Απριλίου 2018




Είστε το προϊόν όσων έχετε κάνει, όσων έχετε πει και όσων έχετε δει και έχετε πετύχει. Αλλά να θυμάστε: είστε επίσης ενεργός παράγοντας στην δική σας πραγματικότητα.


Ο χρόνος δεν σβήνει τίποτα! 

Τα δάχτυλα του χρόνου είναι καλλιτεχνικά, αδυσώπητα και ισχυρά. Για να μην βλέπετε τον εαυτό σας σαν μαριονέτα με σχοινιά, όμως, πρέπει να γνωρίζετε κάτι πολύ καλά: είστε ένας ενεργός παράγοντας στη ζωή σας.

Υπάρχουν εκείνοι που ζουν με την ιδέα ότι «το παρελθόν είναι ό, τι είναι» και ότι δεν έχει σημασία τι είχε συμβεί χθες, διότι κάθε μέρα είναι μια καινούρια ευκαιρία για να αλλάξετε και να δημιουργήσετε μια καινούρια πραγματικότητα και να αφήσετε πίσω όσα έχουν περάσει.

Ενώ είναι αλήθεια ότι αυτό μπορεί να είναι μια πολύ θετική προοπτική για την προσωπική ανάπτυξη, υπάρχει κάτι άλλο που δεν πρέπει να ξεχνάτε: είστε το προϊόν όσων έχετε κάνει, όσων έχετε πει και όσων έχετε δει και έχετε πετύχει, τόσο μόνοι σας όσο και με άλλους.

Το παρελθόν σας έχει γίνει ένα άρτιο κομμάτι του παρόντος σας και αποτελεί μέρος του εαυτού σας. Ο χρόνος σας διαμορφώνει και σας τοποθετεί στο παρόν, κάτι που πρέπει πάντα να γνωρίζετε.

Σήμερα θα θέλαμε να σταθούμε λίγο περισσότερο σε αυτό.

Ο χρόνος πάντα βάζει τα πράγματα εκεί όπου ανήκουν

Αυτή η φράση μπορεί να δίνει πιο ισχυρή εντύπωση: ο χρόνος βάζει τα πάντα στην θέση που τους αξίζει να είναι. Πολύ πιθανό να το θεωρείτε άδικο.

Αν είστε καλός άνθρωπος, γιατί νιώθετε τόσο δυστυχισμένοι αυτή τη στιγμή; Η απάντηση σε αυτό το ερώτημα είναι απλή: η δυστυχία σας έχει ρίζες της στο παρόν και δεν έχει να κάνει με το παρελθόν σας.

Πρέπει να αναλάβετε δράση και να παλέψετε για την ευημερία σας τώρα.

Εδώ είναι μερικά παραδείγματα για να σας βοηθήσουν να το καταλάβετε καλύτερα.

Οι άνθρωποι που έχουν αντιμετωπιστεί με περιφρόνηση ή εγωισμό από τους γύρω τους ενδέχεται αυτή τη στιγμή να βιώνουν απόρριψη ή έλλειψη εμπιστοσύνης εξαιτίας των μελών της οικογένειάς τους.

Αυτοί οι άνθρωποι δεν έχουν τολμήσει ποτέ να βγουν από την ζώνη της άνεσής τους, είναι απογοητευμένοι με το παρόν και έχουν την αίσθηση ότι η ζωή τους δεν είναι όπως την είχαν ονειρευτεί.

Ο άνθρωπος που σπέρνει πίκρα θα θερίσει μόνο μοναξιά.

Όπως μπορείτε να δείτε, αυτά τα μικρά παραδείγματα δημιουργούν μια κεντρική ιδέα: θα θερίσετε όλους τους καρπούς που σπείρατε εγκαίρως.

Είστε ό, τι έχετε δει και έχετε νιώσει, αλλά μπορείτε να αλλάξετε

Όντως μπορούν να αλλάξουν οι άνθρωποι; Η προσωπικότητα είναι ένα πολύπλοκο πράγμα. Είναι ένα προϊόν των γονιδίων σας, του περιβάλλοντος στο οποίο έχετε μεγαλώσει και των εμπειριών της ζωής σας.

Οι άνθρωποι δεν μπορούν να αλλάξουν από τη μια μέρα στην άλλη. Ωριμάζουν. Ομοίως, αποκτάτε επίγνωση των πτυχών του εαυτού σας τις οποίες θέλετε να βελτιώσετε.

Οι άνθρωποι δεν αλλάζουν τις προσωπικότητές τους. Αυτό που αλλάζει είναι η στάση τους. Μπορείτε να βελτιώνεστε όσο συνειδητοποιείτε ότι είναι απαραίτητο.

Είστε ό, τι έχετε δει και βιώσει στο παρελθόν, αλλά επίσης είστε ο ενεργός παράγοντας στην δική σας πραγματικότητα. Αυτό αξίζει να το κρατάτε στο νου σας: εάν υπάρχει θέληση, ο άνθρωπος μπορεί να κάνει μια αλλαγή.

Όταν ο χρόνος είναι άδικος

Δυστυχώς, το να είστε καλός άνθρωπος δεν εγγυάται ότι η ζωή σας θα είναι πάντα εξαιρετική. Ούτε αυτό καθορίζει ότι τα καλά πράγματα θα βρίσκονται συνέχεια στον δρόμο σας.

Ενώ είναι αλήθεια ότι «ο χρόνος βάζει τα πράγματα στη θέση τους», πρέπει να καταλάβετε επίσης ότι η ζωή δεν πιστεύει πάντα στην ισότητα. Να θυμάστε:
Αν δείχνετε συνέχεια στον/στην σύντροφό σας αγάπη και σεβασμό, θα σας αγαπά για πάντα (αυτό δεν συμβαίνει πάντα).
Επειδή είστε πάντα ταπεινός στην δουλειά σας, το αφεντικό σας θα σας συμπεριφέρεται με τον ίδιο τρόπο (αυτό δεν ισχύει πάντα).
Αφού έχω μεγαλώσει τα παιδιά μου με αγάπη και πάντα τους έδινα ό, τι επιθυμούσαν, θα μου συμπεριφέρονται πάντα με τον ίδιο τρόπο (πολλοί γονείς μπορούν να σας πουν ότι αυτό δεν θα συμβαίνει πάντα).

Μπορεί να φαίνεται άδικο, αλλά στην πραγματικότητα η ισορροπία της ζωής δεν σημαίνει δικαιοσύνη. Δεν θα παίρνετε πάντα αυτό που πιστεύετε ότι θα έπρεπε να πάρετε σύμφωνα με αυτό που δώσατε. Το να είστε καλός άνθρωπος δεν εγγυάται την ευτυχία.

Ο χρόνος, περιστασιακά, δεν σας φέρεται όπως θα έπρεπε.

Λοιπόν…τι μπορείτε να κάνετε σε αυτές τις περιπτώσεις;

Πώς να αντιμετωπίσετε την καθημερινή αδικία

Μην ενεργείτε παθητικά ενάντια της αδικίας. Αν κάποιος στο παρόν σας σάς φέρεται άσχημα, μην το παίρνετε προσωπικά και συμπεριφέρεστε σαν να είστε θύμα. Αντιδράστε.

Εάν θεωρείτε ότι ο χρόνος δεν σας φέρεται όπως σας αξίζει, δημιουργήστε την πραγματικότητα που θέλετε. Οι άνθρωποι δεν είναι μαριονέτες του πεπρωμένου τους: είμαστε οι μαχητές που έχουμε να αντιμετωπίσουμε όλα τα είδη των προβλημάτων κάθε μέρα.

Να καταλάβετε ότι το να έχετε καλή καρδιά σας κάνει επίσης πιο ευαίσθητους. Νοιάζεστε για άλλους ανθρώπους και έχετε μεγαλύτερη συμπάθεια και συναισθηματική ειλικρίνεια. Όλα αυτά μπορούν να προκαλέσουν τους άλλους πού και πού να σας βλάψουν με εγωιστικές επιθυμίες.

Να είστε γενναίοι και να μην σταματάτε να είστε καλός άνθρωπος. Εάν πάντα σπέρνατε καλούς σπόρους, στο παρόν μην αφήνετε τον χρόνο να το αλλάξει. Βασιστείτε μόνο σε αυτό που κάνουν ή δεν κάνουν οι άλλοι.

Ακολουθήστε το ένστικτό σας και να είστε ένα άξιο άτομο που είναι ικανό να είναι ευτυχισμένο και προσφέρει την ευτυχία στους άλλους.

via




Έχεις
 προσέξει ότι μερικοί άνθρωποι “ πατούν τα κουμπιά σου”, “ή σε κάνουν να αισθάνεσαι σαν ένα παιδί ανίκανο να υπερασπιστεί τον εαυτό του; Άνθρωποι που δεν σε σέβονται, παραβιάζουν το προσωπικό σου χώρο, σου επιτίθενται λεκτικά, σε υποτιμούν και ακινητοποιούν και δεν αισθάνεσαι ασφαλής να είσαι ο εαυτός σου;

Θα ήταν υπέροχο να περιβαλλόμασταν από άτομα που μας υποστηρίζουν ,μας ενθαρρύνουν ,μας μιλούν με ευγένεια ,μας ακούν προσεχτικά και κυρίως ΜΑΣ ΒΓΑΖΟΥΝ ΤΟ ΚΑΛΥΤΕΡΟ ΜΑΣ ΕΑΥΤΟ.





