Μια δεύτερη ευκαιρία - Point of view

Breaking

Κυριακή, 30 Μαρτίου 2014

Μια δεύτερη ευκαιρία



Το να μην παίρνουμε τίποτε προσωπικά, μας βοηθά να σπάσουμε πολλές συμφωνίες που κάναμε με διάφορα ψέματα και τα πιστέψαμε. ‘Όταν παίρνουμε προσωπικά τα πράγματα, αντιδράμε και αισθανόμαστε πληγωμένοι κι αυτό δημιουργεί συναισθηματικό δηλητήριο. Μετά θέλουμε εκδίκηση, να πάρουμε το αίμα μας πίσω, κι έτσι χρησιμοποιούμε τον λόγο ενάντια σε άλλους ανθρώπους. Τώρα πια ξέρουμε ότι όλα εκείνα που προβάλλει κάποιος επάνω μας είναι όπως ο Πικάσο που λέει: «Αυτό… είσαι εσύ». Ξέρουμε πια ότι είναι απλώς ο παραμυθάς των άλλων που μας λέει ένα παραμύθι. Αν δεν παίρνουμε προσωπικά αυτά τα πράγματα, τότε αποκτάμε ανοσία στο συναισθηματικό δηλητήριο, σε όλες μας τις σχέσεις. Δεν χάνουμε πια τον έλεγχο και δεν πληγωνόμαστε συναισθηματικά. Πράγμα που μας χαρίζει μια καθαρότητα, η οποία μας τοποθετεί ένα βήμα μπροστά από τους άλλους που δεν μπορούν να δουν το δικό τους παραμύθι.
Να μην παίρνουμε τίποτε προσωπικά μάς καθοδηγεί ώστε να σπάσουμε εκατοντάδες μικρά ψέματα, μέχρι που φτάνει να χτυπήσει τον πυρήνα όλων των ψεμάτων της ζωής μας. Όταν συμβεί αυτό, καταρρέει όλο το οικοδόμημα της γνώσης κι έτσι έχουμε μια δεύτερη ευκαιρία να δημιουργήσουμε με τον δικό μας τρόπο ένα άλλο παραμύθι. Οι Τολτέκοι το ονομάζουν αυτό απώλεια της ανθρώπινης μορφής. Όταν χάνουμε την ανθρώπινη μορφή, τότε έχουμε την ευκαιρία να επιλέξουμε σύμφωνα με την ατομικότητά μας το τι θέλουμε να πιστεύουμε. ‘Όταν ήμασταν παιδιά, χρησιμοποιήσαμε την προσοχή μας ώστε να δημιουργήσουμε το πρώτο όνειρο της ζωής μας. Ποτέ δεν είχαμε την ευκαιρία να κάνουμε επιλογή σχετικά με το τι να πιστέψουμε.

Κάθε τι που συμφωνήσαμε να πιστέψουμε μας το είχαν επιβάλει. Τώρα έχουμε μια ευκαιρία που δεν την είχαμε όταν ήμασταν παιδιά. Μπορούμε να χρησιμοποιήσουμε την προσοχή μας για δεύτερη φορά, ώστε να θεμελιώσουμε το παραμύθι μας στην αλήθεια και όχι στο ψέμα. Οι Τολτέκοι το ονομάζουν αυτό το όνειρο της δεύτερης προσοχής. Εγώ πάλι το ονομάζω το δεύτερο παραμύθι μας, επειδή είναι κι αυτό ένα ακόμα όνειρο, ένα παραμύθι, με τη διαφορά όμως ότι τώρα είναι επιλογή μας.

Όταν χάνουμε την ανθρώπινη μορφή μας, τότε η βούλησή μας είναι ξανά ελεύθερη. Ανακτάμε τη δύναμη της πίστης μας και αυτό που μπορούμε να κάνουμε με αυτή την πίστη δεν έχει όρια. Μπορούμε να ξαναδημιουργήσουμε τη ζωή μας με έναν σπουδαίο τρόπο, αν αυτό θέλουμε. Αλλά ο στόχος δεν είναι να σώσουμε τον κόσμο. Όχι, η μόνη αποστολή που έχουμε στη ζωή είναι να κάνουμε ευτυχισμένο τον εαυτό μας. Αυτό είναι. Είναι τόσο απλό. Ο μόνος τρόπος που μπορούμε να κάνουμε ευτυχισμένο τον εαυτό μας είναι να δημιουργούμε ένα παραμύθι που θα μας κάνει ευτυχισμένους.

Σε όλους μας μπορούν να συμβούν τα πάντα. Δεν μπορούμε να ελέγχουμε αυτά που συμβαίνουν γύρω μας, ωστόσο μπορούμε να ελέγξουμε τον τρόπο που δημιουργούμε το παραμύθι μας. Μπορούμε να διηγούμαστε το παραμύθι μας σαν να ήταν ένα μεγάλο μελόδραμα και να είμαστε στεναχωρημένοι και θλιμμένοι με το κάθε τι που μας συμβαίνει, ή μπορούμε να διηγούμαστε το παραμύθι χωρίς όλα αυτά τα δράματα.
πηγή
via

Σελίδες