ΔΙάΘεση ΗΜέΡας*

[τι θα έλεγε ο βαν γκόγκ αν ήταν
ο τέταρτος από τους τρεις μάγους;]

[* Η ΔΙάΘεση ΗΜέΡας έχει γραφεί
για να διαβαστεί με υπόκρουση
την προτεινόμενη μουσική]


που να κρύβεται ο συνονόματος άγιος

άφαντος στους πέντε ανέμους πλασιέ

στους φτωχομαχαλάδες της αχαρνών

στο ραδιόφωνο βάζω τέρμα τη μουσική

στην οδό φυλής ανοίγω το θερμοσίφωνα

να ξεπλύνει η μοίρα μου τις αμαρτίες της

στο άπιαστο της σιωπής να βρω γαλήνη

ένας χριστούλης στη φάτνη στο πλάι μου

τάχα αντέχει όλα τα βάσανα και συγχωρεί

πισωπατάει ο πλανεμένος της προσευχής

και φέτος μέγιστη μου αρετή η αδιαφορία

όλη η τάξη των προσφύγων ας ξεπαγώνει

ενώ αχνίζει το μοσχαράκι στη κατσαρόλα

ας λιώνει στο δρόμο η έξαψη του χιονιού

μαυροντυμένο άστρο το δόξα εν υψίστοις

μάδησε εντός μου η έγνοια της αγάπης

για να σωθεί η τρέλα του μισού φεγγαριού

με λεκτικούς ακροβατισμούς να ισορροπώ

με την απορία υπάρχει άλλη ζωή καλύτερη

μετά θάνατο; άνθρωποι να σπείρονται εν

φθορά ψυχές να εγείρονται εν αφθαρσία;

χρόνια πολλά και τα αυτιά μου αναίσθητα

στα τρεξίματα από τη λύπη της ορθοδοξίας

το δυνατότερο απ΄όπου υψώνεται λευκός

καπνός από φωτιά σε χαρτόκουτες να λέω

ακόμα υπάρχω κι ας έχω χαμένη εδώ στη

παραμεθόριο της ζωής την έσχατη ελπίδα

ό,τι χάθηκε να ακούγεται σαν κερδισμένο

via