Αν το παραπάνω είναι ανέφικτο, σκέψου με ποιο τρόπο πιθανόν να έχεις συμβάλλει στο να προσελκύσεις ένα τέτοιο άτομο. Συχνά υπονομεύουμε σχέσεις και υπέροχους ανθρώπους να έρθουν στη ζωή μας, νιώθοντας συναισθήματα κατωτερότητας και νιώθοντας μη άξιοι να είμαστε κοντά τους και επομένως απορρίπτουμε εμείς πρώτοι τους εαυτούς μας και μετά βιώνουμε την απόρριψη από αυτούς.





Σκέψου ποιά άτομα σου σπάνε τα νεύρα σου και δες μήπως η αρνητικότητα τους είναι ο καθρέφτης της δικής σου επίκρισης στον εαυτό σου και υψώνεις τείχους για να αμυνθείς. Πιθανόν να μην έχεις θέσει όρια και να διατηρείς στάση θύματος.. Κάθε φορά που είσαι θύμα λεκτικής επίθεσης ή δέκτης σκέψεων αρνητικά φορτισμένων το ενεργειακό σου πεδίο επηρεάζεται .Δες με ποιο τρόπο αντιδρά το σώμα σου όταν βρίσκεσαι κοντά σε ένα τέτοιο άτομο. Ενδεχομένως να σωματοποιείς αυτή την δυσαρέσκεια με πόνο στο κεφάλι , ενοχλήσεις στο στομάχι κλπ.Το σώμα σου σου λέει να δράσεις πριν το σύμπτωμα παγιωθεί..





Μπορείς να αντιδράσεις με ηρεμία, να μιλήσεις για το πως αισθάνεσαι ,τραγούδα ένα τραγούδι ή πες μια προσευχή από μέσα σου όσο εκείνοι μιλούν. Σπάσε τους τα νεύρα με ένα πλατύ χαμόγελο, πάρε μια βαθειά εισπνοή, στείλε τους αγάπη και συμπόνια ή απλά αγνόησε τους. Να αποφεύγεις αρνητικούς ανθρώπους και μονόδρομες σχέσεις.

Ο καλύτερος τρόπος για να φέρεις υπέροχους ανθρώπους στη ζωή σου είναι να γίνεις πρώτα εσύ υπέροχος για τον εαυτό σου. Επαναλάμβανε τα θετικά σου στοιχεία. Μίλα ευγενικά στον εαυτό σου και να τον εμπιστεύεσαι και πίστεψε στην σπουδαιότητα και το μεγαλείο σου…Κάθε βράδυ λέγε μπράβο στον εαυτό σου για ο.τι κατάφερες κατά την διάρκεια της ημέρας .Μέτρα τις χαρές σου κα πέτα τα συναισθηματικά βάρη. .Επίσης κάνε μια λίστα με τα χαρακτηριστικά που θαυμάζεις σε άλλους ανθρώπους και ανάπτυξε τα στον εαυτό σου. Έτσι ανεβάζεις τις δονήσεις της ενέργειας σου. ,Οι σχέσεις που δεν σε εξυπηρετούν ακόμα και αν δεν απομακρύνονται από εσένα , δεν σε αγγίζουν και στην θέση τους έρχονται άνθρωποι οι δονήσεις των οποίων είναι αντίστοιχες των δικών σου.





Επίσης γίνε υπέροχος με τους άλλους. Άκου προσεχτικά όταν σου μιλάνε μα μην κρίνεις, ενθάρρυνε τους, να κερδίζεις την εμπιστοσύνη τους, κοίτα τους στα μάτια, άγγιξε τους τρυφερά στον ώμο και κυρίως να είσαι ειλικρινής στη σχέση σου ξεκαθαρίζοντας ό,τι σε ενοχλεί.





Κάνε το καλύτερο που μπορείς για τον πιο υπέροχο άνθρωπο της ζωής σου, ΕΣΕΝΑ. ΑΓΑΠΑ τον εαυτό σου κα τη ζωή χωρίς .λόγο και οι δονήσεις αυτής της αγάπης θα σου δημιουργήσουν τις συνθήκες για υπέροχους ανθρώπους και υπέροχη ζωή.















1...να αγκαλιάζει κάθε κατάσταση την οποία θεωρεί εμπειρία και δεν τη διαχωρίζει σε  καλή ή κακή παρά μόνο απαραίτητη για να μπορέσει να εξελιχθεί. Είναι πρόθυμος να μάθει και όχι να κρίνει.
2 ...ότι πίσω από την συναισθηματική του έκρηξη , την ευθυξία του, ένα δυσάρεστο συναίσθημα που τον βαραίνει  είναι μια πεποίθηση που κινείται στο σώμα σου , μια σκέψη που δεν τον εξυπηρετεί και χρειάζεται να αντικαταστήσει.
3.....δεν καταπιέζει τα συναισθήματα όπως θυμός,  μνησικακία κλπ  με εξαρτήσεις παρά μόνο τα επιτρέπει να έρθουν στην επιφάνεια  να τα αποδεχτεί να τα ακούσει , να τους μιλήσει , να τα ευχαριστήσει, να τα μετασχηματίσει !!!
4 ....γνωρίζει ότι όταν επιλέγει να κάνει αλλαγές χρειάζεται να αλλάξει τις πεποιθήσεις του και ταυτόχρονα να μπει σε δράση, να κάνει την υπέρβαση ακόμα και όταν φοβάται.
5....ότι οι αλλαγές γίνονται από μέσα προς τα έξω. Αλλάζει τον τρόπο να βλέπει αυτά που συμβαίνουν και έτσι αλλάζει την πραγματικότητα του.
6.....γνωρίζει να έχει υπομονή. Η κάμπια γίνεται πεταλούδα και απολαμβάνει την διαδικασίσα της μεταμόρφωσης. Κάθε στιγμή  είναι τέλεια έτσι όπως και αναγκαία για τις επιθυμητές αλλαγές.
7 ....γνωρίζει να συντονίζεται με την καρδιά του . Εισπνέει, εκπνέει και αποφασίζει μέσω της καρδιάς του. Ο θεός μιλά στη καρδιά του και εκείνος την ακούει και την ακουλουθεί.
8 ...ζει στο απόλυτο Τώρα και δεν έχει προσκολλήσεις.
9 ...βρίσκει  την ευτυχία σε μικρά πράγματα. Βλέπει την ομορφιά  παντού. Βλέπει το Θεό παντού.
10...η χαρά είνα ανεξάρτητη από εξωτερικές καταστάσεις . 
11....στη σιωπή συνδέεται με τη ψυχή του.
12 ....αποκτά νέες συνήθειες , ακολουθεί νέα μονοπάτια ακόμα και αν δεν γνωρίζει που οδηγούν.
13....σταματά να προδίδει τον εαυτό του και είναι αυθεντικός.
14....ότι είναι έκφραση του Θείου και αξίζει να αγαπιέται, να ευημερεί ! Κάθε επιθυμία του είναι Ιερή και θεικό υου δικαίωμα.
15 ....ότι δεν υπάρχει κανένα εμπόδιο και κανένα όριο σε ότι επιθυμεί να δημιουργήσει.
16...έχει ακλόνητη πίστη ότι κάτι έχει ήδη γίνει πριν γίνεi.
17...δημιουργεί χώρο στην καρδιά του για όλους διότι γνωρίζει πως  ό,τι δεν συγχωρεί το δημιουργεί ξανά.
18...είναι αρχιτέχτονας και δημιουργός της ζωής του και κάθε στιγμή έχει την δύναμη της επιλογής να ζει μια νέα ιστορία  .
O Xριστός είπε:                                                                                                                                
 Αυτά που μπορώ να κάνω εγώ  μπορείτε εσείς και ακόμα περισσότερα .
 Αγνωστος είπε:                                                                                                                   
Απολαμβάνουμε την ομορφιά μιας πεταλούδας αλλά σπάνια αποδεχόμαστε την διαδικασία που έπρεπε να περάσει για να πετύχει αυτή την ομορφιά. 

Την επόμενη φορά που θα κρίνεις κάποιον σκέψου...

