηλαδή ορθολογικά- μόνο όταν μπορεί να χρησιμοποιηθεί με συνέπεια. Αυτό είναι το αντικειμενικό κριτήριο.Αλλά γιατί υπάρχει το Σύμπαν;.. Ούτε αυτό είναι το σωστό ερώτημα διότι γνωρίζουμε ότι υπάρχει αλλά δεν γνωρίζουμε αν υπάρχει κάποιο κίνητρο πίσω από αυτό ή οχι. Αρα μπορούμε να αναδιατυπώσουμε την ερώτηση ως εξής.
"Υπάρχει λόγος ύπαρξης του Σύμπαντος;"
Τώρα έχετε δύο επιλογές. Μπορεί να πιστεύετε ότι υπάρχει ένας λόγος η να μην πιστεύετε ότι υπάρχει ένας λόγος για την ύπαρξη του. Εξαρτάται από εσάς.Αλλά αν ψάχνετε για κάποιο επιστημονικό ή τεχνικό λόγο περί της υπαρξεώς του τότε θα απογοητευτείτε καθώς δεν γνωρίζει κανένας τον λόγο και δεν σημαίνει πως υπάρχει ένας λόγος. Μπορεί μια μέρα να δούμε πώς πραγματικά δημιουργήθηκε αλλά ακόμα το ερώτημα θα παραμείνει.
Εδώ έχετε και πάλι δύο επιλογές. Μπορείτε να αναζητήσετε την απάντηση στην φιλοσοφία ή την θρησκεία. Σύμφωνα όμως με τη Θεωρία της Μεγάλης Έκρηξης το Σύμπαν ήταν κάποτε ένα και μοναδικό πολύ πυκνό σημείο. Τόσο πυκνό ώστε να μην ανέχεται τη δική του πίεση με αποτέλεσμα να εκτοξευτεί οπότε διάφοροι παράγοντες και γεγονότα οδήγησαν στο σημερινό σύμπαν που γνωρίζουμε. Δεν μπορείς να το περιγράψεις πιο απλά.
Η Ενέργεια είναι ο λόγος που υπάρχει το σύμπαν. Είναι πάντα εκεί ανεξάρτητα από το πώς και τι. Επειδή κάτι πρέπει να υπάρχει και αυτό είναι η ενέργεια πού δεν μπορεί να δημιουργηθεί από το μηδέν και δεν μπορεί να καταστραφεί η να χαθεί. Μπορεί να αλλάζει μόνο μορφή και τόπο αλλά το σύνολο της ενέργειας στο Σύμπαν είναι σταθερό."
***


Οι πλέον ενδεικτικές αντιδράσεις στις αμφιλεγόμενες δηλώσεις




Stephen Hawking-  Η γέννηση του σύμπαντος ήταν απλά μια αναπόφευκτη συνέπεια των νόμων της φυσικής, και δεν χρειάζεται να επικαλούμαστε την παρουσία κάποιου μεσάζοντα, όπως είναι η έννοια του Θεού. Ο διάσημος επιστήμονας δεν είπε ακριβώς ότι δεν υπάρχει Θεός, είναι πολύ έξυπνος για να πέσει σε τέτοια παγίδα


John Lennox- Καθηγητής μαθηματικών στο πανεπιστήμιο της Οξφόρδης. «Οι νόμοι της φυσικής μπορούν να εξηγήσουν τη λειτουργία ενός κινητήρα τζετ, όμως κάποιος πρέπει να τον κατασκευάσει, να του βάλει καύσιμα, και να τον βάλει μπροστά. Ο κινητήρας δεν θα μπορούσε να κατασκευασθεί χωρίς τους νόμους της φυσικής, ή από μόνος του, και η ευφυΐα της δημιουργίας του απαιτεί κάποιον Sir Frank Whittle για να τα καταφέρει. Έτσι, και οι νόμοι της φυσικής δεν θα μπορούσαν από μόνοι τους να φτιάξουν το σύμπαν, χρειάζεται κάποιος μεσάζοντας».



Dr Rowan Williams- Αρχιεπίσκοπος του Canterbury. «Η πίστη στο θεό δεν είναι απλά το κλείσιμο ενός κενού όσον αφορά στο πως συνδέονται τα πράγματα μέσα στο σύμπαν. Πρόκειται για πίστη σε κάποιον ευφυή, ζωντανό μεσολαβητή, από του οποίου τη δραστηριότητα εξαρτώνται τα πάντα για την ύπαρξή τους. Η φυσική από μόνη της, δεν μπορεί να δώσει απάντηση στο γιατί υπάρχει κάτι αντί του τίποτα».



Roger Highfield- The New Scientist. «Η μηντιακή αναταραχή για το νέο βιβλίο του Stephen Hawking, το έχει ήδη κάνει το πιο ανάρπαστο επιστημονικό βιβλίο σήμερα. Αλλά αυτό δεν σημαίνει πως ο Hawking εγκατέλειψε τα θρησκευτικά του πιστεύω, ή απέδειξε ότι δεν υπάρχει Θεός».



Graham Farmello- Daily Telegraph. «Η σχέση θρησκείας- επιστήμης, εφόσον υπάρχει κάτι τέτοιο, συνεχίζει να συγκινεί τα πλήθη. Πρόκειται μάλλον για θεμελιώδη νόμο των δημοσίων σχέσεων, ότι δηλαδή, η διαμάχη Θεού- επιστήμης είναι μια σίγουρη πηγή δημοσιότητας, που είναι πάντα καλοδεχούμενη όταν πρόκειται να πουληθεί κάποιο βιβλίο».



Αρχιραβίνος Lord Sacks. «Η επιστήμη αφορά στην εξήγηση. Η θρησκεία αφορά στην ερμηνεία…. Η Βίβλος απλά δεν ενδιαφέρεται για το πώς ξεκίνησε το σύμπαν».



Paul Davies- Κοσμολόγος του University of Arizona. «Η άποψη ότι πριν τη μεγάλη έκρηξη υπήρχε κάποιο υπερφυσικό θηρίο που την άναψε με προσάναμμα; Κανένας δεν το πίστευε αυτό έτσι και αλλιώς».



Ibrahim Mogra- Επικεφαλής του Ισλαμικού Συμβουλίου της Βρετανίας. «Αν δούμε το σύμπαν και όλη τη δημιουργία, μας δείχνει ότι κάποιος ήταν εκεί, και τα ξεκίνησε. Αυτός ο κάποιος είναι ο παντοδύναμος κυρίαρχος».



Richard Dawkins- Συγγραφέας του God Delusion (Η πλάνη του Θεού). «Ο Δαρβινισμός έδιωξε τον Θεό από τη βιολογία, όμως η φυσική παρέμενε μετέωρη. Ο Hawking προσφέρει σήμερα τη χαριστική βολή».



Stephen Hawking το 2001: «Αν πιστεύεις στην επιστήμη όπως εγώ, πιστεύεις ότι υπάρχουν κάποιοι συγκεκριμένοι νόμοι οι οποίοι πρέπει να ισχύουν πάντα. Αν θέλεις, μπορείς να ισχυριστείς πως οι νόμοι αυτοί είναι δουλειά του Θεού, όμως μια τέτοια άποψη αποτελεί περισσότερο ορισμό της έννοιας του Θεού, παρά απόδειξη της ύπαρξής του».


Ανδρέας Οικονομόπουλος
via