Αν είσαι πνευματικός πατέρας, σκέψου κι αυτά…



Η φράση "Αν τινών αφίετε τις αμαρτίες, αφίενται αυτοίς, αν τινών κρατείτε κεκράτηνται » δεν σημαίνει ότι ο πνευματικός πατέρας έχει εξουσία να συγχωρεί ή να μη συγχωρεί αμαρτίες κατά βούληση. Η φράση αυτή προϋποθέτει ότι ο πνευματικός είναι άγιος, φορέας της Χάριτος. Οπότε ο λόγος του πνευματικού δεν είναι του πνευματικού αλλά του Θεού. Είναι ο λόγος της Χάριτος ο οποίος εκφέρεται δια του πνευματικού.

Σημαίνει ότι ο πνευματικός δεν έχει δική του άποψη αλλά εκφράζει το άπειρο έλεος και την απροϋπόθετη Αγάπη του Θεού. Και αυτό το έλεος, αυτή η Αγάπη μπλοκάρουν μόνο με την υποκρισία και την σκληροκαρδία. Όχι με την αμαρτία. Γι αυτό τα ουέ στρέφονται κατά των υποκριτών και όχι κατά των αμαρτωλών.

Ο ποιμενόμενος δεν θέλει να μάθει κάτι από σένα. Θέλει να γίνεις ο καταλύτης που θα συμβάλλει στην βελτίωση της σχέσης του με το θεό. Εν πνεύματι Αγίω και προσευχή.

…..

Αν δεν είσαι φορέας της Χάριτος και δεν έχεις προσευχή δέξου τα πνευματικά σου χάλια και μην κάνεις τον αυστηρό δάσκαλο. Μείνε δίπλα στον άλλο σαν αδελφός, σαν φίλος, σαν πληγωμένη και αδύναμη ύπαρξη απέναντι σε μια άλλη αδελφή ψυχή. Δήλωσε με τόλμη την ελαχιστότητα του πνευματικού σου αναστήματος και θα είσαι αγαπητός ενώπιον Θεού και ανθρώπων. Κλάψε μαζί με τον άλλο, για τον άλλο και για τον εαυτό σου. Πόνα για τον άλλο και για σένα. Αν δεν μπορείς να πονέσεις και να κλάψεις για τον άλλο και τον εαυτό σου πήγαινε για καφέ με κανένα καλό παρεάκι να μιλήσεις για ποδόσφαιρο ή πολιτική. Είναι πιο υγιές και για σένα και για τους άλλους. Μην δείχνεις κάτι που δεν είσαι. Μην κάνεις κάτι που είναι ξένο από σένα. (Συγχωρέστε με!)

Αν είσαι πνευματικός πατέρας μη ξεχνάς ότι η μόνη εξουσία που έχεις είναι να βγαίνεις εκτός ουσίας. Να εξέρχεσαι δηλαδή από τον εαυτό σου για να συναντήσεις τον πληγωμένο άλλο. Αυτή η πράξη αυθυπέρβασης είναι η προϋπόθεση της ποιμαντικής θεραπευτικής. Αν είσαι ακόμη κλεισμένος στις εγωκεντρικές θρησκευτικές σου πεποιθήσεις. Αν προσπαθείς να επιβάλλεις στους άλλους όσα έμαθες μελετώντας πατέρες και πηδάλιο, καλύτερα να μην ποιμένεις ψυχές αλλά να διακονείς τράπεζες. Θα έχεις περισσότερο "μισθό" από το Θεό και δεν θα πάρεις ψυχές στο λαιμό σου. (Συγχωρέσετε με!)
* *