1 ....ότι οι άλλος μπορεί να καθρεφτίζει την συμπεριφορά σου , τις πεποιθήσεις σου, τους φόβους σου.
2.... οι άλλος μπορεί να καθρεφτίζει τον τρόπο που εσύ φέρεσαι στον εαυτό σου.
3 ....ότι εσύ μπορεί να φέρθηκες με τον ίδο τρόπο σε άλλους.
4 ...ότι έδωσες στον άλλο αυτό το ρόλο για να μάθεις και να εξελιχθείς και επομένως είσαι συνδημιουργός της εμπειρίας που βίωσες ή κρίνεις,
5...ότι κάθε φορά που κρίνεις κάποιον συμβάλλεις στο να δημιουργηθεί αυτή η συμπεριφορά ξανά και συντονίζεσαιι με άτομα ίδιας συμπεριφοράς μέχρι να μάθεις.
6...ότι η συμπεριφορά του άλλου χαραχτηρίζει τον άλλο αλλά ο τρόπος που αντιδράς αφορά εσένα.
7....ότι κάθε φορά που κρίνεις τον άλλο κρίνεις τον εαυτό σου και δεν τον αποδέχεσαι.
8....ότι έχεις εσωτερικές συγκρούσεις με τους άλλους επειδή έχεις συγκρούσεις με τον εαυτό σου.
9..ότi ο άλλος είναι ένα Θεικό και πνευματικό ον .
10...ότι ερμηνεύεις την συμπεριφορά του  σύμφωνα με τις πεποιθήσεις σου και επομένως θίγεσαι ή στεναχωριέσαι  εξαιτίας αυτών των πεποιθήσεων  δηλαδή παρερμηνεύεις. Κάθε φορά που αισθάνεσαι θυμό ή μνησικακία προγραμματίζεσαι για να προσελκύσεις ίδιες εμπειρίες και να βιώσεις τα ίδια συναισθήματα.
11...ότι ζεις από το παρελθόν και δεν μπορείς να δημιουργήσεις μια νέα ιστορία ,με αγάπη και εσωτερική αρμονία.
13.. ότι με τις πεποιθήσεις και τα συναισθήματα μας εμείς δημιουργούμε την πραγματικότητα μας.
14..ότι δείχνοντας συμπόνια και κατανόηση για την ιστορία του άλλου,  τις τραυματικές εμπειρίες του σημαίνει ότι δείχνουμε συμπόνια και κατανόηση στον εαυτό μας δηλαδή δείχνουμε αγάπη χωρίς όρους για εμάς και για τους άλλους.
15...ότι μπορείς να στείλεις αγάπη και θεικό φως για να βοηθήσεις τον άλλο να θυμηθεί την πνευματικότητα του.
16...ότι Αγαπώ χωρίς όρους δεν σημαίνει ότι αποδέχεσαι την πράξεις κάποιου.
17...ότι όλοι είμσατε ψυχές σε εξέλιξη.
18...αν θα ασκούσες αυτή την κριτική αν το το άτομο που επικρίνεις είναι παρόν και ακούει αυτό που λες.
Την επόμενη φορά αντί να κρίνεις κάποιον μπορείς να επιλέξεις Αγάπη, Συμπόνια. Μπορείς να κάνεις Reframe  δηλαδή να δεις την κατάσταση διαφορετικά. Την επόμενη φορά απλά ακέψου αν  θα μιλήσεις από την Καρδιά ή από το νου.

Ένα παιδί κυβερνά τη ζωή σου.

Ονομάζουμε εσωτερικό παιδί το μέρος του υποσυνειδητου που έχει προγραμματιστεί και έχει τις συμπεριφορές ενός μικρού παιδιού. Οσο χρονών και να είισαι αναπαράγεις και ξαναζείς σκηνικά της παιδικής σου ηλικίας στο περιβάλλον της δουλειάς σου,  στις σχέσεις σου, με όποιον βρεθεί στο δρόμο σου. Οσο χρονών και αν είσαι βιώνεις παιδκούς προγαμματισμούς  σε συγκεκριμμένα ερεθίσματα.
Αν δεν ήσουν αποδεχτός από τους γονείς σου γιαυτό που είσαι ζητάς την αποδοχή από τους άλλους.
Αν οι γονείς σου σε αγαπούσαν με προυποθέσεις εσύ αγαπάς τον εαυτό σου υπό όρους και ζητάς την αγάπη από τους άλλους.
Αν οι γονείς σου σε έκριναν,  βίωσες την απόρριψη και άρχισες να βιώνεις την αξια σου μέσω τωνάλλων. Στην πραγματικότητα εσύ απορρίπτεις τον εαυτό σου , αισθάνεσαι ότι δεν αξίζεις να αγαπιέσαι και αυτό γίνεται αντιληπτό από τους άλλους μέσω της ενέργειας σου διότι είμαστε ενεργειακά συνδεδεμένοι.
Αν οι γονείς σου σε εμφέβαλλαν, αμφέβαλλες για την αξία σου, Αν δεν σε εμπιστεύονταν δενεμπιστευόσουν τον εαυτό σου και δεν αισθανόσουν αρκετά ικανός  ή αρκετά καλός για να μπεις σε δράση ,να αρπάξεις ευκαιρίες κλπ.
Αν ήθελες τους γονείς σου να είναι χαρούμενοι καταπίεζες τα συναισθήματα σου, είχες άλλη συμπεριφορά από αυτή που ήθελες για να τους κάνεις χαρούμενος .
Αν ό,τι και να έκανες δεν είχες την επιδοκιμασία των γονιών σου ήσουν σε μια διαρκή προσπάθεια να κάνεις πράγματα για να τους αποδείξεις την αξία σου και εξακολούθησες το ίδιο στην ενήλικη σου ζωήπροσπαθώντας να αποδείξεις την αξία σου σε άλλους.
 Αν για κάποιο λόγο οι γονείς σου δεν είχαν την συμπεριφορά που ήθελες έβγαλες ψευδή συμπεράσματα  ότι δεν άξιζες  την αγάπη τους.

Είναι προφανές ότι στην ενήλικη σου ζωή υιοθέτησες κάποια από αυτές τις συμπεριφορές με αποτέλεσμα να φοράς μια μάσκα, να προδίδεις και να ξεχνας τον εαυτό σου, να ζεις μια ζωή για τους άλλους, να χάνεις την αληθινή σου ταυτότητα. Να χάνεις ευκαιρίες, φιλίες και να εξοντώνεις τον εαυτό σου . Να αλλάζεις συμπεριφορά ή λόγια , να μην βάζεις όρια με σκοπό να αρέσεις , να είσαι αγαπητός. Οταν μια συμπεριφορά είναι ψεύτικη γίνεται υποσυνείδητα αντιληπτή από τους άλλους. Επιλέον η ίδια συμπεριφορά σου κε κάνει να θυμώνεις  με εσένα που εσύ ο ίδιος δεν είσαι αληθινός με τον εαυτό σου!
Ακόμα και στην ενήλικη σου ζωή πιθανόν δεν αισθάνεσαι αρκετά καλός και ικανός και είσαι σε μια διαρκή αμφιβολία και ανησυχία σε ό,τι αφορά τον εαυτό σου.


 Ας ενδυναμώσουμε το εσώτερικό μας παιδί αλλάζοντας το σύστημα πεποιθήσεων του.


Οραματίσου εσένα παιδί και μίλα του

....σε στηρίζω,
 ....σε αγαπώ και σε αποδέχομαι όπως είσαι,
....είμαι πιστός  σε σένα,
....σε εμπιστεύομαι,
....αξίζεις
.....σου αξίζει να αγαπιέσαι όπως είσαι,
....είσαι αρκετά  καλός για να καταφέρεις ο,τιδήποτε επιθυμείς,
...είσαι αρκετά ικανός για να καταφέρεις ο,τιδήποτε επιθυμείς,
.....σου αξιζει να είσαι χαρούμενος,
....είσαι ασφαλής χωρίς τους φοβους σου,
....σου αξίζει να είσαι υγιής,
....είσαι ασφαλής να είσαι αυτός  που είσαι,
....είσαι χαρούμενος να είσαι αυτός που είσαι,
....είσαι ελεύθερος να είσαι αυτός που είσαι,
.....σου αξιζει να είσαι αυτό που είσαι,
....είσαι άξιο παιδι του θεού,
.....αξία σου είναι δεδομένη και ανεξάρτητη από την γνώμη των άλλων,
....σου επιτρέπω να εκφράζεις τα συναισθήματα σου,
....σου επιτρέπω να ζεις την αλήθεια σου.

Κάθε μέρα πριν κοιμηθείς και μόλις ξυπνήσεις κάνε αυτή την άσκηση για να ελευθερώσεις το παιδί από προγραμματισμούς που σαμποτάρουν εσένα στην ενήλικη σου ζωή.



Τώρα είναι η ώρα!

   Θέλεις να είσαι υγιής και εξακουλουθείς να  μιλάς για αρρώστιες αντί να μιλάς για υγεία, απολαμβάνεις να μιλάς για την ασθένεια  σου,  κακοποιείς το σώμα σου λεκτικά και δεν έρχεται ποτέ αυτή η στιγμή που θα το γυμνάσεις και να αφουγκραστείς τις ανάγκες του, να το τρέφεις σωστά και να το ξεκουράσεις!!
Θέλεις να πετύχεις και εξακολουθείς να είσαι ακινητοποιημένος στο κουτί σου , στη φυλακή σου , στο καναπέ σου, στα ίδια σου, στην απραξία σου, Ο φόβος της αποτυχίας,  επιτυχίας, να ζήσεις την αλήθεια σου σε ακινητοποιούν και οι κανόνες που έθεσε η οικογένεια σου ακόμα σε κυβερνούν στην ενήλικη σου ζωή και εξακολουθείς να ακούς τις φωνές όσων σε τρομοκράτησαν , σε φίμωσαν. Επιτρέπεις το νου σου να σου βάζει όρια, αρνείσαι να βλέπεις με τα μάτια της καρδιάς και να νιώθεις τα θέλω σου! 
Θέλεις να αλλάξεις τη ζωή σου και είσαι κολλημμένος στο ίδιο σενάριο ζωής να επαναλαμβάνεις τις ίδιες λέξεις , τις ίδιες ιστορίες, ίδιες κινήσεις, ίδια συναισθήματα  προγραμματίζοντας τον εαυτό σου να  ζει στο ίδιο μοτίβο ξανά και ξανά. Θέλεις να ζήσεις κάτι νέο και δεν δεσμεύεσαι, δεν το επιλέγεις, δεν σου το επιτρέπεις. Αντί αυτού επιλέγεις να κατηγορείς τις συνθήκες,  τους ανθρώπους τις κατάστάσεις για ότι βιώνεις!
Δεν σε κατηγορώ που αντιστέκεσαι. Αντίθετα κατανοώ  μα δεν σε λυπάμαι. Πάντα υπάρχει κάποιοις λόγος που επιλέγουμε να αντιστεκόμαστε στην αλλαγή. Πάντα υπάρχει ένα ψευδές κέρδος το οποίο μας εξυπηρετέι να είμαστε σε αυτό που δεν επιθυμούμε.
Παίζουμε τους άρρωστους για να κλέβουμε ενέργεια και να τραβούμε την προσοχή . Μάθαμε να είμαστε στην αφάνεια και δεν μας επιτρέπουμε το φως και την επιτυχία. Φοβόμαστε τις αλλαγές μήπως και δεν αρέοσουμε τους άλλους. επιλέγουμε να είμαστε εξαρτημένοι από συγκεκριμμένες σκεψεις και συμπεριφορές.φοβόμαστε να παραβιάσουμε τους κανόνες που έθεσαν οι γονείς μας αισθανόμενοι ότι τους προδίδουμε. Προτιμούμε να κατηγορούμε αντί να στρεφόμαστε μέσα μας επειδή πονάει.
Ομως έχεις την δύναμη της επιλογής. Αφομίωσε την σκέψη ότι είναι δυνατό και είσαι ικανός. Απεριόριστος. Αποκάλυψε και ζήσε το δυναμικό σου. Ονειρέψου αυτό που μέχρι τώρα θεωρούσες αδύνατο. Τόλμησε να σκεφτείς διαφορετικά.
Πιστεύω πως ήρθε η ώρα να επιλέξεις Εσένα! Να βρεις το κουράγιο να προχωρήσεις να αψηφήσεις, να Λαμψεις ! Μην περιμένεις να έρθει η σωστή στιγμή για να το κάνεις επειδή μπορεί και να μην έρθει Ποτέ! Η σωστή στιγμη είναι Τωρα επειδή δεν υπάρχει αποτυχία όταν νιώθεις την αξία σου. Επειδή δεν σε νοιάζει να εκτεθείς στα μάτια των άλλων και δεν έχεις να λογοδοτήσεις πουθενά παρά μόνο στον εαυτό σου! 

Σήμερα είναι η ημέρα και Τώρα είναι η στιγμή. Η νίκη σου είναι η πορεία σου , το μονοπάτι σου ,το κάθε μικρό σου βήμα.                                                                                                                              Σε περιμένω στο τέλος του δρόμου Πρωταθλητή!!!!



Τι είδους σκέψεις επιλέγεις σήμερα;

Σκέψεις.... ένα ατελείιωτο βουιτό στο μυαλό σου!  Δεν σε αφήνουν να ησυχάσεις και να απολαύσεις τον εαυτό σου, την στιγμή, την ημέρα σου, ολόκληρη τη ζωή σου .
Σκέψεις που σε αμφιβάλλουν, μειώνουν την αξία σου, κλονίζουν την πίστη σου που δεν σου επιτρέπουν να εκφράσεις το θεικό δυναμικό σου.
Σκέψεις έλλειψης, ανεπάρκεις, φτώχειας , αγνωμωσύνης σε καθιστούν ανίκανο να θαυμάσεις τον εαυτό σου, να δεις τον εσωτερικό πλούτο σου και τον πλούτο γύρω σου.
Σκέψεις ανησυχίας και φόβου για το τι θα γίνει την επόμενη στιγμή, ώρα, τα επόμενα δέκα χρόνια , ανυπόστατα σενάρια που σε αναστατώνουν και δηλητηριάζουν χωρίς λόγο.
Σκέψεις που σε περιορίζουν, σε φυλακίζουν και σε καθιστούν ανίκανο να κάνεις την υπέρβαση.
Σκέψεις επίκρησης για τον εαυτό σου, για τους άλλους που σε κάνουν να θίγεσαι και να ανστατώνεσαι.
Σκέψεις θύματος, γκρίνιας για να σε λυπούνται και δικαιολογίες για να μην αναλάβεις την ευθύνη της ζωής σου .
Σκέψεις που παρερμηνεύουν, διαστρεβλώνουν τις συμπερΙφορές και  τα λεγόμενα άλλων.
Σκέψεις που ελαχιστοποιούν, που ξεχνούν ό,τι κατάφερες και εστιάζεσαι σε αυτό που δεν έχεις καταφέρει ακόμα και μηδενίζεις τον εαυτό σου.
Σκέψεις που γενικεύουν,  ψευδή συμπεράσματα για όλους και για όλα επειδή βίωσες ένα ατυχές περιστατικό.
Σκέψεις που δεν συγχωρούν και τρέφουν το εγώ σου, που σου γίνονται έμμονες ιδέες και διασπούν την εσωτερική σου αρμονία.
Σκέψεις σύγκρισης του εαυτού σου με τους άλλους, ένας διαρκές πόλεμος από εσένα προς εσένα βάζοντας ταμπέλες στον εαυτό σου, ξεχνώντας την θεικότητα σου .
Σκέψεις ενοχικές που δεν σε αφήνουν να απολαύσεις εσένα και τη ζωή , ένας διαρκής έλεγχος για εσένα και τις καταστάσεις .
Σκέψεις επιθετικές,  αρνητικές για όλους και για όλα που σε κάνουν ένα μίζερο και καθόλου ευχάριστο άτομο.
Σκέψεις που σωματοποιούνται,  σε αρρωσταίνουν, σου κλέβουν ενέργεια, σε φθείρουν σε κυτταρικό επίπεδο.
Σκέψεις για να ελέγχεις εσένα, τους άλλους , τις καταστάσεις και όλοι και όλα πρέπει να γίνονται σύμφωνα με το πως αποφάσισε ο περιοριστικός σου νους.
Σκέψεις που κλείνουν τη καρδιά σου και δεν σε αφήνουν να αγαπιέσαι, να γιορτάσεις, να Ζήσεις!
Σκέψεις που έγιναν όρκοι και κατέληξαν σε αυτοσαμποτάζ.
Σκέψεις θυμού που ταξιδεύουν στο σώμα και δημιουργούν φλεγμονές.
Σκέψης επίιθεσης σε σένα και νομίζεις πως η ζωή επιτίθεται σε σένα



Αυτές οι σκέψεις θα σε αδηγήσουν στο πυρήνα σου , στην ουσία σου σε αυτό που προορίστηκες να Είσαι αρκεί να γνωρίσεις τον εαυτό σου και να ξεφορτώσεις όσες δεν σε εξυπηρετούν, σε ρίχνουν, σε γονατίσζουν.
Κάθε φορά που έχεις μια αρνητικη σκέψη για σένα...
 κατανόησε ότι είναι η λάθος σκέψη. Μετατρέψε την σε θετική και νιώσε την στο κύτταρο σου,
κατανόησε ότι έρχεται από το παρελθόν, απελευθέρωσε το παρελθόν,
κατανόησε τι μαρτύριο είναι να ζεις μέσα στη κόλαση της αρνητικότητας

κλείσε τα μάτια σου και εστιάσου και αναγνώρισε ό,τι αγαπάς σε σένα και στη ζωή σου,
κλείσε τα μάτια σου και φαντάσου εσένα παιδί και μίλα του με τα πιο όμορφα θετικά λόγια,
παράδωσε τις σκέψεις αναστάτωσης στο Θεό και άσε το Θεό να σε καθοδηγήσει και να αποφασίσει για σένα,
δείξε αγάπη και συγχώρεση για τον εαυτό σου,


Πόσο διαφορετική θα ήταν η ζωή σου χωρίς αυτές τις σκέψεις ;
 Ποιός πραγματικά θα ήσουν χωρίς  τις αρνητικές σκέψεις,
Πόσο μεγάλο κόστος έχουν αυτές οι σκέψεις στη ζωή σου;
 Να θυμάσαι πάνυα ότι εκδηλώνεις στην πραγματικότητα σου αυτό που σκέφτεσαι.





Εισαγωγή 

Ο τίτλος φαίνεται εκ πρώτης όψεως ουτοπικός. 

Γίνεται στη σηµερινή εποχή του άγχους, των συνεχών  προβληµάτων, των αδιεξόδων, των τεταµένων σχέσεων των συζύγων κ.λ.π. να είσαι ήρεµος και µάλιστα τόσο εντυπωσιακά όπως το δηλώνει ο τίτλος; 

Εκ πρώτης όψεως έχεις δίκιο φίλε µου. 

Φαίνεται δύσκολο πολύ, αν όχι ακατόρθωτο. 

Και όµως γίνεται και µάλιστα στο βαθµό που το διατυπώνει το τίτλος. 

Απλά, όπως όλα τα πράγµατα που είναι δύσκολα, έτσι και αυτό θέλει κόπο και κυρίως µέθοδο, σύστηµα, τέχνη. 

Όχι, απλά, να πάρεις µια απόφαση. 

Όχι, απλά, να το θέλεις. 

Όχι, απλά, να έχεις σιδερένια θέληση. 

∆εν φθάνουν αυτά. 

Χρειάζονται, αλλά δεν φθάνουν. 

Το κύριο στοιχείο για να υλοποιήσεις την απόλυτη γαλήνη είναι η µέθοδος που θα εφαρµόσεις. 

Γι ΄αυτό και εκεί ρίχνουµε το βάρος. 



Το πρόβληµα του εκνευρισµού και της έντασης 

Σήµερα οι περισσότεροι, (αν όχι όλοι), οι άνθρωποι, είναι λίγο ως πολύ νευρικοί. 

∆εν είναι αφύσικο αυτό για την εποχή που ζούµε. 

Είναι όµως πρόβληµα σοβαρό, γιατί κοστίζει µερικές φορές ακριβά.

 Ο εκνευρισµός χαλάει την ατµόσφαιρα στο σπίτι, κινδυνεύεις να χάσεις τη δουλειά σου, τη φίλη σου και το φίλο σου και τέλος πάντων να υφίστασαι µια σωρεία συνεπειών. 

Μετανιώνεις γιατί µίλησες µε εκνευρισµό, αλλά η ζηµιά έγινε. 

Η άσχηµη εικόνα δηµιουργήθηκε. 

Το κόστος πρέπει να το πληρώσεις. 

Είναι σοβαρό πρόβληµα µε γιγάντιες προεκτάσεις µερικές φορές. 

Προχθές διάβαζα ότι το 1/3 των γυναικών που πηγαίνουν τη νύχτα σε εφηµερεύον νοσοκοµείο, πηγαίνουν λόγω ξυλοδαρµού από το σύζυγό τους ή φίλο τους. 

Στην Αγγλία 200.000 γυναίκες νοσηλεύονται ετησίως στα Νοσοκοµεία λόγω ξυλοδαρµού από το σύζυγο ή φίλο (εκεί πίνουν και πολύ οι Άγγλοι). 

Στο Ισραήλ (συντηρητική χώρα), νοσηλεύονται 45.000 γυναίκες ετησίως στα Νοσοκοµεία λόγω ξυλοδαρµού από το σύζυγο. 

Πάνω κάτω έτσι είναι σε όλη την Ευρώπη, όπου η επιδηµία του ξυλοδαρµού των γυναικών έφθασε ν΄ απασχολήσει το Ευρωπαϊκό Κοινοβούλιο. 

Όλα αυτά όχι στο Μεσαίωνα αλλά στο 2000 µ.Χ. !!! 

Οι άνθρωποι έγιναν νευρικοί, "αρπάζονται" αµέσως, προχωρούν µετά από ένα εκνευρισµένο διάλογο σε χειροδικία και µε δύο λόγια δεν µπορούν να ελέγξουν τον εαυτό τους. 

Σ΄ όλη την Ευρώπη και Αµερική, γέµισαν µε "σπίτια για κακοποιηµένες" (ξυλοδαρµός), γυναίκες. 

Η Ελλάδα έχει σε µεγάλες πόλεις τέτοια άσυλα για κακοποιηµένες γυναίκες, τα τηλέφωνα των σπιτιών αυτών έχουν δοθεί επανειληµµένα στη δηµοσιότητα. 

Στις κοινωνικούς λειτουργούς έχει πέσει πολύ δουλειά µε το θέµα αυτό. 

Ειδικά, στην Ελληνική Τηλεόραση, σ΄ οποιονδήποτε πολιτικό ή  κοινωνικό διάλογο, ο εκνευρισµός των οµιλητών είναι ο κανόνας. 

Άρα υπάρχει πρόβληµα υψηλής νευρικότητας του σύγχρονου  ανθρώπου που τονίζω και πάλι του κοστίζει ακριβά. 

Υπάρχει λύση; 

Ναι, υπάρχει, αλλά όχι "µαγική" λύση, µε αγώνα και µέθοδο όπως είπα. 



Τα αίτια του εκνευρισµού 
για µικροπράγµατα και σηµαντικά 


Ο εγωισµός! 

Πάλι ο εγωισµός µας, που δηµιουργεί ένα σωρό προβλήµατα. 

Ο σηµερινός άνθρωπος είναι πολύ πιο εγωιστής από τον παλιό.

 Αµφιβάλλει κανείς γι ΄ αυτό; εφόσον ζούµε σε µια εποχή που έχουµε σαν στόχο πώς θα ικανοποιούµε όλες τις επιθυµίες, δεν υπάρχουν στερήσεις που κτυπούν το εγώ, "ταπεινώνουν" µε την καλή έννοια τον άνθρωπο, µάθαµε να γίνεται ό,τι θέλουµε. 

Όλοι µας πια δεν "σηκώνουµε µύγα στο σπαθί µας". 

Όταν ο άλλος δεν κάνει αυτό που εµείς θέλουµε, ή εµείς κρίνουµε σωστό, θίγεται ο εγωισµός µας, γιατί δεν υπάκουσαν οι άλλοι σ΄ εµάς. 

Φυσικό είναι µετά, όταν δεν ικανοποιείται ο εγωισµός µας να εκνευριζόµαστε, (άσχετα αν αντικειµενικά είχε δίκιο ο άλλος). 

Κάποιος είπε ότι οι σηµερινοί άνθρωποι έγιναν "µικροί  δικτατορίσκοι". 

Θέλουν να γίνεται το δικό τους, να "αποφασίζουν και να διατάσσουν". 

Ο καθένας έχει µεγάλη ιδέα για τον εαυτό του που µερικές φορές φθάνει ως αυτό που ονοµάζουµε "ιδέες µεγαλείου". 

Η ταπείνωση (µε τη χριστιανική έννοια), είναι άγνωστη, ουτοπική και ελάχιστοι νοιάζονται γι ΄αυτήν. 

Μάλιστα, η απάντηση είναι η ίδια: "ταπείνωση ναι, αλλά κοίταξε έχω και αξιοπρέπεια", άρα σταµατά εκεί χωρίς να κάνει βαθύτερη ανάλυση της έννοιας αυτής. 

Αν τώρα λάβει κανείς υπόψιν του και την υψηλή καταπίεση που δέχεται ο άνθρωπος σήµερα όλο το 24ωρο (από το άγχος στο γεµάτο υπερβολικό λεωφορείο το πρωί), ως τη νύχτα που έκανε χίλια πράγµατα και έτρεχε να τα προλάβει), καταλαβαίνει ότι η ηµέρα του περνά µε υψηλές εντάσεις. 

Και όποιος βρίσκεται πιο κοντά του (η οικογένεια π.χ.), σ΄αυτόν ξεσπάει για να εκτονώσει τα ηλεκτρικά του φορτία. 

Στόχοι που µένουν απραγµατοποίητοι, σχέδια που ναυαγούν, οικονοµικές ατυχίες ή δυσκολίες, (λεφτά που έχασε το πρωί στο Χρηµατιστήριο), ληξιπρόθεσµα δάνεια, διαµαρτυρηµένες επιταγές, πιστωτικές κάρτες που ζητάνε πληρωµή και χίλια δυο αλλά που αποτελούν τη σύγχρονη πολυσύνθετη ζωή του ανθρώπου, του εντείνουν την ένταση των νεύρων, (νευρικό σύστηµα µε µόνιµη διέγερση). 

Όλα αυτά σε συνδυασµό µε τον εγωισµό φτιάχνουν ένα επικίνδυνο κοκτέιλ που είναι "τα τεταµένα νεύρα" του σύγχρονου ανθρώπου. 





Η λύση στο µεγάλο αυτό πρόβληµα 

∆εν έχω σκοπό να γράψω "χριστιανικό έντυπο", αλλά θα αναφερθώ στο χριστιανισµό, γιατί εκεί υπήρξαν πολλοί άνθρωποι ανά τους αιώνες που ασχολήθηκαν πολύ µε το πρόβληµα αυτό, το έψαξαν πολύ και βρήκαν τις λύσεις. 

Όλοι λοιπόν αυτοί οι άνθρωποι (Άγιοι της Εκκλησίας µας, κυρίως ασκητές της ερήµου), κατέληξαν στα ίδια συµπεράσµατα: αιτία του εκνευρισµού του ανθρώπου είναι ο εγωισµός του. 

Ο εγωισµός όµως είναι λίγο ασαφής έννοια, γιατί υπάρχει και ο απαραίτητος, αναγκαίος εγωισµός για να επιβιώσει ο άνθρωπος. 

Έτσι οι ασκητές µιλούν για µια πιο βαθιά έννοια και πιο κατατοπιστική: την έλλειψη ταπείνωσης. 

Όταν, λοιπόν, ο άνθρωπος έχει µεγάλη ιδέα για τον εαυτό του, έχει αυτό που λέµε αλαζονεία, οίηση τότε δεν ανέχεται το διαφορετικό, δεν ανέχεται την αντίθετη άποψη ή έστω δεν ανέχεται να µη γίνει το δικό του που έστω ότι είναι και το σωστό. 

Αν, λοιπόν, συµβεί το αντίθετο, ο εκνευρισµός του πετάγεται στα ύψη. 

Όχι, γιατί δεν έγινε το σωστό, αλλά γιατί δεν έγινε το δικό του, δεν τον έλαβαν σοβαρά υπόψιν, (λες και είναι Μονάρχης). 

Αν όµως είχε ταπείνωση, (έλλειψη εγωισµού και αλαζονείας, δηλαδή µεγάλης ιδέας για τον εαυτό του), τότε θα είχε τελείως διαφορετικό σκεπτικό, άρα και αντίδραση. 

Θα πίστευε, λοιπόν, τότε, απλά ότι είναι ένας απλός άνθρωπος εκφράζει τη γνώµη του, δεν περνάει και δε συνέβη τίποτα σηµαντικό.

 Έτσι λειτουργούν τα πράγµατα στη ζωή. 

∆εν γίνεται πάντα το δικό µας. 

Αλλά όλοι οι άγιοι συµφωνούν ότι απ΄ όλες τις αρετές, η πιο δυσκολοκατόρθωτη είναι η ταπείνωση. 

Πράγµατι, είναι πολύ δύσκολο να πετύχεις αυτή την αρετή. 

Αν την πετύχεις, επιτυγχάνεις ταυτόχρονα (αµαχητί), σωρεία αρετών, γιατί όπως συµφωνούν όλοι "η ταπείνωση είναι µητέρα όλων των αρετών). 

Ο ταπεινός δεν εκνευρίζεται µε τίποτα. 

Είναι ρεαλιστής και ανεκτικός. 

∆εν έχει ιδέες µεγαλείου για τον εαυτό του (ακόµα κι αν κατέχει υψηλή θέση στην κοινωνία). 


Οι ακραίες µέθοδοι που εφάρµοσαν οι ασκητές για να πετύχουν την ταπείνωση και πραότητα 

Αν είσαι ταπεινός είσαι εξ ορισµού και πράος (δεν εκνευρίζεσαι ποτέ, το νευρικό σου σύστηµα είναι σε ηρεµία). 

Οι ασκητές λοιπόν εφάρµοσαν µεθόδους ακραίες, για να πετύχουν την ταπείνωση και απόλυτη πραότητα. 

∆εν τις αναφέρω για να τις εφαρµόσει και ο αναγνώστης, εµείς ζούµε στον κόσµο, όχι στην έρηµο, αλλά φέρνω τις ακραίες µεθόδους τους για παιδαγωγικούς λόγους, ώστε βλέποντας το άλλο αντίθετο άκρο του εκνευρισµού, την πραότητα την ασκητική, εµείς να εφαρµόσουµε το "παν µέτρον άριστον" δηλαδή τη µέση οδό. 

Βέβαια, για την εποχή µας, οι µέθοδοί τους θα φανούν "περίεργοι" έως "αλλόκοτοι". 

Οι νεαροί λοιπόν ερηµίτες, στην αρχή επέλεγαν δύσκολους γέροντες (∆ασκάλους) για να µάθουν να ανέχονται τις ιδιορρυθµίες τους, τον εκνευρισµό τους, τον επιθετικό τρόπο οµιλίας και τις παράξενες διαταγές τους, ώστε έτσι να χτυπήσουν σε µεγάλο βαθµό τον εγωισµό τους και παράλληλα όλη αυτή τη συµπεριφορά του γέροντα, να την αντιµετωπίζουν µε πραότητα και χωρίς αντίρρηση. 

Αυτό στη στρατιωτική ορολογία σήµερα λέγεται "ασκήσεις µε πραγµατικά πυρά". 

Έτσι συνήθιζαν να αντιµετωπίζουν ήρεµα δύστροπες καταστάσεις.

 Οι άγιοι ασκητές ανέπτυξαν µια φιλοσοφία ακατανόητη για µας.

 Έλεγαν λοιπόν: Εάν περάσει µια ηµέρα και δεν σε προσβάλλει κανείς, να θεωρείς χαµένη την ηµέρα, διότι δε σου δόθηκε η ευκαιρία για άσκηση ταπείνωσης και πραότητας. 

Κυκλοφορούσε πολύ µεταξύ τους κάτι που είχε κάνει ένας γέρο-ασκητής: πήγε κάποιος νέος ασκητής σ΄αυτόν και του είπε ότι εκνευρίζεται εύκολα. 

Τι να κάνει; 

ο σοφός Γέροντας του είπε: πήγαινε στο νεκροταφείο και πες στους νεκρούς τα καλύτερα λόγια γι ΄ αυτούς. 

Το έκανε ο νέος και το είπε στο Γέροντα. 

Τι σου είπαν; τον ρώτησε ο Γέροντας. 

Τίποτα, του είπε ο νέος. 

Καλά. πήγαινε τώρα και βρίσε τους πολύ άσχηµα. 

Πάει ο νέος τους βρίζει, γυρίζει πίσω στο Γέροντα. 

Τι σου είπαν τώρα; τον ρωτά ο Γέροντας. 

Πάλι τίποτα, του λέει ο νεαρός ασκητής. 

Ε, λοιπόν, αυτό να κάνεις κι εσύ στη ζωή σου, είτε σου λένε τους µεγαλύτερους επαίνους, είτε τις µεγαλύτερες ύβρεις, σαν τους νεκρούς να µη δίνεις σηµασία και να κρατάς την ψυχραιµία σου. 

Ακραίο παράδειγµα αλλά λέει κάτι. 

Ο Χριστός λέει κάτι παρόµοιο: "αν σε ραπίσουν στη µια σιαγόνα, στρέψον και την άλλην". 

Προφανώς δεν κυριολεκτεί αλλά δίνει το στίγµα, τις συντεταγµένες για το πόσο πράοι πρέπει να είµαστε. 

Ο ίδιος αλλού λέει: γνωρίστε ότι είµαι πράος στην καρδιά και έτσι δε θα µε φοβάστε. 

Αλλού λέει: µακάριοι οι πραείς τη καρδία. 

Παντού υπερτονισµός της πραότητας στην Εκκλησία. 

Ακριβώς διότι όπως λένε οι άγιοι "η πραότητα σε διασώζει από πολλές συµφορές, η οργή όµως γίνεται αιτία συµφορών". 

Την πραότητα την ονόµαζαν "τέκνο της ταπείνωσης". 

Πράγµατι, προηγείται η φιλοσοφία της ταπείνωσης, δηλαδή να µην έχεις µεγάλη ιδέα για τον εαυτό σου, ώστε να µη θίγεσαι µε το παραµικρό, όπως ο σηµερινός άνθρωπος, ώστε να µπορείς µετά και όταν σε ονειδίζουν (σε προσβάλλουν, σε βρίζουν, σε συκοφαντούν κ.λ.π.) να µπορείς όλα αυτά να τα αντιµετωπίζεις ήρεµα, ψύχραιµα (µε πραότητα δηλαδή). 

Στην αρχή φαίνονται στον αναγνώστη δύσκολα όλα αυτά. 

Κι όµως δεν είναι, γιατί ισχύει και εδώ ο ισχυρότατος νόµος της  συνήθειας. 

∆ηλαδή αν 5-6 φορές σε βρίσουν άσκηµα και αντιδράσεις ήρεµα, µετά ο οργανισµός σου, η ψυχή σου, συνηθίζουν να συµπεριφέρονται έτσι σ΄ όλες τις ανάλογες περιπτώσεις, χωρίς να καταβάλεις ιδιαίτερη προσπάθεια. 

Ισχύει και το αντίθετο. 

Άνθρωποι ευγενικοί και ήρεµοι, όταν άρχισαν να µιλούν 5-6 φορές π.χ. στη σύντροφό τους άσχηµα, τους έγινε συνήθεια και της μιλούσαν πάντοτε άσχηµα. 

Να γιατί η αρχή είναι δύσκολη, µετά το βάρος το σηκώνει ο νόµος της συνήθειας. 

Τελικά, ο νόµος της συνήθειας λειτουργεί και στα πάθη και ελαττώµατα αλλά και στις αρετές. 


Πραότητα και αξιοπρέπεια 

Εδώ γίνεται η µεγάλη σύγχυση. 

Η αξιοπρέπεια επιβάλλεται στον άνθρωπο. 

Αν µε βρίζουν και αντιδρώ µε ευγένεια και πραότητα, χάνω την αξιοπρέπειά µου, τον ανδρισµό µου, είµαι ηλίθιος;

 Όχι, φίλε µου, το αντίθετο. 

Όταν σε προσβάλλουν, το εύκολο είναι να κάνεις κι εσύ το ίδιο, το δύσκολο είναι να δείξεις ανωτερότητα, πολιτισµένο άνθρωπο και ψύχραιµο. 

Η αξιοπρέ
πεια είναι εσωτερική υπόθεση, εξαρτάται αν εµείς συµπεριφερόµαστε σωστά, όχι από τα άσχηµα λόγια ενός οποιουδήποτε ανθρώπου. 



Εξ άλλου δεν λέµε "µην αντιδράς", αλλά αντέδρασε µε ευγένεια ψυχής, ανεκτικά, όχι µε οργή. 



Πόσοι είναι ισόβια στη φυλακή γιατί σκότωσαν, γιατί τους έθιξαν, αυτοί προστάτευσαν την αξιοπρέπεια και ανδρισµό τους; 



Αν ένας σου πει "αν είσαι άνδρας, έλα να παλέψουµε" και παρασυρθείς και το κάνεις, έδειξες αξιοπρέπεια ή βλακεία; 



Αν παλέψεις και τον νικήσεις είσαι πιο άνδρας; 



Αν παλέψεις και χάσεις είσαι λιγότερο άνδρας; 



Αυτά για την εποχή µας θεωρούνταν ξεπερασµένα και γελοία. 



Τα "αντριλίκια" θεωρούνται υπόθεση του υπόκοσµου, εκεί µετράνε αυτά. 



Πραγµατικός άνδρας σήµερα θεωρείται αυτός που έχει αυτοέλεγχο πάνω στον εαυτό του. 



Γιατί αυτό είναι το δύσκολο. 



Το εύκολο για όλους είναι να βρίζουν και να "παίζουν ξύλο". 



Είναι ανδρισµός να δείρεις τη σύζυγό σου ή φίλη σου; πλάσµατα βιολογικά αδύναµα µπροστά σου; 



Είναι ανδρισµός να τη στείλεις στο Νοσοκοµείο µε κατάγµατα; 



Ακόµα και ανθρώπους του υποκόσµου να ρωτούσα, όσο διεφθαρµένοι κι αν είναι, κι αυτοί θα έλεγαν το ίδιο: όχι, δεν είναι ανδρισµός αυτό, δειλία είναι, γιατί κτυπάς ένα πιο αδύνατο πλάσµα από σένα. 



Όλοι σήµερα µιλάµε για διάλογο, αλλά στην πράξη παρατηρώ ότι οι άνθρωποι σήµερα δεν κάνουν αρκετό διάλογο, δεν ξέρω γιατί, είναι µήπως κουρασµένοι, δεν έχουν χρόνο να πιστεύουν ότι δεν βγαίνει τίποτα, δεν ξέρω. 



Αλλάς χωρίς διάλογο ήρεµο, δεν λύνονται τα διαπροσωπικά προβλήµατα. 



Αν όµως ο διάλογος δεν γίνεται ήρεµα και ν΄ αφήνουµε τον άλλον να ολοκληρώνει, δεν είναι διάλογος, είναι καυγάς. 



Ο καυγάς έχει διάλογο αλλά όχι διεξοδικό, παραγωγικό αλλά αρνητικό αποτέλεσµα. 



Το λέω γιατί κάποια ζευγάρια ταυτίζουν τον καυγά µε το διάλογο. 



Μοιάζουν µεν, αλλά η διαφορά τους είναι η ηρεµία και ψυχραιµία µε τις οποίες γίνονται. 



Άλλωστε στον καυγά δεν επιδιώκω λύση, αλλά εξουθένωση του άλλου. 



Κάποιος ασκητής επισκέπτεται την καλύβα ενός άλλου και του λέει : 40 χρόνια δεν έφαγα πρωί και βράδυ ποτέ. 



Του απαντά ο άλλος: και εγώ 40 χρόνια ουδέποτε ύψωσα τη φωνή µου σε κάποιον. 



Ήθελε να του δείξει ότι η οδυνηρή νηστεία 40 χρόνων δεν συγκρίνεται µε την αρετή της ταπείνωσης και άρα και πραότητας. 



Ντράπηκε ο άλλος ασκητής. 



Ένας άλλος ασκητής λέει: κάθε προσβολή ή άσχηµη συµπεριφορά του απέναντί σου, πρέπει να σε χαροποιεί γιατί σου δίνεται µια ευκαιρία να εφαρµόσεις την ταπείνωση, την πραότητα να µάθεις να ζεις χωρίς ίχνος οργής. 



Ακραίες φιλοσοφίες και σκεπτικά, αλλά συµφωνώ, διότι τα κέρδη είναι τεράστια. 



Ενώ µε τη φιλοσοφία και σκεπτικό του "σύγχρονου ανθρώπου µε την 24ωρη έντασή του, οργή του, τον ευέξαπτο χαρακτήρα του, τι κερδίζει; ή όλο χαµένος βγαίνει και τον απολύσανε και 2-3 φορές από τη δουλειά του γιατί µίλησε άσχηµα στο αφεντικό; 



Όσο για την καραµέλα της αξιοπρέπειας που συνέχεια πιπιλίζουν και επικαλούνται, δεν είναι τίποτα άλλο, παρά το "άλλοθι" της έλλειψης αυτοελέγχου στον εαυτό τους. 



Βαφτίζουν τα ελαττώµατα, προτερήµατα. 



∆εν είναι µαζοχισµός να µην αντιδρά βίαια ή επιθετικά ή µε οργή σε επιθετική και προσβλητική συµπεριφορά των άλλων. 



Μα τι σχέση έχει ο µαζοχισµός εδώ; 



Αφού λέµε ναι, ν΄ αντιδράς αλλά πολιτισµένα. 



Και ο Χριστός όταν τον χαστούκισε κάποιος του είπε: "εάν άσχηµα µίλησα, πες µου τι κακό είπα, αν όχι, γιατί µε δέρνεις;" αυτή ήταν η αντίδρασή του. 



Θα φέρω ένα "επίµαχο" παράδειγµα ψυχραιµίας και πραγµατικού ανδρισµού. 



Η Τουρκία δεκαετίες τώρα µας ταλαιπωρεί µε συνεχείς παραβιάσεις του εναερίου χώρου µας µε τα πολεµικά της αεροπλάνα. 



Μπορούσαµε να τα καταρρίπτουµε, δεν είναι δύσκολο, αλλά τι θα κερδίζαµε; 



Για µένα καλώς πράξανε όλες οι Κυβερνήσεις (σ΄ όποιο κόµµα κι αν ανήκαν), που κρατούσαν ψυχραιµία, "πολιτική πραότητα" και περιορίζονταν στον αναχαιτισµό τους µόνο. 



Αλλά ελάτε για λίγο στη θέση των πιλότων µας. 



Κάθε µέρα να πετάνε για αναχαίτιση, τι πραότητα, τι ψυχραιµία, τι ατσάλινα νεύρα πρέπει να έχουν αυτά τα παιδιά, που µπορούν µε ένα πάτηµα κουµπιού να καταρρίψουν τον Τούρκο πιλότο; 



Αυτοί πώς ελέγχουν το θυµό τους; 



Χρόνια τώρα κάνουν την ίδια διαδικασία και µάλιστα είναι σε συνεχή συναγερµό. 



∆εν είναι για αυτούς προσβολή κάθε παραβίαση από τους Τούρκους πιλότους; γιατί δεν τους εξαπολύουν πυραύλους; 



Κι όµως µια άσχηµη λέξη να µας πει κάποιος, αµέσως πατάµε το "κουµπί των πυραύλων µας". 



Τι διαφέρουν αυτοί οι σύγχρονοι ήρωες - αεροπόροι από τους ασκητές της ερήµου; για µένα δε διαφέρουν σε τίποτα. 



Οι ασκητές ήταν οι πραείς της ερήµου, οι πιλότοι µας οι πραείς του αέρα, εµείς τελικά τι είµαστε; 



Όλοι σήµερα γνωρίζουµε ότι µία βασική αιτία διαζυγίων των νέων ζευγαριών, είναι "ο τσαµπουκάς" και των δύο. 



Ο καθένας µιλά άσχηµα, µε οργή στον άλλον, ο άλλος ανταποδίδει τα ίδια, αυτό γίνετο επί 6 µήνες ή 1 χρόνο και το φινάλε; στην  αίθουσα δικαστηρίων. 



Ποιος από µας δεν γνωρίζει ένα τουλάχιστον ζευγάρι, που ο ένας µιλά άσχηµα και υβριστικά στον άλλον; Να µια βασική αιτία διαζυγίων: ο εγωισµός που οδηγεί στην οργή, άρα έλλειψη πραότητας, ανεκτικότητας, ψυχραιµίας. 



Ο εγωιστής και αλαζόνας δεν µπορεί να είναι ψύχραιµος γιατί τον παρασύρει ο ανεξέλεγκτος εγωισµός του, χάνει τον αυτοέλεγχο.



 Μετανιώνει ίσως µετά για όσα είπε. 



Η ζηµιά όµως έγινε. 



Το χειρότερο όµως είναι ότι αύριο θα επαναληφθούν τα ίδια. 



Όπως όλοι ξέρουµε πια, η σηµερινή γυναίκα διακατέχεται και αυτή από οργή και εύκολο θυµό που υλοποιούνται σε συνεχή γκρίνια. 



∆εν δέχεται µύγα στο σπαθί της, το ίδιο και ο άνδρας και το αποτέλεσµα γνωστό: "θα µιλήσεις µε το δικηγόρο µου". 



Λίγοι άνθρωποι τελικά έχουν υποµονή. 



Οι περισσότεροι ανταποδίδουµε τα ίσα αµέσως µε καυγά. 



Κάποιοι µάλιστα το θεωρούν και καλό: ο καυγάς στο ζευγάρι, (λένε), ανανεώνει τη σχέση! 



Τι ηλίθιο άλλοθι για να δικαιολογηθούν! 



Ο καυγάς ανανεώνει τη σχέση ! 

Αν είναι δυνατόν ποτέ. 

Τότε η γαλήνη στο ζευγάρι σκοτώνει τη σχέση. 

Η πιο ακραία φράση που έχω διαβάσει σε ασκητικά βιβλία, είναι ένας παράξενος ορισµός της υπερπραότητας (απόλυτη πραότης): 

"αοργησία είναι η ακόρεστη και αχόρταγη επιθυµία για ονειδισµό".

 ∆ηλαδή απόλυτη πραότητα ή αοργησία είναι να έχει ακόρεστη επιθυµία να σε προσβάλλουν και να σε βρίζουν". 

Ο ασκητής της ερήµου ήθελε µ ΄ αυτό να πει, ότι χαίρεσαι όταν σου δίνονται ευκαιρίες να υπερκαλλιεργήσεις τον εαυτό σου σε απόλυτες αρετές. 

Προσοχή, αυτό λέγεται για τους ασκητές, όχι για µας που ζούµε σε πόλεις, αλλά έστω σαν "απέναντι όχθη" σαν "ακραίο παράδειγµα", ή "προκεχωρηµένο φυλάκιο", δεν έχει να πει κάτι; έστω να σου πει ότι ενώ εσύ ταράσσεσαι από κάθε προσβολή και συκοφαντία, άλλοι αισθάνονται ηδονή γι ΄αυτό; 

Αλλά σε καµµία περίπτωση λόγω µαζοχισµού. 

Απλά είχαν µια άλλη φιλοσοφία (έστω εξωγήινη για µας), αλλά κάτι έχει να µας πει αν το δούµε µε ευρύτητα πνεύµατος και όχι σε στενά καλούπια. 

Βέβαια, εδώ πρέπει να πούµε και κάτι άλλο: αν ο άνθρωπος δεν µισεί τον κακό άνθρωπο, αλλά τον βλέπει µε οίκτο για το κατάντηµά του, δεν οργίζεται από τις προσβολές του, άρα και η αγάπη παίζει σηµαντικό ρόλο για το αν θα είσαι νευρικός ή όχι. 

Η µάνα π.χ. που αγαπά το παιδί της, όταν την προσβάλλει, δεν  "ανάβει" γιατί βλέπει µε συµπάθεια και αγάπη το παιδί της. 

Το ίδιο ισχύει και στα ζευγάρια. 

Αν αγαπιούνται, δεν οργίζονται µε το παραµικρό. 

Αντίθετα, ο άνθρωπος του εύκολου µίσους, αυτός όχι µόνο δεν συγχωρεί, αλλά κοιτάζει πώς θα πάρει εκδίκηση. 

Εξάλλου αν θέλεις ν΄ αλλάξεις έναν άνθρωπο για λάθη που έχει πάνω του, όλοι γνωρίζουµε ότι αν του τα επισηµάνουµε µε οργή και επιθετικότητα, όχι µόνο δεν υπάρχει ελπίδα ν΄ αλλάξει, αλλά κι αν υπήρχε µια πιθανότητα να έρθει στο "γνώθι σ΄αυτόν", τώρα από αντιδραστικότητα και µόνο και από θιγµένο εγωισµό δεν υπάρχει καµιά. 

Υπάρχουν περιπτώσεις που οργιζόµαστε τεχνητά από µόδα, επειδή έτσι κάνουν οι άλλοι. 

Κλασσικό παράδειγµα οι οδηγοί στο δρόµο που µόλις κάνει ένα λάθος ο προπορευόµενος οδηγός, υβρίζουν πολύ βαριά. 

Μερικοί είναι ανεκτικοί, δεν θα έβριζαν, ούτε θα οργίζονταν, αλλ΄ εφόσον οι άλλοι στη θέση του θα έβριζαν, το κάνει και αυτός.

 Τεχνητή οργή το λέω εγώ. 

Όλοι πάντως συµφωνούν ότι η οργή είναι ο χειρότερος σύµβουλος του ανθρώπου. 

Γι ΄ αυτό όταν ο άνθρωπος είναι οργισµένος δεν πρέπει να παίρνει αποφάσεις, θα είναι λαθεµένες, θα έλεγα, ούτε καν να µιλά εκείνη τη στιγµή, σίγουρα θα πει "κάτι παραπάνω" για το οποίο θα µετανιώσει στη συνέχεια. 

Αλλ΄ ο χρόνος δε γυρίζει πίσω για να το διορθώσει. 

Η οργή είναι στοιχείο ανθρώπου που δεν ελέγχει εύκολα τον εαυτό του. 

Κάποτε πήγαν στον Μ. Αλέξανδρο ένα στρατιώτη που είχε κάνει µια σοβαρή παράβαση. 

Ο Αλέξανδρος του είπε: "πριν λίγο εκπόρθησα την Τύρο µε τροµερό αγώνα". 

Όµως ο αγώνας που πρέπει να κάνω τώρα για να σε συγχωρήσω, είναι πιο µεγάλος!!!". 

Είχε δίκιο! 

Καταφέρνουµε απίστευτα πράγµατα, αλλά δεν µπορούµε να νικήσουµε την κακή φύση µας, ν΄ αλλάξουµε χαρακτήρα. 

Συνήθως αν αλλάζουµε, είναι προσωρινή αλλαγή, µετά από λίγο επανερχόµαστε στα ίδια. 

∆ίκιο έχουν αυτοί που λένε ότι η πιο σπουδαία και δύσκολη νίκη, είναι να νικήσεις τον κακό εαυτό σου. 

Το κακό είναι ότι λίγοι άνθρωποι θέλουν ν΄ αλλάξουν και να γίνουν πραείς, ήρεµοι κ.λ.π. 

Οι άλλοι θεωρούν µειονέκτηµα την πραότητα, γιατί πιστεύουν ότι µε το οργίλο και επιθετικό ύφος, βάζουν τον άλλον στη θέση του, προστατεύοντας τον εαυτό του. 

Νοµίζουν ότι οι άλλοι έτσι τον φοβούνται και θα υποχωρούν στις επιθυµίες του! 

Πόσο λάθος κάνουν! 

∆ιότι και ο άλλος έχει εγωισµό, αντιδραστικότητα, άρα θα αντεπιτεθεί και ο φαύλος κύκλος δεν τελειώνει. 

Η γυναίκα που νοµίζει ότι µε τη γκρίνια, υβρεολόγιο και επιθετικότητα "θα πάρει τον αέρα του άνδρα της", κάνει λάθος. 

Ο άνδρας που νοµίζει ότι µε τον ξυλοδαρµό και συνεχείς απειλές "θα της πάρει αυτός τον αέρα", κάνει κι αυτός λάθος. 

Το πιο πιθανό είναι να καταλήξουν στο διαζύγιο, γιατί ο ένας θα αισθάνεται πληγωµένος και προσβεβληµένος από τον άλλον. 

Κάτι παρόµοιο συνέβαινε παλιά στο στρατό. 

Πίστευαν ότι µε καψόνια και ρεζιλέµατα θα έσπαγαν το στρατιώτη ώστε να υπακούει απόλυτα. 

Είχαν δίκιο για τότε. 

Τώρα δεν ισχύει αυτό. 

Μορφωµένοι οι στρατιώτες, πτυχιούχοι Πανεπιστηµίων και  ευαίσθητοι, τα καψόνια τους χειροτερεύουν, µπορεί να λιποτακτήσαν εν ειρήνη, ή να ζητήσουν αναβολή στράτευσης (δηλαδή διακοπή στράτευσης για 1-2 χρόνια). 

Αυτές τις αλλαγές τις είδαν στο Γενικό Επιτελείο και απαγόρευσαν αυστηρά τα καψόνια και το "σπάσιµο του τσαµπουκά ή ανδρισµού" µε τέτοια µέσα. 

Το ίδιο ισχύει και για όλους τους ∆ιευθυντές, διοικητές, προϊσταµένων όλων των υπηρεσιών: αποφεύγουν τη σκληρή γραµµή του "έτσι αποφάσισα και διατάσσω", αλλά προσπαθούν να συζητήσουν µε τον υφιστάµενο, όσο γίνεται βέβαια, διότι η σκληρή γραµµή φέρνει σ΄ όλους σήµερα αντίθετα αποτελέσµατα. 

Ας θυµηθούµε και αυτά που λέει ο Παύλος: "η αγάπη πάντα συγχωρεί, πάντα υποµένει, δεν οργίζεται, δεν αγανακτεί, πάντα ελπίζει". 

Γι ΄ αυτό επιµένω, ο εύκολος εκνευρισµός υποδηλώνει και έλλειψη αγάπης για τους ανθρώπους, έστω λανθάνουσα (που δεν φαίνεται), έλλειψη αγάπης. 


Επίλογος 

Μίλησα για µέθοδο, ώστε να µην εκνευρίζεσαι ποτέ. 

Αυτή είναι η µέθοδος: να θυµάσαι τι έκαναν οι άλλοι για να  απαλλαγούν από το θυµό, τι αγώνες έδωσαν, τι µεθόδους εφάρµοσαν, έστω ακραίες, έφθασαν να θεωρούν απόλαυση την προσβολή και ύβρη, (εξήγησα µε ποιό σκεπτικό), και ενθυµούµενος όλα αυτά, όταν ανάβει µέσα σου ο θυµός, θα δεις ότι θα χαλαρώσεις. 

Αυτό στην αρχή. 

Μετά η πραότητα θα λειτουργεί αυτόµατα λόγω συνήθειας. 

Θα γίνει ένα µ ΄ εσένα. 

∆οκίµασε και θα δεις ότι είναι πιο εύκολο απ΄ ότι νοµίζεις. 

Καλή επιτυχία στην προσπάθειά σου. 

Πιστεύω ότι θα τα καταφέρεις !